João 19

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nãskaxõ Pilato ato yoiano Jesús iyonifo sorarofãfe koshatinĩ koshaxikakĩ.
1 Então, por isso, Pilatos tomou a Jesus e mandou açoitá-lo.
2 Askano sorarofãfe moxa chainipafo maiti fakaxõ maimanifo. Akiki kaxepaiyanã nãskatari tari õshi nana safemanifo.
2 Os soldados, tendo tecido uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça e vestiram-no com um manto de púrpura.
3 Nãskax akiki kaxepai kakĩ iskafanifo: “Aicho. Mĩfi judeofãfe ãto xanĩfoki. Mĩ mẽxotaima nipanakaki,” iyanã fepasketsanifo.
3 Chegavam-se a ele e diziam: Salve, rei dos judeus! E davam-lhe bofetadas.
4 — ausente —
4 Outra vez saiu Pilatos e lhes disse: Eis que eu vo-lo apresento, para que saibais que eu não acho nele crime algum.
5 — ausente —
5 Saiu, pois, Jesus trazendo a coroa de espinhos e o manto de púrpura. Disse-lhes Pilatos: Eis o homem!
6 Ato askafaito judeofãfe ãto xanĩfoyaxõ a Nios kĩfiti pexefã kexemisfãferi fãsikõi mekafanifo: “¡Mastafe! ¡Mastafe!” faifono, “Mã iyokaxõ mastatakãfe. Ẽkai aõnoa afaa chaka ẽ nikama ẽ chakafapanã,” Pilato ato fani.
6 Ao verem-no, os principais sacerdotes e os seus guardas gritaram: Crucifica-o! Crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Tomai-o vós outros e crucificai-o; porque eu não acho nele crime algum.
7 Ato askafaino judeofãfe kemanifo: “Akka na feronãfãke noko yoimis: ‘Ẽfi Niospa fakeki,’ noko famis. Akka nõko xinifãfe yoini: ‘Ẽ Niospa fakera ikai natiro,’ fanifo. Nãskakẽ na feronãfake nayamaima,” fanifo.
7 Responderam-lhe os judeus: Temos uma lei, e, de conformidade com a lei, ele deve morrer, porque a si mesmo se fez Filho de Deus.
8 Askafaifãfe nikai Pilato ratekõini.
8 Pilatos, ouvindo tal declaração, ainda mais atemorizado ficou,
9 Nãskaxõ ãfe pexe mẽra Jesús anã iyoni. Iyoxõ yõkani: “¿Fanĩamẽ mĩ?” faino, Jesús kemanima.
9 e, tornando a entrar no pretório, perguntou a Jesus: Donde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 Pilato anã Jesús yoini: “¿Ea mĩa kemaimamẽ? ¿Ea mĩa tãpiamamẽ ẽ xanĩfo? Ẽ mia kãimatiro, askayamai ẽ mia ato mastamatiro,” Pilato askafaino,
10 Então, Pilatos o advertiu: Não me respondes? Não sabes que tenho autoridade para te soltar e autoridade para te crucificar?
11 Jesús kemani: “Niospa mia xanĩfo imayamainokai mĩ ea afeska fakeranama. Akka mĩ ea ato mastamanax mĩ chaka iki. Akka nã ea mikiki efea nã chakafinakõi iki mĩ ea reteano,” Jesús fani.
11 Respondeu Jesus: Nenhuma autoridade terias sobre mim, se de cima não te fosse dada; por isso, quem me entregou a ti maior pecado tem.
12 Askafaito nikakĩ Pilato Jesús kãimapaini. Kãimapaiyaino nikakani fãsikõi judeofo mekainĩfofãkata yoinifo: “Fatora fetsa xanĩfo ipaikĩ nãato César xanĩfo chakafai. Akka na Jesús xanĩfo ipai. Akka mĩ Jesús kãimaxõ mĩ anã nõko xanĩfo César tanaima,” fanifo.
12 A partir deste momento, Pilatos procurava soltá-lo, mas os judeus clamavam: Se soltas a este, não és amigo de César! Todo aquele que se faz rei é contra César!
