Atos 21

Niospa meka fena Jesucristoõnoa (YAANT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Anoa a Nios Ifofaafo nõ ato õifaini, kanõanãfãnẽ nõ nanekaini kaax Cos ano nõ nokoni. Anoax kaax pena fetsa Rodas ano nõ nokoni, anã anoax kaax Pátara ano nõ nokoni.
1 Depois de nos apartarmos, fizemo-nos à vela e, correndo em direitura, chegamos a Cós; no dia seguinte, a Rodes, e dali, a Pátara.
2 Nã Pátara anoxõ kanõanãfã nõ fichini Fenicia ano kaino, não nõ nanekaini.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Kakĩ fakafã nakirafe Chipre mai toomãfã nõ õifaini. Nã Chipre mai nõko põya mishkiori ini. Nã finõfaini kaax Siria ano nõ nokoni. Nãnoxõ pexe rasi Tiro fai fototai nokoxõ kanõanãfã mẽranoa afama mĩshtifo mãpemanifo.
3 Quando Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Nãnoa a Nios Ifofaafo nõ ato fichini, nãno nõ ato fe siete nia oxani. Nãfãfe Pablo yoinifo Niospa Yõshi Sharapa ato shinãmanaino iskafakakĩ: “Jerusalén ano kayamafe. Anoxõ mia retepaikani kiki,” ixõ yoinifo.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias; e eles, movidos pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Askafaifono mã siete nia finõta nõ anoax kaino, keyokõi ãto ãfifo fe ãto fakefo fe nofe fonifo pexe rasi pasotai. Nãnoxõ nã mãshifã anoxõ ratokonõ mai chachipakefofã nõ Epa Nios kĩfini.
5 Passados aqueles dias, tendo-nos retirado, prosseguimos viagem, acompanhados por todos, cada um com sua mulher e filhos, até fora da cidade; ajoelhados na praia, oramos.
6 Nãskata mã nõ kakĩ nõ ato yoisharaketsata, kanõanãfã mẽra nõ naneinãkafani, akka atii anã fenifo ãto pexe ano.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, então, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Nãskata kanõanãfãnẽ nõ kai Tiro ano nõ nokoni, nãnoax kaax Tolemaida ano nõ nokoni. Nãnoax a Nios Ifofaafo fe nõ ato fe yoinãsharakõini, askatari nãno nõ ato fe oxa fishtiyoni.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Nãskata nãnoax kaax pena fetsa Cesarea ano nõ nokoni. Nãnoax Felipe pexe ano nõ kani. Nã Felipe Niospa meka shara yoimis ini. A Jesús Ifofaafãfe afetĩama Felipe ifinifo Jerusalén anoxõ a piaifo ato paxkaxonõ. Seis feronãfake fetsafoya Felipe ifinifo ato feta yononõ. Nãato pexe ano nõ nẽteni.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia; e, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Felipe fake xotofake cuatro inifo fenemais. Nãfãfe Niospa Yõshi Sharapa ato shinãmanaino ato yoipaonifo.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Nãno nõ oxa ranãni, nãno Judea anoax feronãfake ãfe ane Agabo nokoki nokoni. Nãato Niosnoa yoimis ini, a inõpokoai yoikĩ.
10 Demorando-nos ali alguns dias, desceu da Judeia um profeta chamado Ágabo;
11 Mã noko ano nokoxõ, Pablo ãfe nanexemeti fĩata, aõ metexkere ita aõ otexkere ini. Nãskaxõ ato yoini iskafakĩ: “Niospa Yõshi Sharapa ea yoi Jerusalén anoxõ judeofãfe na nanexemeti ifo iskafaxikani. Nãskaxõ yora fetsafo inãxikani,” ixõ Agabo ato yoini.
11 e, vindo ter conosco, tomando o cinto de Paulo, ligando com ele os próprios pés e mãos, declarou: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus, em Jerusalém, farão ao dono deste cinto e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Noko askafaito nikakĩ Cesarea anoafo feta, “Jerusalén ano kayamafe,” nõ Pablo fani.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar, rogamos a Paulo que não subisse a Jerusalém.
