Lucas 18
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs BKJ
1 Jesús anã ato yoini meka fetsafaxõ ato tãpimaxiki, Epa Nios mẽxotaima kĩfikani xokenãyamanõfo.
1 E ele falou-lhes uma parábola com este fim, de que os homens devem sempre orar e nunca desfalecer,
2 Ato yoikĩ iskafani: “Nã pexefã rasi anoxõ xanĩfãfe Nios shinãtama yorafori noimisma.
2 dizendo: Havia em uma cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens;
3 Nã pexefã rasi anori kẽro ifomafa ika ini. Nãskakẽ nã kẽro ifomafa mẽxotaima a xanĩfoki kapaoni yoikĩ iskafaikai: ‘A ea noikaspamisto ea chakafai kiki ea yoixõfe ea anã chakafayamanõ,’ ixõ yoifiaito,
3 e havia naquela cidade uma viúva; e ela veio a ele, dizendo: Vingue-me do meu adversário.
4 nã xanĩfãfe nikakaspayanã tooxanima. Nã kẽro ifomafa fekaxtefafiaino akka nãskaxõ xanĩfãfe shinãni iskakĩ: ‘Ẽ Nios shinãima, yorafori ẽ noima.
4 E por algum tempo ele não quis; mas depois ele disse consigo: Ainda que eu não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 Akka na kẽro ifomãfa ea fekaxtefai kiki, ẽ yoisharaxonõ anã a chakafaito fekaxtefayamanõ, mẽ yoixonano anã ea fekaxtefaima kiki,’ ixõ xanĩfãfe yoini.”
5 todavia, como esta viúva me incomoda, vou vingá-la, para que ela não continue a vir me cansar.
6 Iskafakĩ Jesús ato yoini: “A xanĩfo chakapa yoini keskara nikasharakãfe. Chakafixõ nã kẽro ifomafa fekaxtefaito axosharaniki.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Akka Nioskai nã xanĩfo chaka keskarama. Akka, ¿Niospari ãfe yorafo ato afara axosharatiromamẽ? Noko nikaikai fekaxtetiroma penachãi yafi fakishchãi kĩfiaifono ato nikakaspatiroma. ¿Askayamakĩ, ‘Ea manayokãfe,’ ixõ ato yoitiromẽ?
7 E Deus não vingará aos seus próprios eleitos, que clamam a ele dia e noite, já que é longânimo para com eles?
8 Maa. Akka ẽ mato yoi mã manamiskẽ koshi mato afara shara faxoxii. Akka a mato chakafamisfo ẽ ato omiskõimaxii. Akka, ¿ẽfe Epa ariax anã ẽ nãmã fotoaitĩa ea chanĩmara faifãfe ẽ õitoshiximẽ?” ixõ Jesús ato yoini.
8 Eu vos digo que, ele os vingará rapidamente. Quando, porém, vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Jesús meka fetsafaxõ ato yoini ato tãpimaxiki. “Ẽfi sharaki, ẽkai afaa chakafamisma yora fetsafokai ea keskarama,” ixõ shinãmisfoõnoa Jesús ato yoini iskafakĩ:
9 E ele falou esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, que eles eram justos, e desprezavam os outros:
10 “Feronãfake rafe fonifo Nios kĩfiti pexefã mẽra anoxõ Nios kĩfi fokani. Fetsa fariseo ini. Fetsari ãfe xanĩfo kori fixomis ini.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Nã fariseo arese nĩxõ kĩfikĩ iskafani: ‘Epa Niosi, ẽ fetsafo keskarama. Akka fetsafo yometsomisfo, chakakõifo, askatari ato ãfima chotamisfo. Akka ẽkai nã ãfe xanĩfo kori fĩxomis keskarama. Nãskakẽ ẽ mia aicho fai.
11 O fariseu, posto em pé, assim orava consigo mesmo: Ó Deus, eu te agradeço, porque não sou como os outros homens, extorsionários, injustos e adúlteros; nem como este publicano.
12 Na semãnã tiifi ẽ foni tenekĩ rafefa fafafãini mia shinãkĩ. Akka nã ẽ fiairi ẽ mia paxkaxõ fafãini,’ ixõ fariseo Epa Nios kĩfini.
12 Eu jejuo duas vezes na semana, dou os dízimos de tudo quanto eu possuo.
13 Akka a ãfe xanĩfo kori fĩxomis ori chai nini. Nãri chai nĩxokai nai foispainima. Askatamaroko shinãmitsayanã Epa Nios yoini iskafakĩ: ‘¡Ooa! Epa Niospa, ẽ mia chakafamiski. Eõ noikĩ ea sharafafe ẽ chakakĩ,’ fani.
