João 8
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARIB
1 Nãskata Jesús machi ãfe ane Olivos ano kani.
1 Mas Jesus foi para o Monte das Oliveiras.
2 Penaino Jerusalén ano nokoax anã a Nios kĩfiti pexefã mẽra Jesús oni. Nãno yorafã rasi afianã akiki fenifo nikai fekani. Askata tsaoxõ ato yoini.
2 Pela manhã cedo voltou ao templo, e todo o povo vinha ter com ele; e Jesus, sentando-se o ensinava.
3 Ato yoiaino a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfo fe fariseofo fenifo. Kẽro ãfe fenema fe ikaito fichikaxõ Jesúski efenifo. Yorafã rasi nẽxpakĩa kẽro nĩchinifo keyokõichi õinõfo.
3 Então os escribas e fariseus trouxeram-lhe uma mulher apanhada em adultério; e pondo-a no meio,
4 Askafakaxõ Jesús yoinifo: “Maestro, na kẽromã afarafo chakafaa. Ãfe fenema fe ikaito nõ fichia.
4 disseram-lhe: Mestre, esta mulher foi apanhada em flagrante adultério.
5 Moisés iskafakĩ noko yoini: ‘Kẽro ãfe fenema fe ikaito õikĩ nõ tokirinĩ tsakakĩ retetiro,’ ixõ Moisés noko yoini. Akka, ¿mĩ noko afaa faimẽ?” fanifo.
5 Ora, Moisés nos ordena na lei que as tais sejam apedrejadas. Tu, pois, que dizes?
6 Nãskaxõ Jesús kemamapainifo, “Fakiri noko yoimãkai,” ikaxõ ãto xanĩfofo yoipaikakĩ. Askafaifono Jesús ãfe mẽkemã mai keneni.
6 Isto diziam eles, tentando-o, para terem de que o acusar. Jesus, porém, inclinando-se, começou a escrever no chão com o dedo.
7 Yõkarifaifono Jesús atoki fininãkafã ato yoini iskafakĩ: “Fatotokai mã afaa chakafamismamẽ na kẽro mã tokirinĩ tsakakĩ taefai,” Jesús ato fani.
7 Mas, como insistissem em perguntar-lhe, ergueu-se e disse-lhes: Aquele dentre vós que está sem pecado seja o primeiro que lhe atire uma pedra.
8 Mã ato yoixõ afianã ãfe mẽkemã mai keneni.
8 E, tornando a inclinar-se, escrevia na terra.
9 Nãskano mã ato yoiaito nikakaxõ a Jesús mai keneai õikanax nã kẽro mekafakĩ chakafamisfo fisti rasi tsekefaifãinifo. Nã anifo tii foi taenifo. Chipo naetapafo fonifo. Mã foafono Jesús fisti nãno kẽro fe nẽteni.
9 Quando ouviram isto foram saindo um a um, a começar pelos mais velhos, até os últimos; ficou só Jesus, e a mulher ali em pé.
10 Nãskax Jesús fininãkafã nã kẽro yõkani: “¿Nã feronãfakefo mia yõafo mã foafomẽ? ¿Tsoa fisti nẽteamamamẽ anã mia yõaxikakĩma?” ixõ Jesús yõkaito,
10 Então, erguendo-se Jesus e não vendo a ninguém senão a mulher, perguntou-lhe: Mulher, onde estão aqueles teus acusadores? Ninguém te condenou?
11 “Ĩfo, tsoa pishta nẽteama,” faito, “Ẽrikai mia mekafakĩ chakafaima. Iskaratĩa mĩ katiro. Afianã mĩ chaka ipaoni keskara anã askayamafe,” ixõ Jesús nã kẽro yoini.
11 Respondeu ela: Ninguém, Senhor. E disse-lhe Jesus: Nem eu te condeno; vai-te, e não peques mais.
12 Askata mã kẽro kaano Jesús yorafã rasi yoini. Ato yoini iskafakĩ: “Ẽfi pena keskarakĩ. Ẽ nã yorafo tii imasharatiro shara ĩpaxanõfo, anã fakish keskara inõfoma. A ea Ifofai fenotiroma,” ixõ Jesús ato yoini.
12 Então Jesus tornou a falar-lhes, dizendo: Eu sou a luz do mundo; quem me segue de modo algum andará em trevas, mas terá a luz da vida.
