João 8

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nãskata Jesús machi ãfe ane Olivos ano kani.
1 Dirigiu-se Jesus para o monte das Oliveiras.
2 Penaino Jerusalén ano nokoax anã a Nios kĩfiti pexefã mẽra Jesús oni. Nãno yorafã rasi afianã akiki fenifo nikai fekani. Askata tsaoxõ ato yoini.
2 Ao romper da manhã, voltou ao templo e todo o povo veio a ele. Assentou-se e começou a ensinar.
3 Ato yoiaino a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfo fe fariseofo fenifo. Kẽro ãfe fenema fe ikaito fichikaxõ Jesúski efenifo. Yorafã rasi nẽxpakĩa kẽro nĩchinifo keyokõichi õinõfo.
3 Os escribas e os fariseus trouxeram-lhe uma mulher que fora apanhada em adultério.
4 Askafakaxõ Jesús yoinifo: “Maestro, na kẽromã afarafo chakafaa. Ãfe fenema fe ikaito nõ fichia.
4 Puseram-na no meio da multidão e disseram a Jesus: Mestre, agora mesmo esta mulher foi apanhada em adultério.
5 Moisés iskafakĩ noko yoini: ‘Kẽro ãfe fenema fe ikaito õikĩ nõ tokirinĩ tsakakĩ retetiro,’ ixõ Moisés noko yoini. Akka, ¿mĩ noko afaa faimẽ?” fanifo.
5 Moisés mandou-nos na lei que apedrejássemos tais mulheres. Que dizes tu a isso?
6 Nãskaxõ Jesús kemamapainifo, “Fakiri noko yoimãkai,” ikaxõ ãto xanĩfofo yoipaikakĩ. Askafaifono Jesús ãfe mẽkemã mai keneni.
6 Perguntavam-lhe isso, a fim de pô-lo à prova e poderem acusá-lo. Jesus, porém, se inclinou para a frente e escrevia com o dedo na terra.
7 Yõkarifaifono Jesús atoki fininãkafã ato yoini iskafakĩ: “Fatotokai mã afaa chakafamismamẽ na kẽro mã tokirinĩ tsakakĩ taefai,” Jesús ato fani.
7 Como eles insistissem, ergueu-se e disse-lhes: Quem de vós estiver sem pecado, seja o primeiro a lhe atirar uma pedra.
8 Mã ato yoixõ afianã ãfe mẽkemã mai keneni.
8 Inclinando-se novamente, escrevia na terra.
9 Nãskano mã ato yoiaito nikakaxõ a Jesús mai keneai õikanax nã kẽro mekafakĩ chakafamisfo fisti rasi tsekefaifãinifo. Nã anifo tii foi taenifo. Chipo naetapafo fonifo. Mã foafono Jesús fisti nãno kẽro fe nẽteni.
9 A essas palavras, sentindo-se acusados pela sua própria consciência, eles se foram retirando um por um, até o último, a começar pelos mais idosos, de sorte que Jesus ficou sozinho, com a mulher diante dele.
10 Nãskax Jesús fininãkafã nã kẽro yõkani: “¿Nã feronãfakefo mia yõafo mã foafomẽ? ¿Tsoa fisti nẽteamamamẽ anã mia yõaxikakĩma?” ixõ Jesús yõkaito,
10 Então ele se ergueu e vendo ali apenas a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão os que te acusavam? Ninguém te condenou?
11 “Ĩfo, tsoa pishta nẽteama,” faito, “Ẽrikai mia mekafakĩ chakafaima. Iskaratĩa mĩ katiro. Afianã mĩ chaka ipaoni keskara anã askayamafe,” ixõ Jesús nã kẽro yoini.
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. Disse-lhe então Jesus: Nem eu te condeno. Vai e não tornes a pecar.
12 Askata mã kẽro kaano Jesús yorafã rasi yoini. Ato yoini iskafakĩ: “Ẽfi pena keskarakĩ. Ẽ nã yorafo tii imasharatiro shara ĩpaxanõfo, anã fakish keskara inõfoma. A ea Ifofai fenotiroma,” ixõ Jesús ato yoini.
