Atos 7
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs NVT
1 A judeofo Nios kĩfixomis xanĩfo finakõiato Esteban yõkani: “¿Chanĩmamakĩ a mĩõnoa yoiaifo keskara?”
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Askafaito nikakĩ Esteban kemani iskafakĩ: “Efe yora mĩshtichi, ea nikakapo. Nõko Nios fãsi sharakõixõ afetĩama nõko xini Abraham yoini, Mesopotamia ano iyoano, Harán mai ano kayoamano.
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 Iskafakĩ yoini: ‘Na mai anoax tsekekaini katãfe, mefe yorafoya ato õifaini. Nã mĩ kai ano ẽ mia ispaikai,’ ixõ Niospa Abraham yoini.
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Nãskakẽ Abraham Caldea anoax tsekekaini kani, Harán ano ikikai. Mã anoax ãfe apa naano Niospa Abraham efeni na mai ano, na iskaratĩa nõ ika ano.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Akka Niospa afaa pishta inãyonima. Mairi fena inãnima. Akka iskafakĩ yoini: ‘Ẽ mia na mai inãxii,’ ixõ yoiyoni. ‘Akka mã mĩ nanino mĩ fenafo ẽ ato inãxii,’ ixõ Niospa Abraham yoiyoni ãfe ãfi feta fake akamano.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Askata Niospa anã yoini iskafakĩ: ‘Mĩ fenafo yora fetsa keskarakanax mai fetsa ano iyonõfo. Nãnoax ãto yonomati keskarakanax omiskõikõiyonõfo cuatrocientos xinia akani.’
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Nãskata anã yoini iskafakĩ: ‘Ẽ na yorafo omiskõimani, nã ato yonomakĩ omiskõimanaifo. Ẽ ato askafaino anoax mĩ fenafo tsekefaixikani. Mã anoax fokaxõ nã Canaán mai anoxõ ea nikasharakõixikani,’ ixõ Epa Niospa Abraham yoini.
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Niospa afetĩama Abraham yoini: ‘Mĩ fake feronãfake mĩ foshki repa xatetiro,’ ixõ yoiyoni. Nãskakẽ Abraham ãfe fake Isaaca mã ocho nia ikano foshki repa xateni. Nãskarifakĩ Isaaca ãfe fake Jacobori askafani. Nãskarifakĩ Jacobo ãfe fakefo ato foshki repa xatepakeni.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 “Jacobo ãfe fakefo nõko xinifo ipaonifo, nãfãfe ãto exto José õikaspapaonifo. Nãskakaxõ Egipto anoax foaifono yora fetsafo ato inãnifo aõxõ kori fixikakĩ nãfãfe Egipto ari iyotanõfo. Askafafiaifono Epa Niospa José potanima.
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 José omiskõiaito Epa Niospa ifini. Nãskaxõ shinãsharamani. Nãskakẽ Egipto anoxõ ato xanĩfokõichi José noisharakõini. Nãskaxõ xanĩfãfe José xanĩfo imani, Egipto anoxõ ãfe pexe anoax xanĩfokõi inõ.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 “Nãskakẽ Ejipto anoafo fe Canaán anoax fonãiki finakõinifo omiskõiyanã. Nãskakẽ nõko xinifãfe afaa pinifoma.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Akka Jacobo nikani Egipto anoa a piaifo ichapakẽ. Nãskakẽ nãri ãfe fakefo nĩchini a piaifo fitanõfo, nã nõko xinifo. Ari fokatsaxakakĩma foitaenifo.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Nãskakata afianã fonifo. Mã anã foafono José ãfe ochifo tãpimani. Nãskakẽ nã xanĩfo Faraón tãpini José ãfe kaifo.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Nãskata chipo José apa kenamani Egipto ano onõ ãfe fakefo fe. Nã yorafo setenta y cinco inifo Egipto ano ikifeaifo.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Nãskakẽ Jacobo kani Egipto ano ikikai. Nãnoax Jacobo nani, nãnoaxri nõko xinifori nãpanifo.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Nãskakẽ Jacobo ãfe xaofo Siquem ano fonifo maifaifokakĩ. Nã mai nõko xini Abraham afetĩama fini, feronãfake ãfe ane Hamor minini. Nã mai kini mẽra nõko xinifo maifanifo.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 “Akka mã anoax chaima tsekeaifono nã Epa Niospa Abraham yoiyoni keskai, mã Egipto anoax kaikanax fakefo ichapakõi kainifo.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Nãskatari Egipto anoax nã xanĩfo fetsa finakõiato José õimisma ini.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Nã xanĩfãfe nõko kaifofo ato pãrapaoni. Nãskaxõ nõko xinifo ato omiskõimapaoni. Ato pãraxõ ãto fakefo ato potamapaoni nã fake rama kãiyaifo nanõfo.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Ato askafaino nãnoaxri Moisés fakeni. Akiki Epa Nios inimakõini. Nãnoxõ apa feta ãfe afa ato pexe anoxõ kexesharapaoni. Tres oxe anifo kexekakĩ.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Mã tres oxe akano apa feta ãfa fẽtamã fepoxõ faka ketokonõ ratanifo. Nãnoa Faraón fake xomayato fichixõ ifini ãfe fake keskarakõi inõ.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Nãskakẽ Moisés nã Egipto anoxõ tãpiafo keskarari tãpikõini. Mã yosixõ yoikĩ tãpisharakõia ini a xanĩfãfe yoitiro keskafakĩ.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 “Mã cuarenta xinia axõ Moisés ãfe kaifo israelifo õikai kani.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Akka mã kaxõ õia Egipto anoato ãfe kaifo koshaito õini. Askafaito õikĩ timamapaikĩ, Moisés Egipto anoa feronãfake koshakĩ reteni.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Askafata Moisés shinãni: ‘Ẽfe kaifãfe tãpikani eõxõ Niospa ato ifipai,’ ixõ shinãni. Akka tsõa tãpinima.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Nãskata pena fetsa Moisés ãfe kaifo ari kaxõ õia ãfe kaifo raferi setenãifãfe õitoshini. Nãskaxõ ato raefapaita ato yoini iskafakĩ: ‘Nã yora fistifiax ¿afeskai mã setenãimẽ?’
