João 6
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARA
1 Askata Jesús anã ĩamãfã ãfe ane Galilea pokefaini. Ãfe ane fetsa Tiberias.
1 Depois destas coisas, atravessou Jesus o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Nãskaxõ Jesús isinĩ imisfo ãfe mekapa ato sharafaito õikani yorafã rasichi chĩfafainifo.
2 Seguia-o numerosa multidão, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 — ausente —
3 Então, subiu Jesus ao monte e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 — ausente —
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 — ausente —
5 Então, Jesus, erguendo os olhos e vendo que grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pães para lhes dar a comer?
6 — ausente —
6 Mas dizia isto para o experimentar; porque ele bem sabia o que estava para fazer.
7 nikaxõ Felipe kemani: “Kee, Ifo, nõ dos cientos nia oxata yonoxõ nõ kori fitiro akka a tiikai nokotiroma na yorafã rasi nõ ato pimapanã,” Felipe fani.
7 Respondeu-lhe Filipe: Não lhes bastariam duzentos denários de pão, para receber cada um o seu pedaço.
8 Nãskafekẽ Jesúsxõ tãpimis fetsa Andrés nã Pedro ẽxto yoini:
8 Um de seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, informou a Jesus:
9 “Õipo. Na fãke cinco pãa fea. Foe rafeya fea. Akka yora ichapato pitirofoma. Fisti rasichi pitirofo. Nono yora ichapa rasi. Na pãa pishta tsoa nokotiroma,” fani.
9 Está aí um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas isto que é para tanta gente?
10 Askafaito Jesús yoini iskafakĩ: “Ato yoikãfe tsaonõfo,” ato fani. Nãno fasi ichapa ini. Nã Jesús ato yoiai keskai fasi mẽra tsaoi fetsenifo. Cinco mil feronãfakefo tsaoi fetsenifo. Kẽrofori, fakefori tsaonifo.
10 Disse Jesus: Fazei o povo assentar-se; pois havia naquele lugar muita relva. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Nãskax tsaofafono Jesús nã cinco pãa fita Apa Nios yoini: “Aicho, Epa,” ixõ Apa Nios yoita pãa yafi nã foe rafe kaxkepaketa aõxõ tãpimisfo ato inãni, afãferi ato inãnõfo. Fikaxõ pikani mãyakõinifo.
11 Então, Jesus tomou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, quanto queriam.
12 Nãskax keyokõi yorafo mãyakõiafono Jesús ato yoini: “Nã pãa yafi foe texefafo fikãfe fẽta mẽra nanekãfe afaa pishta fenoyamanõ,” ato fani.
12 E, quando já estavam fartos, disse Jesus aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Ato askafaito nikakaxõ nã pãa yafi foe texefafo finifo. Doce fẽta fospifanifo.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram aos que haviam comido.
14 Nãskata Jesús ãfe mekapa foe rafe yafi cinco pãa ato pimaito õikanax yoinãnifo: “Chanĩmakõi Jesús Niospa meka yoimis. Nã Epa Niospa aõnoa yoipaoni. Nokoki nĩchini,” ikanax yoinãnifo.
14 Vendo, pois, os homens o sinal que Jesus fizera, disseram: Este é, verdadeiramente, o profeta que devia vir ao mundo.
15 Askafaifono Jesús tãpixõ ãfe õiti mẽra shinãni: “Na yorafãfe ea kerexkai ãto xanĩfokõi ea imapaikani,” ixõ tãpini. Askata ato makinoax machi fetsa ari kani.
15 Sabendo, pois, Jesus que estavam para vir com o intuito de arrebatá-lo para o proclamarem rei, retirou-se novamente, sozinho, para o monte.
16 — ausente —
16 Ao descambar o dia, os seus discípulos desceram para o mar.
17 — ausente —
17 E, tomando um barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já se fazia escuro, e Jesus ainda não viera ter com eles.
18 Nẽfefaino ĩamãfã pooitifakõini.
18 E o mar começava a empolar-se, agitado por vento rijo que soprava.
19 Ĩamãfã chai naisti nẽxpakĩaxõ nẽfefãnẽ ato akaino ĩamãfã pooitifakõini. Jesús ĩamãfã kamaki kaitokai tsõa tãpinima mã fichifikaxõ. Tãpiamax ratekõinifo.
19 Tendo navegado uns vinte e cinco a trinta estádios, eis que viram Jesus andando por sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram possuídos de temor.
20 “Ẽkĩa. Rateyamakãfe,” Jesús ato fani.