12 Falou-lhes outra vez Jesus: Eu sou a luz do mundo; aquele que me segue não andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Nikakakĩ fariseofãfe yoinifo: “Na mĩ noko yoiai anorikai tsõa mĩõnoa noko yoima. Mĩa mĩ yoimei. Akka a mĩ noko yoiaikai tsõa mia nikatiroma,” faifãfe
13 A isso, os fariseus lhe disseram: Tu dás testemunho de ti mesmo; teu testemunho não é digno de fé.
14 Jesús ato kemani: “Ẽ fakiax oamẽ fakiri ẽ kaimẽ mẽ tãpia. Akka ẽa ẽ yoimeai ẽfe meka chanĩmakõi. Askafiax fakiax ẽ oamẽ ẽ fakiri ẽ kaimẽ mãkai tãpiama.
14 Respondeu-lhes Jesus: Embora eu dê testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é digno de fé, porque sei de onde vim e para onde vou; mas vós não sabeis de onde venho nem para onde vou.
15 Mã ea tãpixoma, mã ẽfe meka chanĩmara faima. Ea tãpixoma mã ea shinãi oa chanĩai keskara ẽ mekaito. Mã askara shinãi Niospa mato askara anori shinãmanainoma. Ẽkai tsoa mekafakĩ chakafaima.
15 Vós julgais segundo a aparência; eu não julgo ninguém.
16 Akka, ‘Na yorafãfe afara chakafamisfo,’ ẽa ẽ mato faima. Ẽfe Epa shinãi keskara nãnorikõiri ẽ mato yoi. Askaxõ chanĩmakõi ẽ yoimis. Ẽfe Epa nãato ea nĩchini, nã ea tãpimanai ẽ yoimis.
16 E, se julgo, o meu julgamento é conforme a verdade, porque não estou sozinho, mas comigo está o Pai que me enviou.
17 Moisés mato yoini iskafakĩ: ‘Feronãfake rafeta nãnoris mato yoiaito mã nikatiro,’ ixõ mato Moisés yoini.
17 Ora, na vossa lei está escrito: O testemunho de duas pessoas é digno de fé {Dt 19,15}.
18 Akka ẽakõi ẽ yoimei. Akka nã ea nĩchinito ẽfe Ẽpari eõnoa nãnorikõi yoimis,” ato faito,
18 Eu dou testemunho de mim mesmo; e meu Pai, que me enviou, o dá também.
19 nikakakĩ yõkanifo: “¿Fanĩmẽ mĩ Epa?” faifãfe, “Mãkai ẽfe Epa yafi mã ea tãpiama. Ea tãpixõ ẽfe Epari mã tãpikerana,” ixõ ato Jesús yoini.
19 Perguntaram-lhe: Onde está teu Pai? Respondeu Jesus: Não conheceis nem a mim nem a meu Pai; se me conhecêsseis, certamente conheceríeis também a meu Pai.
20 Nios kĩfiti pexefã mẽraxõ ato yoini. Nãno nã kene mẽra judeofãfe ãto kori naneti ini. Niospa meka yoimisfo ato inãmisfo. Jesús ato yoiaino judeo xanĩfofofãfe achipainifo. Askafixõ tsõa achinima ãfe penakairoko nokokẽ achipanãfãfe.
20 Estas palavras proferiu Jesus ensinando no templo, junto aos cofres de esmola. Mas ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Askata Jesús afianã judeofo ãto xanĩfofo yoini: “Ẽ chai mẽ kai. Ẽ kaano mã ea fenafikĩ mã ea fichitiroma. Mãto chaka soaxoma nãskax mã nai. Ẽ kai arikai mã nokotiroma,” ixõ Jesús ato yoini.
21 Jesus disse-lhes: Eu me vou, e procurar-me-eis e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Jesús ato askafaito nikakaxõ yoinifo: “¿Akõi retemeimẽ? Nã noko yoiai: ‘A ẽ kai ari mã nokotiroma,’ noko fai,” ikanax judeofo xanĩfofo yoinãnifo.
22 Perguntavam os judeus: Será que ele se vai matar, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 Jesús ato tãpixõ ato yoini: “Mãfi na mai anoakĩ. Akka ẽfi nai mẽranoakĩ.