13 Askafaifãfe nikakĩ afianã Pilato Jesús pexe mẽranoa kãimani. Nãskax Pilato a xanĩfãfe tsaoti ano tsaoni. Nã xanĩfãfe tsaoti pexe emãiti ini tokiri sapa kamaki ãfe tsaotiki tsãoni. Nã tokiri hebreofãfe ãto mekapa anemisfo Gabata fakakĩ.
13 Ouvindo Pilatos estas palavras, trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado Pavimento, no hebraico Gabatá.
14 Mã Pascua fista ikaino xini keya Pilato tsaoxõ ato yoini mã Jesús kãimaxõ, “Nakĩa õikapo mãto xanĩfo,” ato fani.
14 E era a parasceve pascal, cerca da hora sexta; e disse aos judeus: Eis aqui o vosso rei.
15 Ato askafaino fãsikõi mekainĩfofãkata yoinifo: “¡Iyoxõ mastatãfe ifi cruz ikikakĩnoax nanõ!” faifono, “¿Mã õipaimẽ ẽ mãto xanĩfo mastanõ?” ato Pilato faino, “César fisti nõko xanĩfokõi. Anã ano nõko xanĩfo fetsama,” judeofãfe ãto xanĩfofofãfe Pilato fanifo.
15 Eles, porém, clamavam: Fora! Fora! Crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Hei de crucificar o vosso rei? Responderam os principais sacerdotes: Não temos rei, senão César!
16 Askafaifono Pilato ato Jesús nĩchixoni iyoxõ mastatanõfo.
16 Então, Pilatos o entregou para ser crucificado.
17 Nãskano sorarofãfe Jesús iyonifo. Iyoaifono ãakõi ifi cruz ika Jesús iyaxõ foni. A mastaifo ano nokoni. A mastaifo nãno ãfe ane ini: “Mapo Xao,” fanifo anekakĩ. Judeofãfe mekapa Gólgotara fapaonifo.
17 Tomaram eles, pois, a Jesus; e ele próprio, carregando a sua cruz, saiu para o lugar chamado Calvário, Gólgota em hebraico,
18 Nãskata Jesús yafi yometso raferi mastanifo. Takai rafe yometso rafe mastanifo. Akka Jesús nẽxpakĩa anifo.
18 onde o crucificaram e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Mã Jesús mastakaxõ ãfe mapo mãnãori kenenõfo Pilato ato yoini. “Jesús Nazarete anoa judeofãfe ãto xanĩfokõi,” fanifo kene kakĩ.
19 Pilatos escreveu também um título e o colocou no cimo da cruz; o que estava escrito era: Jesus Nazareno, o Rei dos Judeus .
20 Jerusalén ano yora fetsafo osiafo ichapakõifo inifo. Nãnoxõ Jesús Jerusalén chaimashtaxõ mastafo ini. Nãnoxõ Pilato meka fetsa fetsatapafo ato kenemani Jesús judeofãfe ãto xanĩfokẽ tãpinõfo. Judeofãfe ãto meka keneta, griegofãfe ãto meka keneta, romanõfãfe ãto mekari kenenifo.
20 Muitos judeus leram este título, porque o lugar em que Jesus fora crucificado era perto da cidade; e estava escrito em hebraico, latim e grego.
21 Nãskax judeofãfe ãto xanĩfofo Pilato ano fonifo yoi fokani: “Jesús nõko xanĩfoma. Nãskakẽ ato kenemayamafe iskafakĩ: ‘Jesús judeofãfe ãto xanĩfokõi,’ askara ato kenemayamafe. Akka, ‘Jesús yoimis, “Ẽ judeofãfe xanĩfora” imis.’ Nãnori mĩ ato kenematiro,” faifãfe,
21 Os principais sacerdotes diziam a Pilatos: Não escrevas: Rei dos judeus, e sim que ele disse: Sou o rei dos judeus.
22 Pilato ato yoini: “Nã ẽ ato kenemana keskara ẽ ato kenemani. Ẽkai anã afaa fetsa ẽ ato kenematiroma,” Pilato ato fani.
22 Respondeu Pilatos: O que escrevi escrevi.
23 Sorarofãfe Jesús mastaifono ãfe rapati fĩanifo. Nãskax paxkanãi fetsenifo Jesús ãfe rapati soraro cuatropa Jesús rapati finifo. Nãskata nã ãfe tari chainipari fĩanifo.
