João 6
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARIB
1 Askata Jesús anã ĩamãfã ãfe ane Galilea pokefaini. Ãfe ane fetsa Tiberias.
1 Depois disto partiu Jesus para o outro lado do mar da Galiléia, também chamado de Tiberíades.
2 Nãskaxõ Jesús isinĩ imisfo ãfe mekapa ato sharafaito õikani yorafã rasichi chĩfafainifo.
2 E seguia-o uma grande multidão, porque via os sinais que operava sobre os enfermos.
3 — ausente —
3 Subiu, pois, Jesus ao monte e sentou-se ali com seus discípulos.
4 — ausente —
4 Ora, a páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 — ausente —
5 Então Jesus, levantando os olhos, e vendo que uma grande multidão vinha ter com ele, disse a Felipe: Onde compraremos pão, para estes comerem?
6 — ausente —
6 Mas dizia isto para o experimentar; pois ele bem sabia o que ia fazer.
7 nikaxõ Felipe kemani: “Kee, Ifo, nõ dos cientos nia oxata yonoxõ nõ kori fitiro akka a tiikai nokotiroma na yorafã rasi nõ ato pimapanã,” Felipe fani.
7 Respondeu-lhe Felipe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pouco.
8 Nãskafekẽ Jesúsxõ tãpimis fetsa Andrés nã Pedro ẽxto yoini:
8 Ao que lhe disse um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro:
9 “Õipo. Na fãke cinco pãa fea. Foe rafeya fea. Akka yora ichapato pitirofoma. Fisti rasichi pitirofo. Nono yora ichapa rasi. Na pãa pishta tsoa nokotiroma,” fani.
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas que é isto para tantos?
10 Askafaito Jesús yoini iskafakĩ: “Ato yoikãfe tsaonõfo,” ato fani. Nãno fasi ichapa ini. Nã Jesús ato yoiai keskai fasi mẽra tsaoi fetsenifo. Cinco mil feronãfakefo tsaoi fetsenifo. Kẽrofori, fakefori tsaonifo.
10 Disse Jesus: Fazei reclinar-se o povo. Ora, naquele lugar havia muita relva. Reclinaram-se aí, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Nãskax tsaofafono Jesús nã cinco pãa fita Apa Nios yoini: “Aicho, Epa,” ixõ Apa Nios yoita pãa yafi nã foe rafe kaxkepaketa aõxõ tãpimisfo ato inãni, afãferi ato inãnõfo. Fikaxõ pikani mãyakõinifo.
11 Jesus, então, tomou os pães e, havendo dado graças, repartiu-os pelos que estavam reclinados; e de igual modo os peixes, quanto eles queriam.
12 Nãskax keyokõi yorafo mãyakõiafono Jesús ato yoini: “Nã pãa yafi foe texefafo fikãfe fẽta mẽra nanekãfe afaa pishta fenoyamanõ,” ato fani.
12 E quando estavam saciados, disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobejaram, para que nada se perca.
13 Ato askafaito nikakaxõ nã pãa yafi foe texefafo finifo. Doce fẽta fospifanifo.
13 Recolheram-nos, pois e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 Nãskata Jesús ãfe mekapa foe rafe yafi cinco pãa ato pimaito õikanax yoinãnifo: “Chanĩmakõi Jesús Niospa meka yoimis. Nã Epa Niospa aõnoa yoipaoni. Nokoki nĩchini,” ikanax yoinãnifo.
14 Vendo, pois, aqueles homens o sinal que Jesus operara, diziam: este é verdadeiramente o profeta que havia de vir ao mundo.
15 Askafaifono Jesús tãpixõ ãfe õiti mẽra shinãni: “Na yorafãfe ea kerexkai ãto xanĩfokõi ea imapaikani,” ixõ tãpini. Askata ato makinoax machi fetsa ari kani.
15 Percebendo, pois, Jesus que estavam prestes a vir e levá-lo à força para o fazerem rei, tornou a retirar-se para o monte, ele sozinho.