23 Ele lhes disse: Vós sois cá de baixo, eu sou lá de cima. Vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Nã ẽa ẽ yoimea keskara mãto chaka potaxma mã nai eakairoko mã ea chanĩmara faax. Nãskakẽ afara chakafaxõ mãto chaka soaxma mã naax Epa Nios ari mã nokotiroma. Mã mã naano mãto chaka mato fe ipanaka.”
24 Por isso vos disse: morrereis no vosso pecado; porque, se não crerdes o que eu sou, morrereis no vosso pecado.
25 Ato askafaito kemanifo: “¿Mĩ tsoamẽ?” ixõ yõkaifãfe, “Nã ẽ mato yoitaifamis ẽkĩa.
25 Quem és tu?, perguntaram-lhe eles então. Jesus respondeu: Exatamente o que eu vos declaro.
26 Matoõnoa afama mĩshti ẽ yoitiro. A mã afara chakafamis ẽ yoitiro. A ea nĩchinito ea yoiaito ẽ nikai. Nãskakẽ nã ẽ mato yoifafãini. A ea nĩchinito yoiai chanĩmakõi,” Jesús ato fani.
26 Tenho muitas coisas a dizer e a julgar a vosso respeito, mas o que me enviou é verdadeiro e o que dele ouvi eu o digo ao mundo.
27 Apa Niosnoa ato yoifiaitokai tsõa tãpinifoma.
27 Eles, porém, não compreenderam que ele lhes falava do Pai.
28 Nãskaifãfe Jesús ato yoini: “Ẽfi yõra fakekõiki. Mã ea ifi cruz ikakĩ mastaxõ mã ea fininĩfofãxõ mã ea õixii ẽ tsoamãki mã ea tãpitiro. Nãskatari eõnoa mã tãpitiro ẽa ẽ mato yoimisma. Epa Niospa ea yoia keskara ẽ mato yoimis.
28 Jesus então lhes disse: Quando tiverdes levantado o Filho do Homem, então conhecereis quem sou e que nada faço de mim mesmo, mas falo do modo como o Pai me ensinou.
29 Nã ea nĩchini efe ika. Eres ẽ ikama. A ea amapaiyai keskara ẽ amiski. Nãskax ekeki inimasharamiski,” ixõ ato Jesús yoini.
29 Aquele que me enviou está comigo; ele não me deixou sozinho, porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Yoiaito nikakaxõ yora ichapato chanĩmara fanifo.
30 Tendo proferido essas palavras, muitos creram nele.
31 Nãskaxõ Jesús a chanĩmara faafo yoini: “Ẽ mato yoiaito mã ea nikasharakõiax mã eõxõ tãpimiskõifo mã itiroki.
31 E Jesus dizia aos judeus que nele creram: Se permanecerdes na minha palavra, sereis meus verdadeiros discípulos;
32 Ẽfe meka nikakõixõ mã Nios tãpitiro, Nios chanĩmisma. Askax mã isharatiro. Afara chanĩ mãto ifo itiroma.”
32 conhecereis a verdade e a verdade vos livrará.
33 Ato askafaito kemanifo: “Nõfi Abraham ãfe fenaki. Fato fetsa nõko ifo imisma. Nõkai tsõa yonomatifoma. ¿Afeskakĩ ‘Afara chanĩ mãto ifo itiroma’ noko Jesús faimẽ?” fanifo.
33 Replicaram-lhe: Somos descendentes de Abraão e jamais fomos escravos de alguém. Como dizes tu: Sereis livres?
34 Askafaifãfe anã Jesús ato yoini: “Chanĩmakõi ẽ mato yoi. Nã afara chakafamisfãfe nã chaka ãto ifo ixii.
34 Respondeu Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: todo homem que se entrega ao pecado é seu escravo.
35 Mã mã tãpia pexe ifãfe ãfe yonomati ãfe pexe mẽra ipaxatiroma. Akka ãfe fake fisti ãfe pexe mẽra ipaxatiro.
35 Ora, o escravo não fica na casa para sempre, mas o filho sim, fica para sempre.
36 Nãskarari Niospa Fãke mato chaka soaxonano afara chaka mãto ifo itiroma. Niospa mato fakekõifai, mã afe isharakõipakenaka.
