João 19
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARC
1 Nãskaxõ Pilato ato yoiano Jesús iyonifo sorarofãfe koshatinĩ koshaxikakĩ.
1 Pilatos, pois, tomou, então, a Jesus e o açoitou.
2 Askano sorarofãfe moxa chainipafo maiti fakaxõ maimanifo. Akiki kaxepaiyanã nãskatari tari õshi nana safemanifo.
2 E os soldados, tecendo uma coroa de espinhos, lha puseram sobre a cabeça e lhe vestiram uma veste de púrpura.
3 Nãskax akiki kaxepai kakĩ iskafanifo: “Aicho. Mĩfi judeofãfe ãto xanĩfoki. Mĩ mẽxotaima nipanakaki,” iyanã fepasketsanifo.
3 E diziam: Salve, rei dos judeus! E davam-lhe bofetadas.
4 — ausente —
4 Então, Pilatos saiu outra vez fora e disse-lhes: Eis aqui vo-lo trago fora, para que saibais que não acho nele crime algum.
5 — ausente —
5 Saiu, pois, Jesus, levando a coroa de espinhos e a veste de púrpura. E disse-lhes Pilatos: Eis aqui o homem.
6 Ato askafaito judeofãfe ãto xanĩfoyaxõ a Nios kĩfiti pexefã kexemisfãferi fãsikõi mekafanifo: “¡Mastafe! ¡Mastafe!” faifono, “Mã iyokaxõ mastatakãfe. Ẽkai aõnoa afaa chaka ẽ nikama ẽ chakafapanã,” Pilato ato fani.
6 Vendo-o, pois, os principais dos sacerdotes e os servos, gritaram, dizendo: Crucifica- o! Crucifica- o! Disse-lhes Pilatos: Tomai- o vós e crucificai- o, porque eu nenhum crime acho nele.
7 Ato askafaino judeofãfe kemanifo: “Akka na feronãfãke noko yoimis: ‘Ẽfi Niospa fakeki,’ noko famis. Akka nõko xinifãfe yoini: ‘Ẽ Niospa fakera ikai natiro,’ fanifo. Nãskakẽ na feronãfake nayamaima,” fanifo.
7 Responderam-lhe os judeus: Nós temos uma lei, e, segundo a nossa lei, deve morrer, porque se fez Filho de Deus.
8 Askafaifãfe nikai Pilato ratekõini.
8 E Pilatos, quando ouviu essa palavra, mais atemorizado ficou.
9 Nãskaxõ ãfe pexe mẽra Jesús anã iyoni. Iyoxõ yõkani: “¿Fanĩamẽ mĩ?” faino, Jesús kemanima.
9 E entrou outra vez na audiência e disse a Jesus: De onde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Pilato anã Jesús yoini: “¿Ea mĩa kemaimamẽ? ¿Ea mĩa tãpiamamẽ ẽ xanĩfo? Ẽ mia kãimatiro, askayamai ẽ mia ato mastamatiro,” Pilato askafaino,
10 Disse-lhe, pois, Pilatos: Não me falas a mim? Não sabes tu que tenho poder para te crucificar e tenho poder para te soltar?
11 Jesús kemani: “Niospa mia xanĩfo imayamainokai mĩ ea afeska fakeranama. Akka mĩ ea ato mastamanax mĩ chaka iki. Akka nã ea mikiki efea nã chakafinakõi iki mĩ ea reteano,” Jesús fani.
11 Respondeu Jesus: Nenhum poder terias contra mim, se de cima te não fosse dado; mas aquele que me entregou a ti maior pecado tem.
12 Askafaito nikakĩ Pilato Jesús kãimapaini. Kãimapaiyaino nikakani fãsikõi judeofo mekainĩfofãkata yoinifo: “Fatora fetsa xanĩfo ipaikĩ nãato César xanĩfo chakafai. Akka na Jesús xanĩfo ipai. Akka mĩ Jesús kãimaxõ mĩ anã nõko xanĩfo César tanaima,” fanifo.
12 Desde então, Pilatos procurava soltá-lo; mas os judeus gritavam, dizendo: Se soltas este, não és amigo do César! Qualquer que se faz rei é contra o César!