20 Mas Jesus lhes disse: Sou eu. Não temais!
21 Nãskaxõ yoinifo: “Aicho. Kanõa mẽra naneyofe,” fanifo. Mã Jesús naneano nãskax ĩamãfã kesemẽ nokorisanifo.
21 Então, eles, de bom grado, o receberam, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Nãskaino mã penano yorafã rasi okiri ĩamãfã kesemẽ nẽtenifo. “A aõxõ tãpimisfo fe Jesús kaito nõ õiama. Nonokai kanõa fetsama. Akka Jesús nonoki,” ikanax yoinãnifo.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara do outro lado do mar notou que ali não havia senão um pequeno barco e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, tendo estes partido sós.
23 Nãskatari Tiberias chaimaxõ kanõa rasi fenifo. A Jesús yorafã rasi ato pimaita ano fenifo.
23 Entretanto, outros barquinhos chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, tendo o Senhor dado graças.
24 Askatari Jesúsxõ tãpimisfo ano inifoma. Jesúsri ano inima. Nãskaxõ yora rasichi Jesús fenaifokani fonifo kanõanãfãnẽ Capernaúm anoa.
24 Quando, pois, viu a multidão que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, tomaram os barcos e partiram para Cafarnaum à sua procura.
25 Mã fichikaxõ Jesús yoinifo: “Maestro, ¿afetĩa mĩ nono oamẽ?” ixõ yõkanifo.
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Askafaifono ato kemani: “Chanĩmakõi ẽ mato yoi. A yõra atiroma keskara ẽ mato ispafekẽ mã ea fenaima. Akka ẽ mato pimaino keyokõi mã mãyakõita. Nãskakẽ mã ea fenai.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: vós me procurais, não porque vistes sinais, mas porque comestes dos pães e vos fartastes.
27 Shinãkapo. a piai fisti mã shinãfafãini. Akka a mã piai pisiax payokometiro. Nãskaxõ mã yonofafãini a mã piai fixiki. Akka a mã piai fisti shinãyamakãfe. A ẽ mato inãtiro shinãkãfe. A mã piai ẽ mato inãtiro a keyonakama. Nã piax mã efe isharapakenaka. Ẽfi yõra fakekõiki. Ẽfe Epa Nios ekeki inimai ea katoxõ matoki ea nĩchini ẽ mato imasharapakexanõ,” ato faino,
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que subsiste para a vida eterna, a qual o Filho do Homem vos dará; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 nikakakĩ yoinifo: “¿Nõ afeskatiromẽ Nios nokoki inimanõ?” ixõ yoinifo.
28 Dirigiram-se, pois, a ele, perguntando: Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Askafaifãfe Jesús ato kemani: “Epa Niospa ea matoki nĩchini. Akka mã Epa Nios inimamapaikĩ ea chanĩmara fakãfe,” Jesús ato faino,
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que por ele foi enviado.
30 kemanifo: “A tsõa atiroma keskara fakĩ noko afama mĩshti ispafe nõ mia chanĩmara fanõ.
30 Então, lhe disseram eles: Que sinal fazes para que o vejamos e creiamos em ti? Quais são os teus feitos?
31 Akka Niospa meka kenenifo iskafakĩ: ‘Tsõa atiroma keskara Moisés a piaifo ato inãpaoni. Nã pena tii nai mẽranoax pakepaoni a piaifo,’ ixõ kirika kenenifo. A nõko xinifãfe pipaonifo tsõa istoma anoxõ ãfe ane mãnã. Nãskakẽ mĩri a Moisés aka keskara fafe, nõ mia chanĩmara fanõ,” ixõ yoinifo.
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer pão do céu.
32 Askafaifono Jesús ato yoini: “Ẽ mato pãraima na Moiséskai a nõko xinifãfe piai ato inãnima, nai mẽraxõ Epa Niospa ato inãni. Akka Epa Niospa mã iskaratĩa mato mẽra nĩchia a mã piai keskara nai mẽraxõ mãto õiti mẽra nanenõ.
32 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: não foi Moisés quem vos deu o pão do céu; o verdadeiro pão do céu é meu Pai quem vos dá.
33 Nã fistichi yorafo nimapakekõixatiro. Epa Niospa nãmã nĩchini yorafo ato imasharapakexanõ,” ato faito,
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 “Ĩfo, a nõ piai noko inãfafãife a mĩ noko yoiai,” fanifo.
34 Então, lhe disseram: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Jesús ato kemani: “Ẽfi nã mã piai keskarakĩ. Ẽ yorafo nimasharapakexatiro. Mã nõ piax mãyatiro. Nãskax nõ anã fonãitiroma. Nãskarifiakĩ ea shinãifãfe ẽ ato shinãmafafãini. Ẽ ato potanakama. Nãskakẽ ãto õiti mẽra inimakõitirofo. Askatari mã nõ faka ayax nõ anã nõamãitiroma. Nãskarifiakĩ ea shinãkanax efe isharapakenakafo.