36 Se, portanto, o Filho vos libertar, sereis verdadeiramente livres.
37 Mẽ mato tãpia mãto xini Abraham. Ãfe fenafofiaxõ ẽfe meka mã nikakaspai. Nãskaxõ mã ea retepai.
37 Bem sei que sois a raça de Abraão; mas quereis matar-me, porque a minha palavra não penetra em vós.
38 Ẽfe Epa amis keskara mẽ õimis. Nãõnoa ẽ yoimis. Mãri a mãto epa mato yoimis keskara mãri yoimis,” ato faito,
38 Eu falo o que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que aprendestes de vosso pai.
39 kemanifo: “Akka nõko xini Abraham,” faifãfe, “Akka mã Abraham ãfe fenafokĩ ¿afeskai mã Abraham apaoni keskara mã amismamẽ?
39 Nosso pai, replicaram eles, é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se fôsseis filhos de Abraão, faríeis as obras de Abraão.
40 Epa Niospa ea yoimis keskara chanĩma ẽ mato yoifiaino mã ea retepai. Abrahamkai mato keskara ipaonima.
40 Mas, agora, procurais tirar-me a vida, a mim que vos falei a verdade que ouvi de Deus! Isso Abraão não o fez.
41 Mãto epa akai keskara mãri mã amiski,” ato faito, “Nõkai Epa ichapayama. Nõko Epakõi fisti Nios. Nõfi ãfe fakekõifoki,” faifãfe
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Retrucaram-lhe eles: Nós não somos filhos da fornicação; temos um só pai: Deus.
42 Jesús ato yoini: “Ẽfi Nios fe imiski. Ẽ Nios ariax oni. Ẽa shinãx na mai ano ẽ onima, ẽfe Ẽpa ea nĩchini. Akka mãto Epa Nioskẽ mã ea noikerana.
42 Jesus replicou: Se Deus fosse vosso pai, vós me amaríeis, porque eu saí de Deus. É dele que eu provenho, porque não vim de mim mesmo, mas foi ele quem me enviou.
43 ¿Afeskakĩ ẽfe meka mã nikaimamẽ? A ẽ mato yoiaito mã nikakaspai.
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? É porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 Akka mãto epa Satanás. Mã ãfe fakekõifo. Nãskaxõ mãto epa apaiyai keskara mãri mã apai. Nãfi taeyoi retemitsamis iyopaoni. Afi iskaratĩa nãskara. Atokai afara shara yoimisma, chanĩkõi. Ãfe shinã mẽraxõ chanĩ fisti shinãmis. Nãskaxõ chanĩ fisti yoimis. Nã chanĩai shinãifãfe nã chanĩmis nãfi ãto apaki.
44 Vós tendes como pai o demônio e quereis fazer os desejos de vosso pai. Ele era homicida desde o princípio e não permaneceu na verdade, porque a verdade não está nele. Quando diz a mentira, fala do que lhe é próprio, porque é mentiroso e pai da mentira.
45 Nã keskara chanĩ ẽ mato yoiyamafiaito mã ea chanĩmara famisma.
45 Mas eu, porque vos digo a verdade, não me credes.
46 Ẽ afaa chakafaito mã ea õimisma. Ẽkai afaa chakafamisma. Ramashara ẽ chanĩmisma. Ẽ askafiaito mã ea chanĩmara famisma.
46 Quem de vós me acusará de pecado? Se vos falo a verdade, por que me não credes?
47 Nã Nios fe rafeafãfe Niospa meka nikatirofo. Mãkai Nios fe rafeama. Nãskaxõ mã ãfe meka mã nikaima,” ixõ Jesús ato yoini.
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus, e se vós não as ouvis é porque não sois de Deus.
48 Judeofãfe Jesús kemanifo: “Chanĩma nõ yoimis. Mĩfi samãritanõ chakaki. Askatari mĩ mẽra niafaka chaka nanea,” faifãfe,
48 Responderam então os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que estás possesso de um demônio?
49 “Niafaka chaka ẽ mẽra naneama. Ẽ ẽfe Epa Niosnoa meka shara ẽ yoimis. Akka mãfi eõnoa meka chaka yoimis.