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 Ato askafaino a fẽtsa seteai Moiséski õiti fishkiyanã yoini iskafakĩ: ‘¿Tsõa mia xanĩfo imamẽ mĩ noko ĩkinõ?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 ¿Akka mĩ ea retepaimẽ nã Egipto anoa mĩ retefaiyamea keskafakĩ?’ ixõ yoini akiki õiti fishkiyanã.
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Askafaito nikai Moisés onekaini Madián mai ari kani. Nãri ipaoni yora fetsa keskarax. Nãriax ãfiyaxõ fake feronãfake rafe ani.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 “Nãrixõ Moisés mã cuarenta xinia akano, tsõa istoma machi Sinai chaima akiki ãjiri nokoni, oa fanafo kooai keskara mẽranoax.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Askaito nikai Moisés rateyanã namakẽ õia fani. Nãskakẽ akiki chaimashta kaxõ õipaikĩ nika a mẽranoax Nios mekaito nikani iskafakĩ yoiaito,
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Ẽfi mĩ xinifãfe ato Nioski. Abraham ikaino Isaaca ikaino Jacobo ikaino ẽfi ãto Nioskõikĩ,’ ixõ Niospa yoiaito nikai Moisés rateyanã choani. Nãskakẽ anã ari naisnima.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Nãskaito Epa Niospa yoini iskafakĩ: ‘Mĩ zapato pekafe, nã mĩ nia ano sharakõikĩ.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Efe yorafo mẽ õia omiskõiaifãfe Egipto anoax. Mẽ ato nika tetsosikaifãfe. Nãskax ẽ fotoa ato ifiyoi. Nãskakẽ iskaratĩa Egipto ano ẽ mia nĩchi,’ Niospa Moisés fani.
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 “Ãfe kaifãfe noikaspakakĩ iskafafianifono: ‘¿Tsõa mia yoiamẽ mĩ nõko xanĩfo inõ noko ĩkixikĩ?’ ixõ yoifinifono. Akka Epa Niospa xanĩfo imaxõ nĩchini ãfe kaifo ifitanõ, ãfe ãjiriõxõ.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Mã Moisés kaxõ Egipto anoa nõko xinifo ifini. Mã ato ifitani oxõ Moisés afama mĩshti fani tsõa atiroma keskara fakĩ. Nã mai anoxõ cuarenta xinia ani. Nã ĩamãfãnẽ ãfe ane Õshi anoax tsõa istoma ipaonifo.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Moisés ãfe kaifo israelifo yoikĩ iskafani: ‘Niospa fatora fetsa ea keskara mato ano nĩchixii kiki. Nikasharakãfe,’ ato fani.
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Nã Moisés judeofo fe tsõa istoma ano ipaoni. Nãnoax ãjiri fe mekani machi Sinai anoax, nã ãjirinĩ yoia keskafakĩ nõko xinifo yoini. Nã Moisés a noko ĩkipakexatiro Niospa meka shara fini, nã meka sharapa noko ĩkipakexatiro ixõ ato yoini.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 “Akka nõko xinifãfe nikakaspayanã chakafanifo. Nãskakanax afianã Egipto ano fepainifo.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Nãskakaxõ Aarón yoinifo iskafakakĩ: ‘Noko nios faxõfe noko ĩkinõ. Fakira Moisés kaaki nõ tãpiamaki, Egipto anoa noko efefiitaxakĩ.’
