João 7
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARA
1 Askata Jesús Galilea ano kafãsani ato tãpimafofãsafai. Judea ano kayopainima judeofãfe ãto xanĩfofãfemãi retepaiyaifono.
1 Passadas estas coisas, Jesus andava pela Galileia, porque não desejava percorrer a Judeia, visto que os judeus procuravam matá-lo.
2 — ausente —
2 Ora, a festa dos judeus, chamada de Festa dos Tabernáculos, estava próxima.
3 — ausente —
3 Dirigiram-se, pois, a ele os seus irmãos e lhe disseram: Deixa este lugar e vai para a Judeia, para que também os teus discípulos vejam as obras que fazes.
4 — ausente —
4 Porque ninguém há que procure ser conhecido em público e, contudo, realize os seus feitos em oculto. Se fazes estas coisas, manifesta-te ao mundo.
5 — ausente —
5 Pois nem mesmo os seus irmãos criam nele.
6 ato kemani: “Ẽ iskaratĩa ari katiroma. Ẽfe Epa ea nĩchiyoima. Akka afetĩara kapai mã katiro,” ato fani.
6 Disse-lhes, pois, Jesus: O meu tempo ainda não chegou, mas o vosso sempre está presente.
7 “Na yorafãfekai Epa Nios yafi ea chanĩmara faafoma. Nãfãfe ea noikaspakani. ‘Mãfi afarafo chakafamis,’ ẽ ato famis. Nãskakẽ ea noikaspakani. Akka mato noikaspakanima.
7 Não pode o mundo odiar-vos, mas a mim me odeia, porque eu dou testemunho a seu respeito de que as suas obras são más.
8 Akka mãri fista axiki Jerusalén ano fotakãfe. Ẽ kayoikaima. Ẽfe Epa Niospa ea nĩchiyoima,” ixõ Jesús ãfe extofo yoini.
8 Subi vós outros à festa; eu, por enquanto, não subo, porque o meu tempo ainda não está cumprido.
9 Mã ato yoita Galilea ano Jesús nẽteni.
9 Disse-lhes Jesus estas coisas e continuou na Galileia.
10 Nãskata mã ãfe extofo fista akikai, Jerusalén ano foafono Jesúsri chipo kani. Tsõa tãpiamano onekõi Jerusalén ano kani.
10 Mas, depois que seus irmãos subiram para a festa, então, subiu ele também, não publicamente, mas em oculto.
11 Nãnoxõ nã judeofãfe ãto xanĩfofofãfe Jesús fenakani yoinãnifo: “¿Fanĩmẽ nã feronãfake?” fanifo.
11 Ora, os judeus o procuravam na festa e perguntavam: Onde estará ele?
12 Nãno yora ichapa rasi inifo. Atirifãfe iskafanifo: “Jesús feronãfake sharakõi,” ikaxõ yoinifo. Askafafiaifãfe atirifãfe yoikĩ iskafanifo: “Maa. A feronãfakekai sharama. Yorafo pãramis,” ikaxõ yoinifo.
12 E havia grande murmuração a seu respeito entre as multidões. Uns diziam: Ele é bom. E outros: Não, antes, engana o povo.
13 Nãskax a ranã yoinãnifo judeofãfe ato nikayamanõfo judeo xanĩfofoki mesekakĩ.
13 Entretanto, ninguém falava dele abertamente, por ter medo dos judeus.
14 Fista mitokomeamano Jesús Nios kĩfiti pexefã mẽra ikikaini a mẽraxõ ato yoixikĩ.
14 Corria já em meio a festa, e Jesus subiu ao templo e ensinava.
15 Judeofãfe ãto xanĩfofofãfe nikakaxõ yoinifo: “Aira. Nikakapo. ¿Afeskakĩ na feronãfãke kenekĩ tãpikĩ finayamafixõ tãpifinakõiamẽ?” ikanax yoinãnifo.
15 Então, os judeus se maravilhavam e diziam: Como sabe este letras, sem ter estudado?
16 Nã yoiaifo keskara onãxõ Jesús ato yoini: “Ẽfe shinãmã shinãkõixõ ẽ mato yoima. Epa Niospa ea nĩchini nã ea shinãmanai keskara ẽ mato yoi.
16 Respondeu-lhes Jesus: O meu ensino não é meu, e sim daquele que me enviou.
17 Fatotora a Niospa yoiai keskara apaikĩ tãpitiro akka ẽa ẽ shinãxõ ẽ mato yoima, Epa Niospa ea shinãmanaino ẽ mato yoi.
17 Se alguém quiser fazer a vontade dele, conhecerá a respeito da doutrina, se ela é de Deus ou se eu falo por mim mesmo.
