Atos 23
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARA
1 A xanĩfofo õikĩ Pablo ato yoini iskafakĩ: “Efe yora mĩshtichi, nã Epa Niospa ea yoikĩ taefani keskai, nẽ askakõimis. Ẽfe õiti mẽraxõ ẽ Nios shinãkõiyanã ẽ sharakõimis,” ixõ ato yoini.
1 Fitando Paulo os olhos no Sinédrio, disse: Varões, irmãos, tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência até ao dia de hoje.
2 Akka Ananías ato Nios kĩfixomis ãfe xanĩfo ini. Nãato a Pablo ketaxamei nia yoini Pablo apasnõ.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam perto dele que lhe batessem na boca.
3 Askafaito õikĩ Pablo kemani iskafakĩ: “Epa Niospa mia koshai mĩkai afaa tãpiama. Mĩ ano tsaoxõ mĩ ea pãrai a Moisés yoini keskara nikaimara ixõ. Akka mĩroko a Moisés yoini keskara nikakaspakĩ, mĩ ea ato apasmana,” ixõ Pablo yoiaino,
3 Então, lhe disse Paulo: Deus há de ferir-te, parede branqueada! Tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei e, contra a lei, mandas agredir-me?
4 a anoxõ õiaifãfe Pablo iskafanifo: “¿Afeskakĩ a ato Nios kĩfixomis xanĩfo mĩ chakafakĩ mekafaimẽ?” faifono,
4 Os que estavam a seu lado disseram: Estás injuriando o sumo sacerdote de Deus?
5 Pablo ato yoini: “Efe yora mĩshtichi, ẽ tãpiama nato ato Nios kĩfixomis xanĩfofiano. Akka kirika ano kenekĩ iskafanifo: ‘Mãto xanĩfo chakafakĩ mekafayamakãfe,’ ixõ yoinifo,” ixõ Pablo ato yoini.
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote; porque está escrito: Não falarás mal de uma autoridade do teu povo.
6 Nãskaxõ mã tãpixõ ano fisti ichanãfono saduceofoya fariseofo fãsikõi Pablo ato yoini: “Efe yora mĩshtichi, ẽri fariseo, ẽfe kaifofori fariseofo. Akka ea chakafakĩ mekafakani, yora naax anã ototirora ixõ ẽ chanĩmara faino.”
6 Sabendo Paulo que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: Varões, irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus! No tocante à esperança e à ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Pablo ato yoikĩ askafaito nikakani, fariseofo fe saduceofo ãa ranã feratenãnifo. Nãskakanax ichanãkanax paxkanãnifo.
7 Ditas estas palavras, levantou-se grande dissensão entre fariseus e saduceus, e a multidão se dividiu.
8 Akka saduceofãfe yoimisfo: “Naax nõ anã ototiroma,” famisfo. Askatari anokai ãjirima anorikai nõko yõshima famisfo. Akka fariseofãfe keyokõi chanĩmara famisfo.
8 Pois os saduceus declaram não haver ressurreição, nem anjo, nem espírito; ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Nãskakanax fãsikõi mekainĩfofãnifo, akka nãno ranãri inifo a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfo. Nãfo fariseofo inifo, nãfãfe niinĩfofãkaxõ yoinifo iskafakakĩ: “Na feronãfakekai afaa chakafama. Õitsai, yõshi sharapa yoiyamãki Niospa ãjirinĩ yoia rakikĩa,” ixõ yoinifo.
9 Houve, pois, grande vozearia. E, levantando-se alguns escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Não achamos neste homem mal algum; e será que algum espírito ou anjo lhe tenha falado?
10 Ato askafaino fãsikõi mekai xatenifoma. Nãskakaxõ Pablo achikaxõ nini nini akanaifono nã soraro xanĩfo ratekõini. Nãskakẽ ãfe sorarofo kenamani, ato anoa ifixõ anã ãfe pexe ano iyoikaxiki.
10 Tomando vulto a celeuma, temendo o comandante que fosse Paulo espedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Nã fakishi Pabloki nõko Ifo nokoxõ iskafakĩ yoini: “Pablo, inimafe. Na Jerusalén anoafo eõnoa mĩ ato yoimis keskafakĩ na Roma anoafori ato yoife,” fani.