13 Nikakakĩ fariseofãfe yoinifo: “Na mĩ noko yoiai anorikai tsõa mĩõnoa noko yoima. Mĩa mĩ yoimei. Akka a mĩ noko yoiaikai tsõa mia nikatiroma,” faifãfe
13 Disseram-lhe, pois, os fariseus: Tu dás testemunho de ti mesmo; o teu testemunho não é verdadeiro.
14 Jesús ato kemani: “Ẽ fakiax oamẽ fakiri ẽ kaimẽ mẽ tãpia. Akka ẽa ẽ yoimeai ẽfe meka chanĩmakõi. Askafiax fakiax ẽ oamẽ ẽ fakiri ẽ kaimẽ mãkai tãpiama.
14 Respondeu-lhes Jesus: Ainda que eu dou testemunho de mim mesmo, o meu testemunho é verdadeiro; porque sei donde vim, e para onde vou; mas vós não sabeis donde venho, nem para onde vou.
15 Mã ea tãpixoma, mã ẽfe meka chanĩmara faima. Ea tãpixoma mã ea shinãi oa chanĩai keskara ẽ mekaito. Mã askara shinãi Niospa mato askara anori shinãmanainoma. Ẽkai tsoa mekafakĩ chakafaima.
15 Vós julgais segundo a carne; eu a ninguém julgo.
16 Akka, ‘Na yorafãfe afara chakafamisfo,’ ẽa ẽ mato faima. Ẽfe Epa shinãi keskara nãnorikõiri ẽ mato yoi. Askaxõ chanĩmakõi ẽ yoimis. Ẽfe Epa nãato ea nĩchini, nã ea tãpimanai ẽ yoimis.
16 E, mesmo que eu julgue, o meu juízo é verdadeiro; porque não sou eu só, mas eu e o Pai que me enviou.
17 Moisés mato yoini iskafakĩ: ‘Feronãfake rafeta nãnoris mato yoiaito mã nikatiro,’ ixõ mato Moisés yoini.
17 Ora, na vossa lei está escrito que o testemunho de dois homens é verdadeiro.
18 Akka ẽakõi ẽ yoimei. Akka nã ea nĩchinito ẽfe Ẽpari eõnoa nãnorikõi yoimis,” ato faito,
18 Sou eu que dou testemunho de mim mesmo, e o Pai que me enviou, também dá testemunho de mim.
19 nikakakĩ yõkanifo: “¿Fanĩmẽ mĩ Epa?” faifãfe, “Mãkai ẽfe Epa yafi mã ea tãpiama. Ea tãpixõ ẽfe Epari mã tãpikerana,” ixõ ato Jesús yoini.
19 Perguntavam-lhe, pois: Onde está teu pai? Jesus respondeu: Não me conheceis a mim, nem a meu Pai; se vós me conhecêsseis a mim, também conheceríeis a meu Pai.
20 Nios kĩfiti pexefã mẽraxõ ato yoini. Nãno nã kene mẽra judeofãfe ãto kori naneti ini. Niospa meka yoimisfo ato inãmisfo. Jesús ato yoiaino judeo xanĩfofofãfe achipainifo. Askafixõ tsõa achinima ãfe penakairoko nokokẽ achipanãfãfe.
20 Essas palavras proferiu Jesus no lugar do tesouro, quando ensinava no templo; e ninguém o prendeu, porque ainda não era chegada a sua hora.
21 Askata Jesús afianã judeofo ãto xanĩfofo yoini: “Ẽ chai mẽ kai. Ẽ kaano mã ea fenafikĩ mã ea fichitiroma. Mãto chaka soaxoma nãskax mã nai. Ẽ kai arikai mã nokotiroma,” ixõ Jesús ato yoini.
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Eu me retiro; buscar-me-eis, e morrereis no vosso pecado. Para onde eu vou, vós não podeis ir.
22 Jesús ato askafaito nikakaxõ yoinifo: “¿Akõi retemeimẽ? Nã noko yoiai: ‘A ẽ kai ari mã nokotiroma,’ noko fai,” ikanax judeofo xanĩfofo yoinãnifo.
