Atos 7

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 A judeofo Nios kĩfixomis xanĩfo finakõiato Esteban yõkani: “¿Chanĩmamakĩ a mĩõnoa yoiaifo keskara?”
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 Askafaito nikakĩ Esteban kemani iskafakĩ: “Efe yora mĩshtichi, ea nikakapo. Nõko Nios fãsi sharakõixõ afetĩama nõko xini Abraham yoini, Mesopotamia ano iyoano, Harán mai ano kayoamano.
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 Iskafakĩ yoini: ‘Na mai anoax tsekekaini katãfe, mefe yorafoya ato õifaini. Nã mĩ kai ano ẽ mia ispaikai,’ ixõ Niospa Abraham yoini.
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 Nãskakẽ Abraham Caldea anoax tsekekaini kani, Harán ano ikikai. Mã anoax ãfe apa naano Niospa Abraham efeni na mai ano, na iskaratĩa nõ ika ano.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 Akka Niospa afaa pishta inãyonima. Mairi fena inãnima. Akka iskafakĩ yoini: ‘Ẽ mia na mai inãxii,’ ixõ yoiyoni. ‘Akka mã mĩ nanino mĩ fenafo ẽ ato inãxii,’ ixõ Niospa Abraham yoiyoni ãfe ãfi feta fake akamano.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 Askata Niospa anã yoini iskafakĩ: ‘Mĩ fenafo yora fetsa keskarakanax mai fetsa ano iyonõfo. Nãnoax ãto yonomati keskarakanax omiskõikõiyonõfo cuatrocientos xinia akani.’
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 Nãskata anã yoini iskafakĩ: ‘Ẽ na yorafo omiskõimani, nã ato yonomakĩ omiskõimanaifo. Ẽ ato askafaino anoax mĩ fenafo tsekefaixikani. Mã anoax fokaxõ nã Canaán mai anoxõ ea nikasharakõixikani,’ ixõ Epa Niospa Abraham yoini.
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 Niospa afetĩama Abraham yoini: ‘Mĩ fake feronãfake mĩ foshki repa xatetiro,’ ixõ yoiyoni. Nãskakẽ Abraham ãfe fake Isaaca mã ocho nia ikano foshki repa xateni. Nãskarifakĩ Isaaca ãfe fake Jacobori askafani. Nãskarifakĩ Jacobo ãfe fakefo ato foshki repa xatepakeni.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 “Jacobo ãfe fakefo nõko xinifo ipaonifo, nãfãfe ãto exto José õikaspapaonifo. Nãskakaxõ Egipto anoax foaifono yora fetsafo ato inãnifo aõxõ kori fixikakĩ nãfãfe Egipto ari iyotanõfo. Askafafiaifono Epa Niospa José potanima.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 José omiskõiaito Epa Niospa ifini. Nãskaxõ shinãsharamani. Nãskakẽ Egipto anoxõ ato xanĩfokõichi José noisharakõini. Nãskaxõ xanĩfãfe José xanĩfo imani, Egipto anoxõ ãfe pexe anoax xanĩfokõi inõ.
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 “Nãskakẽ Ejipto anoafo fe Canaán anoax fonãiki finakõinifo omiskõiyanã. Nãskakẽ nõko xinifãfe afaa pinifoma.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 Akka Jacobo nikani Egipto anoa a piaifo ichapakẽ. Nãskakẽ nãri ãfe fakefo nĩchini a piaifo fitanõfo, nã nõko xinifo. Ari fokatsaxakakĩma foitaenifo.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 Nãskakata afianã fonifo. Mã anã foafono José ãfe ochifo tãpimani. Nãskakẽ nã xanĩfo Faraón tãpini José ãfe kaifo.
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 Nãskata chipo José apa kenamani Egipto ano onõ ãfe fakefo fe. Nã yorafo setenta y cinco inifo Egipto ano ikifeaifo.
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 Nãskakẽ Jacobo kani Egipto ano ikikai. Nãnoax Jacobo nani, nãnoaxri nõko xinifori nãpanifo.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 Nãskakẽ Jacobo ãfe xaofo Siquem ano fonifo maifaifokakĩ. Nã mai nõko xini Abraham afetĩama fini, feronãfake ãfe ane Hamor minini. Nã mai kini mẽra nõko xinifo maifanifo.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 “Akka mã anoax chaima tsekeaifono nã Epa Niospa Abraham yoiyoni keskai, mã Egipto anoax kaikanax fakefo ichapakõi kainifo.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 Nãskatari Egipto anoax nã xanĩfo fetsa finakõiato José õimisma ini.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 Nã xanĩfãfe nõko kaifofo ato pãrapaoni. Nãskaxõ nõko xinifo ato omiskõimapaoni. Ato pãraxõ ãto fakefo ato potamapaoni nã fake rama kãiyaifo nanõfo.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 Ato askafaino nãnoaxri Moisés fakeni. Akiki Epa Nios inimakõini. Nãnoxõ apa feta ãfe afa ato pexe anoxõ kexesharapaoni. Tres oxe anifo kexekakĩ.