16 — ausente —
16 Ao cair da tarde, desceram os seus discípulos ao mar;
17 — ausente —
17 e, entrando num barco, atravessavam o mar em direção a Cafarnaum; enquanto isso, escurecera e Jesus ainda não tinha vindo ter com eles;
18 Nẽfefaino ĩamãfã pooitifakõini.
18 ademais, o mar se empolava, porque soprava forte vento.
19 Ĩamãfã chai naisti nẽxpakĩaxõ nẽfefãnẽ ato akaino ĩamãfã pooitifakõini. Jesús ĩamãfã kamaki kaitokai tsõa tãpinima mã fichifikaxõ. Tãpiamax ratekõinifo.
19 Tendo, pois, remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram a Jesus andando sobre o mar e aproximando-se do barco; e ficaram atemorizados.
20 “Ẽkĩa. Rateyamakãfe,” Jesús ato fani.
20 Mas ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 Nãskaxõ yoinifo: “Aicho. Kanõa mẽra naneyofe,” fanifo. Mã Jesús naneano nãskax ĩamãfã kesemẽ nokorisanifo.
21 Então eles de boa mente o receberam no barco; e logo o barco chegou à terra para onde iam.
22 Nãskaino mã penano yorafã rasi okiri ĩamãfã kesemẽ nẽtenifo. “A aõxõ tãpimisfo fe Jesús kaito nõ õiama. Nonokai kanõa fetsama. Akka Jesús nonoki,” ikanax yoinãnifo.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara no outro lado do mar, sabendo que não houvera ali senão um barquinho, e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, mas que estes tinham ido sós
23 Nãskatari Tiberias chaimaxõ kanõa rasi fenifo. A Jesús yorafã rasi ato pimaita ano fenifo.
23 {contudo, outros barquinhos haviam chegado a Tiberíades para perto do lugar onde comeram o pão, havendo o Senhor dado graças};
24 Askatari Jesúsxõ tãpimisfo ano inifoma. Jesúsri ano inima. Nãskaxõ yora rasichi Jesús fenaifokani fonifo kanõanãfãnẽ Capernaúm anoa.
24 quando, pois, viram que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram eles também nos barcos, e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Mã fichikaxõ Jesús yoinifo: “Maestro, ¿afetĩa mĩ nono oamẽ?” ixõ yõkanifo.
25 E, achando-o no outro lado do mar, perguntaram-lhe: Rabi, quando chegaste aqui?
26 Askafaifono ato kemani: “Chanĩmakõi ẽ mato yoi. A yõra atiroma keskara ẽ mato ispafekẽ mã ea fenaima. Akka ẽ mato pimaino keyokõi mã mãyakõita. Nãskakẽ mã ea fenai.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que me buscais, não porque vistes sinais, mas porque comestes do pão e vos saciastes.
27 Shinãkapo. a piai fisti mã shinãfafãini. Akka a mã piai pisiax payokometiro. Nãskaxõ mã yonofafãini a mã piai fixiki. Akka a mã piai fisti shinãyamakãfe. A ẽ mato inãtiro shinãkãfe. A mã piai ẽ mato inãtiro a keyonakama. Nã piax mã efe isharapakenaka. Ẽfi yõra fakekõiki. Ẽfe Epa Nios ekeki inimai ea katoxõ matoki ea nĩchini ẽ mato imasharapakexanõ,” ato faino,
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela comida que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do homem vos dará; pois neste, Deus, o Pai, imprimiu o seu selo.
28 nikakakĩ yoinifo: “¿Nõ afeskatiromẽ Nios nokoki inimanõ?” ixõ yoinifo.
28 Pergutaram-lhe, pois: Que havemos de fazer para praticarmos as obras de Deus?
29 Askafaifãfe Jesús ato kemani: “Epa Niospa ea matoki nĩchini. Akka mã Epa Nios inimamapaikĩ ea chanĩmara fakãfe,” Jesús ato faino,
29 Jesus lhes respondeu: A obra de Deus é esta: Que creiais naquele que ele enviou.
30 kemanifo: “A tsõa atiroma keskara fakĩ noko afama mĩshti ispafe nõ mia chanĩmara fanõ.