22 Então diziam os judeus: Será que ele vai suicidar-se, pois diz: Para onde eu vou, vós não podeis ir?
23 Jesús ato tãpixõ ato yoini: “Mãfi na mai anoakĩ. Akka ẽfi nai mẽranoakĩ.
23 Disse-lhes ele: Vós sois de baixo, eu sou de cima; vós sois deste mundo, eu não sou deste mundo.
24 Nã ẽa ẽ yoimea keskara mãto chaka potaxma mã nai eakairoko mã ea chanĩmara faax. Nãskakẽ afara chakafaxõ mãto chaka soaxma mã naax Epa Nios ari mã nokotiroma. Mã mã naano mãto chaka mato fe ipanaka.”
24 Por isso vos disse que morrereis em vossos pecados; porque, se não crerdes que eu sou, morrereis em vossos pecados.
25 Ato askafaito kemanifo: “¿Mĩ tsoamẽ?” ixõ yõkaifãfe, “Nã ẽ mato yoitaifamis ẽkĩa.
25 Perguntavam-lhe então: Quem és tu? Respondeu-lhes Jesus: Exatamente o que venho dizendo que sou.
26 Matoõnoa afama mĩshti ẽ yoitiro. A mã afara chakafamis ẽ yoitiro. A ea nĩchinito ea yoiaito ẽ nikai. Nãskakẽ nã ẽ mato yoifafãini. A ea nĩchinito yoiai chanĩmakõi,” Jesús ato fani.
26 Muitas coisas tenho que dizer e julgar acerca de vós; mas aquele que me enviou é verdadeiro; e o que dele ouvi, isso falo ao mundo.
27 Apa Niosnoa ato yoifiaitokai tsõa tãpinifoma.
27 Eles não perceberam que lhes falava do Pai.
28 Nãskaifãfe Jesús ato yoini: “Ẽfi yõra fakekõiki. Mã ea ifi cruz ikakĩ mastaxõ mã ea fininĩfofãxõ mã ea õixii ẽ tsoamãki mã ea tãpitiro. Nãskatari eõnoa mã tãpitiro ẽa ẽ mato yoimisma. Epa Niospa ea yoia keskara ẽ mato yoimis.
28 Prosseguiu, pois, Jesus: Quando tiverdes levantado o Filho do homem, então conhecereis que eu sou, e que nada faço de mim mesmo; mas como o Pai me ensinou, assim falo.
29 Nã ea nĩchini efe ika. Eres ẽ ikama. A ea amapaiyai keskara ẽ amiski. Nãskax ekeki inimasharamiski,” ixõ ato Jesús yoini.
29 E aquele que me enviou está comigo; não me tem deixado só; porque faço sempre o que é do seu agrado.
30 Yoiaito nikakaxõ yora ichapato chanĩmara fanifo.
30 Falando ele estas coisas, muitos creram nele.
31 Nãskaxõ Jesús a chanĩmara faafo yoini: “Ẽ mato yoiaito mã ea nikasharakõiax mã eõxõ tãpimiskõifo mã itiroki.
31 Dizia, pois, Jesus aos judeus que nele creram: Se vós permanecerdes na minha palavra, verdadeiramente sois meus discípulos;
32 Ẽfe meka nikakõixõ mã Nios tãpitiro, Nios chanĩmisma. Askax mã isharatiro. Afara chanĩ mãto ifo itiroma.”
32 e conhecereis a verdade, e a verdade vos libertará.
33 Ato askafaito kemanifo: “Nõfi Abraham ãfe fenaki. Fato fetsa nõko ifo imisma. Nõkai tsõa yonomatifoma. ¿Afeskakĩ ‘Afara chanĩ mãto ifo itiroma’ noko Jesús faimẽ?” fanifo.
33 Responderam-lhe: Somos descendentes de Abraão, e nunca fomos escravos de ninguém; como dizes tu: Sereis livres?
34 Askafaifãfe anã Jesús ato yoini: “Chanĩmakõi ẽ mato yoi. Nã afara chakafamisfãfe nã chaka ãto ifo ixii.
34 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que todo aquele que comete pecado é escravo do pecado.
35 Mã mã tãpia pexe ifãfe ãfe yonomati ãfe pexe mẽra ipaxatiroma. Akka ãfe fake fisti ãfe pexe mẽra ipaxatiro.
35 Ora, o escravo não fica para sempre na casa; o filho fica para sempre.
36 Nãskarari Niospa Fãke mato chaka soaxonano afara chaka mãto ifo itiroma. Niospa mato fakekõifai, mã afe isharakõipakenaka.
