Atos 23
Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARIB
1 A xanĩfofo õikĩ Pablo ato yoini iskafakĩ: “Efe yora mĩshtichi, nã Epa Niospa ea yoikĩ taefani keskai, nẽ askakõimis. Ẽfe õiti mẽraxõ ẽ Nios shinãkõiyanã ẽ sharakõimis,” ixõ ato yoini.
1 Fitando Paulo os olhos no sinédrio, disse: Varões irmãos, até o dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 Akka Ananías ato Nios kĩfixomis ãfe xanĩfo ini. Nãato a Pablo ketaxamei nia yoini Pablo apasnõ.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Askafaito õikĩ Pablo kemani iskafakĩ: “Epa Niospa mia koshai mĩkai afaa tãpiama. Mĩ ano tsaoxõ mĩ ea pãrai a Moisés yoini keskara nikaimara ixõ. Akka mĩroko a Moisés yoini keskara nikakaspakĩ, mĩ ea ato apasmana,” ixõ Pablo yoiaino,
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá a ti, parede branqueada; tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei, e contra a lei mandas que eu seja ferido?
4 a anoxõ õiaifãfe Pablo iskafanifo: “¿Afeskakĩ a ato Nios kĩfixomis xanĩfo mĩ chakafakĩ mekafaimẽ?” faifono,
4 Os que estavam ali disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Pablo ato yoini: “Efe yora mĩshtichi, ẽ tãpiama nato ato Nios kĩfixomis xanĩfofiano. Akka kirika ano kenekĩ iskafanifo: ‘Mãto xanĩfo chakafakĩ mekafayamakãfe,’ ixõ yoinifo,” ixõ Pablo ato yoini.
5 Disse Paulo: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Nãskaxõ mã tãpixõ ano fisti ichanãfono saduceofoya fariseofo fãsikõi Pablo ato yoini: “Efe yora mĩshtichi, ẽri fariseo, ẽfe kaifofori fariseofo. Akka ea chakafakĩ mekafakani, yora naax anã ototirora ixõ ẽ chanĩmara faino.”
6 Sabendo Paulo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no sinédrio: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus; é por causa da esperança da ressurreição dos mortos que estou sendo julgado.
7 Pablo ato yoikĩ askafaito nikakani, fariseofo fe saduceofo ãa ranã feratenãnifo. Nãskakanax ichanãkanax paxkanãnifo.
7 Ora, dizendo ele isto, surgiu dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Akka saduceofãfe yoimisfo: “Naax nõ anã ototiroma,” famisfo. Askatari anokai ãjirima anorikai nõko yõshima famisfo. Akka fariseofãfe keyokõi chanĩmara famisfo.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Nãskakanax fãsikõi mekainĩfofãnifo, akka nãno ranãri inifo a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfo. Nãfo fariseofo inifo, nãfãfe niinĩfofãkaxõ yoinifo iskafakakĩ: “Na feronãfakekai afaa chakafama. Õitsai, yõshi sharapa yoiyamãki Niospa ãjirinĩ yoia rakikĩa,” ixõ yoinifo.
9 Daí procedeu grande clamor; e levantando-se alguns da parte dos fariseus, altercavam, dizendo: Não achamos nenhum mal neste homem. E se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Ato askafaino fãsikõi mekai xatenifoma. Nãskakaxõ Pablo achikaxõ nini nini akanaifono nã soraro xanĩfo ratekõini. Nãskakẽ ãfe sorarofo kenamani, ato anoa ifixõ anã ãfe pexe ano iyoikaxiki.
10 E avolumando-se a dissenção, o comandante, temendo que Paulo fosse por eles despedaçado, mandou que os soldados descessem e o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Nã fakishi Pabloki nõko Ifo nokoxõ iskafakĩ yoini: “Pablo, inimafe. Na Jerusalén anoafo eõnoa mĩ ato yoimis keskafakĩ na Roma anoafori ato yoife,” fani.
11 Na noite seguinte, apresentou-se-lhe o Senhor e disse: Tem bom ânimo: porque, como deste testemunho de mim em Jerusalém, assim importa que o dês também em Roma.
12 Nãskata pena fetsa ranãri judeofo yoinãnifo Pablo retexikakĩ. “Nõ Pablo retexoma nõ foni tenekĩ taefanõ, afaa piamata afaari nõ ayaimakai, noko Niospa retetiroki. Akka mã Pablo retexõ chipo nõ pixikai,” ikanax yoinãnifo.