13 E o publicano, estando em pé de longe, não queria levantar seus olhos ao céu, mas batia sobre o seu peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Ẽ mato yoi nã ãfe xanĩfo kori fixomis ãfe pexe ano oni mã Niospa ãfe chaka soaxonano. Akka nã fariseo ãfe chaka soaxonima. Nãskarifiai fetsa ãa anoi yoimesharai: ‘Ẽ sharara,’ imiskẽ chipo Niospa afaa imatiroma. Akka fẽtsa shinãkĩ iskafai: ‘Ẽfi afarafo chakafamiski,’ ixõ shinãito nã keskara yora Niospa chaka soaxotiro afe ĩpaxanõ,” ixõ Jesús ato yoini.
14 Eu vos digo que este homem desceu justificado para sua casa, em vez do outro; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 — ausente —
15 E eles traziam-lhe também os bebês, para que ele os tocasse; mas os seus discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 — ausente —
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as proibais; porque das tais é o reino de Deus.
17 “Ẽ mato pãraima, mã Epa Nios xanĩfo nikayamax na fakefãfe ea nikaifo keskafakĩ, Epa Nios ika ari mã katiroma,” ixõ Jesús ato yoini.
17 Verdadeiramente eu vos digo: Qualquer que não receber o reino de Deus como uma criancinha de forma alguma entrará nele.
18 Xanĩfo fetsa Jesús ano oxõ yõkani iskafakĩ: “Maestro, mĩ sharaki, ea yoife ẽ afaa afeska fatiromãki Nios xanĩfo fe ipaxaki,” ixõ yõkaito,
18 E um certo governante perguntou-lhe, dizendo: Bom Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
19 Jesús kemani: “¿Afeskakĩ sharara mĩ ea faimẽ? Akka Nios fisti shara.
19 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 A Niospa yoini keskara mã mĩ tãpia. Iskafakĩ yoini: ‘Mĩ ãfima chotayamafe; askatari yora reteyamafe; askatari yometsoyamafe; askatari chanĩyamafe mã kaxpa ato pãrayamakãfe. Nãskaxõ mãto epa yafi mãto efa nikasharakãfe,’ ” ixõ yoiaito,
20 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 nã feronãfake yoini iskafakĩ: “Nã mĩa yoiaifo keskara mẽ nikamis naetapaxõ,” faito,
21 E ele disse: Tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
22 askafakĩ yoiaito nikakĩ Jesús kemani iskafakĩ: “Nãno afara fetsa fisti mĩ tãpiama. Akka mĩ afarafo minixõ kori fixõ nã afaamaisfo ato minife. Nãskax nai mẽranoax mĩ afama mĩshtifoya ixikai. Nãskafata efe koofe,” ixõ yoiaino,
22 Ora, Jesus ouvindo estas coisas, lhe disse: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, e distribua entre os pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem e segue-me.
23 akka nã feronãfake Jesús askafaito nikai, shinãchakakõi tooxinima, afama mĩshti ichapayax.
23 E, ao ouvir esta palavra, ele ficou muito triste; porque ele era muito rico.
24 Shinãmitsaito õikĩ Jesús ato yoini: “A yora afama mĩshti ichapaya Nios xanĩfo ano katiroma, fekax pishta.
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Mãraki camello akoja kini mẽra ikipaifi ikitiro fekaxkõi efapamãiax. Nãskarari yora afama mĩshti ichapayato Nios Ifofapai fekaxkõi ãfe afama mĩshtifomãi potakaspakĩ,” ixõ Jesús ato yoini.
25 Porque é mais fácil um camelo passar por um olho de agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Ato askafaito nikakakĩ a aõxõ tãpimisfãfe tãpipainifo. “¡Kee! ¿Afeskax nõ Nios fe ipaxatiromẽ?” ikanax yoinãnifo.