13 Askafaifono Pablo noko kemani iskafakĩ: “¿Afeskakĩ mã oiaiyanã mã ea shinãmitsamanimẽ? Mẽ itipinĩshara ea nexayamakakĩ ea retekani Jerusalén anoxõ, nõko Ifo Jesúsxõ ea askafakani,” Pablo noko faito,
13 Então, ele respondeu: Que fazeis chorando e quebrantando-me o coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 nõ anã afaa fanima noko nikayamaito. Nãskaxõ nõ yoini iskafakĩ: “Nõko Ifãfe nã mia apaiyai keskafanõ,” ixõ nõ yoini.
14 Como, porém, não o persuadimos, conformados, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Mã askata nõ itipinĩ fani, nãskax nõ Jerusalén ano kani.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, subimos para Jerusalém;
16 Nõ kaino a Nios Ifofaafo ranãri nofe fonifo Cesarea anoax. Nãfãfe noko iyonifo feronãfake ãfe ane Mnasón pexe ano, nã Mnasón Chipre anoa ini. Nãato afetĩama Nios Ifofakĩ taefani. Nãskaxõ ãfe pexe anoxõ noko ifini ano nõ oxanõ.
16 e alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Mã nõ Jerusalén ano nokoano a nofeta Jesús Ifofamisfãfe noko ifinifo nokoki inimakõiyanã.
17 Tendo nós chegado a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Askata pena fetsa Pablo nofe kani Santiago õikai. A Nios Ifofaafo ato kexemisfori nãno inifo.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Mã atoki nokoxõ Pablo ato yoisharakõini. Nãskaxõ ato yoipakeni a Niospa aõxõ a judeofoma ato chanĩmara famakõikẽ.
19 E, tendo-os saudado, contou minuciosamente o que Deus fizera entre os gentios por seu ministério.
20 Ato yoiaito nikakakĩ, “Nios fãsi sharakõi,” fanifo. Nãskaxõ Pablo yoinifo iskafakakĩ: “Nofe yorashta, nõ mia yoisharapai, mã mĩ õimiski na judeofãfe ichapakõichi mã nõko Ifo Jesús chanĩmara fafiakaxõ, nãfãfe a Moisés yoini keskara nikapaikõimisfo.
20 Ouvindo-o, deram eles glória a Deus e lhe disseram: Bem vês, irmão, quantas dezenas de milhares há entre os judeus que creram, e todos são zelosos da lei;
21 Nãfãfe yoiafo judeofo a yora fetsafo mẽra ikafo mĩ ato yoikẽ iskafaki: ‘A Moisés yoini keskara nikayamakãfe,’ ixõ mĩ ato yoikẽ, ‘Askatari mãto fakefo foshki repa xateyamakãfe, askatari a mã imis keskai anã askayamakãfe,’ ixõ mĩ ato yoimiskẽ.
21 e foram informados a teu respeito que ensinas todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da lei.
22 Akka, ¿nõ afeskaimẽ, yorafãfe nikakani mã mĩ nono oano?
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão da tua chegada.
23 Akka nã nõ mia yoiai keskafe. Na cuatro feronãfakefãfe Nios yoiafoki iskafakakĩ: ‘Epa Niosi, mĩ noko yoia keskai nõ askakõikai,’ ixõ yoiafoki.
23 Faze, portanto, o que te vamos dizer: estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, aceitaram voto;
24 Akka na cuatro feronãfake fe Nios yoiti pexefã mẽra katãfe, nõ imis keskai ato fe ife mãto chaka soaxikakĩ. Mĩ ato kopifaxõfe mato testeaifono. Mĩ ato askafaito õikakĩ keyokõichi tãpitirofo a mĩõnoa yoiaifo ãa chanĩkani. Askatamaroko mĩri a Moisés yoini keskara mĩ nikakõimis.
24 toma-os, purifica-te com eles e faze a despesa necessária para que raspem a cabeça; e saberão todos que não é verdade o que se diz a teu respeito; e que, pelo contrário, andas também, tu mesmo, guardando a lei.
