João 6
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs VC
1 Askata Jesús anã ĩamãfã ãfe ane Galilea pokefaini. Ãfe ane fetsa Tiberias.
1 Depois disso, atravessou Jesus o lago da Galiléia {que é o de Tiberíades.}
2 Nãskaxõ Jesús isinĩ imisfo ãfe mekapa ato sharafaito õikani yorafã rasichi chĩfafainifo.
2 Seguia-o uma grande multidão, porque via os milagres que fazia em beneficio dos enfermos.
3 — ausente —
3 Jesus subiu a um monte e ali se sentou com seus discípulos.
4 — ausente —
4 Aproximava-se a Páscoa, festa dos judeus.
5 — ausente —
5 Jesus levantou os olhos sobre aquela grande multidão que vinha ter com ele e disse a Filipe: Onde compraremos pão para que todos estes tenham o que comer?
6 — ausente —
6 Falava assim para o experimentar, pois bem sabia o que havia de fazer.
7 nikaxõ Felipe kemani: “Kee, Ifo, nõ dos cientos nia oxata yonoxõ nõ kori fitiro akka a tiikai nokotiroma na yorafã rasi nõ ato pimapanã,” Felipe fani.
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pedaço.
8 Nãskafekẽ Jesúsxõ tãpimis fetsa Andrés nã Pedro ẽxto yoini:
8 Um dos seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 “Õipo. Na fãke cinco pãa fea. Foe rafeya fea. Akka yora ichapato pitirofoma. Fisti rasichi pitirofo. Nono yora ichapa rasi. Na pãa pishta tsoa nokotiroma,” fani.
9 Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixes... mas que é isto para tanta gente?
10 Askafaito Jesús yoini iskafakĩ: “Ato yoikãfe tsaonõfo,” ato fani. Nãno fasi ichapa ini. Nã Jesús ato yoiai keskai fasi mẽra tsaoi fetsenifo. Cinco mil feronãfakefo tsaoi fetsenifo. Kẽrofori, fakefori tsaonifo.
10 Disse Jesus: Fazei-os assentar. Ora, havia naquele lugar muita relva. Sentaram-se aqueles homens em número de uns cinco mil.
11 Nãskax tsaofafono Jesús nã cinco pãa fita Apa Nios yoini: “Aicho, Epa,” ixõ Apa Nios yoita pãa yafi nã foe rafe kaxkepaketa aõxõ tãpimisfo ato inãni, afãferi ato inãnõfo. Fikaxõ pikani mãyakõinifo.
11 Jesus tomou os pães e rendeu graças. Em seguida, distribuiu-os às pessoas que estavam sentadas, e igualmente dos peixes lhes deu quanto queriam.
12 Nãskax keyokõi yorafo mãyakõiafono Jesús ato yoini: “Nã pãa yafi foe texefafo fikãfe fẽta mẽra nanekãfe afaa pishta fenoyamanõ,” ato fani.
12 Estando eles saciados, disse aos discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Ato askafaito nikakaxõ nã pãa yafi foe texefafo finifo. Doce fẽta fospifanifo.
13 Eles os recolheram e, dos pedaços dos cinco pães de cevada que sobraram, encheram doze cestos.
14 Nãskata Jesús ãfe mekapa foe rafe yafi cinco pãa ato pimaito õikanax yoinãnifo: “Chanĩmakõi Jesús Niospa meka yoimis. Nã Epa Niospa aõnoa yoipaoni. Nokoki nĩchini,” ikanax yoinãnifo.
14 À vista desse milagre de Jesus, aquela gente dizia: Este é verdadeiramente o profeta que há de vir ao mundo.
15 Askafaifono Jesús tãpixõ ãfe õiti mẽra shinãni: “Na yorafãfe ea kerexkai ãto xanĩfokõi ea imapaikani,” ixõ tãpini. Askata ato makinoax machi fetsa ari kani.
