Atos 5

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Akka feronãfake fetsa ãfe ane Ananías ini. Ãfe ãfinĩ ane Safira ini. Nãato ãfe tare ato minini kori fixii.
1 Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
2 Nã feronãfake ãfe ãfi feta shinãkaxõ ranãri kori finifo. Ranãri a Jesúsnoa ato yoimisfo inãnifo keyokõi mã noko inãfo ixõ shinãnõfo.
2 e reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e levando a outra parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Nãskaito Pedro yoini iskafakĩ: “Ananías, ¿afeskai mĩ mẽra Satanás naneamẽ mĩ Niospa Yõshi Shara feparapainõ ranãri mã mĩ kori fifiaxõ mĩ tareõxõ?
3 Disse então Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e retivesses parte do preço do terreno?
4 Akka, ¿taeyoi mĩ tare iyoamamẽ? Akka mã mĩ ato minia, akka, ¿na kori mĩnãmamẽ? Nãskakẽ nã mĩ apaiyai keskafatiro. Akka atiri mekepaikĩ mĩ noko yoia shara ikerana. Askatamaroko mĩ noko fomãpai. Mĩkai noko pãraima, akka Nios mĩ pãrapai,” ixõ Pedro yoini.
4 Enquanto o possuías, não era teu? e vendido, não estava o preço em teu poder? Como, pois, formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Askafaifãfe nikai Ananías koshikõi nani. Askaito nikakani yorafã rasi ratei fetsenifo.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E grande temor veio sobre todos os que souberam disto.
6 Nãskakẽ naetapafo fẽkaxõ Ananías rakonifo mã nakẽ. Nãskafakãta maifaifokakĩ iyonifo.
6 Levantando-se os moços, cobriram-no e, transportando-o para fora, o sepultaram.
7 Mã askai samarakano ãfe ãfiri ikitoshini, afaa tãpiamax.
7 Depois de um intervalo de cerca de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Nokotoshiaito Pedro yõkani iskafakĩ: “Ea yoipo mã tare minixõ afe tii mã kori fiamãki,” ixõ Pedro yõkani. Kemani a kẽroma iskafakĩ: “Nã noko inã tii nõ mato inã,” faito,
8 E perguntou-lhe Pedro: Dize-me: Vendestes por tanto aquele terreno? E ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Pedro yoikĩ iskafani: “¿Afeskakĩ mĩ fene feta mã shinãxõ nõko Ifãfe ãfe Yõshi Shara mã feparapaimẽ? Mã mĩ fene nakẽ maifatakani a pexe kachiori fekani. Õipo, iskaratĩari mia iyoi fokani,” ixõ Pedro yoini.
9 Então Pedro lhe disse: Por que é que combinastes entre vós provar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e te levarão também a ti.
10 Askafaito nikai Safira koshikõi nãtani. Pedro nia nãmã pakeni. Naetapa tiito mã fene maifatakani ikiferakakĩ õiafo mã ãfe ãfiri naa fichitoshinifo. Ari ififainifo maifaifokakĩ, fene ketaxamei.
10 Imediatamente ela caiu aos pés dele e expirou. E entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a para fora, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Askaito nikakani a Jesús Ifofamisfo ratenifo. Yora fetsafori askanifo nikakani akairi ratei fetsenifo.
11 Sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos os que ouviram estas coisas.
12 Tsõa atiroma keskafakĩ nã Jesúsnoa yoimisfoõxõ afama mĩshtifo fanifo yorafãfe õinõfo. Nãskakanax keyokõi ichanãnifo pexe kene ãfe ane Salomón anoax.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos de comum acordo no pórtico de Salomão.
13 Atiri a Nios Ifofaafoma a Nios Ifofaafo fe ato fe rafenifoma. Akka ato askafafiaifono yorafãfe, “Na Nios Ifofaafo isharakõiafo,” ato fanifo.
13 Dos outros, porém, nenhum ousava ajuntar-se a eles; mas o povo os tinha em grande estima;
14 Ato askaifaifono yorafãfe nõko Ifo nikakõinifo, feronãfakefo feta kẽrofãfe. Nãskax ichapakõi inifo.
14 e cada vez mais se agregavam crentes ao Senhor em grande número tanto de homens como de mulheres,
15 Nãskakata a isinĩ ikaifo xafakĩa ato kãimanifo ãto rakatiki ato ratakaxõ fãi kesemẽ, “Pedro ãfe yõra ato fakish faafofãnaino sharatirofora,” ikaxõ.