35 Declarou-lhes, pois, Jesus: Eu sou o pão da vida; o que vem a mim jamais terá fome; e o que crê em mim jamais terá sede.
36 Nãskafekẽ ẽ mato yoiaito mã ea nikakĩ mã ea chanĩmara faima.
36 Porém eu já vos disse que, embora me tenhais visto, não credes.
37 Akka nã ea Ifofaafo Epa Niospa ea atoya imasharapakenaka nãfãfemãi ea Ifofakõiafono. Akka fatorafãferi ea Ifofaifãfe nãfo ẽ ato kexesharapakenaka. Ẽ ato potapakenakama.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 — ausente —
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, e sim a vontade daquele que me enviou.
39 — ausente —
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum eu perca de todos os que me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 “Ẽfi Niospa Fakeki. Ea chanĩmara fakanax nãfo ẽfe Epa Nios ari efe isharapakenakafo. Nafiafãfe ẽ afianã mai ano fotoxõ ẽ ato õtofaxii isharapakexanõfo. Nãskara ẽfe Epa Niospa fichipai,” ixõ Jesús ato yoini.
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo homem que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 “Ẽfi nai mẽranoax onikĩ a mã piai keskaraxõ yorafo imasharaxikĩ,” Jesús ato faito nikafikaxõ chanĩmara fatama judeofãfe Jesús mekafakakĩ yõachepenifo:
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 “Kee, nikakapo. Na Jesús, ãfe apa José yafi ãfe afa María nõ õimis. Nakai afaama. Akka, ¿afeskakĩ noko yoimẽ: ‘Ẽfi nai mẽranoax Nios ika ariax onikĩ?’ Nãskakẽ na meka nõ chanĩmara faima. Iskara meka nõ nikapaima,” ikanax yoinãnifo.
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José? Acaso, não lhe conhecemos o pai e a mãe? Como, pois, agora diz: Desci do céu?
43 A ãto õiti mẽraxõ shinãifo keskara Jesús ato onãxõ ato yoini: “Ekeki yõachepeyamakãfe.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Ẽ chanĩma. Epa Niospa ea nĩchini. Nãskafekẽ Epa Niospa ãto õiti mẽra ato shinãmayamaino ea tsõa chanĩmara fatiroma. Akka nã ea chanĩmara faax nakẽ ẽ anã nai mẽranoax fotoxõ ẽ ato otofaxii efe ĩpaxanõfo.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Niosnoa yoimisfãfe kirika kenenifo iskafakakĩ: ‘Epa Niospa keyokõi ato tãpimaxii,’ ixõ kirika kenenifo. Fatora yorafãfe ẽfe Epa Nios nikaifono ato tãpimaxii. Nãskaxõ afãferi ea chanĩmara faxikani.
45 Está escrito nos profetas:
46 “Tsõakai Epa Nios õimisma. Eres fisti ẽ Epa Nios õimis, ẽmãi a makinoax onixakĩ.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, salvo aquele que vem de Deus; este o tem visto.
47 Ẽfi mato chanĩmakõi yoikai. A ea chanĩmara fai ẽfe Epa Nios fe ipanaka.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 “Ẽfi nã mã piai keskaraki. Nã ea chanĩmara faafo tii Epa Nios fe isharapakenakafo.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Nõko xinifo Moisés fe tsõa istoma ano ipaonifo. Nã pipaonifo, ãfe ane mãnã. Akka mãnã pipaofinixakĩ mã nai mitokomenifo.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 — ausente —
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 — ausente —
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém dele comer, viverá eternamente; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Nikakani judeofo fochishpanã faatanãnifo. “¿Afeskaxõ na feronãfãke ãfe nami noko inãtiromẽ nõ pinõ?” ikanax yoinãnifo.
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a comer a sua própria carne?
53 Jesús ãfe namikiri keparanãkĩ ato yoini: “Ẽ mato pãraima. Ẽfi yõra fakekõiki. Mã ẽfe nami piyamata ẽfe imi ayayamata ikax mã nipaxatiroma.
53 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem e não beberdes o seu sangue, não tendes vida em vós mesmos.
54 Fatorafãfe ẽfe nami pikani ẽfe imiri ayakani isharapakexikakĩ. Nãskakẽ ẽ afianã nai mẽranoax fotoaitĩa a namisfo ẽ ato otofaxii Epa Nios ari nisharapakexanõfo.
