Atos 23
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs NAA
1 A xanĩfofo õikĩ Pablo ato yoini iskafakĩ: “Efe yora mĩshtichi, nã Epa Niospa ea yoikĩ taefani keskai, nẽ askakõimis. Ẽfe õiti mẽraxõ ẽ Nios shinãkõiyanã ẽ sharakõimis,” ixõ ato yoini.
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: — Meus irmãos, tenho vivido até o dia de hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Akka Ananías ato Nios kĩfixomis ãfe xanĩfo ini. Nãato a Pablo ketaxamei nia yoini Pablo apasnõ.
2 Mas Ananias, o sumo sacerdote, mandou aos que estavam perto de Paulo que lhe batessem na boca.
3 Askafaito õikĩ Pablo kemani iskafakĩ: “Epa Niospa mia koshai mĩkai afaa tãpiama. Mĩ ano tsaoxõ mĩ ea pãrai a Moisés yoini keskara nikaimara ixõ. Akka mĩroko a Moisés yoini keskara nikakaspakĩ, mĩ ea ato apasmana,” ixõ Pablo yoiaino,
3 Então Paulo lhe disse: — Deus há de ferir você, parede branqueada! Você está aí sentado para me julgar de acordo com a Lei e, contra a Lei, ordena que eu seja agredido?
4 a anoxõ õiaifãfe Pablo iskafanifo: “¿Afeskakĩ a ato Nios kĩfixomis xanĩfo mĩ chakafakĩ mekafaimẽ?” faifono,
4 Os que estavam ali perguntaram a Paulo: — Você está insultando o sumo sacerdote de Deus?
5 Pablo ato yoini: “Efe yora mĩshtichi, ẽ tãpiama nato ato Nios kĩfixomis xanĩfofiano. Akka kirika ano kenekĩ iskafanifo: ‘Mãto xanĩfo chakafakĩ mekafayamakãfe,’ ixõ yoinifo,” ixõ Pablo ato yoini.
5 Paulo respondeu: — Eu não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote. Porque está escrito: “Não fale mal de uma autoridade do seu povo.”
6 Nãskaxõ mã tãpixõ ano fisti ichanãfono saduceofoya fariseofo fãsikõi Pablo ato yoini: “Efe yora mĩshtichi, ẽri fariseo, ẽfe kaifofori fariseofo. Akka ea chakafakĩ mekafakani, yora naax anã ototirora ixõ ẽ chanĩmara faino.”
6 Como Paulo sabia que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: — Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Estou sendo julgado por causa da esperança e da ressurreição dos mortos!
7 Pablo ato yoikĩ askafaito nikakani, fariseofo fe saduceofo ãa ranã feratenãnifo. Nãskakanax ichanãkanax paxkanãnifo.
7 Ditas estas palavras, começou uma grande discussão entre fariseus e saduceus, e o Sinédrio se dividiu.
8 Akka saduceofãfe yoimisfo: “Naax nõ anã ototiroma,” famisfo. Askatari anokai ãjirima anorikai nõko yõshima famisfo. Akka fariseofãfe keyokõi chanĩmara famisfo.
8 Pois os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito, ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Nãskakanax fãsikõi mekainĩfofãnifo, akka nãno ranãri inifo a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfo. Nãfo fariseofo inifo, nãfãfe niinĩfofãkaxõ yoinifo iskafakakĩ: “Na feronãfakekai afaa chakafama. Õitsai, yõshi sharapa yoiyamãki Niospa ãjirinĩ yoia rakikĩa,” ixõ yoinifo.
9 Houve, pois, muita gritaria no Sinédrio. E, levantando-se alguns escribas que eram do partido dos fariseus, discutiam, dizendo: — Não achamos neste homem mal algum. E se, de fato, algum espírito ou anjo falou com ele?
10 Ato askafaino fãsikõi mekai xatenifoma. Nãskakaxõ Pablo achikaxõ nini nini akanaifono nã soraro xanĩfo ratekõini. Nãskakẽ ãfe sorarofo kenamani, ato anoa ifixõ anã ãfe pexe ano iyoikaxiki.
10 Como a discussão ficava cada vez mais intensa, o comandante, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Nã fakishi Pabloki nõko Ifo nokoxõ iskafakĩ yoini: “Pablo, inimafe. Na Jerusalén anoafo eõnoa mĩ ato yoimis keskafakĩ na Roma anoafori ato yoife,” fani.