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 Mã tres oxe akano apa feta ãfa fẽtamã fepoxõ faka ketokonõ ratanifo. Nãnoa Faraón fake xomayato fichixõ ifini ãfe fake keskarakõi inõ.
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Nãskakẽ Moisés nã Egipto anoxõ tãpiafo keskarari tãpikõini. Mã yosixõ yoikĩ tãpisharakõia ini a xanĩfãfe yoitiro keskafakĩ.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 “Mã cuarenta xinia axõ Moisés ãfe kaifo israelifo õikai kani.
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Akka mã kaxõ õia Egipto anoato ãfe kaifo koshaito õini. Askafaito õikĩ timamapaikĩ, Moisés Egipto anoa feronãfake koshakĩ reteni.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 Askafata Moisés shinãni: ‘Ẽfe kaifãfe tãpikani eõxõ Niospa ato ifipai,’ ixõ shinãni. Akka tsõa tãpinima.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Nãskata pena fetsa Moisés ãfe kaifo ari kaxõ õia ãfe kaifo raferi setenãifãfe õitoshini. Nãskaxõ ato raefapaita ato yoini iskafakĩ: ‘Nã yora fistifiax ¿afeskai mã setenãimẽ?’
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 Ato askafaino a fẽtsa seteai Moiséski õiti fishkiyanã yoini iskafakĩ: ‘¿Tsõa mia xanĩfo imamẽ mĩ noko ĩkinõ?
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 ¿Akka mĩ ea retepaimẽ nã Egipto anoa mĩ retefaiyamea keskafakĩ?’ ixõ yoini akiki õiti fishkiyanã.
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Askafaito nikai Moisés onekaini Madián mai ari kani. Nãri ipaoni yora fetsa keskarax. Nãriax ãfiyaxõ fake feronãfake rafe ani.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 “Nãrixõ Moisés mã cuarenta xinia akano, tsõa istoma machi Sinai chaima akiki ãjiri nokoni, oa fanafo kooai keskara mẽranoax.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 Askaito nikai Moisés rateyanã namakẽ õia fani. Nãskakẽ akiki chaimashta kaxõ õipaikĩ nika a mẽranoax Nios mekaito nikani iskafakĩ yoiaito,
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 ‘Ẽfi mĩ xinifãfe ato Nioski. Abraham ikaino Isaaca ikaino Jacobo ikaino ẽfi ãto Nioskõikĩ,’ ixõ Niospa yoiaito nikai Moisés rateyanã choani. Nãskakẽ anã ari naisnima.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 Nãskaito Epa Niospa yoini iskafakĩ: ‘Mĩ zapato pekafe, nã mĩ nia ano sharakõikĩ.
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 Efe yorafo mẽ õia omiskõiaifãfe Egipto anoax. Mẽ ato nika tetsosikaifãfe. Nãskax ẽ fotoa ato ifiyoi. Nãskakẽ iskaratĩa Egipto ano ẽ mia nĩchi,’ Niospa Moisés fani.
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 “Ãfe kaifãfe noikaspakakĩ iskafafianifono: ‘¿Tsõa mia yoiamẽ mĩ nõko xanĩfo inõ noko ĩkixikĩ?’ ixõ yoifinifono. Akka Epa Niospa xanĩfo imaxõ nĩchini ãfe kaifo ifitanõ, ãfe ãjiriõxõ.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Mã Moisés kaxõ Egipto anoa nõko xinifo ifini. Mã ato ifitani oxõ Moisés afama mĩshti fani tsõa atiroma keskara fakĩ. Nã mai anoxõ cuarenta xinia ani. Nã ĩamãfãnẽ ãfe ane Õshi anoax tsõa istoma ipaonifo.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 Moisés ãfe kaifo israelifo yoikĩ iskafani: ‘Niospa fatora fetsa ea keskara mato ano nĩchixii kiki. Nikasharakãfe,’ ato fani.
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 Nã Moisés judeofo fe tsõa istoma ano ipaoni. Nãnoax ãjiri fe mekani machi Sinai anoax, nã ãjirinĩ yoia keskafakĩ nõko xinifo yoini. Nã Moisés a noko ĩkipakexatiro Niospa meka shara fini, nã meka sharapa noko ĩkipakexatiro ixõ ato yoini.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 “Akka nõko xinifãfe nikakaspayanã chakafanifo. Nãskakanax afianã Egipto ano fepainifo.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 Nãskakaxõ Aarón yoinifo iskafakakĩ: ‘Noko nios faxõfe noko ĩkinõ. Fakira Moisés kaaki nõ tãpiamaki, Egipto anoa noko efefiitaxakĩ.’