30 Perguntaram-lhe, então: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos e te creiamos? Que operas tu?
31 Akka Niospa meka kenenifo iskafakĩ: ‘Tsõa atiroma keskara Moisés a piaifo ato inãpaoni. Nã pena tii nai mẽranoax pakepaoni a piaifo,’ ixõ kirika kenenifo. A nõko xinifãfe pipaonifo tsõa istoma anoxõ ãfe ane mãnã. Nãskakẽ mĩri a Moisés aka keskara fafe, nõ mia chanĩmara fanõ,” ixõ yoinifo.
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Do céu deu-lhes pão a comer.
32 Askafaifono Jesús ato yoini: “Ẽ mato pãraima na Moiséskai a nõko xinifãfe piai ato inãnima, nai mẽraxõ Epa Niospa ato inãni. Akka Epa Niospa mã iskaratĩa mato mẽra nĩchia a mã piai keskara nai mẽraxõ mãto õiti mẽra nanenõ.
32 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Não foi Moisés que vos deu o pão do céu; mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Nã fistichi yorafo nimapakekõixatiro. Epa Niospa nãmã nĩchini yorafo ato imasharapakexanõ,” ato faito,
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 “Ĩfo, a nõ piai noko inãfafãife a mĩ noko yoiai,” fanifo.
34 Disseram-lhe, pois: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Jesús ato kemani: “Ẽfi nã mã piai keskarakĩ. Ẽ yorafo nimasharapakexatiro. Mã nõ piax mãyatiro. Nãskax nõ anã fonãitiroma. Nãskarifiakĩ ea shinãifãfe ẽ ato shinãmafafãini. Ẽ ato potanakama. Nãskakẽ ãto õiti mẽra inimakõitirofo. Askatari mã nõ faka ayax nõ anã nõamãitiroma. Nãskarifiakĩ ea shinãkanax efe isharapakenakafo.
35 Declarou-lhes Jesus. Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim, de modo algum terá fome, e quem crê em mim jamais terá sede.
36 Nãskafekẽ ẽ mato yoiaito mã ea nikakĩ mã ea chanĩmara faima.
36 Mas como já vos disse, vós me tendes visto, e contudo não credes.
37 Akka nã ea Ifofaafo Epa Niospa ea atoya imasharapakenaka nãfãfemãi ea Ifofakõiafono. Akka fatorafãferi ea Ifofaifãfe nãfo ẽ ato kexesharapakenaka. Ẽ ato potapakenakama.
37 Todo o que o Pai me dá virá a mim; e o que vem a mim de maneira nenhuma o lançarei fora.
38 — ausente —
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 — ausente —
39 E a vontade do que me enviou é esta: Que eu não perca nenhum de todos aqueles que me deu, mas que eu o ressuscite no último dia.
40 “Ẽfi Niospa Fakeki. Ea chanĩmara fakanax nãfo ẽfe Epa Nios ari efe isharapakenakafo. Nafiafãfe ẽ afianã mai ano fotoxõ ẽ ato õtofaxii isharapakexanõfo. Nãskara ẽfe Epa Niospa fichipai,” ixõ Jesús ato yoini.
40 Porquanto esta é a vontade de meu Pai: Que todo aquele que vê o Filho e crê nele, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 “Ẽfi nai mẽranoax onikĩ a mã piai keskaraxõ yorafo imasharaxikĩ,” Jesús ato faito nikafikaxõ chanĩmara fatama judeofãfe Jesús mekafakakĩ yõachepenifo:
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu;
42 “Kee, nikakapo. Na Jesús, ãfe apa José yafi ãfe afa María nõ õimis. Nakai afaama. Akka, ¿afeskakĩ noko yoimẽ: ‘Ẽfi nai mẽranoax Nios ika ariax onikĩ?’ Nãskakẽ na meka nõ chanĩmara faima. Iskara meka nõ nikapaima,” ikanax yoinãnifo.
