João 4
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARIB
1 — ausente —
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 — ausente —
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 — ausente —
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Judea mai anoax Galilea ano kakĩ Jesús Samãria finõfaini.
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 Askata Samãria ano Jesús nokoni. Nãno nã pexe rasi ãfe ane Sicar ano nokoni. Nãno chaimashta Jacobo ãfe tare ipaoni. Nã tare ãfe fake José inãni mãmãi anifoxõ.
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 Nãnori Jacobo kini fani nã kini mẽranoa faka fixikĩ. Nã faka fiti ano xini keya Jesús nokoni. Chai inoaxmãi oax xokenãi Jesús nãno tsaoni.
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 — ausente —
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Judeofo fe samãritanõfo õikaspa faatanãmisfo. Ato fetakai pimisfoma. Nãskakẽ nã kẽromã Jesús yoini: “Mĩfi judeoki. Ẽfi samãritanõki. ¿Afeskakĩ mĩ, ‘Ea faka fexõfe,’ mĩ ea faimẽ?” faito,
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Jesús kemani: “Niospa mia inãpaiyai mĩ tãpiama mĩ eari tãpiama. Akka mĩ ea yõkaito ẽ mia faka shara inãkerana. Nã faka sharapa yorafo nimasharatiro,” Jesús fani.
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 Nãskafaito kẽromã Jesús kemani: “Mĩ keshoyata mĩ risfi yama. Kini chaikõi, ¿afeskafaxõ mĩ faka kini mẽranoa fiimẽ a noko nimasharatiro a mĩ ea yoiai keskara?” kẽromã fani.
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 Nãskata anã kẽromã yoini: “Nõko xini Jacobo kini faxõ faka fixõ ayapaoni. Ãfe fakefãferi ayapaonifo. Ãto inafori ayamapaonifo. Nõri nã faka ayai. ¿Mĩ nõko xini Jacobo finõamẽ?” kẽromã fani.
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 Askafaito Jesús kemani iskafakĩ: “Na faka kini mẽranoa ayax chipo afianã mã nõamã iki.
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 Nãskafixõ na faka ẽ ato ayamani anã nõamãkiyamanõfo. Chanĩmakõi, nã faka ayakanax isharapakexanõfo,” fani.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 Askafaito kẽromã kemani: “Mĩ feronãfake shara. Na faka shara ea inãfe ẽ ayax anã ẽ nõamãkiyamanõ ẽ afianã nonoa faka fiyamanõ,” fani. (Jesús fakakiri keparanãkĩ yoiaito nã kẽromã tãpinima.)
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 Nãskaxõ Jesús yoini: “Mĩ fene ifitãfe afianã nẽtekaini kaxõ mĩ fene ifitãfe afe oxikĩ,” faito,
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 “Ẽkai feneyama,” faito, “Mĩ chanĩmakõi yoi. Mĩkai feneyama,” Jesús fani.
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 “Mĩ fene cincoya mia fimisfo mĩ fenefo. Akka iskaratĩa mĩ fetsa fe ika a mĩ fenema fe. Ea mĩa yoikõi mĩ feneyama,” ixõ Jesús yoiaino,
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 “Ẽ iskaratĩa ẽ mia tãpia mĩ Niospa meka ato yoimis.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Nõko xinifãfe na machi anoxõ Nios kĩfipaonifo. Akka mĩ kaifo judeofãfe yoimisfo iskakakĩ: ‘Jerusalén anoxõ nõ Nios kĩfitiro,’ ixõ yoimisfo,” faito,
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 “Ẽ mia yoinõ, ea chanĩmara fafe. Na machi fisti anoxos nõ Nios kĩfitiroma. Jerusalén fisti anoxori nõ Nios kĩfitiroma. Akka fanĩma mĩshtixõ nõ Nios kĩfitiro.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Mãfi samãritanõfoki. Nios kĩfifikĩ nõko Epa Nios mã tãpisharama. Akka nõfi judeofoki. Nõ nõko Epa Nios tãpikõia. Niospa noko tãpimani afeskaxõ yorafãfe ãto chaka soatirofomãki Epa Nios fe ipaxakakĩ.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 Chipo afetĩara nõ Nios kĩfikõikẽ, ãfe Yõshi Shara fistichi noko tãpimatiro nõ kĩfisharanõ. Ãfe Yõshi Sharaõxõ nõ Epa Nios kĩfikõiaito nãskara Niospa fichipai.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Nios yorama. Niosfi fero mẽsho keskara sharaki. Nãskakẽ ãfe Yõshi Sharaõxõ nõ Nios kĩfitiro,” Jesús fani.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Askafaito kẽromã kemani: “Mẽ tãpia a Niospa nĩchia chipo nokoki nokoxii. Nã ãfe ane Cristo. Nãato afama mĩshti noko tãpimaxii,” faito,
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 “Ẽfi Cristoki, ẽ mefe mekai,” ixõ Jesús yoini.