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 Nãskafaifãfe Aarón ato fakka fake keskara oro ato onifaxoni. Mã ato onifaxõano yoinã retexõ inãyanã akiki inimayanã fista axonifo. ‘Aicho, nõko nios fasi sharakõi,’ fanifo ãa onifakaxõ.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 Nãskakẽ Nios ato makinoax paxkani iskafakĩ ato yoiyanã: ‘Na fishifo nai mẽranoafo nõko niosra mã fatiro,’ ato fani. Akka nã Niosnoa yoimisfãfe, nãnorikõi kirikaki kenenifo iskafakĩ:
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 Askatamaroko mãa mã afara fetsa onifaxõ, ‘Nã nõko niosra,’ ixõ Moloc mã iyafofãsafamis. Askata mãto nios Refán ãfe fishifori mã noimis. Na nõko niosra ixõ mã afara onifanixakĩ, akiki mã inima kakãini. Nãskakẽ ẽ mãto na tsõa istoma anoa ẽ mato chai nĩchi, Babilonia finõfãi,
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 “Nãskakẽ nõko xinifãfe tsõa istomaxõ nã Moisés Niospa yoini keskafãkĩ pexe fakanax ipaonifo. Nã Niospa Moisés yoini iskafakĩ: ‘Karpa pexe fafe nã ẽ mia õimana keskara fakĩ,’ ixõ yoini.
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 Nãskakẽ mã xini ichapa finõta nõko xinifãfe nã karpa pexe finifo. Akka mã Josué xanĩfoxõ ato iyoni yora fetsafo potaxõ ato mai fĩaifonõfo. Niospa ato axõfaino ato mai fĩanifo. Mã askapakeafono Davidri chipo xanĩfoni.
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 Xanĩfo Davidki Nios fãsi inimakõini. Nãskakẽ David Nios yoini iskafakĩ: ‘Epa Niosi, ẽ pexe efapa shara mia faxopai ano Jacobo ãfe fenafo inõ,’ ixõ yoini.
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Askafakĩ yoifixõ axonima, ãfe fake Salomón Epa Nios pexe faxoni.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 Akka yorafãfe pexe faxõfiafono nã Nios finakõia a pexe mẽra itiroma. Niospa keyokõi ĩkinã ixõ a Niosnoa yoimisto kirika keneni iskafakĩ:
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Ẽ nai mẽra ika. Nãrixõ na mai anoafo ẽ onifani tii keyokõi ẽ ĩkinã. Akka, ¿afeskakĩ mã ea pexe faxotiromẽ a fisti mẽra ẽ inõ faki kafãsaxikima?
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 Akka, ¿ẽ afama mĩshti onifanimamẽ?
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 “Akka mãfi mãto xinifo keskarakĩ. Mã nikayospakõifo Epa Niospa meka mã nikakaspakõimis, chanĩmarakai mã famisma. Niospa Yõshi Sharapa mato yoimis mã nikakõimisma.
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 Nãskaxõ mãto xinifãfe a Niospa meka ato yoimisfo ato omiskõimapaonifo. Nãfãferi retenifo, ‘A sharafinakõia nokoki fotoxii kiki,’ ixõ aõnoa yoinifo. Akka nã sharafinakõia mã nokoki oano, mã achixõ ato retemayamea.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 Niospa ãjirifoõxõ Moisés Niospa meka shara mato yoifimisno mã nikakaspamis,” ixõ Esteban ato yoini.
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 Esteban ato yoikĩ askafaito nikakani judeofãfe Esteban noikaspakani, akiki õitifishkikĩ finakõinifo.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Askafiaifono Esteban shinãchakanima mãmãi Niospa ãfe Yõshi Shara ãfe õiti mẽra naneano. Askata nai ari foisnĩfofãkĩ õia Niospa ãfe shara chaxasharakõiaito õini, Jesús Apa fe ketaxamei nikẽ.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 Nãskaxõ ato yoini iskafakĩ: “¡Õikapo! Mã nai fepekemea ẽ õikai Jesucristo Apa ketaxamei niakĩ,” ixõ Esteban ato yoini.
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 Ato askafaito nikakaspakõikakĩ fãsikõi fiisiyanã paopomenifo. Nãskakaxõ noikaspayanã akiki fareke ferakaxõ,
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 mã achikaxõ pexe rasi pasotai iyokaxõ nã Esteban yõaitafãfe feronãfake naetapa ãfe ane Saulo rapati inãnifo ato kexexonõ. Nãskakaxõ chipo Esteban tokirinĩ tsakaketsanifo.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 Nãskafakĩ tokirinĩ tsakaketsaifono Esteban Epa Nios kĩfini iskafakĩ: “Ifo Jesús, ẽfe fẽro mẽsho ifife,” ixõ yoini.
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Nãskata ratokonõ mai chachipakefofã, fãsikõi fiisini. Iskafakĩ yoini: “Ifo, ea chakafakani kiki ato raefãfe,” ixõ yoiax nani.
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.