49 Respondeu-lhes Jesus: Eu não estou possesso de demônio, mas honro a meu Pai. Vós, porém, me ultrajais!
50 Askafixõ, ‘Ea yoisharakãfe,’ ẽ yorafo famisma. Ẽfe Epa Niospa meka shara eõnoa ato tãpimapai. Nãato ato yoitiro fatofomãki yora sharafo, fatoforimãki yora chakafo.
50 Não busco a minha glória. Há quem a busque e ele fará justiça.
51 Chanĩmakõi ẽ mato yoinõ. Nã ẽfe meka nikaifo nakanamax nĩpanakafo,” ato faito kemanifo,
51 Em verdade, em verdade vos digo: se alguém guardar a minha palavra, não verá jamais a morte.
52 “Iskaratĩa mã nõ mia tãpikõi mĩfi niafaka chakaya. Akka mã Abraham nani, Niospa meka yoimisfori mã nanifo. Nãskafikẽ mĩ noko yoia: ‘Nã ẽfe meka nikakõiaifo nãtamaroko nĩpanakafo,’ ixõ mĩ noko yoi.
52 Disseram-lhe os judeus: Agora vemos que és possuído de um demônio. Abraão morreu, e também os profetas. E tu dizes que, se alguém guardar a tua palavra, jamais provará a morte...
53 Mã nõko xini Abram nani. Niospa meka yoimisfori mã nanifo. ¿Akka mĩ Abram finõkõiamẽ? ¿Mĩ shinãimẽ ‘Ẽ ato finõara’ iki?” faifãfe,
53 És acaso maior do que nosso pai Abraão? E, entretanto, ele morreu... e os profetas também. Quem pretendes ser?
54 Jesús ato kemani: “A ẽa ẽ yoimesharai ẽfe meka sharama. Akka ẽfe Ẽpa eõnoa yoisharai. Mã a yoimis: ‘Nõko Epa Nios,’ fakĩ.
54 Respondeu Jesus: Se me glorifico a mim mesmo, a minha glória não é nada; meu Pai é quem me glorifica, aquele que vós dizeis ser o vosso Deus
55 Mãkai ẽfe Epa Nios tãpimisma. Akka ẽfi ẽfe Epa tãpikõia. Akka ẽ mato keskaraxõ, ‘Ẽfe Epamara,’ ẽ fakerana mato keskara chanĩmis ẽ ikerana. Askatamaroko ẽfe Epa Nios ẽ tãpikõia. Ea yoiai keskara ẽ amis.
55 e, contudo, não o conheceis. Eu, porém, o conheço e, se dissesse que não o conheço, seria mentiroso como vós. Mas conheço-o e guardo a sua palavra.
56 Mãto xini Abram yoini: ‘Cristo oaito ẽ õixii,’ ixõ yoi inimani. Mã ẽ oaito ea õini askax fãsi inimani,” ato faito,
56 Abraão, vosso pai, exultou com o pensamento de ver o meu dia. Viu-o e ficou cheio de alegria.
57 “Mĩkai cincuenta xiniya akama. Mĩkai nõko xini Abram õimisma. Afetĩakai nanima. Akka, ¿afeskakĩ, ‘Ẽ Abram õimis,’ ixõ mĩ noko yoimẽ?” faifãfe,
57 Os judeus lhe disseram: Não tens ainda cinqüenta anos e viste Abraão!...
58 “Chanĩmakõi ẽ mato yoinõ. Abram fakeamano ẽfi iyopaoniki,” ixõ Jesús ato yoini.
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: antes que Abraão fosse, eu sou.
59 Askaito nikakani nã judeofãfe ãto xanĩfofo õitifishkikaxõ tokiri fikaxõ Jesús tsakapainifo. Askafapaifiaifono Jesús ato makinoax yamarisatani, Nios kĩfiti pexefã mẽranoax. Kaitokai tsõa õinima.
59 A essas palavras, pegaram então em pedras para lhas atirar. Jesus, porém, se ocultou e saiu do templo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.