Atos 24

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Mã cinco nia oxata nã ato Nios kĩfixomis xanĩfokõi, ãfe ane Ananías, Cesarea ano oni. Judeofãfe ãto xanĩfo fetsafo fe feronãfake fetsari ato fe kani, ãfe ane Tértulo, nãato ato yoixomis ini. Nãfo xanĩfo ano fonifo, Pablo chakafakĩ mekafaxikakĩ.
1 Cinco dias depois, o sumo sacerdote, Ananias, desceu com os anciãos e um certo Tértulo, orador, os quais compareceram perante o governador contra Paulo.
2 Mã nokoafono xanĩfãfe Pablo ifitanõfo ato yoini. Mã efeaifono nã Tértulo Pablo yõani. Iskafakĩ nã xanĩfo Félix yoini: “Aicho xanĩfo, mĩ noko ĩkinã nõ isharakõiaki. Aicho mĩ tãpisharakõiaki nõko maitio anoafo mĩ ato yoisharakõimis noko chakafanõfoma.
2 E, sendo chamado, Tértulo começou a acusá- lo, dizendo:
3 Fanĩmã mĩshtixõ mĩ askafaito nõ nikamis. Nãskakẽ mĩ noko sharafamiskẽ nõ mikiki inimasharakõimis.
3 Visto como, por ti, temos tanta paz, e, por tua prudência, se fazem a este povo muitos e louváveis serviços, sempre e em todo lugar, ó potentíssimo Félix, com todo o agradecimento o queremos reconhecer.
4 Akka ẽ mia yoikĩ, ẽ mia chai samaratapaimakai. Nõ mia yoiaito noko pishta nikayofe.
4 Mas, para que te não detenha muito, rogo-te que, conforme a tua equidade, nos ouças por pouco tempo.
5 Na feronãfake mã nõ õimis ato fekaxtefamis, fakima mĩshtifo kafãsakĩ ato pãrafofãsafakĩ judeofãfe anoris shinãnõfoma. Askatari ãto xanĩfo nazarenõfo ato mekamamis.
5 Temos achado que este homem é uma peste e promotor de sedições entre todos os judeus, por todo o mundo, e o principal defensor da seita dos nazarenos;
6 Askatari nõko Nios kĩfiti pexefã chakafakĩ mekafaito nikakĩ nõ achita.
6 o qual intentou também profanar o templo; e, por isso, o prendemos e, conforme a nossa lei, o quisemos julgar.
7 Akka nã sorarofãfe ãto xanĩfo Lisias nomakinoa kerexkai ifita.
7 Mas, sobrevindo o tribuno Lísias, no-lo tirou dentre as mãos, com grande violência,
8 Anoxõ noko yoikĩ iskafaita: ‘Mãri Cesarea ano fotakãfe afaa Pablo chakafamãkĩ, a xanĩfo yoixikakĩ.’ Nãskakẽ nõ mia ano oa. Yõkaxõ mĩ tãpitiro nã afara chakafakẽ aõnoa nõ yoiai keskara,” ixõ yoiaifono,
8 mandando aos seus acusadores que viessem a ti; e dele tu mesmo, examinando-o, poderás entender tudo o de que o acusamos.
9 judeofãferi ano fisti ichanãkaxõ, nãnoriri yoinifo: “Chanĩma,” fanifo.
9 E também os judeus o acusavam, dizendo serem estas coisas assim.
10 Askafaifãfe nikakĩ xanĩfãfe Pablo ãfe mẽkemã, “Mekafe,” faino, Pablo niinãkafã yoini iskafakĩ: “Inimakõikai ẽ mia yoi ẽ afaa chakafamisma. Mẽ tãpia na mai anoafãfe mĩ ãto xanĩfokõi, mã mĩ xini ichapa aka xanĩfokĩ.
10 Paulo, porém, fazendo-lhe o governador sinal que falasse, respondeu: Porque sei que já vai para muitos anos que desta nação és juiz, com tanto melhor ânimo respondo por mim.
11 Akka mĩ ato yõkaxõ mĩ tãpitiro ẽ oxa ichapama doce nia ẽ ika na Jerusalén ano ẽ oita anoxõ Epa Nios kĩfixikĩ.
11 Pois bem podes saber que não há mais de doze dias que subi a Jerusalém a adorar;
12 Ẽ tsofe feratenãito ea õimisfoma, Nios kĩfiti pexefã mẽraxori ẽ tsoa mekafamisma, ichanãti pexe mẽraxori ẽ tsoa mekafamisma, askatari a pexe rasi mẽranoax ẽ tsofe feratenãito ea tsõa õimisma.
12 e não me acharam no templo falando com alguém, nem amotinando o povo nas sinagogas, nem na cidade;
13 Na yorafokai ãa kaxpa chanĩtirofoma, ẽ afaa chakafaitokai ea õiafoma.
13 nem tampouco podem provar as coisas de que agora me acusam.
14 Akka ẽ mia yoitiro nõko xinifãfe ãto Nios ẽ shinãkĩ ẽ kĩfimis. Nõko Ifo noko yoipaoni keskafakĩ akka na yorafãfe ãa chanĩra ea famisfo. Akka a Moisés yoikĩ kirika keneni nãri ẽ chanĩmara fakõimis. A Niospa ato shinãmanaino yoipaonifori, nãfori ẽ chanĩmara fakõimis.
14 Mas confesso-te que, conforme aquele Caminho, a que chamam seita, assim sirvo ao Deus de nossos pais, crendo tudo quanto está escrito na Lei e nos Profetas.