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Askata Jesús kẽro fe mekaino aõxõ tãpimisfo fenifo. Fẽkaxõ õiafo Jesús a kẽro samãritanõ fe mekaito õikani ratenifo. Nãskax yoinãnifo: “ ‘¿Afeskai mĩ na kẽro fe mekaimẽ?’ nõ Jesús faima,” fanifo. Nãskata shinãnifo: “Nã kẽro samãritanõ mĩ yoia keskarari nokori yoife, nõkai faima,” inifo.
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 — ausente —
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 — ausente —
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 Nikakata nã pexe rasi anoax Jesúski fenifo.
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 Mã kẽro kaano aõxõ tãpimisfãfe Jesús yoinifo: “Maestro, piyofe,” faifono,
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 “Ẽ aya a ẽ piai. Nã ẽ piai mã tãpiama,” ato fani.
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 Ato askafaito nikakani yoinãnifo: “Kee. ¿Tsõa a piai inãfanamẽ?” ikanax yoinãnifo.
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 Askata Jesús ato yoini: “Ẽfe Epa Niospa ea nĩchini ẽ ãfe yono shara yonoxonõ. Nãato ea amapaiyai keskara ẽ apai. Nã ẽ piai keskara,” Jesús ato fani. (“Mã nõ piax nõ anã fonãikima, nõ shara iki. Nãskarifiai Niospa noko amapaiyai keskara nõ iki nõko õiti sharakõi iki. Nãskara noko amapaiyai nõ aki, a nõ piai keskara,” ato fani.)
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Anã Jesús ato yoini: “Mãfi iskamiski: ‘Mã nõko tarepanoax mã nõko xiki choshiaki. Mã cuatro oxe akaki nõ finõ,’ mã imis. ¿Nãskarifiakĩ mã shinãimẽ: ‘Nõ Jesúsnoa yorafo Niospa meka yoiano chipo chanĩmara faxikani,’ ixõ mã shinãimẽ? Akka ẽ mato yoi: ‘Õikapo, mã iskaratĩa itipinĩsharakõiafo Nios Ifofaxikakĩ,’ ato fani.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 Akka fẽtsa ãfe yama ãfe tare kexexotiro, ãfe xiki topixoxiki. Chipo kopifaxinõ, tare ifãfe. Nãskarifiakĩ fẽtsa taefakĩ yorafo Niospa meka yoitiro. Ato yoifiaino chanĩmara fayokanima. Askatari chipo fetsa oxõ ato yoiaito chanĩmara fakani. Nã rafe Niospa ato shara imapakenaka nã rafetamãi Niospa meka ato yoimisfono.
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 Nãskakẽ chanĩkima mã yoimis iskakĩ: ‘Fẽtsa xiki fanano chipo fẽtsa nã xiki fimi fitiro.’ Nãskarifiakĩ fẽtsa Niospa meka yoikĩ taefaano fẽtsari chipo rama oxõ nãatori ato chanĩmara famatiro.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Akka mã taefakĩ ato yoimisma iskaratĩa ẽ mato nĩchia mã ato chanĩmara famanõ. Taefakĩ fetsafãfe Niospa meka ato tãpimani, mã ato tãpimayoamano. Mã ato tãpimayoxoma koshikõi mã ato chanĩmara famatiro mãmãi taefakĩ ato yoiyomisfono,” ixõ Jesús ato yoini.