15 a ponto de transportarem os enfermos para as ruas, e os porem em leitos e macas, para que ao passar Pedro, ao menos sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Nãskakata a chaima ikafori yora kaya Jerusalén ano fonifo. A isinĩ ikaifo ato efeyanã a niafaka chakata ato mẽra nanexõ ato fekaxtefaifori ato efenifo. Nãfo a Jesúsnoa ato yoimisfãfe ato sharafapanifo.
16 Também das cidades circunvizinhas afluía muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos, os quais eram todos curados.
17 A Nios ato kĩfixomis xanĩfo fe saduceofo afe ikanax õitifishkinifo, afeskakĩ noko nikakanimamẽ ikanax.
17 Levantando-se o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele {isto é, a seita dos saduceus}, encheram-se de inveja,
18 Nãskakaxõ a Jesúsnoa ato yoimisfo ato achikaxõ karaxa mẽra ato ikimanifo.
18 deitaram mão nos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Akka Niospa ãfe ãjiri fakishi oxõ karaxa ãfe fepoti fepexõ ato kãimani iskafakĩ ato yoiyanã:
19 Mas de noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, tirando-os para fora, disse:
20 “Nonoax kãifaikaxõ a Nios kĩfiti pexefã mẽraxõ ato yoitakãfe afeskaxõ nõko Ifo Jesús ato ĩkitiromãkĩ,” ato fani.
20 Ide, apresentai-vos no templo, e falai ao povo todas as palavras desta vida.
21 Nã ãjirinĩ ato yoiaito nikafo keskakani penakaiama Nios kĩfiti pexefã mẽra ikifainifo, anoxõ ato yoixikakĩ.
21 Ora, tendo eles ouvido isto, entraram de manhã cedo no templo e ensinavam. Chegando, porém o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o sinédrio, com todos os anciãos dos filhos de Israel, e enviaram guardas ao cárcere para trazê-los.
22 Mã ato nĩchiafono a ato kexemisfo fokaxõ õiafo a karaxa mẽra tsoa inima. Nãskakẽ anã ato yoifekani fenifo.
22 Mas os guardas, tendo lá ido, não os acharam na prisão; e voltando, lho anunciaram,
23 Iskafakĩ ato yoinifo: “Kaxõ nõ õia karaxa fetaoxikõina nõ fichitoshia, sorarofãfe kexekõiafono kãiti ano. Akka a mẽra ikikaixõ nõ õia ano tsoa ikama,” ato faifono,
23 dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado com toda a segurança, e as sentinelas em pé às portas; mas, abrindo-as, a ninguém achamos dentro.
24 nikakani a Nios kĩfiti pexefã kexemisfãfe a ato xanĩfofo fe, a ato Nios kĩfixomisfo xanĩfokõifo ãa ranã yoinãnifo: “¡Aira! ¿Afeskax tsekeafomẽ?” ikanax ratenifo.
24 E quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas palavras ficaram perplexos acerca deles e do que viria a ser isso.
25 Askaifono feronãfake fetsa atoki oxõ ato yoini iskafakĩ: “Nikakapo a mã ato karaxa mẽra ikimanita feronãfake rafeta, a Nios kĩfiti pexefã mẽraxõ mã ato yoikani,” ato faino,
25 Então chegou alguém e lhes anunciou: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo, em pé, a ensinar o povo.
26 a ato kexemisfãfe ãto xanĩfo ãfe inafo fe kani ato ifikai. Akka mã fokaxõ ato efenifo. Nãskaxõ ato afeska fanifoma yorafoki mesekakĩ tokirinĩ noko tsakatirofora ikaxõ.
26 Nisso foi o capitão com os guardas e os trouxe, não com violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Mã fokaxõ ato iyonifo a xanĩfo finakõia ano. Nãnoxõ a ato Nios kĩfixomis xanĩfãfe ato yoini iskafakĩ:
27 E tendo-os trazido, os apresentaram ao sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 “Mã nõ mato yoita, ‘Anã ato Jesúsnoa yoiyamakãfe,’ nõ mato faita, akka, ¿afeskakĩ Jesúsnoa mã ato yoirifaimẽ? Jerusalén anoafo mã ato yoiki mã mã ato tãpimakõia. Nãskaxõ mã noko pãrapai nafãfe Jesús reteitafora mã noko fapai, noko chakafapaikĩ.”
28 Não vos admoestamos expressamente que não ensinásseis nesse nome? e eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Ato askafaifono Pedro a afe rafeafo feta ato kemani: “Akka nõfi Nios nikaikai. Yorafokai nõ nikapaima.