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Nãskafaifãfe Aarón ato fakka fake keskara oro ato onifaxoni. Mã ato onifaxõano yoinã retexõ inãyanã akiki inimayanã fista axonifo. ‘Aicho, nõko nios fasi sharakõi,’ fanifo ãa onifakaxõ.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Nãskakẽ Nios ato makinoax paxkani iskafakĩ ato yoiyanã: ‘Na fishifo nai mẽranoafo nõko niosra mã fatiro,’ ato fani. Akka nã Niosnoa yoimisfãfe, nãnorikõi kirikaki kenenifo iskafakĩ:
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Askatamaroko mãa mã afara fetsa onifaxõ, ‘Nã nõko niosra,’ ixõ Moloc mã iyafofãsafamis. Askata mãto nios Refán ãfe fishifori mã noimis. Na nõko niosra ixõ mã afara onifanixakĩ, akiki mã inima kakãini. Nãskakẽ ẽ mãto na tsõa istoma anoa ẽ mato chai nĩchi, Babilonia finõfãi,
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 “Nãskakẽ nõko xinifãfe tsõa istomaxõ nã Moisés Niospa yoini keskafãkĩ pexe fakanax ipaonifo. Nã Niospa Moisés yoini iskafakĩ: ‘Karpa pexe fafe nã ẽ mia õimana keskara fakĩ,’ ixõ yoini.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Nãskakẽ mã xini ichapa finõta nõko xinifãfe nã karpa pexe finifo. Akka mã Josué xanĩfoxõ ato iyoni yora fetsafo potaxõ ato mai fĩaifonõfo. Niospa ato axõfaino ato mai fĩanifo. Mã askapakeafono Davidri chipo xanĩfoni.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Xanĩfo Davidki Nios fãsi inimakõini. Nãskakẽ David Nios yoini iskafakĩ: ‘Epa Niosi, ẽ pexe efapa shara mia faxopai ano Jacobo ãfe fenafo inõ,’ ixõ yoini.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Askafakĩ yoifixõ axonima, ãfe fake Salomón Epa Nios pexe faxoni.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Akka yorafãfe pexe faxõfiafono nã Nios finakõia a pexe mẽra itiroma. Niospa keyokõi ĩkinã ixõ a Niosnoa yoimisto kirika keneni iskafakĩ:
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Ẽ nai mẽra ika. Nãrixõ na mai anoafo ẽ onifani tii keyokõi ẽ ĩkinã. Akka, ¿afeskakĩ mã ea pexe faxotiromẽ a fisti mẽra ẽ inõ faki kafãsaxikima?
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 Akka, ¿ẽ afama mĩshti onifanimamẽ?
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 “Akka mãfi mãto xinifo keskarakĩ. Mã nikayospakõifo Epa Niospa meka mã nikakaspakõimis, chanĩmarakai mã famisma. Niospa Yõshi Sharapa mato yoimis mã nikakõimisma.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Nãskaxõ mãto xinifãfe a Niospa meka ato yoimisfo ato omiskõimapaonifo. Nãfãferi retenifo, ‘A sharafinakõia nokoki fotoxii kiki,’ ixõ aõnoa yoinifo. Akka nã sharafinakõia mã nokoki oano, mã achixõ ato retemayamea.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Niospa ãjirifoõxõ Moisés Niospa meka shara mato yoifimisno mã nikakaspamis,” ixõ Esteban ato yoini.
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Esteban ato yoikĩ askafaito nikakani judeofãfe Esteban noikaspakani, akiki õitifishkikĩ finakõinifo.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Askafiaifono Esteban shinãchakanima mãmãi Niospa ãfe Yõshi Shara ãfe õiti mẽra naneano. Askata nai ari foisnĩfofãkĩ õia Niospa ãfe shara chaxasharakõiaito õini, Jesús Apa fe ketaxamei nikẽ.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Nãskaxõ ato yoini iskafakĩ: “¡Õikapo! Mã nai fepekemea ẽ õikai Jesucristo Apa ketaxamei niakĩ,” ixõ Esteban ato yoini.
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Ato askafaito nikakaspakõikakĩ fãsikõi fiisiyanã paopomenifo. Nãskakaxõ noikaspayanã akiki fareke ferakaxõ,
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 mã achikaxõ pexe rasi pasotai iyokaxõ nã Esteban yõaitafãfe feronãfake naetapa ãfe ane Saulo rapati inãnifo ato kexexonõ. Nãskakaxõ chipo Esteban tokirinĩ tsakaketsanifo.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Nãskafakĩ tokirinĩ tsakaketsaifono Esteban Epa Nios kĩfini iskafakĩ: “Ifo Jesús, ẽfe fẽro mẽsho ifife,” ixõ yoini.
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Nãskata ratokonõ mai chachipakefofã, fãsikõi fiisini. Iskafakĩ yoini: “Ifo, ea chakafakani kiki ato raefãfe,” ixõ yoiax nani.
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.