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Nãskata Jesús aõxõ tãpimisfo yoiaino nã kẽro samãritanõ ãfe kaifo yoikai kani pexe rasi ano. Kaxõ ato yoini: “Oa feronãfãke mã ea tãpixõ ea yoia nã ẽ afara amis keskara. Ea õiyamafikatsaxakĩ mã ea tãpia,” ato fani. Ato askafaino Jesús fisti rasichi chanĩmara fanifo.
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Askata nã kẽro nikakanax Jesúski fonifo ãfe meka nikakani. Akiki nokoxõ yoinifo: “Nofe nono iyofe,” fanifo. Askafaifono nikata Jesús ato fe oxa rafeyoni.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Ãfe meka nikakaxõ yora ichapato chanĩmara fanifo.
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 Askata chanĩmara fakaxõ yorafãfe nã kẽro yoinifo: “Mĩ Jesúsnoa noko yoia fisti nõ chanĩmara faima. Nõakõi mã nõ ãfe meka nikakõia. Nãskakẽ iskaratĩa nõ chanĩmara fai. Nãato na yorafo ikafo tii ato ifitiro afe ĩpaxanõfo.”
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Askata mã oxa rafeta Jesús nã samãritanõfo anoax Galilea ano kani.
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 Jesús Galilea anoax yosini, nãnoxori yonopaoni. Afe yorafo nãno inifo. Askata Jesús ato yoini iskafakĩ: “A afe pexkonifãfe a ato Nios yoixomis yoikakĩ iskafatirofo: ‘Akai tsoama, afi nofe pexkoniki,’ fatirofo,” ixõ ato Jesús yoini.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 Askata Jesús Galilea ano nokoni. Jerusalén anoax Galilea ano Jesús nokoamano yorafo Galilea anoax Jerusalén ano fonifo fista aki fokani. Nãnoxõ tsõa atiroma keskara Jesús Niosxõ ani. Nã afama mĩshti Jesús anoxõ akaito õinifo. Nãskakẽ Galilea ano Jesús atoki nokoano akiki inimanifo: “Aicho, mã mĩ oaki,” Galilea anoxõ fanifo.
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 Askata nã pexe rasi ãfe ane Caná ano Jesús nokoni nã Galilea mai ano. A ãfe mekapa faka fetsafani ano fimi ene keskara fakĩ nãno Jesús nokoni. Nãnoa xanĩfo fẽtsa Jesús õiyoi oni. Nã pexe rasi ãfe ane Capernaúm anoax oni. Nãnoax xanĩfãfe fake isinĩ ini.
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Askata xanĩfãfe nikani Jesús Judea anoax oano Caná ano nã Galilea mai ano. Nikata akiki oxõ yoini: “Xanĩfo, ẽfe fake isinĩ iki nai kiki. Ẽfe fakeshta ea õixoni ope ẽfe fake ea sharafaxoxikĩ,” ixõ iyopaini.
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 “¡Ooa! Tsõa atiroma keskara ẽ fayamakẽ mã ea chanĩmara fakeranama,” ixõ Jesús ato yoini.
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 Afianã nã xanĩfãfe Jesús yoini: “Xanĩfo, efe kayoikape ẽfe fake nayamanõ,” ixõ iyopaini.
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 Askafaito Jesús kemani: “Mĩ fake namaki. Katãfe. Iskaratĩa mĩ fake niaki,” Jesús fani.
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 Mã nokoi kaino ãfe inafo akiki nokokaxõ yoinifo: “Mĩ fake mã shara, anã isinĩ ikima,” fanifo.
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 Askafaifãfe ato yõkani: “¿Fanĩ xini rakano ẽfe fake sharamẽ?” ixõ ato yõkaito, “Xini keya mĩ fake ãfe yona matsita,” fanifo.
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 Yoiaifãfe nikata ãpa shinãni: “Chanĩma, Jesús ea yoita xini keya, ‘Mã mĩ fake sharaki katãfe,’ ea Jesús faita,” ixõ xanĩfãfe shinãni. Nãskata na xanĩfonõ ãfinõ afe yorafoyaxõ Jesús chanĩmara fanifo.
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Nãskata Jesús Judea anoax Galilea ano nokoxõ afianã tsõa atiroma keskara fakĩ ato õimani. Ato õimakĩ rafe fani.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.