29 Respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Importa antes obedecer a Deus que aos homens.
30 Nõko xinifãfe ãto Niospa Jesús otoaita, mã mã retefitano ifi cruz ikaki mastaxõ.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo-o no madeiro;
31 Nãskaxõ Niospa Jesús a keskara xanĩfofinakõi imani yorafo ato ifixõ ato ĩkikõipakexanõ. Nãskakẽ israelifãfe keyokõichi Nios chanĩmara fanõfo, a afara chakafamisfono ãto chaka ato soaxonõ.
31 sim, Deus, com a sua destra, o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e remissão de pecados.
32 Chanĩma mã nõ õimis, askatari Niospa Yõshi Sharapa mã tãpia. Akka a nikaifo Niospa ãfe Yõshi Shara ato mẽra nanea,” Pedro ato fani.
32 E nós somos testemunhas destas coisas, e bem assim o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Ato askafaito nikakakĩ akiki õitifishkiyanã ato retepainifo.
33 Ora, ouvindo eles isto, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Akka nã xanĩfofo fe fariseo ãfe ane Gamaliel ato fe ini. Nãato a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamis ini. Yorafãfe aõnoa yoisharakõimisfo. Nãato niinãkafã ato yoini iskafakĩ: “Xafakĩa ato kãimayokãfe,” ato fani.
34 Mas, levantando-se no sinédrio certo fariseu chamado Gamaliel, doutor da lei, acatado por todo o povo, mandou que por um pouco saíssem aqueles homens;
35 Nãskaxõ ato kãimaxõ a xanĩfo fetsafo yoini: “Efe yorafãfe israelifãfe, ea nikakapo ẽ mato yoinõ. Mãfi na feronãfake rafe retepaikãi, ¿afeskaito mã ato retepaimẽ? Shinãsharakãfe. Ato retepaikakĩma,” ato fani.
35 e prosseguiu: Varões israelitas, acautelai-vos a respeito do que estais para fazer a estes homens.
36 Nãskata anã ato yoini: “Shinãkapo, oa feronãfake Teudas xanĩfo iyoni. Xanĩfo finakõia ipaiyaito cuatro cientos yorafãfe chĩfafainifo. Akka nã mã yora fetsafãfe retenifo. Mã reteafono ãfe inafo paxkanãi fetsenifo. Nãskakanax ariax keyonifo.
36 Porque, há algum tempo, levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; ao qual se ajuntaram uns quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Askatari chipo ãto anefo kenekakĩ censo akaifono, Judas fetsa. Galilea anoa ini. Xanĩfo ipaikĩ ato yoini yorafãfe chĩfafãinõfo. Askafafiaino nãri retenifo. Nãskakẽ ãfe inafori paxkanãi fetsenifo.
37 Depois dele levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos após si; mas também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Nãskakẽ ẽ mato yoi na feronãfake rafe ato enekãfe ato afeska fakakĩma. Akka a Niospa shinãi anori ato yoiyamakakĩ, ãa ato yoikakĩ kaxpa ato yoitirofo. Nãskakanax keyotirofo.
38 Agora vos digo: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque este conselho ou esta obra, caso seja dos homens, se desfará;
39 Akka Nios ato fe ikano mã ato afeska fatiroma. Mãroko kexemesharakãfe ato chakafayanã Niosri mã chakafatiroki,” ixõ Gamaliel ato yoiaito nikanifo.
39 mas, se é de Deus, não podereis derrotá-los; para que não sejais, porventura, achados até combatendo contra Deus.
40 Ato askafaito nikakakĩ, a Jesúsnoa yoimisfo ato kenakaxõ ato koshakata, “Anã Jesúsxõ mã afaa yoiki,” ato fakaxõ ato nĩchinifo.
40 Concordaram, pois, com ele, e tendo chamado os apóstolos, açoitaram-nos e mandaram que não falassem em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Nãskakẽ a Niosnoa yoimisfo xanĩfofo anoax tsekekani inimakõinifo, Niosnoaxmãi omiskõikanax Jesúsnoa meka shara ato yoikani.
41 Retiraram-se pois da presença do sinédrio, regozijando-se de terem sido julgados dignos de sofrer afronta pelo nome de Jesus.
42 Nãskakẽ pena tii nõko Ifo Cristo Jesúsnoa meka shara ato yoinifo. A Nios kĩfiti pexefã anoxõ ato yoita pexefo anoxori ato yoifofãsafanifo.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar, e de anunciar a Jesus, o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.