15 Akka na ea yõaifãfe a yora sharafoya yora chakafo nafono Niospa ato otofaxii chanĩmara famisfo keskafakĩ ẽri nã akaifo keskafakĩ chanĩmara famis.
15 Tendo esperança em Deus, como estes mesmos também esperam, de que há de haver ressurreição de mortos, tanto dos justos como dos injustos.
16 Nãskakẽ mẽxotaima ẽ isharapaikõimis, shinãsharakõita. Niospa mã ea õimis, yorafãferi mã ea õimisfo.
16 E, por isso, procuro sempre ter uma consciência sem ofensa, tanto para com Deus como para com os homens.
17 “Mai fetsa ari kafãsakĩ mẽ xini ichapa akatsaxakĩ, ẽfe mai ano ẽ oita a afaamaisfo ato kori inãyoi, askatari a Nios kĩfiti pexefã mẽraxõ Nios afara inãxiki.
17 Ora, muitos anos depois, vim trazer à minha nação esmolas e ofertas.
18 Epa Niospa noko yoini keskarakõi ẽ faa. A nõ imis keskai nẽ askakõikĩ Epa Niospa ferotaifi afaa chakafatama ẽ isharakõia. Akka yora ichapa ano efe ikafoma. Askatari anoax tsoa fãsi mekaitama. Akka atiri judeofo Asia mai anoax fenixakakĩ ea õiafo.
18 Nisto, me acharam já santificado no templo, não em ajuntamentos, nem com alvoroços, uns certos judeus da Ásia,
19 Nãfãfe ẽ afara chakafaito ea õifikaxõ ¿afeskai afo feafomamamẽ, nonoxõ ea yõaxikaki a ẽ afara chakafaito õiafo keskara?
19 os quais convinha que estivessem presentes perante ti e me acusassem, se alguma coisa contra mim tivessem.
20 Akka afo feyamaifono, nã nonoafo mĩ ato yõkatiro ẽ afaa chakafaito ea õiafomãki judeofãfe ãto xanĩfofofãfe ferotaifi.
20 Ou digam estes mesmos se acharam em mim alguma iniquidade, quando compareci perante o conselho,
21 Akka ẽ anoxõ fãsikõi mekainãkafã ẽ ato yoita iskafakĩ: ‘Yora naax anã ototiro,’ ixõ ẽ chanĩmara faito, mã ea chakafakĩ mekafai ixõ ẽ ato yoita,” Pablo xanĩfo fani.
21 a não ser estas palavras que, estando entre eles, clamei: hoje, sou julgado por vós acerca da ressurreição dos mortos!
22 Akka na Félixpa Jesúsnoa tãpia ini. Nãskaxõ shinãni iskafakĩ yoiyanã: “Mã soraro xanĩfo Lisias oxõ ea yoisharaiyonõ ẽ tãpisharanõ mĩ afaa chakafaamãkĩ,” ixõ yoini.
22 Então, Félix, havendo ouvido estas coisas, lhes pôs dilação, dizendo: Havendo-me informado melhor deste Caminho, quando o tribuno Lísias tiver descido, então tomarei inteiro conhecimento dos vossos negócios.
23 Nãskaxõ xanĩfo Félixpa soraro xanĩfo fetsa yoini anã Pablo karaxa mẽra ikimayonõ a ãfe yorafãfe pimapaikakĩ õipaiyaifãferi ato ikimanõ.
23 E mandou ao centurião que o guardassem em prisão, tratando-o com brandura, e que a ninguém dos seus proibisse servi-lo ou vir ter com ele.
24 Mã oxa ranãta xanĩfo Félix anã oni ãfe ãfi Drusila fe. Nã ãfe ãfi judeo kẽro ini. Nãskaxõ Félixpa anã Pablo kenamani. Mã oxõ Pablo ato yoiaito nikanifo Jesús meka shara afeskaxõ nõ Jesucristo Ifofatiromãkĩ.
24 Alguns dias depois, vindo Félix com sua mulher Drusila, que era judia, mandou chamar a Paulo e ouviu-o acerca da fé em Cristo.
25 Akka Pablo yoini afeskax nõ isharatiromãkĩ, askatari afeskax nõa nõ kexemesharatiromakĩ. Jesús Ifofaxma naax omiskõipakenakafo ixõ yoiaito nikai Félix ratekõini. Nãskaxõ yoini iskafakĩ: “Iskaratĩa katãfe ẽ mia anã kenaxikai afaa afeska fayamakĩ,” ixõ yoini.
25 E, tratando ele da justiça, e da temperança, e do Juízo vindouro, Félix, espavorido, respondeu: Por agora, vai-te, e, em tendo oportunidade, te chamarei;
26 Pablo askafaito nikakĩ Félixpa shinãni ea Pablo kori inãno ẽ kãimatiro ixõ. Nãskakĩ mẽxotaima kenapaoni afe mekaxiki.
26 esperando, ao mesmo tempo, que Paulo lhe desse dinheiro, para que o soltasse; pelo que também, muitas vezes, o mandava chamar e falava com ele.
27 Nãskakĩ anoxõ xinia rafe anifo. Nãskatari Félix tsekeni anã xanĩfo inima, fetsa ini xanĩfoi, ãfe ane Porcio Festo. Akka Félixpa karaxa mẽranoa Pablo kãimanima, judeofãfe aõnoa yoisharakõinõfo.
27 Mas, passados dois anos, Félix teve por sucessor a Pórcio Festo; e, querendo Félix comprazer aos judeus, deixou a Paulo preso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.