18 Fatora yora fẽtsa ãfe shinãmã shinãxõ ãakõi ato yoi. Nãato yorafo shinãmapai iskafakĩ: ‘Nã feronãfãke mekakĩ tãpikõia, ea fanõfora,’ ixõ anori ato shinãmapai. Akka yõra fẽtsa ãa ãfe shinãmã shinãx mekaima. A nĩchinito shinãmanaino mekai, a nĩchini fisti yoisharanõfo. Nãskakẽ nã yõra ato chanĩkima yoi, ato pãraima.
18 Quem fala por si mesmo está procurando a sua própria glória; mas o que procura a glória de quem o enviou, esse é verdadeiro, e nele não há injustiça.
19 Nõko xini Moisés Niospa meka mato kenexoni. Akka mã nikasharamisma. Nãskakẽ pena tenetitĩa ẽ feronãfake sharafaano mã ea retepai,” ato faino,
19 Não vos deu Moisés a lei? Contudo, ninguém dentre vós a observa. Por que procurais matar-me?
20 “Kee. Tsoakai mia retepaima. Mĩ mẽra niafaka yõshi chaka nanea,” faifãfe
20 Respondeu a multidão: Tens demônio. Quem é que procura matar-te?
21 ato kemani: “Ẽ feronãfake pena tenetitĩa sharafaino akka mã ea yoikĩ iskafamis: ‘¿Afeskakĩ Jesús pena tenetitĩa feronãfake sharafaimẽ?’ ixõ mã eõnoa yoimis.
21 Replicou-lhes Jesus: Um só feito realizei, e todos vos admirais.
22 Ẽ pena tenetitĩa afara shara faa keskafakĩ mãri pena tenetitĩa afara memis. Moisés kirika kenekĩ yoini keskafakĩ mãri mãto fake feronãfakefo rama kãikẽ mã ocho nia oxano mãto fake feronãfakefo mã foshki repa xatemis. (Akka Moiséskai askara noko yoinima, nõko xinifãfe askara yoinifo.) Akka iskaratĩa pena teneti ikaino mã mãto fake feronãfakefo mã foshki repa xatemis.
22 Pelo motivo de que Moisés vos deu a circuncisão (se bem que ela não vem dele, mas dos patriarcas ), no sábado circuncidais um homem.
23 “Moisés yoini keskara nikakĩ pena tenetitĩari mã mãto fake feronãfakefo mã foshki repa xatemis. Akka, ¿afeskai mã ekeki õitifishkikimẽ na pena tenetitĩa ẽ na feronãfake sharafaano?
23 E, se o homem pode ser circuncidado em dia de sábado, para que a lei de Moisés não seja violada, por que vos indignais contra mim, pelo fato de eu ter curado, num sábado, ao todo, um homem?
24 Nãskakẽ a yõra afara shara fakẽ õixõ yoikĩ iskafayamakãfe: ‘Nãto afara chakafai kiki,’ fayamakãfe. Mẽstekõi yoisharakãfe,” ixõ Jesús ato yoini.
24 Não julgueis segundo a aparência, e sim pela reta justiça.
25 Askata yora rasi Jerusalén ano ikanax yoinãnifo: “¿A na feronãfakemẽ xanĩfofofãfe retepaiyaifo?” ikanax yoinãnifo:
25 Diziam alguns de Jerusalém: Não é este aquele a quem procuram matar?
26 “Õikapo, yorafã rasichi õifiaifono mã ato yoi. Akka tsõakai afaa faima. Mã xanĩfofofãfe mã tãpiafo rakikĩa nã Cristo, a Niospa nokoki nĩchini.
26 Eis que ele fala abertamente, e nada lhe dizem. Porventura, reconhecem verdadeiramente as autoridades que este é, de fato, o Cristo?
27 Ẽtsa, aama rakikĩa Cristo. Cristo oaito nõ tãpitiroma fakiranoax oi. Akka na feronãfake mã nõ tãpia fakiax oamãki,” ixõ yoinifo.
27 Nós, todavia, sabemos donde este é; quando, porém, vier o Cristo, ninguém saberá donde ele é.
28 Askafaifãfe nikaxõ Nios kĩfiti pexefã mẽra ikixõ Jesús ato yoini iskafakĩ: “Chanĩma, mã mã ea tãpia ẽ fakiax oamẽ,” ato fani. “Akka ẽa ẽfe shinãmã shinãx ẽ oama. Akka ẽfe Ẽpa ea nĩchini. Nãfi chanĩmismaki. Akka mãfi ẽfe Epa mã tãpiama.