42 e perguntavam: Não é Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, pois, diz agora: Desci do céu?
43 A ãto õiti mẽraxõ shinãifo keskara Jesús ato onãxõ ato yoini: “Ekeki yõachepeyamakãfe.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Ẽ chanĩma. Epa Niospa ea nĩchini. Nãskafekẽ Epa Niospa ãto õiti mẽra ato shinãmayamaino ea tsõa chanĩmara fatiroma. Akka nã ea chanĩmara faax nakẽ ẽ anã nai mẽranoax fotoxõ ẽ ato otofaxii efe ĩpaxanõfo.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai que me enviou não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Niosnoa yoimisfãfe kirika kenenifo iskafakakĩ: ‘Epa Niospa keyokõi ato tãpimaxii,’ ixõ kirika kenenifo. Fatora yorafãfe ẽfe Epa Nios nikaifono ato tãpimaxii. Nãskaxõ afãferi ea chanĩmara faxikani.
45 Está escrito nos profetas: E serão todos ensinados por Deus. Portanto todo aquele que do Pai ouviu e aprendeu vem a mim.
46 “Tsõakai Epa Nios õimisma. Eres fisti ẽ Epa Nios õimis, ẽmãi a makinoax onixakĩ.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, senão aquele que é vindo de Deus; só ele tem visto o Pai.
47 Ẽfi mato chanĩmakõi yoikai. A ea chanĩmara fai ẽfe Epa Nios fe ipanaka.
47 Em verdade, em verdade vos digo: Aquele que crê tem a vida eterna.
48 “Ẽfi nã mã piai keskaraki. Nã ea chanĩmara faafo tii Epa Nios fe isharapakenakafo.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Nõko xinifo Moisés fe tsõa istoma ano ipaonifo. Nã pipaonifo, ãfe ane mãnã. Akka mãnã pipaofinixakĩ mã nai mitokomenifo.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 — ausente —
50 Este é o pão que desce do céu, para que o que dele comer não morra.
51 — ausente —
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá para sempre; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Nikakani judeofo fochishpanã faatanãnifo. “¿Afeskaxõ na feronãfãke ãfe nami noko inãtiromẽ nõ pinõ?” ikanax yoinãnifo.
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a sua carne a comer?
53 Jesús ãfe namikiri keparanãkĩ ato yoini: “Ẽ mato pãraima. Ẽfi yõra fakekõiki. Mã ẽfe nami piyamata ẽfe imi ayayamata ikax mã nipaxatiroma.
53 Disse-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: Se não comerdes a carne do Filho do homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis vida em vós mesmos.
54 Fatorafãfe ẽfe nami pikani ẽfe imiri ayakani isharapakexikakĩ. Nãskakẽ ẽ afianã nai mẽranoax fotoaitĩa a namisfo ẽ ato otofaxii Epa Nios ari nisharapakexanõfo.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Ẽfe nami na mã piai keskara. Ẽfe imiri a mã ayatiro keskara.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Fatorafãfe ẽfe nami pikani, ẽfe imiri ayakani, nãfo efe rafesharapakenakafo.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Akka ẽfe Epa nĩpanakato nãato ea nĩchini. Nãskai ẽri aõnoax nipanaka. Nãskakẽ efe rafesharakanax eõnoax nĩpanakafo.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai, assim, quem de mim se alimenta, também viverá por mim.
58 “Afianã ẽ mato yoi. Nõko xinifãfe a pipaonifo ãfe ane mãnã. Nã pifiakanax mã nai keyonifo. Akka ẽfi Epa Nios ariax ẽ matoki oni. Ẽfi a mã piai keskarakĩ. Ea pikanax eõnoax nisharapakenakafo,” ixõ Jesús ato yoini.