15 Jesus, percebendo que queriam arrebatá-lo e fazê-lo rei, tornou a retirar-se sozinho para o monte.
16 — ausente —
16 Chegada a tarde, os seus discípulos desceram à margem do lago.
17 — ausente —
17 Subindo a uma barca, atravessaram o lago rumo a Cafarnaum. Era já escuro, e Jesus ainda não se tinha reunido a eles.
18 Nẽfefaino ĩamãfã pooitifakõini.
18 O mar, entretanto, se agitava, porque soprava um vento rijo.
19 Ĩamãfã chai naisti nẽxpakĩaxõ nẽfefãnẽ ato akaino ĩamãfã pooitifakõini. Jesús ĩamãfã kamaki kaitokai tsõa tãpinima mã fichifikaxõ. Tãpiamax ratekõinifo.
19 Tendo eles remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram Jesus que se aproximava da barca, andando sobre as águas, e ficaram atemorizados.
20 “Ẽkĩa. Rateyamakãfe,” Jesús ato fani.
20 Mas ele lhes disse: Sou eu, não temais.
21 Nãskaxõ yoinifo: “Aicho. Kanõa mẽra naneyofe,” fanifo. Mã Jesús naneano nãskax ĩamãfã kesemẽ nokorisanifo.
21 Quiseram recebê-lo na barca, mas pouco depois a barca chegou ao seu destino.
22 Nãskaino mã penano yorafã rasi okiri ĩamãfã kesemẽ nẽtenifo. “A aõxõ tãpimisfo fe Jesús kaito nõ õiama. Nonokai kanõa fetsama. Akka Jesús nonoki,” ikanax yoinãnifo.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar percebeu que Jesus não tinha subido com seus discípulos na única barca que lá estava, mas que eles tinham partido sozinhos.
23 Nãskatari Tiberias chaimaxõ kanõa rasi fenifo. A Jesús yorafã rasi ato pimaita ano fenifo.
23 Nesse meio tempo, outras barcas chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde tinham comido o pão, depois de o Senhor ter dado graças.
24 Askatari Jesúsxõ tãpimisfo ano inifoma. Jesúsri ano inima. Nãskaxõ yora rasichi Jesús fenaifokani fonifo kanõanãfãnẽ Capernaúm anoa.
24 E, reparando a multidão que nem Jesus nem os seus discípulos estavam ali, entrou nas barcas e foi até Cafarnaum à sua procura.
25 Mã fichikaxõ Jesús yoinifo: “Maestro, ¿afetĩa mĩ nono oamẽ?” ixõ yõkanifo.
25 Encontrando-o na outra margem do lago, perguntaram-lhe: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Askafaifono ato kemani: “Chanĩmakõi ẽ mato yoi. A yõra atiroma keskara ẽ mato ispafekẽ mã ea fenaima. Akka ẽ mato pimaino keyokõi mã mãyakõita. Nãskakẽ mã ea fenai.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: buscais-me, não porque vistes os milagres, mas porque comestes dos pães e ficastes fartos.
27 Shinãkapo. a piai fisti mã shinãfafãini. Akka a mã piai pisiax payokometiro. Nãskaxõ mã yonofafãini a mã piai fixiki. Akka a mã piai fisti shinãyamakãfe. A ẽ mato inãtiro shinãkãfe. A mã piai ẽ mato inãtiro a keyonakama. Nã piax mã efe isharapakenaka. Ẽfi yõra fakekõiki. Ẽfe Epa Nios ekeki inimai ea katoxõ matoki ea nĩchini ẽ mato imasharapakexanõ,” ato faino,
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que dura até a vida eterna, que o Filho do Homem vos dará. Pois nele Deus Pai imprimiu o seu sinal.
28 nikakakĩ yoinifo: “¿Nõ afeskatiromẽ Nios nokoki inimanõ?” ixõ yoinifo.
28 Perguntaram-lhe: Que faremos para praticar as obras de Deus?
29 Askafaifãfe Jesús ato kemani: “Epa Niospa ea matoki nĩchini. Akka mã Epa Nios inimamapaikĩ ea chanĩmara fakãfe,” Jesús ato faino,
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que ele enviou.
30 kemanifo: “A tsõa atiroma keskara fakĩ noko afama mĩshti ispafe nõ mia chanĩmara fanõ.