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado dele, disse: Coragem! Pois do modo por que deste testemunho a meu respeito em Jerusalém, assim importa que também o faças em Roma.
12 Nãskata pena fetsa ranãri judeofo yoinãnifo Pablo retexikakĩ. “Nõ Pablo retexoma nõ foni tenekĩ taefanõ, afaa piamata afaari nõ ayaimakai, noko Niospa retetiroki. Akka mã Pablo retexõ chipo nõ pixikai,” ikanax yoinãnifo.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e, sob anátema, juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Cuarenta feronãfakefo anori yoinãnifo.
13 Eram mais de quarenta os que entraram nesta conspirata.
14 Nãskakata nã feronãfakefo fonifo a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo fe a judeofãfe ãto xanĩfofo ikafo ano. Iskafakĩ ato yoifokani: “Nõ yoia iskafakĩ: ‘Pablo reteyoxoma, nõ foni teneyoi nõ afaa piyamata afaari nõ ayaima. Nõ askayamaino Epa Niospa noko retetiro,’ ixõ nõ yoia,” fanifo.
14 Estes, indo ter com os principais sacerdotes e os anciãos, disseram: Juramos, sob pena de anátema, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 “Akka iskaratĩa mã na xanĩfo fetsafo feta, na soraro xanĩfo yoikãfe mato ano penama Pablo efenõ. Feparaxõ yoikĩ iskafakãfe: ‘Nõ Pablo yõkasharapaikai noko nĩchixõfe nõ yõkanõ afaa aõnoa yoiafomãkĩ,’ ixõ yoikãfe. Oaito õikĩ nõ achixõ reterisafanõ,” fanifo.
15 Agora, pois, notificai ao comandante, juntamente com o Sinédrio, que vo-lo apresente como se estivésseis para investigar mais acuradamente a sua causa; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para assassiná-lo.
16 Nãskaifono Pablo ãfe pĩaka nikani nõ Pablo retenõ ikaifono. Nãskax sorarofo mẽra kani anoa ãfe koka Pablo yoikai.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a trama, foi, entrou na fortaleza e de tudo avisou a Paulo.
17 Mã Pablo nikaxõ, soraro xanĩfo fetsa kenaxõ yoini iskafakĩ: “Na naetapa xanĩfokõi ano iyotãfe, afara yoipai kiki,” fani.
17 Então, este, chamando um dos centuriões, disse: Leva este rapaz ao comandante, porque tem alguma coisa a comunicar-lhe.
18 Nã soraro xanĩfãfe ãfe xanĩfokõi kenaxõ yoini iskafakĩ: “Na karaxa mẽra ikato Pablo ea kenaxõ ea yoia na naetapa ẽ mikiki efenõ afara mia yoipai kiki,” faito,
18 Tomando-o, pois, levou-o ao comandante, dizendo: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este rapaz, pois tem algo que dizer-te.
19 nã xanĩfokõichi nã naetapa mẽtsofaixõ a fisti iyoxõ orixõ yõkani: “¿Afaa mĩ ea yoipaimẽ? Ea yoife,” faito,
19 Tomou-o pela mão o comandante e, pondo-se à parte, perguntou-lhe: Que tens a comunicar-me?
20 nã naetãpa yoini iskafakĩ: “Mã judeofo yoinãfo, mia yoixikakĩ mĩ penama a xanĩfofo ichanãfo ano mĩ ato Pablo iyoxonõ. Mia feparapaikani nõ Pablo yõkasharapai aõnoa nõ nikasharapai mia fai fekani.
20 Respondeu ele: Os judeus decidiram rogar-te que, amanhã, apresentes Paulo ao Sinédrio, como se houvesse de inquirir mais acuradamente a seu respeito.
21 Akka mia askafaifono ato nikayamafe. Cuarenta feronãfakefo fai nẽxpakĩa kexekaxõ ẽfe koka manafoki achikaxõ retexikakĩ. Nõ Pablo retexii nõ foni tenekĩ taefanõ afaa piyamata afaari nõ ayaimakai. Nõ askayamaito Epa Niospa noko retetiroki. Akka mã Pablo retexõ chipo nõ pikai ikax yoinãfo, mã itipinĩkõikaxõ mia manafo mĩ ato afafaimãkai,” ixõ nã naetãpa yoini.