13 Askafaifãfe nikakĩ afianã Pilato Jesús pexe mẽranoa kãimani. Nãskax Pilato a xanĩfãfe tsaoti ano tsaoni. Nã xanĩfãfe tsaoti pexe emãiti ini tokiri sapa kamaki ãfe tsaotiki tsãoni. Nã tokiri hebreofãfe ãto mekapa anemisfo Gabata fakakĩ.
13 Ouvindo, pois, Pilatos esse dito, levou Jesus para fora e assentou-se no tribunal, no lugar chamado Litóstrotos, e em hebraico o nome é Gabatá.
14 Mã Pascua fista ikaino xini keya Pilato tsaoxõ ato yoini mã Jesús kãimaxõ, “Nakĩa õikapo mãto xanĩfo,” ato fani.
14 E era a preparação da Páscoa e quase à hora sexta; e disse aos judeus: Eis aqui o vosso rei.
15 Ato askafaino fãsikõi mekainĩfofãkata yoinifo: “¡Iyoxõ mastatãfe ifi cruz ikikakĩnoax nanõ!” faifono, “¿Mã õipaimẽ ẽ mãto xanĩfo mastanõ?” ato Pilato faino, “César fisti nõko xanĩfokõi. Anã ano nõko xanĩfo fetsama,” judeofãfe ãto xanĩfofofãfe Pilato fanifo.
15 Mas eles bradaram: Tira! Tira! Crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Hei de crucificar o vosso rei? Responderam os principais dos sacerdotes: Não temos rei, senão o César.
16 Askafaifono Pilato ato Jesús nĩchixoni iyoxõ mastatanõfo.
16 Então, entregou-lho, para que fosse crucificado. E tomaram a Jesus e o levaram.
17 Nãskano sorarofãfe Jesús iyonifo. Iyoaifono ãakõi ifi cruz ika Jesús iyaxõ foni. A mastaifo ano nokoni. A mastaifo nãno ãfe ane ini: “Mapo Xao,” fanifo anekakĩ. Judeofãfe mekapa Gólgotara fapaonifo.
17 E, levando ele às costas a sua cruz, saiu para o lugar chamado Calvário, que em hebraico se chama Gólgota,
18 Nãskata Jesús yafi yometso raferi mastanifo. Takai rafe yometso rafe mastanifo. Akka Jesús nẽxpakĩa anifo.
18 onde o crucificaram, e, com ele, outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Mã Jesús mastakaxõ ãfe mapo mãnãori kenenõfo Pilato ato yoini. “Jesús Nazarete anoa judeofãfe ãto xanĩfokõi,” fanifo kene kakĩ.
19 E Pilatos escreveu também um título e pô-lo em cima da cruz; e nele estava escrito: Jesus Nazareno , Rei dos Judeus .
20 Jerusalén ano yora fetsafo osiafo ichapakõifo inifo. Nãnoxõ Jesús Jerusalén chaimashtaxõ mastafo ini. Nãnoxõ Pilato meka fetsa fetsatapafo ato kenemani Jesús judeofãfe ãto xanĩfokẽ tãpinõfo. Judeofãfe ãto meka keneta, griegofãfe ãto meka keneta, romanõfãfe ãto mekari kenenifo.
20 E muitos dos judeus leram este título, porque o lugar onde Jesus estava crucificado era próximo da cidade; e estava escrito em hebraico, grego e latim.
21 Nãskax judeofãfe ãto xanĩfofo Pilato ano fonifo yoi fokani: “Jesús nõko xanĩfoma. Nãskakẽ ato kenemayamafe iskafakĩ: ‘Jesús judeofãfe ãto xanĩfokõi,’ askara ato kenemayamafe. Akka, ‘Jesús yoimis, “Ẽ judeofãfe xanĩfora” imis.’ Nãnori mĩ ato kenematiro,” faifãfe,
21 Diziam, pois, os principais sacerdotes dos judeus a Pilatos: Não escrevas, Rei dos judeus, mas que ele disse: Sou Rei dos judeus.
22 Pilato ato yoini: “Nã ẽ ato kenemana keskara ẽ ato kenemani. Ẽkai anã afaa fetsa ẽ ato kenematiroma,” Pilato ato fani.