26 E os que ouviram isso disseram: Então, quem poderá ser salvo?
27 Jesús ato kemani: “Akka yorafokai ãa ifimetiroma, Nios fistichi yorafo ifitiro. Niospa afama mĩshti fatiro. Tsõakai afama mĩshti fatiroma, Nios fistichi atiro,” ato faito,
27 E ele disse: As coisas que são impossíveis com homens são possíveis com Deus.
28 Pedro yoini: “Ifo, nõ mefe okĩ nõko afama mĩshtifo nõ õiferani nõ mefe oni,” faito,
28 Então, disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Jesús kemani iskafakĩ: “Ẽ mato yoikõi, fẽtsa Nios xanĩfoõxõ ato yoikakĩ ãfe pexe õifaita ãfe apa yafi ãfe afa õifaita ãfe onefetsafo õifaita ãfe ãfi õifaita ãfe fakefo õifaita ixõ,
29 E, ele lhes disse: Verdadeiramente eu vos digo: Não há homem que, tendo deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou esposa, ou filhos por causa do reino de Deus,
30 nãato afama mĩshtifo fixii. Nãskatari mã naax Nios fe ipanaka,” ixõ Jesús ato yoini.
30 que não receba, nesse tempo presente, muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Jesús aõxõ tãpimis tiis doce kenani. Nãskaxõ ato yoini iskafakĩ: “Iskaratĩa mã nõ Jerusalén ano kaikai. Nãnoax nã Niospa meka yoimisfãfe eõnoa yoikĩ kenenifo keskakõi kaikai ẽ.
31 Então, ele tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que estamos subindo para Jerusalém, e todas as coisas escritas pelos profetas a respeito do Filho do homem serão cumpridas.
32 Nãnoxõ yora fetsafo ea ato achimakani kiki. Nãfãfe ea kaxemetsama fayanã ea ĩchakani kiki ekeki kemo mechoketsayanã.
32 Porque ele será entregue aos gentios, e será escarnecido, humilhado e cuspido;
33 Ea koshaketsakata ea retekani. Akka ea askafafiaifono tres nia oxata ẽ otoxii,” ixõ ato yoini.
33 e, eles o açoitarão, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
34 Ato askafakĩ yoiaitokai tsõa tãpinima. Mã nikafikakĩ tsõa tãpisharanima, Niospa Yõshi Sharapa ato shinãmayoamano.
34 E eles não entendiam nenhuma dessas coisas; e esta palavra lhes era encoberta, e eles não entenderam as coisas que foram faladas.
35 Mã chaima Jesús Jericó ano nokoi kakĩ, yora fẽxo fai ketokonõ tsaokẽ fichini, anoxõ ato kori yõkaito.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um certo homem cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Nãnoxõ nã fẽxo fai ketokonõ tsaoxõ nikakĩ yorafã rasi fofãnaifãfe ato yõkani: “¿Afaa afeskafakanimẽ?” ato faito,
36 E, ouvindo passar a multidão, ele perguntou o que isto significava.
37 yoinifo: “Jesús Nazarete anoa kafani,” fanifo.
37 E disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando.
38 Askafaifono nikai fãsikõi kenani iskai: “Jesús mĩfi David fenakĩ, ea shinãfe,” fani.
38 E ele gritou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Askafaito nã rekẽ foaifãfe iskafanifo: “Nõko Ifo fekaxtefayamafe,” fafiaifono, akka nã fãsikõi kenai iskani: “¡David fenapa, eõ noife!” faito nikai,
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; mas ele gritava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
40 Jesús nẽteakekafã ato yoini iskafakĩ: “Ea ifixotakãfe oaiskai kenariai,” ato faito ifixotanifo. Mã oano Jesús yõkani iskafakĩ:
40 E Jesus, parando, ordenou que lho trouxessem. E ele chegando perto, perguntou-lhe,
41 “¿Ẽ mia afeskafatiromẽ?” faito, nã fẽxo kemani iskafaki: “Ifo, ẽ oĩsharapai afeskaxõ ẽ õisharatiroma,” faito,
41 dizendo: O que queres que eu te faça? E ele disse: Senhor, que eu possa receber a minha visão.
42 Jesús yoini iskafaki: “Ea mĩa chanĩmara faax mã mĩ shara. Nãskaxõ mã mĩ õisharai,” fani.
42 E Jesus lhe disse: Recebe a visão, a tua fé te salvou.
43 Nãskafaino nã fẽxo õisharakõitani. Nãskax Jesús fe kakĩ, “Aicho mã ea Niospa sharafaki, Nios fãsi sharakõikĩ,” ikax afe kaino yorafãfe õikakĩ akairi, “Nios fãsi sharakõi,” ikanax akiki inimakõinifo.
43 E ele imediatamente recuperou a sua visão, e o foi seguindo, glorificando a Deus; e todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.