30 Perguntaram eles: Que milagre fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? Qual é a tua obra?
31 Akka Niospa meka kenenifo iskafakĩ: ‘Tsõa atiroma keskara Moisés a piaifo ato inãpaoni. Nã pena tii nai mẽranoax pakepaoni a piaifo,’ ixõ kirika kenenifo. A nõko xinifãfe pipaonifo tsõa istoma anoxõ ãfe ane mãnã. Nãskakẽ mĩri a Moisés aka keskara fafe, nõ mia chanĩmara fanõ,” ixõ yoinifo.
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, segundo o que está escrito: Deu-lhes de comer o pão vindo do céu {Sl 77,24}.
32 Askafaifono Jesús ato yoini: “Ẽ mato pãraima na Moiséskai a nõko xinifãfe piai ato inãnima, nai mẽraxõ Epa Niospa ato inãni. Akka Epa Niospa mã iskaratĩa mato mẽra nĩchia a mã piai keskara nai mẽraxõ mãto õiti mẽra nanenõ.
32 Jesus respondeu-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas o meu Pai é quem vos dá o verdadeiro pão do céu;
33 Nã fistichi yorafo nimapakekõixatiro. Epa Niospa nãmã nĩchini yorafo ato imasharapakexanõ,” ato faito,
33 porque o pão de Deus é o pão que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 “Ĩfo, a nõ piai noko inãfafãife a mĩ noko yoiai,” fanifo.
34 Disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre deste pão!
35 Jesús ato kemani: “Ẽfi nã mã piai keskarakĩ. Ẽ yorafo nimasharapakexatiro. Mã nõ piax mãyatiro. Nãskax nõ anã fonãitiroma. Nãskarifiakĩ ea shinãifãfe ẽ ato shinãmafafãini. Ẽ ato potanakama. Nãskakẽ ãto õiti mẽra inimakõitirofo. Askatari mã nõ faka ayax nõ anã nõamãitiroma. Nãskarifiakĩ ea shinãkanax efe isharapakenakafo.
35 Jesus replicou: Eu sou o pão da vida: aquele que vem a mim não terá fome, e aquele que crê em mim jamais terá sede.
36 Nãskafekẽ ẽ mato yoiaito mã ea nikakĩ mã ea chanĩmara faima.
36 Mas já vos disse: Vós me vedes e não credes...
37 Akka nã ea Ifofaafo Epa Niospa ea atoya imasharapakenaka nãfãfemãi ea Ifofakõiafono. Akka fatorafãferi ea Ifofaifãfe nãfo ẽ ato kexesharapakenaka. Ẽ ato potapakenakama.
37 Todo aquele que o Pai me dá virá a mim, e o que vem a mim não o lançarei fora.
38 — ausente —
38 Pois desci do céu não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 — ausente —
39 Ora, esta é a vontade daquele que me enviou: que eu não deixe perecer nenhum daqueles que me deu, mas que os ressuscite no último dia.
40 “Ẽfi Niospa Fakeki. Ea chanĩmara fakanax nãfo ẽfe Epa Nios ari efe isharapakenakafo. Nafiafãfe ẽ afianã mai ano fotoxõ ẽ ato õtofaxii isharapakexanõfo. Nãskara ẽfe Epa Niospa fichipai,” ixõ Jesús ato yoini.
40 Esta é a vontade de meu Pai: que todo aquele que vê o Filho e nele crê, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 “Ẽfi nai mẽranoax onikĩ a mã piai keskaraxõ yorafo imasharaxikĩ,” Jesús ato faito nikafikaxõ chanĩmara fatama judeofãfe Jesús mekafakakĩ yõachepenifo:
41 Murmuravam então dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 “Kee, nikakapo. Na Jesús, ãfe apa José yafi ãfe afa María nõ õimis. Nakai afaama. Akka, ¿afeskakĩ noko yoimẽ: ‘Ẽfi nai mẽranoax Nios ika ariax onikĩ?’ Nãskakẽ na meka nõ chanĩmara faima. Iskara meka nõ nikapaima,” ikanax yoinãnifo.
42 E perguntavam: Porventura não é ele Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe conhecemos? Como, pois, diz ele: Desci do céu?