22 Respondeu Pilatos: O que escrevi escrevi.
23 Sorarofãfe Jesús mastaifono ãfe rapati fĩanifo. Nãskax paxkanãi fetsenifo Jesús ãfe rapati soraro cuatropa Jesús rapati finifo. Nãskata nã ãfe tari chainipari fĩanifo.
23 Tendo, pois, os soldados crucificado a Jesus, tomaram as suas vestes e fizeram quatro partes, para cada soldado uma parte, e também a túnica. A túnica, porém, tecida toda de alto a baixo, não tinha costura.
24 Nãskax yoinãnifo: “Nã tari nõ faxteimãkai fetsakanãyamaxikĩ. Nãskara memashara nõ finõ,” inifo. Nãskax ãfe tariya kaxenifo ãto kaxetiya. “Na finõmanato Jesús ãfe tari fii kiki,” inifo. Nãnori Niospa meka yoikakĩ keneyonifo. A Jesús inõpokoai yoikakĩ keneyonifo. Iskafakĩ kenenifo: “Ẽfe rapati paxkanãxikani. Askata ẽfe tari chainipayari ãto kaxetiya kaxexikani. Nã finõmanato ẽfe tari fixii,” ixõ kirika keneyonifo. Nãskakẽ sorarofo Jesús ãfe tariya kaxenifo.
24 Disseram, pois, uns aos outros: Não a rasguemos, mas lancemos sortes sobre ela, para ver de quem será. Isso foi assim para que se cumprisse a Escritura, que diz: Dividiram entre si as minhas vestes e sobre a minha túnica lançaram sortes. Os soldados, pois, fizeram essas coisas.
25 Nãskano nã Jesús mastafo ano chaimashta Jesús ãfe afa nini. Ãfe afa fetsari nãno nini. Nã Cleofaspa ãfe ãfinõ María Magdalenanõ nãno chaimashta ninifo.
25 E junto à cruz de Jesus estava sua mãe, e a irmã de sua mãe, Maria, mulher de Clopas, e Maria Madalena.
26 Nã aõxõ tãpimis fisti ãfe yamakõi a Jesús noikõipaoni afa fe ketaxamei nikẽ Jesús õini. Nãskaxõ Jesús afa yoini: “Na feronãfakefi mĩ fakeki,” fani.
26 Ora, Jesus, vendo ali sua mãe e que o discípulo a quem ele amava estava presente, disse à sua mãe: Mulher, eis aí o teu filho.
27 Nãskata nã feronãfakeri Jesús yoini: “Nafi mĩ efaki,” fani. Askafaino nikakĩ María ãfe pexe ano iyoni kexesharaxikĩ.
27 Depois, disse ao discípulo: Eis aí tua mãe. E desde aquela hora o discípulo a recebeu em sua casa.
28 Jesúsnoa yoikĩ Niospa meka keneyonifo keskakõini. Mã Jesús tãpixõ yoini: “Ẽ nõamãiki,” ato fani.
28 Depois, sabendo Jesus que já todas as coisas estavam terminadas, para que a Escritura se cumprisse, disse: Tenho sede.
29 Ato askafaino fimi ene kacha ocha mefetiki tsaoano nã mĩxa fikaxõ fimi ene kachaki momokaxõ Jesús ayamapainifo tafa xatekĩ rõtati fakaxõ.
29 Estava, pois, ali um vaso cheio de vinagre. E encheram de vinagre uma esponja e, pondo- a num hissopo, lha chegaram à boca.
30 Mã fimi kacha ayaxõ Jesús yoini: “Keyokõi ẽfe Ẽpa ea yoia keskara mẽ aka,” ato fani. Ato yoita nãskax nai tepopakekafãni.
30 E, quando Jesus tomou o vinagre, disse: Está consumado. E, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Mã Pascua fista ikaino Jesús yafi yometso rafe ifi cruz ikakĩnoa judeofãfe õikaspanifo. Nã fistatĩa ato pena tenetitĩa ini. Nãskax mã fista ikaino Pilato ano fonifo yoi fokani iskafakakĩ: “Mã penama nõko fista iki kiki. Nã Jesús yafi nã yometso rafe ãto fitax xao tẽkerisa fanõfo koshi nanõfo ato yoife. Mã penama nõko fista iki kiki nã ato mastafo ano anã inõfoma nõko fistatĩa,” judeofãfe ãto xanĩfofofãfe Pilato fanifo.