23 Os soldados, pois, quando crucificaram Jesus, tomaram-lhe as vestes e fizeram quatro partes, para cada soldado uma parte; e pegaram também a túnica. A túnica, porém, era sem costura, toda tecida de alto a baixo.
24 Nãskax yoinãnifo: “Nã tari nõ faxteimãkai fetsakanãyamaxikĩ. Nãskara memashara nõ finõ,” inifo. Nãskax ãfe tariya kaxenifo ãto kaxetiya. “Na finõmanato Jesús ãfe tari fii kiki,” inifo. Nãnori Niospa meka yoikakĩ keneyonifo. A Jesús inõpokoai yoikakĩ keneyonifo. Iskafakĩ kenenifo: “Ẽfe rapati paxkanãxikani. Askata ẽfe tari chainipayari ãto kaxetiya kaxexikani. Nã finõmanato ẽfe tari fixii,” ixõ kirika keneyonifo. Nãskakẽ sorarofo Jesús ãfe tariya kaxenifo.
24 Disseram, pois, uns aos outros: Não a rasguemos, mas lancemos sortes sobre ela para ver a quem caberá — para se cumprir a Escritura: Repartiram entre si as minhas vestes e sobre a minha túnica lançaram sortes. Assim, pois, o fizeram os soldados.
25 Nãskano nã Jesús mastafo ano chaimashta Jesús ãfe afa nini. Ãfe afa fetsari nãno nini. Nã Cleofaspa ãfe ãfinõ María Magdalenanõ nãno chaimashta ninifo.
25 E junto à cruz estavam a mãe de Jesus, e a irmã dela, e Maria, mulher de Clopas, e Maria Madalena.
26 Nã aõxõ tãpimis fisti ãfe yamakõi a Jesús noikõipaoni afa fe ketaxamei nikẽ Jesús õini. Nãskaxõ Jesús afa yoini: “Na feronãfakefi mĩ fakeki,” fani.
26 Vendo Jesus sua mãe e junto a ela o discípulo amado, disse: Mulher, eis aí teu filho.
27 Nãskata nã feronãfakeri Jesús yoini: “Nafi mĩ efaki,” fani. Askafaino nikakĩ María ãfe pexe ano iyoni kexesharaxikĩ.
27 Depois, disse ao discípulo: Eis aí tua mãe. Dessa hora em diante, o discípulo a tomou para casa.
28 Jesúsnoa yoikĩ Niospa meka keneyonifo keskakõini. Mã Jesús tãpixõ yoini: “Ẽ nõamãiki,” ato fani.
28 Depois, vendo Jesus que tudo já estava consumado, para se cumprir a Escritura, disse: Tenho sede!
29 Ato askafaino fimi ene kacha ocha mefetiki tsaoano nã mĩxa fikaxõ fimi ene kachaki momokaxõ Jesús ayamapainifo tafa xatekĩ rõtati fakaxõ.
29 Estava ali um vaso cheio de vinagre. Embeberam de vinagre uma esponja e, fixando-a num caniço de hissopo, lha chegaram à boca.
30 Mã fimi kacha ayaxõ Jesús yoini: “Keyokõi ẽfe Ẽpa ea yoia keskara mẽ aka,” ato fani. Ato yoita nãskax nai tepopakekafãni.
30 Quando, pois, Jesus tomou o vinagre, disse: Está consumado! E, inclinando a cabeça, rendeu o espírito.
31 Mã Pascua fista ikaino Jesús yafi yometso rafe ifi cruz ikakĩnoa judeofãfe õikaspanifo. Nã fistatĩa ato pena tenetitĩa ini. Nãskax mã fista ikaino Pilato ano fonifo yoi fokani iskafakakĩ: “Mã penama nõko fista iki kiki. Nã Jesús yafi nã yometso rafe ãto fitax xao tẽkerisa fanõfo koshi nanõfo ato yoife. Mã penama nõko fista iki kiki nã ato mastafo ano anã inõfoma nõko fistatĩa,” judeofãfe ãto xanĩfofofãfe Pilato fanifo.