21 Tu, pois, não te deixes persuadir, porque mais de quarenta entre eles estão pactuados entre si, sob anátema, de não comer, nem beber, enquanto não o matarem; e, agora, estão prontos, esperando a tua promessa.
22 Askafaito nikakĩ a soraro xanĩfãfe nã naetapa nĩchini, “Na ea mĩa yoiai anori tsoa yoiyamafe,” fayanã.
22 Então, o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que a ninguém dissesse ter-lhe trazido estas informações.
23 Nãskaxõ a soraro xanĩfokõichi afe xanĩfo rafe kenaxõ ato yoini dos cientos sorarofo yoixõ nĩchinõfo, askatari setenta kamayonõ fotanõfo, askatari dos cientos sorarofo ashifoya fotanõfo Cesarea ari fõkani fakishi.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: Tende de prontidão, desde a hora terceira da noite, duzentos soldados, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Nãskata kamayori ato itipinĩfamani a kamaki Pablo tsaoax kanõ. Nãskaxõ ato yoini kexesharata iyotanõfo xanĩfo Félix ano.
24 preparai também animais para fazer Paulo montar e ir com segurança ao governador Félix.
25 Nãskaxõ kirika kenexõ ato inãni a xanĩfo Félix foxotanõfo iskafakĩ kenexõ:
25 E o comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 Efe xanĩfo Félix, ẽkĩa Claudio Lisias, ẽ mia kirika kenexõ fomai mia yoisharayanã.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Na feronãfake judeofãfe achixõ retepaiyaifono, akka ẽ nikaita ẽri romanõki ikaito, nãskaito nikakĩ ẽfe sorarofo fe kaxõ ẽ ifita.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Afaa chakafaamakĩ ẽ tãpipaikĩ, judeo xanĩfofo ichanãfo ano ẽ iyoita.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, fi-lo descer ao Sinédrio deles;
29 Anoxõ ea yoiaifãfe ẽ nikaita, na Pablo a Moisés yoini keskara shinãima ea faifãfe. Akka afaakai chakafama retepanãfãfe, askatari karaxa mẽra ikimapanãfãfe.
29 verifiquei ser ele acusado de coisas referentes à lei que os rege, nada, porém, que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Akka mẽ tãpia judeofãfe ea feparapaiyaifãfe Pablo retepai kakĩ. Nãskakẽ ẽ mikiki nĩchi. A Pablo chakafaifori nãfori ẽ mia ari nĩchi, afaa Pablo chakafamãkĩ mia yoinõfo. Nã tii ẽ mia yoi efe xanĩfãfe,
30 Sendo eu informado de que ia haver uma cilada contra o homem, tratei de enviá-lo a ti, sem demora, intimando também os acusadores a irem dizer, na tua presença, o que há contra ele. [Saúde.]
31 Ãto xanĩfãfe ato yoia keskafakĩ kexesharakõixõ, fakishi Pablo iyonifo Antípatris ano.
31 Os soldados, pois, conforme lhes foi ordenado, tomaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride;
32 Askata pena fetsa sorarofo atiri nẽteferakani ãto pexe ano fenifo a tãe foaifo. Akka a kamayonõ foaifo Pablo fe fonifo.
32 no dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado aos de cavalaria o irem com ele;
33 Mã Cesarea ano nokokaxõ xanĩfo ano Pablo iyonifo, a ãto xanĩfãfe kirika kenexõ manamana, nã xanĩfo Félix inãnifo.
33 os quais, chegando a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Mã a kirika kene anexõ, nã xanĩfãfe Pablo yõkani: “¿Mĩ fanĩamẽ?” faito, “Ẽ Cilicia anoa,” Pablo faito nikakĩ,
34 Lida a carta, perguntou o governador de que província ele era; e, quando soube que era da Cilícia,
35 anã yoini iskafakĩ: “A mia mekafakĩ chakafaifo mã fẽkaxõ mĩõnoa yoiaifãfe ẽ nikanõ mia afaa fakanimãkai ẽ ato manayonõ,” ixõ yoini. Nãskaxõ sorarofo yoini Herodes xanĩfo ika ano iyoxõ Pablo kexesharakõinõfo.
35 disse: Ouvir-te-ei quando chegarem os teus acusadores. E mandou que ele fosse detido no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.