31 Os judeus, pois, para que no sábado não ficassem os corpos na cruz, visto como era a preparação (pois era grande o dia de sábado), rogaram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e fossem tirados.
32 Nãskafaifono Pilato sorarofo yoini iskafakĩ: “Ãto fitax xao ato tẽkerisa fakãfe koshi nanõfo.” Ato askafaino fokaxõ õiafo yometso rafe naafoma inifo. Naafomano ãto fitax xao ato tãkenifo nanõfo.
32 Foram, pois, os soldados e, na verdade, quebraram as pernas ao primeiro e ao outro que com ele fora crucificado.
33 Akka Jesúski fokaxõ õiafo mã Jesús naa õinifo. Nãskakẽ tsõa ãfe fitax xao tẽkenima.
33 Mas, vindo a Jesus e vendo-o já morto, não lhe quebraram as pernas.
34 Akka soraro fistichi ãfe ãshi ãfe pishi nãmã chachiaino ãfe imi fakaya siini.
34 Contudo, um dos soldados lhe furou o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água.
35 Ẽkĩa Juan na kirika ẽ keneai nã ẽ õimis keskara ẽ mato yoi na kirika kenekĩ mã chanĩmara fanõ. Ẽfi chanĩmakõi mato yoi.
35 E aquele que o viu testificou, e o seu testemunho é verdadeiro, e sabe que é verdade o que diz, para que também vós o creiais.
36 Niospa meka yoimisto a Jesús inõpokoai yoikĩ kirika keneni iskafakĩ: “Ãfe xaokai tsõa tẽkexikanima,” ixõ kirika keneyonifo.
36 Porque isso aconteceu para que se cumprisse a Escritura, que diz: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 Askatari, “A ãfe pishi chachiaifono õixinõfo,” a Niospa meka yoimisto nãnorikõi kirika keneyoni.
37 E outra vez diz a Escritura: Verão aquele que traspassaram.
38 Nãskano José Arimatea ano ikax Pilato ano kani. Kaxõ Jesús ãfe yora yõkani: “Ifi cruz ikakĩnoa ẽ Jesús fotomapai maifaxikĩ,” José faito, “Atãfe,” Pilato fani. Nã José Jesús Ifofamis ini. Jesús Ifofafiaxõ ato yoinima. Judeofãfe ãto xanĩfofoki mesekĩ ato yoinima.
38 Depois disso, José de Arimateia (o que era discípulo de Jesus, mas oculto, por medo dos judeus) rogou a Pilatos que lhe permitisse tirar o corpo de Jesus. E Pilatos lho permitiu. Então, foi e tirou o corpo de Jesus.
39 Nicodemo feta José Jesús ifi cruz ikakĩnoa fotomanifo maifaxikakĩ. Nã Nicodemo Jesúski fakishi kaxõ yõkayoni. Nãato ãfe pirofomã shara treinta kilo feni Jesús ãfe yora raish axiki fena pisiyamanõ. Fetsa ãfe ane mĩrra ini. Fẽtsa aneri áloes ini. Nã rafe osia ini.
39 E foi também Nicodemos (aquele que, anteriormente, se dirigira de noite a Jesus), levando quase cem libras de um composto de mirra e aloés.
40 Askano José feta Nicodemo sama oxo shara pirofomã raish axõ aõ rakonifo. Judeofãfe ãto kaifo maifakĩ askara feyafamisfo ini.
40 Tomaram, pois, o corpo de Jesus e o envolveram em lençóis com as especiarias, como os judeus costumam fazer na preparação para o sepulcro.
41 Nã ifi shara mĩshti mapoa anoxõ chaimashtaxõ Jesús mastanifo. Nãnori mafa kini fena, tsoa a mẽra maiyomisma ini.
41 E havia um horto naquele lugar onde fora crucificado e, no horto, um sepulcro novo, em que ainda ninguém havia sido posto.
42 Mã judeofãfe ãto pena teneti chaimashta ikaino mã xini kaino Jesús maifanifo. Nãskakẽ nã mafa kini chaimashta nã mẽra Jesús maifanifo.
42 Ali, pois (por causa da preparação dos judeus e por estar perto aquele sepulcro), puseram a Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.