43 A ãto õiti mẽraxõ shinãifo keskara Jesús ato onãxõ ato yoini: “Ekeki yõachepeyamakãfe.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Ẽ chanĩma. Epa Niospa ea nĩchini. Nãskafekẽ Epa Niospa ãto õiti mẽra ato shinãmayamaino ea tsõa chanĩmara fatiroma. Akka nã ea chanĩmara faax nakẽ ẽ anã nai mẽranoax fotoxõ ẽ ato otofaxii efe ĩpaxanõfo.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o atrair; e eu hei de ressuscitá-lo no último dia.
45 Niosnoa yoimisfãfe kirika kenenifo iskafakakĩ: ‘Epa Niospa keyokõi ato tãpimaxii,’ ixõ kirika kenenifo. Fatora yorafãfe ẽfe Epa Nios nikaifono ato tãpimaxii. Nãskaxõ afãferi ea chanĩmara faxikani.
45 Está escrito nos profetas: Todos serão ensinados por Deus {Is 54,13}. Assim, todo aquele que ouviu o Pai e foi por ele instruído vem a mim.
46 “Tsõakai Epa Nios õimisma. Eres fisti ẽ Epa Nios õimis, ẽmãi a makinoax onixakĩ.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, pois só aquele que vem de Deus, esse é que viu o Pai.
47 Ẽfi mato chanĩmakõi yoikai. A ea chanĩmara fai ẽfe Epa Nios fe ipanaka.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 “Ẽfi nã mã piai keskaraki. Nã ea chanĩmara faafo tii Epa Nios fe isharapakenakafo.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Nõko xinifo Moisés fe tsõa istoma ano ipaonifo. Nã pipaonifo, ãfe ane mãnã. Akka mãnã pipaofinixakĩ mã nai mitokomenifo.
49 Vossos pais, no deserto, comeram o maná e morreram.
50 — ausente —
50 Este é o pão que desceu do céu, para que não morra todo aquele que dele comer.
51 — ausente —
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá eternamente. E o pão, que eu hei de dar, é a minha carne para a salvação do mundo.
52 Nikakani judeofo fochishpanã faatanãnifo. “¿Afeskaxõ na feronãfãke ãfe nami noko inãtiromẽ nõ pinõ?” ikanax yoinãnifo.
52 A essas palavras, os judeus começaram a discutir, dizendo: Como pode este homem dar-nos de comer a sua carne?
53 Jesús ãfe namikiri keparanãkĩ ato yoini: “Ẽ mato pãraima. Ẽfi yõra fakekõiki. Mã ẽfe nami piyamata ẽfe imi ayayamata ikax mã nipaxatiroma.
53 Então Jesus lhes disse: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis a vida em vós mesmos.
54 Fatorafãfe ẽfe nami pikani ẽfe imiri ayakani isharapakexikakĩ. Nãskakẽ ẽ afianã nai mẽranoax fotoaitĩa a namisfo ẽ ato otofaxii Epa Nios ari nisharapakexanõfo.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Ẽfe nami na mã piai keskara. Ẽfe imiri a mã ayatiro keskara.
55 Pois a minha carne é verdadeiramente uma comida e o meu sangue, verdadeiramente uma bebida.
56 Fatorafãfe ẽfe nami pikani, ẽfe imiri ayakani, nãfo efe rafesharapakenakafo.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Akka ẽfe Epa nĩpanakato nãato ea nĩchini. Nãskai ẽri aõnoax nipanaka. Nãskakẽ efe rafesharakanax eõnoax nĩpanakafo.
57 Assim como o Pai que me enviou vive, e eu vivo pelo Pai, assim também aquele que comer a minha carne viverá por mim.
58 “Afianã ẽ mato yoi. Nõko xinifãfe a pipaonifo ãfe ane mãnã. Nã pifiakanax mã nai keyonifo. Akka ẽfi Epa Nios ariax ẽ matoki oni. Ẽfi a mã piai keskarakĩ. Ea pikanax eõnoax nisharapakenakafo,” ixõ Jesús ato yoini.
58 Este é o pão que desceu do céu. Não como o maná que vossos pais comeram e morreram. Quem come deste pão viverá eternamente.