58 Este é o pão que desceu do céu; não é como o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Judeofãfe ãto ichanãti pexe mẽraxõ Capernaúm anoxõ ãfe meka Jesús ato yoini.
59 Estas coisas falou Jesus quando ensinava na sinagoga em Cafarnaum.
60 Jesúsxõ tãpimisfo a ranã yoinãnifo: “A Jesús noko yoia keskara fekaxkõi. Tsõakai tãpitiroma. Nõkai na keskara meka nikamisma,” ikanax yoinãnifo.
60 Muitos, pois, dos seus discípulos, ouvindo isto, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Jesús ato onãni a ranã yoinãifãfe. Akka atirifãfe Jesús nikapainifoma. Nãskaxõ ato yoini: “¿A ẽ mato rama yoia keskara mã nikapaimamẽ? ¿Anã mã ea chanĩmara faimamẽ?
61 Mas, sabendo Jesus em si mesmo que murmuravam disto os seus discípulos, disse-lhes: Isto vos escandaliza?
62 Ẽ yõra fakekõi fiax a ẽ ipaoni ano nai mẽra ẽ anã kaito mã ea õiki, ¿mã ea chanĩmara faimamẽ?
62 Que seria, pois, se vísseis subir o Filho do homem para onde primeiro estava?
63 Akka Niospa Yõshi Sharapa nã fistichi yorafo nimasharapaketiro. Yorafokai yõra nimapaketiroma. Akka ẽfe Epa Niospa Yõshi Sharaõxõ ẽ mato yoimis. Nãskakẽ ẽfe meka chanĩmara faax mã nisharapakexatiro.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Nãskafekẽ fetsafãfekai ea chanĩmara fakanima,” ixõ Jesús ato yoini. Jesús taefakĩ ato ifini. “Fatotokai ea chanĩmara fatama ea ato achimaximẽ,” ixõ Jesús tãpiyoni.
64 Mas há alguns de vós que não crêem. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem eram os que não criam, e quem era o que o havia de entregar.
65 Askaxõ anã ato yoini: “Ẽ mato yoia iskafakĩ, Epa Niospa ãto õiti mẽra ato shinãmayamaino ea chanĩmara fatirofoma,” ixõ ẽ mato yoia.
65 E continuou: Por isso vos disse que ninguém pode vir a mim, se pelo Pai lhe não for concedido.
66 Nãskaxõ Jesús ato yoiai keskara nikakaxõ a chĩfamisfãfe Jesús potakaxõ anã tananifoma.
66 Por causa disso muitos dos seus discípulos voltaram para trás e não andaram mais com ele.
67 Akka Jesús a aõxõ tãpimis doce ato ifini. Afetĩama ato ifiyoni aõxõ tãpimisfo inõfo. Nãskaxõ ato yoini iskafakĩ: “¿Mãri emakinoax kapaimẽ?” ato faino,
67 Perguntou então Jesus aos doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Pedro kemani: “Ifo, nõ fato fetsakai Ifofatiroma. Mĩ fistichi mĩ noko yoitiro afeskax nõ isharapakexatiromãkĩ.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Mĩfi mĩ Nios ariax nokoki oniki. Mĩfi sharakõi Cristokĩ. Nios nã nipanakato nãato ãfe Fakekõi mĩ. Nã nõ chanĩmara fai,” askafaito,
69 E nós já temos crido e bem sabemos que tu és o Santo de Deus.
70 “Ẽ mato doce feronãfake ifini mã eõxõ tãpimis inõ. Akka ẽ mato ififinino a mato fe rafea fetsa mã a mẽra Satanás chaka nanea,” ixõ Jesús ato yoini.
70 Respondeu-lhes Jesus: Não vos escolhi a vós os doze? Contudo um de vós é o diabo.
71 Nã Simón Iscariote ãfe fake Judas ini. Nã Judasnoa Jesús ato yoini. Jesús nã Judasri ififinino nãato Jesús ato achimani fetsafãfe retenõfo.
71 Referia-se a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era ele o que o havia de entregar, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.