36 Se, pois, o Filho vos libertar, verdadeiramente sereis livres.
37 Mẽ mato tãpia mãto xini Abraham. Ãfe fenafofiaxõ ẽfe meka mã nikakaspai. Nãskaxõ mã ea retepai.
37 Bem sei que sois descendência de Abraão; contudo, procurais matar-me, porque a minha palavra não encontra lugar em vós.
38 Ẽfe Epa amis keskara mẽ õimis. Nãõnoa ẽ yoimis. Mãri a mãto epa mato yoimis keskara mãri yoimis,” ato faito,
38 Eu falo do que vi junto de meu Pai; e vós fazeis o que também ouvistes de vosso pai.
39 kemanifo: “Akka nõko xini Abraham,” faifãfe, “Akka mã Abraham ãfe fenafokĩ ¿afeskai mã Abraham apaoni keskara mã amismamẽ?
39 Responderam-lhe: Nosso pai é Abraão. Disse-lhes Jesus: Se sois filhos de Abraão, fazei as obras de Abraão.
40 Epa Niospa ea yoimis keskara chanĩma ẽ mato yoifiaino mã ea retepai. Abrahamkai mato keskara ipaonima.
40 Mas agora procurais matar-me, a mim que vos falei a verdade que de Deus ouvi; isso Abraão não fez.
41 Mãto epa akai keskara mãri mã amiski,” ato faito, “Nõkai Epa ichapayama. Nõko Epakõi fisti Nios. Nõfi ãfe fakekõifoki,” faifãfe
41 Vós fazeis as obras de vosso pai. Replicaram-lhe eles: Nós não somos nascidos de prostituição; temos um Pai, que é Deus.
42 Jesús ato yoini: “Ẽfi Nios fe imiski. Ẽ Nios ariax oni. Ẽa shinãx na mai ano ẽ onima, ẽfe Ẽpa ea nĩchini. Akka mãto Epa Nioskẽ mã ea noikerana.
42 Respondeu-lhes Jesus: Se Deus fosse o vosso Pai, vós me amaríeis, porque eu saí e vim de Deus; pois não vim de mim mesmo, mas ele me enviou.
43 ¿Afeskakĩ ẽfe meka mã nikaimamẽ? A ẽ mato yoiaito mã nikakaspai.
43 Por que não compreendeis a minha linguagem? é porque não podeis ouvir a minha palavra.
44 Akka mãto epa Satanás. Mã ãfe fakekõifo. Nãskaxõ mãto epa apaiyai keskara mãri mã apai. Nãfi taeyoi retemitsamis iyopaoni. Afi iskaratĩa nãskara. Atokai afara shara yoimisma, chanĩkõi. Ãfe shinã mẽraxõ chanĩ fisti shinãmis. Nãskaxõ chanĩ fisti yoimis. Nã chanĩai shinãifãfe nã chanĩmis nãfi ãto apaki.
44 Vós tendes por pai o Diabo, e quereis satisfazer os desejos de vosso pai; ele é homicida desde o princípio, e nunca se firmou na verdade, porque nele não há verdade; quando ele profere mentira, fala do que lhe é próprio; porque é mentiroso, e pai da mentira.
45 Nã keskara chanĩ ẽ mato yoiyamafiaito mã ea chanĩmara famisma.
45 Mas porque eu digo a verdade, não me credes.
46 Ẽ afaa chakafaito mã ea õimisma. Ẽkai afaa chakafamisma. Ramashara ẽ chanĩmisma. Ẽ askafiaito mã ea chanĩmara famisma.
46 Quem dentre vós me convence de pecado? Se digo a verdade, por que não me credes?
47 Nã Nios fe rafeafãfe Niospa meka nikatirofo. Mãkai Nios fe rafeama. Nãskaxõ mã ãfe meka mã nikaima,” ixõ Jesús ato yoini.