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado de Paulo, disse:
12 Nãskata pena fetsa ranãri judeofo yoinãnifo Pablo retexikakĩ. “Nõ Pablo retexoma nõ foni tenekĩ taefanõ, afaa piamata afaari nõ ayaimakai, noko Niospa retetiroki. Akka mã Pablo retexõ chipo nõ pixikai,” ikanax yoinãnifo.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Cuarenta feronãfakefo anori yoinãnifo.
13 Eram mais de quarenta os que se envolveram nessa conspiração.
14 Nãskakata nã feronãfakefo fonifo a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo fe a judeofãfe ãto xanĩfofo ikafo ano. Iskafakĩ ato yoifokani: “Nõ yoia iskafakĩ: ‘Pablo reteyoxoma, nõ foni teneyoi nõ afaa piyamata afaari nõ ayaima. Nõ askayamaino Epa Niospa noko retetiro,’ ixõ nõ yoia,” fanifo.
14 Estes foram falar com os principais sacerdotes e os anciãos e disseram: — Juramos, sob pena de maldição, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 “Akka iskaratĩa mã na xanĩfo fetsafo feta, na soraro xanĩfo yoikãfe mato ano penama Pablo efenõ. Feparaxõ yoikĩ iskafakãfe: ‘Nõ Pablo yõkasharapaikai noko nĩchixõfe nõ yõkanõ afaa aõnoa yoiafomãkĩ,’ ixõ yoikãfe. Oaito õikĩ nõ achixõ reterisafanõ,” fanifo.
15 Por isso, agora, juntamente com o Sinédrio, mandem um recado ao comandante para que ele o apresente a vocês, sob o pretexto de que desejam investigar mais acuradamente o caso dele; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para matá-lo.
16 Nãskaifono Pablo ãfe pĩaka nikani nõ Pablo retenõ ikaifono. Nãskax sorarofo mẽra kani anoa ãfe koka Pablo yoikai.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a respeito da trama, foi, entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Mã Pablo nikaxõ, soraro xanĩfo fetsa kenaxõ yoini iskafakĩ: “Na naetapa xanĩfokõi ano iyotãfe, afara yoipai kiki,” fani.
17 Então este, chamando um dos centuriões, disse: — Leve este rapaz ao comandante, porque tem algo a dizer.
18 Nã soraro xanĩfãfe ãfe xanĩfokõi kenaxõ yoini iskafakĩ: “Na karaxa mẽra ikato Pablo ea kenaxõ ea yoia na naetapa ẽ mikiki efenõ afara mia yoipai kiki,” faito,
18 O centurião levou o rapaz ao comandante e disse: — O prisioneiro Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse à sua presença este rapaz, pois tem algo a dizer ao senhor.
19 nã xanĩfokõichi nã naetapa mẽtsofaixõ a fisti iyoxõ orixõ yõkani: “¿Afaa mĩ ea yoipaimẽ? Ea yoife,” faito,
19 O comandante pegou o rapaz pela mão e, levando-o para um lado, perguntou-lhe: — O que você tem para me dizer?
20 nã naetãpa yoini iskafakĩ: “Mã judeofo yoinãfo, mia yoixikakĩ mĩ penama a xanĩfofo ichanãfo ano mĩ ato Pablo iyoxonõ. Mia feparapaikani nõ Pablo yõkasharapai aõnoa nõ nikasharapai mia fai fekani.
20 Ele respondeu: — Os judeus decidiram pedir ao senhor que, amanhã, apresente Paulo ao Sinédrio, sob o pretexto de que desejam fazer uma investigação mais acurada a respeito dele.
21 Akka mia askafaifono ato nikayamafe. Cuarenta feronãfakefo fai nẽxpakĩa kexekaxõ ẽfe koka manafoki achikaxõ retexikakĩ. Nõ Pablo retexii nõ foni tenekĩ taefanõ afaa piyamata afaari nõ ayaimakai. Nõ askayamaito Epa Niospa noko retetiroki. Akka mã Pablo retexõ chipo nõ pikai ikax yoinãfo, mã itipinĩkõikaxõ mia manafo mĩ ato afafaimãkai,” ixõ nã naetãpa yoini.
