Atos 5

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Akka feronãfake fetsa ãfe ane Ananías ini. Ãfe ãfinĩ ane Safira ini. Nãato ãfe tare ato minini kori fixii.
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 Nã feronãfake ãfe ãfi feta shinãkaxõ ranãri kori finifo. Ranãri a Jesúsnoa ato yoimisfo inãnifo keyokõi mã noko inãfo ixõ shinãnõfo.
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 Nãskaito Pedro yoini iskafakĩ: “Ananías, ¿afeskai mĩ mẽra Satanás naneamẽ mĩ Niospa Yõshi Shara feparapainõ ranãri mã mĩ kori fifiaxõ mĩ tareõxõ?
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 Akka, ¿taeyoi mĩ tare iyoamamẽ? Akka mã mĩ ato minia, akka, ¿na kori mĩnãmamẽ? Nãskakẽ nã mĩ apaiyai keskafatiro. Akka atiri mekepaikĩ mĩ noko yoia shara ikerana. Askatamaroko mĩ noko fomãpai. Mĩkai noko pãraima, akka Nios mĩ pãrapai,” ixõ Pedro yoini.
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 Askafaifãfe nikai Ananías koshikõi nani. Askaito nikakani yorafã rasi ratei fetsenifo.
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 Nãskakẽ naetapafo fẽkaxõ Ananías rakonifo mã nakẽ. Nãskafakãta maifaifokakĩ iyonifo.
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 Mã askai samarakano ãfe ãfiri ikitoshini, afaa tãpiamax.
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 Nokotoshiaito Pedro yõkani iskafakĩ: “Ea yoipo mã tare minixõ afe tii mã kori fiamãki,” ixõ Pedro yõkani. Kemani a kẽroma iskafakĩ: “Nã noko inã tii nõ mato inã,” faito,
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 Pedro yoikĩ iskafani: “¿Afeskakĩ mĩ fene feta mã shinãxõ nõko Ifãfe ãfe Yõshi Shara mã feparapaimẽ? Mã mĩ fene nakẽ maifatakani a pexe kachiori fekani. Õipo, iskaratĩari mia iyoi fokani,” ixõ Pedro yoini.
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 Askafaito nikai Safira koshikõi nãtani. Pedro nia nãmã pakeni. Naetapa tiito mã fene maifatakani ikiferakakĩ õiafo mã ãfe ãfiri naa fichitoshinifo. Ari ififainifo maifaifokakĩ, fene ketaxamei.
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 Askaito nikakani a Jesús Ifofamisfo ratenifo. Yora fetsafori askanifo nikakani akairi ratei fetsenifo.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 Tsõa atiroma keskafakĩ nã Jesúsnoa yoimisfoõxõ afama mĩshtifo fanifo yorafãfe õinõfo. Nãskakanax keyokõi ichanãnifo pexe kene ãfe ane Salomón anoax.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 Atiri a Nios Ifofaafoma a Nios Ifofaafo fe ato fe rafenifoma. Akka ato askafafiaifono yorafãfe, “Na Nios Ifofaafo isharakõiafo,” ato fanifo.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 Ato askaifaifono yorafãfe nõko Ifo nikakõinifo, feronãfakefo feta kẽrofãfe. Nãskax ichapakõi inifo.
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 Nãskakata a isinĩ ikaifo xafakĩa ato kãimanifo ãto rakatiki ato ratakaxõ fãi kesemẽ, “Pedro ãfe yõra ato fakish faafofãnaino sharatirofora,” ikaxõ.
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 Nãskakata a chaima ikafori yora kaya Jerusalén ano fonifo. A isinĩ ikaifo ato efeyanã a niafaka chakata ato mẽra nanexõ ato fekaxtefaifori ato efenifo. Nãfo a Jesúsnoa ato yoimisfãfe ato sharafapanifo.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 A Nios ato kĩfixomis xanĩfo fe saduceofo afe ikanax õitifishkinifo, afeskakĩ noko nikakanimamẽ ikanax.
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 Nãskakaxõ a Jesúsnoa ato yoimisfo ato achikaxõ karaxa mẽra ato ikimanifo.
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 Akka Niospa ãfe ãjiri fakishi oxõ karaxa ãfe fepoti fepexõ ato kãimani iskafakĩ ato yoiyanã:
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 “Nonoax kãifaikaxõ a Nios kĩfiti pexefã mẽraxõ ato yoitakãfe afeskaxõ nõko Ifo Jesús ato ĩkitiromãkĩ,” ato fani.
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 Nã ãjirinĩ ato yoiaito nikafo keskakani penakaiama Nios kĩfiti pexefã mẽra ikifainifo, anoxõ ato yoixikakĩ.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 Mã ato nĩchiafono a ato kexemisfo fokaxõ õiafo a karaxa mẽra tsoa inima. Nãskakẽ anã ato yoifekani fenifo.