47 Quem é de Deus ouve as palavras de Deus; por isso vós não as ouvis, porque não sois de Deus.
48 Judeofãfe Jesús kemanifo: “Chanĩma nõ yoimis. Mĩfi samãritanõ chakaki. Askatari mĩ mẽra niafaka chaka nanea,” faifãfe,
48 Responderam-lhe os judeus: Não dizemos com razão que és samaritano, e que tens demônio?
49 “Niafaka chaka ẽ mẽra naneama. Ẽ ẽfe Epa Niosnoa meka shara ẽ yoimis. Akka mãfi eõnoa meka chaka yoimis.
49 Jesus respondeu: Eu não tenho demônio; antes honro a meu Pai, e vós me desonrais.
50 Askafixõ, ‘Ea yoisharakãfe,’ ẽ yorafo famisma. Ẽfe Epa Niospa meka shara eõnoa ato tãpimapai. Nãato ato yoitiro fatofomãki yora sharafo, fatoforimãki yora chakafo.
50 Eu não busco a minha glória; há quem a busque, e julgue.
51 Chanĩmakõi ẽ mato yoinõ. Nã ẽfe meka nikaifo nakanamax nĩpanakafo,” ato faito kemanifo,
51 Em verdade, em verdade vos digo que, se alguém guardar a minha palavra, nunca verá a morte.
52 “Iskaratĩa mã nõ mia tãpikõi mĩfi niafaka chakaya. Akka mã Abraham nani, Niospa meka yoimisfori mã nanifo. Nãskafikẽ mĩ noko yoia: ‘Nã ẽfe meka nikakõiaifo nãtamaroko nĩpanakafo,’ ixõ mĩ noko yoi.
52 Disseram-lhe os judeus: Agora sabemos que tens demônios. Abraão morreu, e também os profetas; e tu dizes: Se alguém guardar a minha palavra, nunca provará a morte!
53 Mã nõko xini Abram nani. Niospa meka yoimisfori mã nanifo. ¿Akka mĩ Abram finõkõiamẽ? ¿Mĩ shinãimẽ ‘Ẽ ato finõara’ iki?” faifãfe,
53 Porventura és tu maior do que nosso pai Abraão, que morreu? Também os profetas morreram; quem pretendes tu ser?
54 Jesús ato kemani: “A ẽa ẽ yoimesharai ẽfe meka sharama. Akka ẽfe Ẽpa eõnoa yoisharai. Mã a yoimis: ‘Nõko Epa Nios,’ fakĩ.
54 Respondeu Jesus: Se eu me glorificar a mim mesmo, a minha glória não é nada; quem me glorifica é meu Pai, do qual vós dizeis que é o vosso Deus;
55 Mãkai ẽfe Epa Nios tãpimisma. Akka ẽfi ẽfe Epa tãpikõia. Akka ẽ mato keskaraxõ, ‘Ẽfe Epamara,’ ẽ fakerana mato keskara chanĩmis ẽ ikerana. Askatamaroko ẽfe Epa Nios ẽ tãpikõia. Ea yoiai keskara ẽ amis.
55 e vós não o conheceis; mas eu o conheço; e se disser que não o conheço, serei mentiroso como vós; mas eu o conheço, e guardo a sua palavra.
56 Mãto xini Abram yoini: ‘Cristo oaito ẽ õixii,’ ixõ yoi inimani. Mã ẽ oaito ea õini askax fãsi inimani,” ato faito,
56 Abraão, vosso pai, exultou por ver o meu dia; viu-o, e alegrou-se.
57 “Mĩkai cincuenta xiniya akama. Mĩkai nõko xini Abram õimisma. Afetĩakai nanima. Akka, ¿afeskakĩ, ‘Ẽ Abram õimis,’ ixõ mĩ noko yoimẽ?” faifãfe,
57 Disseram-lhe, pois, os judeus: Ainda não tens cinqüenta anos, e viste Abraão?
58 “Chanĩmakõi ẽ mato yoinõ. Abram fakeamano ẽfi iyopaoniki,” ixõ Jesús ato yoini.
58 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que antes que Abraão existisse, eu sou.
59 Askaito nikakani nã judeofãfe ãto xanĩfofo õitifishkikaxõ tokiri fikaxõ Jesús tsakapainifo. Askafapaifiaifono Jesús ato makinoax yamarisatani, Nios kĩfiti pexefã mẽranoax. Kaitokai tsõa õinima.
59 Então pegaram em pedras para lhe atirarem; mas Jesus ocultou-se, e saiu do templo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.