12 Quando já era dia, coligaram-se os judeus e juraram sob pena de maldição que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Cuarenta feronãfakefo anori yoinãnifo.
13 Eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração;
14 Nãskakata nã feronãfakefo fonifo a ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo fe a judeofãfe ãto xanĩfofo ikafo ano. Iskafakĩ ato yoifokani: “Nõ yoia iskafakĩ: ‘Pablo reteyoxoma, nõ foni teneyoi nõ afaa piyamata afaari nõ ayaima. Nõ askayamaino Epa Niospa noko retetiro,’ ixõ nõ yoia,” fanifo.
14 e estes foram ter com os principais sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos sob pena de maldição a não provarmos coisa alguma até que matemos a Paulo.
15 “Akka iskaratĩa mã na xanĩfo fetsafo feta, na soraro xanĩfo yoikãfe mato ano penama Pablo efenõ. Feparaxõ yoikĩ iskafakãfe: ‘Nõ Pablo yõkasharapaikai noko nĩchixõfe nõ yõkanõ afaa aõnoa yoiafomãkĩ,’ ixõ yoikãfe. Oaito õikĩ nõ achixõ reterisafanõ,” fanifo.
15 Agora, pois, vós, com o sinédrio, rogai ao comandante que o mande descer perante vós como se houvésseis de examinar com mais precisão a sua causa; e nós estamos prontos para matá-lo antes que ele chegue.
16 Nãskaifono Pablo ãfe pĩaka nikani nõ Pablo retenõ ikaifono. Nãskax sorarofo mẽra kani anoa ãfe koka Pablo yoikai.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo sabido da cilada, foi, entrou na fortaleza e avisou a Paulo.
17 Mã Pablo nikaxõ, soraro xanĩfo fetsa kenaxõ yoini iskafakĩ: “Na naetapa xanĩfokõi ano iyotãfe, afara yoipai kiki,” fani.
17 Chamando Paulo um dos centuriões, disse: Leva este moço ao comandante, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 Nã soraro xanĩfãfe ãfe xanĩfokõi kenaxõ yoini iskafakĩ: “Na karaxa mẽra ikato Pablo ea kenaxõ ea yoia na naetapa ẽ mikiki efenõ afara mia yoipai kiki,” faito,
18 Tomando-o ele, pois, levou-o ao comandante e disse: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este moço, que tem alguma coisa a dizer-te.
19 nã xanĩfokõichi nã naetapa mẽtsofaixõ a fisti iyoxõ orixõ yõkani: “¿Afaa mĩ ea yoipaimẽ? Ea yoife,” faito,
19 O comandante tomou-o pela mão e, retirando-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que é que tens a contar-me?
20 nã naetãpa yoini iskafakĩ: “Mã judeofo yoinãfo, mia yoixikakĩ mĩ penama a xanĩfofo ichanãfo ano mĩ ato Pablo iyoxonõ. Mia feparapaikani nõ Pablo yõkasharapai aõnoa nõ nikasharapai mia fai fekani.
20 Disse ele: Os judeus combinaram rogar-te que amanhã mandes Paulo descer ao sinédrio, como que tendo de inquirir com mais precisão algo a seu respeito.
21 Akka mia askafaifono ato nikayamafe. Cuarenta feronãfakefo fai nẽxpakĩa kexekaxõ ẽfe koka manafoki achikaxõ retexikakĩ. Nõ Pablo retexii nõ foni tenekĩ taefanõ afaa piyamata afaari nõ ayaimakai. Nõ askayamaito Epa Niospa noko retetiroki. Akka mã Pablo retexõ chipo nõ pikai ikax yoinãfo, mã itipinĩkõikaxõ mia manafo mĩ ato afafaimãkai,” ixõ nã naetãpa yoini.
21 Tu, pois, não te deixes persuadir por eles; porque mais de quarenta homens dentre eles armaram ciladas, os quais juraram sob pena de maldição não comerem nem beberem até que o tenham morto; e agora estão aprestados, esperando a tua promessa.