28 Jesus, pois, enquanto ensinava no templo, clamou, dizendo: Vós não somente me conheceis, mas também sabeis donde eu sou; e não vim porque eu, de mim mesmo, o quisesse, mas aquele que me enviou é verdadeiro, aquele a quem vós não conheceis.
29 Ẽ ẽfe Epa ariax oni. Nãato ea nĩchini. Nãskakẽ ẽ a tãpikõia,” ixõ Jesús ato yoini.
29 Eu o conheço, porque venho da parte dele e fui por ele enviado.
30 Ato askafaito nikakani akiki õitifishki ikakĩ achipainifo karaxa mẽra ikimapaikakĩ. Akka a reteaifo ãfe pena nokoamano achipainifo. Tsõakai Jesús afeska fanima.
30 Então, procuravam prendê-lo; mas ninguém lhe pôs a mão, porque ainda não era chegada a sua hora.
31 Nã yorafã rasichi Jerusalén anoafãfe yoinifo: “Tsoa fẽtsa atiroma keskara fakĩ Jesús Niosxõ afama mĩshti noko ispa. Nã Jesús afama mĩshti fai tsõa atiroma keskara fakĩ. Akka yora fetsa oax ãa iskai yoi: ‘Ẽkĩa Cristo,’ iki yoi. Akka atokai afama mĩshti fakĩ Jesús finõtiroma,” ikanax yoinãnifo. Nãskakĩ Jesús chanĩmara fanifo.
31 E, contudo, muitos de entre a multidão creram nele e diziam: Quando vier o Cristo, fará, porventura, maiores sinais do que este homem tem feito?
32 Nã yorafã rasichi Jesúsnoa meka shara yoiaifãfe fariseofãfe nikanifo. Nãskaxõ judeofãfe ãto xanĩfofo feta fariseofãfe a Nios kĩfiti pexefã kexemisfo nĩchinifo Jesús achitanõfo karaxa mẽra ikimaxikakĩ.
32 Os fariseus, ouvindo a multidão murmurar estas coisas a respeito dele, juntamente com os principais sacerdotes enviaram guardas para o prenderem.
33 Askata Jesús ato yoini: “Ẽ anã nono mato fe samarakaima. Ẽ samamashta kai a ea nĩchini shinãfãini.
33 Disse-lhes Jesus: Ainda por um pouco de tempo estou convosco e depois irei para junto daquele que me enviou.
34 Ẽ mato anoax kaino mã ea fenakĩ mã ea fichitiroma. A ẽ kai arikai mã katiroma,” ixõ Jesús ato yoini.
34 Haveis de procurar-me e não me achareis; também aonde eu estou, vós não podeis ir.
35 Ato askafaito nikakanax judeofãfe ãto xanĩfofo yoinãnifo: “¿Faki na feronãfake kaimẽ nõ fichitiroma? Nã nõko kaifo griegofo nã pexe rasi anoax paxkafainifo nãno kai rakikĩa. Nãnoxõ griegofo tãpimaxikĩ kai rakikĩa,” fanifo.
35 Disseram, pois, os judeus uns aos outros: Para onde irá este que não o possamos achar? Irá, porventura, para a Dispersão entre os gregos, com o fim de os ensinar?
36 “¿Afaa noko yoipaimẽ iskafakĩ? ‘Mã ea fenafikikai mã ea fichitiroma. Ẽ ika arikai mã katiroma,’ ixõ noko yoiai. ¿Afaa noko yoipai iskaimẽ?” ikanax yoinãnifo.
36 Que significa, de fato, o que ele diz: Haveis de procurar-me e não me achareis; também aonde eu estou, vós não podeis ir?
37 Askata mã fista mitokomeaino Jesús nã yorafã rasi mẽraxõ niinãkafã fãsi mekainãkafã ato yoini iskafakĩ: “Nikakapo. Nã mã nõamã iki faka ayapaiyai keskai ekeki fekãfe.
37 No último dia, o grande dia da festa, levantou-se Jesus e exclamou: Se alguém tem sede, venha a mim e beba.
38 A ea chanĩmara faafãfe Niospa meka kenenifo keskara yora ãfe xaki mẽra faka poyo poyo iki netsotiroma keskara shara itiro ea Ifofaax,” ixõ ãfe Yõshi Sharaki keparanãkĩ Jesús ato yoini.
38 Quem crer em mim, como diz a Escritura, do seu interior fluirão rios de água viva.
39 Akka faka ato yoinima, Niospa Yõshi Sharaõnoa ato yoini iskafakĩ: “A ea chanĩmara fai ẽfe Epa Niospa ãfe Yõshi Shara fe rafepakenaka,” ixõ Jesús ato tãpimani Apa Nios ari kayoxoma yorafãfe ãto xanĩfokõi ixikĩ. Nãskakẽ Jesús kayoamano Niospa ãfe Yõshi Shara ato fe rafeama.
