Atos 5

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Akka feronãfake fetsa ãfe ane Ananías ini. Ãfe ãfinĩ ane Safira ini. Nãato ãfe tare ato minini kori fixii.
1 Entretanto, certo homem chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 Nã feronãfake ãfe ãfi feta shinãkaxõ ranãri kori finifo. Ranãri a Jesúsnoa ato yoimisfo inãnifo keyokõi mã noko inãfo ixõ shinãnõfo.
2 mas reteve uma parte do dinheiro. E Safira estava ciente disso. Levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Nãskaito Pedro yoini iskafakĩ: “Ananías, ¿afeskai mĩ mẽra Satanás naneamẽ mĩ Niospa Yõshi Shara feparapainõ ranãri mã mĩ kori fifiaxõ mĩ tareõxõ?
3 Então Pedro disse: — Ananias, por que você permitiu que Satanás enchesse o seu coração, para que você mentisse ao Espírito Santo, retendo parte do valor do campo?
4 Akka, ¿taeyoi mĩ tare iyoamamẽ? Akka mã mĩ ato minia, akka, ¿na kori mĩnãmamẽ? Nãskakẽ nã mĩ apaiyai keskafatiro. Akka atiri mekepaikĩ mĩ noko yoia shara ikerana. Askatamaroko mĩ noko fomãpai. Mĩkai noko pãraima, akka Nios mĩ pãrapai,” ixõ Pedro yoini.
4 Não é verdade que, conservando a propriedade, seria sua? E, depois de vendida, o dinheiro não estaria em seu poder? Por que você decidiu fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para os homens, mas para Deus.
5 Askafaifãfe nikai Ananías koshikõi nani. Askaito nikakani yorafã rasi ratei fetsenifo.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu morto. E sobreveio grande temor a todos os que souberam do que tinha acontecido.
6 Nãskakẽ naetapafo fẽkaxõ Ananías rakonifo mã nakẽ. Nãskafakãta maifaifokakĩ iyonifo.
6 Levantando-se os moços, cobriram o corpo de Ananias e, levando-o para fora, o sepultaram.
7 Mã askai samarakano ãfe ãfiri ikitoshini, afaa tãpiamax.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, sem saber o que tinha acontecido.
8 Nokotoshiaito Pedro yõkani iskafakĩ: “Ea yoipo mã tare minixõ afe tii mã kori fiamãki,” ixõ Pedro yõkani. Kemani a kẽroma iskafakĩ: “Nã noko inã tii nõ mato inã,” faito,
8 Então Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou: — Diga-me: foi por este valor que vocês venderam aquela terra? Ela respondeu: — Sim, foi por esse valor.
9 Pedro yoikĩ iskafani: “¿Afeskakĩ mĩ fene feta mã shinãxõ nõko Ifãfe ãfe Yõshi Shara mã feparapaimẽ? Mã mĩ fene nakẽ maifatakani a pexe kachiori fekani. Õipo, iskaratĩari mia iyoi fokani,” ixõ Pedro yoini.
9 Então Pedro disse: — Por que vocês entraram em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o seu marido, e eles levarão você também.
10 Askafaito nikai Safira koshikõi nãtani. Pedro nia nãmã pakeni. Naetapa tiito mã fene maifatakani ikiferakakĩ õiafo mã ãfe ãfiri naa fichitoshinifo. Ari ififainifo maifaifokakĩ, fene ketaxamei.
10 No mesmo instante, ela caiu aos pés de Pedro e morreu. Entrando os moços, viram que ela estava morta e, levando-a, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Askaito nikakani a Jesús Ifofamisfo ratenifo. Yora fetsafori askanifo nikakani akairi ratei fetsenifo.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos aqueles que ouviram falar destes acontecimentos.
12 Tsõa atiroma keskafakĩ nã Jesúsnoa yoimisfoõxõ afama mĩshtifo fanifo yorafãfe õinõfo. Nãskakanax keyokõi ichanãnifo pexe kene ãfe ane Salomón anoax.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E todos costumavam se reunir, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Atiri a Nios Ifofaafoma a Nios Ifofaafo fe ato fe rafenifoma. Akka ato askafafiaifono yorafãfe, “Na Nios Ifofaafo isharakõiafo,” ato fanifo.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava juntar-se a eles; porém o povo tinha grande admiração por eles.
14 Ato askaifaifono yorafãfe nõko Ifo nikakõinifo, feronãfakefo feta kẽrofãfe. Nãskax ichapakõi inifo.
14 E aumentava sempre mais o número de crentes no Senhor, uma multidão de homens e mulheres,
15 Nãskakata a isinĩ ikaifo xafakĩa ato kãimanifo ãto rakatiki ato ratakaxõ fãi kesemẽ, “Pedro ãfe yõra ato fakish faafofãnaino sharatirofora,” ikaxõ.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse sobre alguns deles.