31 Então, os judeus, para que no sábado não ficassem os corpos na cruz, visto como era a preparação, pois era grande o dia daquele sábado, rogaram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e fossem tirados.
32 Nãskafaifono Pilato sorarofo yoini iskafakĩ: “Ãto fitax xao ato tẽkerisa fakãfe koshi nanõfo.” Ato askafaino fokaxõ õiafo yometso rafe naafoma inifo. Naafomano ãto fitax xao ato tãkenifo nanõfo.
32 Os soldados foram e quebraram as pernas ao primeiro e ao outro que com ele tinham sido crucificados;
33 Akka Jesúski fokaxõ õiafo mã Jesús naa õinifo. Nãskakẽ tsõa ãfe fitax xao tẽkenima.
33 chegando-se, porém, a Jesus, como vissem que já estava morto, não lhe quebraram as pernas.
34 Akka soraro fistichi ãfe ãshi ãfe pishi nãmã chachiaino ãfe imi fakaya siini.
34 Mas um dos soldados lhe abriu o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água.
35 Ẽkĩa Juan na kirika ẽ keneai nã ẽ õimis keskara ẽ mato yoi na kirika kenekĩ mã chanĩmara fanõ. Ẽfi chanĩmakõi mato yoi.
35 Aquele que isto viu testificou, sendo verdadeiro o seu testemunho; e ele sabe que diz a verdade, para que também vós creiais.
36 Niospa meka yoimisto a Jesús inõpokoai yoikĩ kirika keneni iskafakĩ: “Ãfe xaokai tsõa tẽkexikanima,” ixõ kirika keneyonifo.
36 E isto aconteceu para se cumprir a Escritura: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 Askatari, “A ãfe pishi chachiaifono õixinõfo,” a Niospa meka yoimisto nãnorikõi kirika keneyoni.
37 E outra vez diz a Escritura: Eles verão aquele a quem traspassaram.
38 Nãskano José Arimatea ano ikax Pilato ano kani. Kaxõ Jesús ãfe yora yõkani: “Ifi cruz ikakĩnoa ẽ Jesús fotomapai maifaxikĩ,” José faito, “Atãfe,” Pilato fani. Nã José Jesús Ifofamis ini. Jesús Ifofafiaxõ ato yoinima. Judeofãfe ãto xanĩfofoki mesekĩ ato yoinima.
38 Depois disto, José de Arimateia, que era discípulo de Jesus, ainda que ocultamente pelo receio que tinha dos judeus, rogou a Pilatos lhe permitisse tirar o corpo de Jesus. Pilatos lho permitiu. Então, foi José de Arimateia e retirou o corpo de Jesus.
39 Nicodemo feta José Jesús ifi cruz ikakĩnoa fotomanifo maifaxikakĩ. Nã Nicodemo Jesúski fakishi kaxõ yõkayoni. Nãato ãfe pirofomã shara treinta kilo feni Jesús ãfe yora raish axiki fena pisiyamanõ. Fetsa ãfe ane mĩrra ini. Fẽtsa aneri áloes ini. Nã rafe osia ini.
39 E também Nicodemos, aquele que anteriormente viera ter com Jesus à noite, foi, levando cerca de cem libras de um composto de mirra e aloés.
40 Askano José feta Nicodemo sama oxo shara pirofomã raish axõ aõ rakonifo. Judeofãfe ãto kaifo maifakĩ askara feyafamisfo ini.
40 Tomaram, pois, o corpo de Jesus e o envolveram em lençóis com os aromas, como é de uso entre os judeus na preparação para o sepulcro.
41 Nã ifi shara mĩshti mapoa anoxõ chaimashtaxõ Jesús mastanifo. Nãnori mafa kini fena, tsoa a mẽra maiyomisma ini.
41 No lugar onde Jesus fora crucificado, havia um jardim, e neste, um sepulcro novo, no qual ninguém tinha sido ainda posto.
42 Mã judeofãfe ãto pena teneti chaimashta ikaino mã xini kaino Jesús maifanifo. Nãskakẽ nã mafa kini chaimashta nã mẽra Jesús maifanifo.
42 Ali, pois, por causa da preparação dos judeus e por estar perto o túmulo, depositaram o corpo de Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.