39 Isto ele disse com respeito ao Espírito que haviam de receber os que nele cressem; pois o Espírito até aquele momento não fora dado, porque Jesus não havia sido ainda glorificado.
40 Jesús nikakaxõ atirifãfe yoinifo: “Chanĩmakõi nã feronãfake Niospa meka yoimis a nõ manai,” ikanax yoinãnifo.
40 Então, os que dentre o povo tinham ouvido estas palavras diziam: Este é verdadeiramente o profeta;
41 Atirifãferi yoinifo: “Nãfi Cristoki,” ixõ yoinifo. Akka fetsafãfe yoini: “Maa, nakai Cristoma. Cristokai Galilea anoax kãitiroma.
41 outros diziam: Ele é o Cristo; outros, porém, perguntavam: Porventura, o Cristo virá da Galileia?
42 Niospa meka kenenifo keskara, ‘David ãfe fena inõ Cristo. Nã David ipaoni Belén ano. Nãnoaxri Cristo kãixira,’ ixõ kirika kenenifo. Akka Cristokai Galilea anoax kãitiroma,” ixõ yoinifo.
42 Não diz a Escritura que o Cristo vem da descendência de Davi e da aldeia de Belém, donde era Davi?
43 Nãskakẽ nã yorafãfe Jesúsnoa nikakaxõ anoris shinãnifoma. Fetsafãfe Jesús chanĩra fanifo, fetsafãferi chanĩmara fanifo.
43 Assim, houve uma dissensão entre o povo por causa dele;
44 Atirifãfe Jesús achipainifo karaxa mẽra ikimapaikakĩ. Achipaifikakĩ tsõa Jesús afeska fanima.
44 alguns dentre eles queriam prendê-lo, mas ninguém lhe pôs as mãos.
45 Askata fariseofãfe ãto Nios kĩfiti pexefã kexemisfo fenifo. Ãto xanĩfofoki feaifono ato yõkanifo: “¿Afeskakĩ mã Jesús achiamamẽ noko efexoxikĩ?” ixõ ato yoinifo.
45 Voltaram, pois, os guardas à presença dos principais sacerdotes e fariseus, e estes lhes perguntaram: Por que não o trouxestes?
46 Ato askafaifono ato kemanifo: “Na feronãfãke ãfe meka sharakõi, tsõa anori yoimisma,” ato fanifo.
46 Responderam eles: Jamais alguém falou como este homem.
47 Ato nikakaxõ fariseofãfe ato yoinifo: “Kee, Jesús mã matori pãra.
47 Replicaram-lhes, pois, os fariseus: Será que também vós fostes enganados?
48 Akka nõfi mãto xanĩfofo feta a Moisés kirika keneni nõ tãpikõiakĩ. Akka nõ fatotokai nõ Jesús chanĩmara faima.
48 Porventura, creu nele alguém dentre as autoridades ou algum dos fariseus?
49 Akka nã yorafãfe mã rama Jesús nikafo nãfãfe a Moisés kirika keneni tsõa tãpiafoma. Niospa ato omiskõimaxiki,” ikaxõ ato yoinifo.
49 Quanto a esta plebe que nada sabe da lei, é maldita.
50 Askafafiaifono Nicodemo taeyoi nãato pena fetsa Jesúski kani fakishi afara yõkaikai. Nãrimãi fariseoax nãskaxõ afe rafeafo yoini:
50 Nicodemos, um deles, que antes fora ter com Jesus, perguntou-lhes:
51 “Efe yora mĩshtichi, ẽ mato yoinõ. Nõko xinifãfe ãto xanĩfofãfe yoinifo keskara nõ fatora feronãfake nikasharayamaxõ, ‘Afara chakafaira,’ nõ fatiroma iskafakĩ: ‘Nãto afarafo chakafai kiki nõ omiskõimanõ,’ ixokai nõ askafatiroma,” ato askafaino kemanifo:
51 Acaso, a nossa lei julga um homem, sem primeiro ouvi-lo e saber o que ele fez?
52 “Mĩ noko yoi Galilea anoxõ yoiaifo keskara. Galilea anoxõ Niospa meka tãpiafoma. Shinãpo. Fato feronãfakekai a Galilea anoxõ Niospa meka yoimis oama. Akka nono fistixõ Niospa meka noko yoitirofo,” ikaxõ Nicodemo kemanifo.
52 Responderam eles: Dar-se-á o caso de que também tu és da Galileia? Examina e verás que da Galileia não se levanta profeta.
53 Nãskax yoinãkanax ãto pexe rasi ano fonifo.
53 [E cada um foi para sua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.