16 Nãskakata a chaima ikafori yora kaya Jerusalén ano fonifo. A isinĩ ikaifo ato efeyanã a niafaka chakata ato mẽra nanexõ ato fekaxtefaifori ato efenifo. Nãfo a Jesúsnoa ato yoimisfãfe ato sharafapanifo.
16 Vinha também muita gente das cidades vizinhas de Jerusalém, levando doentes e atormentados por espíritos imundos, e todos eram curados.
17 A Nios ato kĩfixomis xanĩfo fe saduceofo afe ikanax õitifishkinifo, afeskakĩ noko nikakanimamẽ ikanax.
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, o partido dos saduceus, ficaram com muita inveja,
18 Nãskakaxõ a Jesúsnoa ato yoimisfo ato achikaxõ karaxa mẽra ato ikimanifo.
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Akka Niospa ãfe ãjiri fakishi oxõ karaxa ãfe fepoti fepexõ ato kãimani iskafakĩ ato yoiyanã:
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas da prisão e, levando-os para fora, lhes disse:
20 “Nonoax kãifaikaxõ a Nios kĩfiti pexefã mẽraxõ ato yoitakãfe afeskaxõ nõko Ifo Jesús ato ĩkitiromãkĩ,” ato fani.
20 — Vão ao templo e digam ao povo todas as palavras desta Vida.
21 Nã ãjirinĩ ato yoiaito nikafo keskakani penakaiama Nios kĩfiti pexefã mẽra ikifainifo, anoxõ ato yoixikakĩ.
21 Tendo ouvido isto, logo ao amanhecer entraram no templo e ensinavam. Quando chegaram o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o Sinédrio e todo o conselho dos anciãos do povo de Israel e mandaram buscar os apóstolos na prisão.
22 Mã ato nĩchiafono a ato kexemisfo fokaxõ õiafo a karaxa mẽra tsoa inima. Nãskakẽ anã ato yoifekani fenifo.
22 Mas, quando os guardas chegaram lá, não os encontraram no cárcere. E, voltando, relataram,
23 Iskafakĩ ato yoinifo: “Kaxõ nõ õia karaxa fetaoxikõina nõ fichitoshia, sorarofãfe kexekõiafono kãiti ano. Akka a mẽra ikikaixõ nõ õia ano tsoa ikama,” ato faifono,
23 dizendo: — Encontramos a prisão fechada com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo as portas, não encontramos ninguém dentro.
24 nikakani a Nios kĩfiti pexefã kexemisfãfe a ato xanĩfofo fe, a ato Nios kĩfixomisfo xanĩfokõifo ãa ranã yoinãnifo: “¡Aira! ¿Afeskax tsekeafomẽ?” ikanax ratenifo.
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Askaifono feronãfake fetsa atoki oxõ ato yoini iskafakĩ: “Nikakapo a mã ato karaxa mẽra ikimanita feronãfake rafeta, a Nios kĩfiti pexefã mẽraxõ mã ato yoikani,” ato faino,
25 Nesse momento, alguém chegou e lhes comunicou: — Vejam! Os homens que os senhores prenderam estão no templo ensinando o povo.
26 a ato kexemisfãfe ãto xanĩfo ãfe inafo fe kani ato ifikai. Akka mã fokaxõ ato efenifo. Nãskaxõ ato afeska fanifoma yorafoki mesekakĩ tokirinĩ noko tsakatirofora ikaxõ.
26 Então o capitão e os guardas foram e os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Mã fokaxõ ato iyonifo a xanĩfo finakõia ano. Nãnoxõ a ato Nios kĩfixomis xanĩfãfe ato yoini iskafakĩ:
27 Trouxeram os apóstolos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou,
28 “Mã nõ mato yoita, ‘Anã ato Jesúsnoa yoiyamakãfe,’ nõ mato faita, akka, ¿afeskakĩ Jesúsnoa mã ato yoirifaimẽ? Jerusalén anoafo mã ato yoiki mã mã ato tãpimakõia. Nãskaxõ mã noko pãrapai nafãfe Jesús reteitafora mã noko fapai, noko chakafapaikĩ.”
28 dizendo: — Não é verdade que ordenamos expressamente que vocês não ensinassem nesse nome? No entanto, vocês encheram Jerusalém com a doutrina de vocês e ainda querem lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Ato askafaifono Pedro a afe rafeafo feta ato kemani: “Akka nõfi Nios nikaikai. Yorafokai nõ nikapaima.