59 Judeofãfe ãto ichanãti pexe mẽraxõ Capernaúm anoxõ ãfe meka Jesús ato yoini.
59 Tal foi o ensinamento de Jesus na sinagoga de Cafarnaum.
60 Jesúsxõ tãpimisfo a ranã yoinãnifo: “A Jesús noko yoia keskara fekaxkõi. Tsõakai tãpitiroma. Nõkai na keskara meka nikamisma,” ikanax yoinãnifo.
60 Muitos dos seus discípulos, ouvindo-o, disseram: Isto é muito duro! Quem o pode admitir?
61 Jesús ato onãni a ranã yoinãifãfe. Akka atirifãfe Jesús nikapainifoma. Nãskaxõ ato yoini: “¿A ẽ mato rama yoia keskara mã nikapaimamẽ? ¿Anã mã ea chanĩmara faimamẽ?
61 Sabendo Jesus que os discípulos murmuravam por isso, perguntou-lhes: Isso vos escandaliza?
62 Ẽ yõra fakekõi fiax a ẽ ipaoni ano nai mẽra ẽ anã kaito mã ea õiki, ¿mã ea chanĩmara faimamẽ?
62 Que será, quando virdes subir o Filho do Homem para onde ele estava antes?...
63 Akka Niospa Yõshi Sharapa nã fistichi yorafo nimasharapaketiro. Yorafokai yõra nimapaketiroma. Akka ẽfe Epa Niospa Yõshi Sharaõxõ ẽ mato yoimis. Nãskakẽ ẽfe meka chanĩmara faax mã nisharapakexatiro.
63 O espírito é que vivifica, a carne de nada serve. As palavras que vos tenho dito são espírito e vida.
64 Nãskafekẽ fetsafãfekai ea chanĩmara fakanima,” ixõ Jesús ato yoini. Jesús taefakĩ ato ifini. “Fatotokai ea chanĩmara fatama ea ato achimaximẽ,” ixõ Jesús tãpiyoni.
64 Mas há alguns entre vós que não crêem... Pois desde o princípio Jesus sabia quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Askaxõ anã ato yoini: “Ẽ mato yoia iskafakĩ, Epa Niospa ãto õiti mẽra ato shinãmayamaino ea chanĩmara fatirofoma,” ixõ ẽ mato yoia.
65 Ele prosseguiu: Por isso vos disse: Ninguém pode vir a mim, se por meu Pai não lho for concedido.
66 Nãskaxõ Jesús ato yoiai keskara nikakaxõ a chĩfamisfãfe Jesús potakaxõ anã tananifoma.
66 Desde então, muitos dos seus discípulos se retiraram e já não andavam com ele.
67 Akka Jesús a aõxõ tãpimis doce ato ifini. Afetĩama ato ifiyoni aõxõ tãpimisfo inõfo. Nãskaxõ ato yoini iskafakĩ: “¿Mãri emakinoax kapaimẽ?” ato faino,
67 Então Jesus perguntou aos Doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Pedro kemani: “Ifo, nõ fato fetsakai Ifofatiroma. Mĩ fistichi mĩ noko yoitiro afeskax nõ isharapakexatiromãkĩ.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, a quem iríamos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Mĩfi mĩ Nios ariax nokoki oniki. Mĩfi sharakõi Cristokĩ. Nios nã nipanakato nãato ãfe Fakekõi mĩ. Nã nõ chanĩmara fai,” askafaito,
69 E nós cremos e sabemos que tu és o Santo de Deus!
70 “Ẽ mato doce feronãfake ifini mã eõxõ tãpimis inõ. Akka ẽ mato ififinino a mato fe rafea fetsa mã a mẽra Satanás chaka nanea,” ixõ Jesús ato yoini.
70 Jesus acrescentou: Não vos escolhi eu todos os doze? Contudo, um de vós é um demônio!...
71 Nã Simón Iscariote ãfe fake Judas ini. Nã Judasnoa Jesús ato yoini. Jesús nã Judasri ififinino nãato Jesús ato achimani fetsafãfe retenõfo.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque era quem o havia de entregar não obstante ser um dos Doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.