Atos 22

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 “Efe yora mĩshtichi, ea nikakãfe ẽ mato yoinõ ea chakafafo keskara, ea anã chakafayamanõfo,” ixõ ato yoini.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Hebreo mekapa ato yoiaito nikakani, tsoa pishta tooxinima. Askaifono Pablo anã ato yoini,
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 “Ẽri judeo. Tarso anoax ẽ fakea, Cilicia mai anoax. Akka ẽ nono Jerusalén anoax yosia, ẽfe maestro Gamalielxõ ẽ tãpia. Na Moisés nõko xinifo yoipaoni anori ẽ yoimis. Mẽxotaima ẽ shinãkõimis ẽfe õitifoyaxõ ẽ Nios Ifofapaikĩ. Nã mã Nios Ifofapaiyai keskafakĩ ẽri askafapaoni.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Taefakĩ a Jesús Ifofaifo ẽ ato omiskõimakĩ ẽ ato retepaipaoni. Nãskaxõ ẽ ato achixõ karaxa mẽra ẽ ato ikimapaoni, feronãfakefoya kẽrofo.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 A ato Nios kĩfixomisfãfe ãto xanĩfofo feta a xanĩfo fetsafãfe mato yoitirofo nã ẽ mato yoiai keskara. Nãfãfe ea kirika kenexõ inãnifo, nofe yorafo judeofo Damasco anoafo ẽ ato foxotanõ. Nãskax ẽ ari kani a Nios Ifofaafo ato fenaikai, ato achixõ Jerusalén ano ato efexiki anoxõ ato omiskõimaxiki,” ixõ Pablo ato yoini.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 Anã Pablo ato yoini iskafakĩ: “Akka fãi kaikĩ mẽ chaima Damasco faikaino, nãnoxõ xini keya oa luz keskarato nai mẽraxõ ea chaxakõitani.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Ea askafaino ẽ nãmã pakeni. Nãskaxõ mekaito ẽ nikani, ea iskafaito: ‘Saulo, Saulo, ¿afeskakĩ mĩ ea omiskõimanimẽ?’ ea faito.
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Ea askafaito ẽ yõkani iskafakĩ: ‘¿Mĩ tsoamẽ, Ifo?’ ẽ faito ea kemani iskafakĩ: ‘Ẽkĩa Jesús Nazarete anoa, nã mĩ ea omiskõimanai,’ ea fani.
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 A efe foaifãfe luz keskarato ea chaxatanaito õikani ratenifo. Akka a ea yoi mekaito tsõa nikanima.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Ea askafaito ẽ yõkani iskafakĩ: ‘¿Ifo, ẽ afeskatiromẽ?’ ẽ faito, nõko Ifãfe ea iskafani: ‘Fininãkafãta Damasco ano katãfe. Anoxõ ẽ mia yoi kaikai mĩ afaa afeskafaimãkai,’ ea fani.
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Akka anã ẽ fẽro õitiroma ini, nã luzpa ea fechaxki mã ea fẽxoano. Nãskakẽ a efe foaifãfe ea mẽtsoxõ Damasco ano iyonifo.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 “Nãno feronãfake ãfe ane Ananías ika ini. Nãato Nios nikakõixõ a Moisés yoini keskara nikakõipaoni. Nãnoxõ judeofãfe Damasco ano ikaxõ aõnoa yoisharapaonifo.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Ẽ Damasco ano nokoano ekeki Ananías oni ea õiyoi. Mã ekeki oxõ ea iskafani: ‘Efe yorashta Saulo, anã õife,’ ea faino koshikõi ẽ anã fẽro õini. Nãskaxõ ẽ õisharakõini.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Anoxõ ea yoini iskafakĩ: ‘Nõko xinifãfe ãto Niospa mia katoa, a mia amapaiyai keskara mĩ tãpinõ. Askatari ãfe Fake sharafinakõia mĩ õinõ, ãfe meka sharafinakõia nikayanã.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Nãskaxõ mĩ ato yoixii Niosnoa, nã maniafo tii anoa, nã mĩ õiaifoya, nã mĩ nikaifo.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Nãskakẽ samarakakima koshikõi fininãkafãta maotisafe faka mẽra ikipakekafãfe nõko Ifãfe ãfe aneõxõ mia chaka soaxonõ,’ ea fani” ixõ Pablo ato yoini.