29 Então Pedro e os demais apóstolos afirmaram: — É mais importante obedecer a Deus do que aos homens.
30 Nõko xinifãfe ãto Niospa Jesús otoaita, mã mã retefitano ifi cruz ikaki mastaxõ.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, a quem vocês mataram, pendurando-o num madeiro.
31 Nãskaxõ Niospa Jesús a keskara xanĩfofinakõi imani yorafo ato ifixõ ato ĩkikõipakexanõ. Nãskakẽ israelifãfe keyokõichi Nios chanĩmara fanõfo, a afara chakafamisfono ãto chaka ato soaxonõ.
31 Deus, porém, com a sua mão direita, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Chanĩma mã nõ õimis, askatari Niospa Yõshi Sharapa mã tãpia. Akka a nikaifo Niospa ãfe Yõshi Shara ato mẽra nanea,” Pedro ato fani.
32 E nós somos testemunhas destes fatos — nós e o Espírito Santo, que Deus deu aos que lhe obedecem.
33 Ato askafaito nikakakĩ akiki õitifishkiyanã ato retepainifo.
33 Eles, porém, ouvindo isso, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Akka nã xanĩfofo fe fariseo ãfe ane Gamaliel ato fe ini. Nãato a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamis ini. Yorafãfe aõnoa yoisharakõimisfo. Nãato niinãkafã ato yoini iskafakĩ: “Xafakĩa ato kãimayokãfe,” ato fani.
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu chamado Gamaliel, mestre da lei, respeitado por todo o povo, mandou que os apóstolos fossem levados para fora, por um momento.
35 Nãskaxõ ato kãimaxõ a xanĩfo fetsafo yoini: “Efe yorafãfe israelifãfe, ea nikakapo ẽ mato yoinõ. Mãfi na feronãfake rafe retepaikãi, ¿afeskaito mã ato retepaimẽ? Shinãsharakãfe. Ato retepaikakĩma,” ato fani.
35 Então disse ao Sinédrio: — Israelitas, tenham cuidado com o que vão fazer a estes homens.
36 Nãskata anã ato yoini: “Shinãkapo, oa feronãfake Teudas xanĩfo iyoni. Xanĩfo finakõia ipaiyaito cuatro cientos yorafãfe chĩfafainifo. Akka nã mã yora fetsafãfe retenifo. Mã reteafono ãfe inafo paxkanãi fetsenifo. Nãskakanax ariax keyonifo.
36 Porque algum tempo atrás se levantou Teudas, dizendo ser alguém muito importante, ao qual se juntaram cerca de quatrocentos homens. Mas ele foi morto, e todos os que lhe obedeciam se dispersaram e foram reduzidos a nada.
37 Askatari chipo ãto anefo kenekakĩ censo akaifono, Judas fetsa. Galilea anoa ini. Xanĩfo ipaikĩ ato yoini yorafãfe chĩfafãinõfo. Askafafiaino nãri retenifo. Nãskakẽ ãfe inafori paxkanãi fetsenifo.
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo. Também este foi morto, e todos os que lhe obedeciam foram dispersos.
38 Nãskakẽ ẽ mato yoi na feronãfake rafe ato enekãfe ato afeska fakakĩma. Akka a Niospa shinãi anori ato yoiyamakakĩ, ãa ato yoikakĩ kaxpa ato yoitirofo. Nãskakanax keyotirofo.
38 Neste caso de agora, digo a vocês: Não façam nada contra esses homens. Deixem que vão embora, porque, se este plano ou esta obra vem de homens, será destruído;
39 Akka Nios ato fe ikano mã ato afeska fatiroma. Mãroko kexemesharakãfe ato chakafayanã Niosri mã chakafatiroki,” ixõ Gamaliel ato yoiaito nikanifo.
39 mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-los e correm o risco de estar lutando contra Deus. E os membros do Sinédrio concordaram com Gamaliel.
40 Ato askafaito nikakakĩ, a Jesúsnoa yoimisfo ato kenakaxõ ato koshakata, “Anã Jesúsxõ mã afaa yoiki,” ato fakaxõ ato nĩchinifo.
40 Então chamaram os apóstolos e os açoitaram. E, ordenando-lhes que não falassem no nome de Jesus, os soltaram.
41 Nãskakẽ a Niosnoa yoimisfo xanĩfofo anoax tsekekani inimakõinifo, Niosnoaxmãi omiskõikanax Jesúsnoa meka shara ato yoikani.
41 E eles se retiraram do Sinédrio muito alegres por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 Nãskakẽ pena tii nõko Ifo Cristo Jesúsnoa meka shara ato yoinifo. A Nios kĩfiti pexefã anoxõ ato yoita pexefo anoxori ato yoifofãsafanifo.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.