22 Askafaito nikakĩ a soraro xanĩfãfe nã naetapa nĩchini, “Na ea mĩa yoiai anori tsoa yoiyamafe,” fayanã.
22 Então o comandante despediu o moço, ordenando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Nãskaxõ a soraro xanĩfokõichi afe xanĩfo rafe kenaxõ ato yoini dos cientos sorarofo yoixõ nĩchinõfo, askatari setenta kamayonõ fotanõfo, askatari dos cientos sorarofo ashifoya fotanõfo Cesarea ari fõkani fakishi.
23 Chamando dois centuriões, disse: Aprontai para a terceira hora da noite duzentos soldados de infantaria, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesaréia.
24 Nãskata kamayori ato itipinĩfamani a kamaki Pablo tsaoax kanõ. Nãskaxõ ato yoini kexesharata iyotanõfo xanĩfo Félix ano.
24 E mandou que aparelhassem cavalgaduras para que Paulo montasse, a fim de o levarem salvo ao governador Félix.
25 Nãskaxõ kirika kenexõ ato inãni a xanĩfo Félix foxotanõfo iskafakĩ kenexõ:
25 E escreveu-lhe uma carta nestes termos:
26 Efe xanĩfo Félix, ẽkĩa Claudio Lisias, ẽ mia kirika kenexõ fomai mia yoisharayanã.
26 Cláudio Lísias, ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 Na feronãfake judeofãfe achixõ retepaiyaifono, akka ẽ nikaita ẽri romanõki ikaito, nãskaito nikakĩ ẽfe sorarofo fe kaxõ ẽ ifita.
27 Este homem foi preso pelos judeus, e estava a ponto de ser morto por eles quando eu sobrevim com a tropa e o livrei ao saber que era romano.
28 Afaa chakafaamakĩ ẽ tãpipaikĩ, judeo xanĩfofo ichanãfo ano ẽ iyoita.
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, levei-o ao sinédrio deles;
29 Anoxõ ea yoiaifãfe ẽ nikaita, na Pablo a Moisés yoini keskara shinãima ea faifãfe. Akka afaakai chakafama retepanãfãfe, askatari karaxa mẽra ikimapanãfãfe.
29 e achei que era acusado de questões da lei deles, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou prisão.
30 Akka mẽ tãpia judeofãfe ea feparapaiyaifãfe Pablo retepai kakĩ. Nãskakẽ ẽ mikiki nĩchi. A Pablo chakafaifori nãfori ẽ mia ari nĩchi, afaa Pablo chakafamãkĩ mia yoinõfo. Nã tii ẽ mia yoi efe xanĩfãfe,
30 E quando fui informado que haveria uma cilada contra o homem, logo to enviei, intimando também aos acusadores que perante ti se manifestem contra ele. Passa bem.
31 Ãto xanĩfãfe ato yoia keskafakĩ kexesharakõixõ, fakishi Pablo iyonifo Antípatris ano.
31 Os soldados, pois, conforme lhes fora mandado, tomando a Paulo, o levaram de noite a Antipátride.
32 Askata pena fetsa sorarofo atiri nẽteferakani ãto pexe ano fenifo a tãe foaifo. Akka a kamayonõ foaifo Pablo fe fonifo.
32 Mas no dia seguinte, deixando aos de cavalaria irem com ele, voltaram à fortaleza;
33 Mã Cesarea ano nokokaxõ xanĩfo ano Pablo iyonifo, a ãto xanĩfãfe kirika kenexõ manamana, nã xanĩfo Félix inãnifo.
33 os quais, logo que chegaram a Cesaréia e entregaram a carta ao governador, apresentaram-lhe também Paulo.
34 Mã a kirika kene anexõ, nã xanĩfãfe Pablo yõkani: “¿Mĩ fanĩamẽ?” faito, “Ẽ Cilicia anoa,” Pablo faito nikakĩ,
34 Tendo lido a carta, o governador perguntou de que província ele era; e, sabendo que era da Cilícia, disse:
35 anã yoini iskafakĩ: “A mia mekafakĩ chakafaifo mã fẽkaxõ mĩõnoa yoiaifãfe ẽ nikanõ mia afaa fakanimãkai ẽ ato manayonõ,” ixõ yoini. Nãskaxõ sorarofo yoini Herodes xanĩfo ika ano iyoxõ Pablo kexesharakõinõfo.
35 Ouvir-te-ei quando chegarem também os teus acusadores; e mandou que fosse guardado no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.