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 Anã Pablo ato yoini iskafakĩ: “Mẽ Jerusalén ano anã oax, Nios kĩfiti pexefã mẽra ẽ kani anoxõ Nios kĩfikai. Nãnoxõ ẽ õia oa namakẽ õia ẽ fani.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Ẽ nõko Ifo õini ea iskafaito: ‘Nã Jerusalén anoax koshi tsekekaitãfe, mĩ eõnoa yoiaito mia tsõa nikaima kiki,’ ea fani.
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Ea askafaito ẽ kemakĩ iskafani: ‘Ifo, mã ea tãpiafo nã ichanãti pexe mẽranoafo kaxõ ẽ ato achixõ karaxa mẽra ẽ ato ikimapaoni a mia Ifofaifo. Askatari ẽ ato koshaketsapaoni.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Askatari a mĩ inakõi Esteban reteaifono, ẽri nãno ato fe ini reteaifono. Nãskaxõ ẽ ato rapati kexexoni.’
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Ẽ askafaino nõko Ifãfe ea yoini: ‘Fininãkafãta fãi katãfe, mai fetsafo ari chaikõi ẽ mia nĩchikai a judeofoma ari,’ ea fani,” ixõ Pablo ato yoini.
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Ato askafaito nikakani, akka fãsikõi yorafo mekainĩfofãnifo: “Na feronãfake chaka retefe anã niyamanõ,” fayanã chakafakĩ mekafanifo.
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Nãskakakĩ õitifishkikĩ finayanã fãsikõi mekakakĩ ãto rapati taa taa ayanã fomãkĩa mapo saakĩ fetsanifo.
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Askafaifãfe nikakĩ a soraro xanĩfãfe ato yoini Pablo karaxa mẽra ikimanõfo, koshaketsakaxõ, nãskafaifono ato yoinõ afeskai a yorafo akiki chakai mekakanimãkai.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Akka mã metexkereakaxõ koshapaiyaifono, a soraro xanĩfo fẽtsa Pablo yoini iskafakĩ: “¿Tsõa mia yoiamẽ mã romanõ koshanõ xanĩfo yõkaxoma?”
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Askafaito nikai a soraro xanĩfo ãfe xanĩfokõi yoikai kani iskafakĩ: “¿Mĩ afeska faimẽ, na feronãfakeri nofe romanõ?”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Askafaito nikakĩ soraro xanĩfokõi Pablo ano kani yõkaikai. “¿Mĩ chanĩmamẽ mĩ romanõmẽ?” ixõ yõkaito, “Ẽje, ẽri romanõki,” Pablo fani.
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Askafaito nikakĩ a xanĩfãfe yoini iskafakĩ: “Ẽ romanõ ixiki kori ichapa ẽ ato inãni, akka taeyoi ẽ romanõ iyopaonima,” faito nikaki, Pablo kemani iskafakĩ: “Akka ẽfi romanõkõiki,” fani.
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Ato askafaito nikakani a koiro fichi koshapaiyaifo a makinoax fonifo. Nã soraro xanĩfãfe mã tãpiax Pablo romanõkõikẽ nikai ratekõini cadenãnã ato metexkerekamax.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Nãskata pena fetsa soraro xanĩfokõichi tãpipaikõikĩ judeofãfe aõnoa afaa yoiafomãkĩ, a cadenãnã menexafo mẽpeni. Nãskaxõ ato ichanãfani a Niosnoa ato yoimisfo ato kexemisfoya, a xanĩfokõifo. Nãskaxõ Pablo kãimaxõ ãto ferotaifi nĩchini.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.