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 Iskafakĩ ato yoinifo: “Kaxõ nõ õia karaxa fetaoxikõina nõ fichitoshia, sorarofãfe kexekõiafono kãiti ano. Akka a mẽra ikikaixõ nõ õia ano tsoa ikama,” ato faifono,
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 nikakani a Nios kĩfiti pexefã kexemisfãfe a ato xanĩfofo fe, a ato Nios kĩfixomisfo xanĩfokõifo ãa ranã yoinãnifo: “¡Aira! ¿Afeskax tsekeafomẽ?” ikanax ratenifo.
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 Askaifono feronãfake fetsa atoki oxõ ato yoini iskafakĩ: “Nikakapo a mã ato karaxa mẽra ikimanita feronãfake rafeta, a Nios kĩfiti pexefã mẽraxõ mã ato yoikani,” ato faino,
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 a ato kexemisfãfe ãto xanĩfo ãfe inafo fe kani ato ifikai. Akka mã fokaxõ ato efenifo. Nãskaxõ ato afeska fanifoma yorafoki mesekakĩ tokirinĩ noko tsakatirofora ikaxõ.
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Mã fokaxõ ato iyonifo a xanĩfo finakõia ano. Nãnoxõ a ato Nios kĩfixomis xanĩfãfe ato yoini iskafakĩ:
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 “Mã nõ mato yoita, ‘Anã ato Jesúsnoa yoiyamakãfe,’ nõ mato faita, akka, ¿afeskakĩ Jesúsnoa mã ato yoirifaimẽ? Jerusalén anoafo mã ato yoiki mã mã ato tãpimakõia. Nãskaxõ mã noko pãrapai nafãfe Jesús reteitafora mã noko fapai, noko chakafapaikĩ.”
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 Ato askafaifono Pedro a afe rafeafo feta ato kemani: “Akka nõfi Nios nikaikai. Yorafokai nõ nikapaima.
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 Nõko xinifãfe ãto Niospa Jesús otoaita, mã mã retefitano ifi cruz ikaki mastaxõ.
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 Nãskaxõ Niospa Jesús a keskara xanĩfofinakõi imani yorafo ato ifixõ ato ĩkikõipakexanõ. Nãskakẽ israelifãfe keyokõichi Nios chanĩmara fanõfo, a afara chakafamisfono ãto chaka ato soaxonõ.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 Chanĩma mã nõ õimis, askatari Niospa Yõshi Sharapa mã tãpia. Akka a nikaifo Niospa ãfe Yõshi Shara ato mẽra nanea,” Pedro ato fani.
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 Ato askafaito nikakakĩ akiki õitifishkiyanã ato retepainifo.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 Akka nã xanĩfofo fe fariseo ãfe ane Gamaliel ato fe ini. Nãato a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamis ini. Yorafãfe aõnoa yoisharakõimisfo. Nãato niinãkafã ato yoini iskafakĩ: “Xafakĩa ato kãimayokãfe,” ato fani.
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 Nãskaxõ ato kãimaxõ a xanĩfo fetsafo yoini: “Efe yorafãfe israelifãfe, ea nikakapo ẽ mato yoinõ. Mãfi na feronãfake rafe retepaikãi, ¿afeskaito mã ato retepaimẽ? Shinãsharakãfe. Ato retepaikakĩma,” ato fani.
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 Nãskata anã ato yoini: “Shinãkapo, oa feronãfake Teudas xanĩfo iyoni. Xanĩfo finakõia ipaiyaito cuatro cientos yorafãfe chĩfafainifo. Akka nã mã yora fetsafãfe retenifo. Mã reteafono ãfe inafo paxkanãi fetsenifo. Nãskakanax ariax keyonifo.
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 Askatari chipo ãto anefo kenekakĩ censo akaifono, Judas fetsa. Galilea anoa ini. Xanĩfo ipaikĩ ato yoini yorafãfe chĩfafãinõfo. Askafafiaino nãri retenifo. Nãskakẽ ãfe inafori paxkanãi fetsenifo.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 Nãskakẽ ẽ mato yoi na feronãfake rafe ato enekãfe ato afeska fakakĩma. Akka a Niospa shinãi anori ato yoiyamakakĩ, ãa ato yoikakĩ kaxpa ato yoitirofo. Nãskakanax keyotirofo.
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 Akka Nios ato fe ikano mã ato afeska fatiroma. Mãroko kexemesharakãfe ato chakafayanã Niosri mã chakafatiroki,” ixõ Gamaliel ato yoiaito nikanifo.
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 Ato askafaito nikakakĩ, a Jesúsnoa yoimisfo ato kenakaxõ ato koshakata, “Anã Jesúsxõ mã afaa yoiki,” ato fakaxõ ato nĩchinifo.
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 Nãskakẽ a Niosnoa yoimisfo xanĩfofo anoax tsekekani inimakõinifo, Niosnoaxmãi omiskõikanax Jesúsnoa meka shara ato yoikani.
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 Nãskakẽ pena tii nõko Ifo Cristo Jesúsnoa meka shara ato yoinifo. A Nios kĩfiti pexefã anoxõ ato yoita pexefo anoxori ato yoifofãsafanifo.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.