21 Não se deixe persuadir, porque mais de quarenta deles armaram uma emboscada. Fizeram um pacto de, sob pena de maldição, não comer, nem beber, enquanto não matarem Paulo; e agora estão prontos, esperando que o senhor prometa atender o pedido deles.
22 Askafaito nikakĩ a soraro xanĩfãfe nã naetapa nĩchini, “Na ea mĩa yoiai anori tsoa yoiyamafe,” fayanã.
22 Então o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que não dissesse a ninguém ter lhe trazido estas informações.
23 Nãskaxõ a soraro xanĩfokõichi afe xanĩfo rafe kenaxõ ato yoini dos cientos sorarofo yoixõ nĩchinõfo, askatari setenta kamayonõ fotanõfo, askatari dos cientos sorarofo ashifoya fotanõfo Cesarea ari fõkani fakishi.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: — Tenham de prontidão duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem até Cesareia a partir das nove horas da noite.
24 Nãskata kamayori ato itipinĩfamani a kamaki Pablo tsaoax kanõ. Nãskaxõ ato yoini kexesharata iyotanõfo xanĩfo Félix ano.
24 Preparem também animais para fazer Paulo montar e levem-no com segurança ao governador Félix.
25 Nãskaxõ kirika kenexõ ato inãni a xanĩfo Félix foxotanõfo iskafakĩ kenexõ:
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 Efe xanĩfo Félix, ẽkĩa Claudio Lisias, ẽ mia kirika kenexõ fomai mia yoisharayanã.
26 “Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Na feronãfake judeofãfe achixõ retepaiyaifono, akka ẽ nikaita ẽri romanõki ikaito, nãskaito nikakĩ ẽfe sorarofo fe kaxõ ẽ ifita.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Afaa chakafaamakĩ ẽ tãpipaikĩ, judeo xanĩfofo ichanãfo ano ẽ iyoita.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, levei-o ao Sinédrio deles.
29 Anoxõ ea yoiaifãfe ẽ nikaita, na Pablo a Moisés yoini keskara shinãima ea faifãfe. Akka afaakai chakafama retepanãfãfe, askatari karaxa mẽra ikimapanãfãfe.
29 Descobri que ele era acusado de coisas referentes à lei que os rege, mas nada que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Akka mẽ tãpia judeofãfe ea feparapaiyaifãfe Pablo retepai kakĩ. Nãskakẽ ẽ mikiki nĩchi. A Pablo chakafaifori nãfori ẽ mia ari nĩchi, afaa Pablo chakafamãkĩ mia yoinõfo. Nã tii ẽ mia yoi efe xanĩfãfe,
30 Sendo eu informado de que ia haver uma emboscada contra o homem, tratei de enviá-lo imediatamente ao senhor, intimando também os acusadores a irem dizer, na sua presença, o que eles têm contra ele. Passe bem.”
31 Ãto xanĩfãfe ato yoia keskafakĩ kexesharakõixõ, fakishi Pablo iyonifo Antípatris ano.
31 Então os soldados, conforme lhes foi ordenado, pegaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride.
32 Askata pena fetsa sorarofo atiri nẽteferakani ãto pexe ano fenifo a tãe foaifo. Akka a kamayonõ foaifo Pablo fe fonifo.
32 No dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado os cavaleiros encarregados de seguir viagem com ele.
33 Mã Cesarea ano nokokaxõ xanĩfo ano Pablo iyonifo, a ãto xanĩfãfe kirika kenexõ manamana, nã xanĩfo Félix inãnifo.
33 Quando estes chegaram a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Mã a kirika kene anexõ, nã xanĩfãfe Pablo yõkani: “¿Mĩ fanĩamẽ?” faito, “Ẽ Cilicia anoa,” Pablo faito nikakĩ,
34 Lida a carta, o governador perguntou de que província Paulo era. E, quando soube que era da Cilícia,
35 anã yoini iskafakĩ: “A mia mekafakĩ chakafaifo mã fẽkaxõ mĩõnoa yoiaifãfe ẽ nikanõ mia afaa fakanimãkai ẽ ato manayonõ,” ixõ yoini. Nãskaxõ sorarofo yoini Herodes xanĩfo ika ano iyoxõ Pablo kexesharakõinõfo.
35 disse: — Ouvirei você quando chegarem os seus acusadores. E mandou que ele ficasse preso no Pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.