54 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Ẽfe nami na mã piai keskara. Ẽfe imiri a mã ayatiro keskara.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Fatorafãfe ẽfe nami pikani, ẽfe imiri ayakani, nãfo efe rafesharapakenakafo.
56 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue permanece em mim, e eu, nele.
57 Akka ẽfe Epa nĩpanakato nãato ea nĩchini. Nãskai ẽri aõnoax nipanaka. Nãskakẽ efe rafesharakanax eõnoax nĩpanakafo.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo pelo Pai, também quem de mim se alimenta por mim viverá.
58 “Afianã ẽ mato yoi. Nõko xinifãfe a pipaonifo ãfe ane mãnã. Nã pifiakanax mã nai keyonifo. Akka ẽfi Epa Nios ariax ẽ matoki oni. Ẽfi a mã piai keskarakĩ. Ea pikanax eõnoax nisharapakenakafo,” ixõ Jesús ato yoini.
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os vossos pais comeram e, contudo, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Judeofãfe ãto ichanãti pexe mẽraxõ Capernaúm anoxõ ãfe meka Jesús ato yoini.
59 Estas coisas disse Jesus, quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Jesúsxõ tãpimisfo a ranã yoinãnifo: “A Jesús noko yoia keskara fekaxkõi. Tsõakai tãpitiroma. Nõkai na keskara meka nikamisma,” ikanax yoinãnifo.
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Jesús ato onãni a ranã yoinãifãfe. Akka atirifãfe Jesús nikapainifoma. Nãskaxõ ato yoini: “¿A ẽ mato rama yoia keskara mã nikapaimamẽ? ¿Anã mã ea chanĩmara faimamẽ?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que eles murmuravam a respeito de suas palavras, interpelou-os: Isto vos escandaliza?
62 Ẽ yõra fakekõi fiax a ẽ ipaoni ano nai mẽra ẽ anã kaito mã ea õiki, ¿mã ea chanĩmara faimamẽ?
62 Que será, pois, se virdes o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Akka Niospa Yõshi Sharapa nã fistichi yorafo nimasharapaketiro. Yorafokai yõra nimapaketiroma. Akka ẽfe Epa Niospa Yõshi Sharaõxõ ẽ mato yoimis. Nãskakẽ ẽfe meka chanĩmara faax mã nisharapakexatiro.
63 O espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Nãskafekẽ fetsafãfekai ea chanĩmara fakanima,” ixõ Jesús ato yoini. Jesús taefakĩ ato ifini. “Fatotokai ea chanĩmara fatama ea ato achimaximẽ,” ixõ Jesús tãpiyoni.
64 Contudo, há descrentes entre vós. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Askaxõ anã ato yoini: “Ẽ mato yoia iskafakĩ, Epa Niospa ãto õiti mẽra ato shinãmayamaino ea chanĩmara fatirofoma,” ixõ ẽ mato yoia.
65 E prosseguiu: Por causa disto, é que vos tenho dito: ninguém poderá vir a mim, se, pelo Pai, não lhe for concedido.
66 Nãskaxõ Jesús ato yoiai keskara nikakaxõ a chĩfamisfãfe Jesús potakaxõ anã tananifoma.
66 À vista disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Akka Jesús a aõxõ tãpimis doce ato ifini. Afetĩama ato ifiyoni aõxõ tãpimisfo inõfo. Nãskaxõ ato yoini iskafakĩ: “¿Mãri emakinoax kapaimẽ?” ato faino,
67 Então, perguntou Jesus aos doze: Porventura, quereis também vós outros retirar-vos?
68 Pedro kemani: “Ifo, nõ fato fetsakai Ifofatiroma. Mĩ fistichi mĩ noko yoitiro afeskax nõ isharapakexatiromãkĩ.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos? Tu tens as palavras da vida eterna;
69 Mĩfi mĩ Nios ariax nokoki oniki. Mĩfi sharakõi Cristokĩ. Nios nã nipanakato nãato ãfe Fakekõi mĩ. Nã nõ chanĩmara fai,” askafaito,
69 e nós temos crido e conhecido que tu és o Santo de Deus.
70 “Ẽ mato doce feronãfake ifini mã eõxõ tãpimis inõ. Akka ẽ mato ififinino a mato fe rafea fetsa mã a mẽra Satanás chaka nanea,” ixõ Jesús ato yoini.
70 Replicou-lhes Jesus: Não vos escolhi eu em número de doze? Contudo, um de vós é diabo.
71 Nã Simón Iscariote ãfe fake Judas ini. Nã Judasnoa Jesús ato yoini. Jesús nã Judasri ififinino nãato Jesús ato achimani fetsafãfe retenõfo.
71 Referia-se ele a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era quem estava para traí-lo, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.