25 Akka a judeofofãfema a Jesús Ifofaafãfe mã chanĩmara fakõinafo. Akka mã nõ ato kirika kenexona iskafakĩ: ‘Nõ nami pitiroma na nõko niosra ixõ afara onifakaxõ fetsafãfe inãfono. Askatari yoinãfo ãfe imiri nõ ayatiroma. Askatari yoinã ina fakaxõ tetoxakafo ãfe imi foyamaitori ãfe nami nõ pitiroma, askatari nõko ãfima nõ chotatiroma, kẽromãri ãfe fenema chotamatiroma,’ ixõ nõ ato yoia,” Pablo fanifo.
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas.
26 Nãskafaifono nã cuatro feronãfake Pablo ato iyoni. Nãskata pena fetsa ato fe Nios kĩfiti pexefã mẽra ikini, ãto chaka soaxikakĩ. Nãskata a Nios kĩfiti pexefã mẽra ikikaini xanĩfo yoixiki a Epa Niospa yoini keskara afetĩa keyoimãkai, nã tiitori yoinã retexõ Epa Nios inãpaikakĩ.
26 Então, Paulo, tomando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Mã siete nia ikano judeofo Asia mai anoax fokaxõ Nios kĩfiti pexefã anoa Pablo õikakĩ yorafo yoinifo Pablo chakafakĩ mekafanõfo. Ato askafaifono Pablo achinifo.
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus vindos da Ásia, tendo visto Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 Mã Pablo achikaxõ fãsikõi ato yoinifo iskafakakĩ: “Israelifãfe, nofeta nãkifẽkape, a na feronãfake kafãsakĩ yorafo ato pãrafofãsa famiski. Nõko maifo tii anoa ato chakafakĩ yoimiski. Askatari a Moisés noko yoini anori nikayamakãfe ato fai. Askatari nõko Nios kĩfiti pexefã chakafakĩ mekafai. Askatari nõko Nios kĩfiti pexefã sharafinakõifiano chakafaa, a mẽra nõko kaifoma griego yorafo ikimana,” fanifo.
28 gritando: Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte ensina todos a serem contra o povo, contra a lei e contra este lugar; ainda mais, introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Akka taeyoi Pablo õinifo pexe rasi ano nã Trófimo fe kafãsaito. Nã Trófimo Efeso anoa ini. Na Pablo nõko Nios kĩfiti pexefã mẽra Trófimo ikikinaki ixõ shinãnifo aa yamafiano.
29 Pois, antes, tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e julgavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Nãskakẽ pexe rasi anoax mekai fetsenifo, nãskaifono yorafo nikaferakani ichonifo. Nãskakaxõ Pablo achikaxõ Nios kĩfiti pexefã mẽranoa kãimanifo. Nãskata Nios kĩfiti pexefã koshikõi feponifo.
30 Agitou-se toda a cidade, havendo concorrência do povo; e, agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Nãskaxõ mã chaima reteaifono, romanõ anoa sorarofãfe ãto xanĩfãfe nikani pexe rasi Jerusalén anoafãfe yõachẽpeaifãfe.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante da força que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Nãskaifãfe nikakĩ a soraro xanĩfãfe a afe rafeafoya ãfe sorarofo ichanãfani. Nãskax ato fe koshikõi ichoni yorafo mẽra, a soraro xanĩfo ãfe sorarofo fe kaito õikakĩ anã tsõa Pablo seteketsanima enerisafanifo.
32 Então, este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Nãskata a soraro xanĩfãfe mã Pabloki kaxõ mã achixõ, cadenãs rafeta ato metexkere amani. Nãskaxõ chipo yõkani tsoamãki, askatari afaa afeska faamãki.
33 Aproximando-se o comandante, apoderou-se de Paulo e ordenou que fosse acorrentado com duas cadeias, perguntando quem era e o que havia feito.
34 Akka askafaino yorafo fanĩrira mekai fetsenifo anoris yoinifoma. Nãskai mekai fetseaifono soraro xanĩfãfe tãpitiroma ini. Nãskaxõ sorarofo mẽra ato iyomani.
34 Na multidão, uns gritavam de um modo; outros, de outro; não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Mã chaima sorarofo mẽra nokoikaino, anoxõ yorafãfe retepaiyaifono, sorarofãfe Pablo chishtokaxõ iyonifo yorafãfe afeska fanõfoma.
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 Nãskakẽ keyokõi acho fokani fãsikõi mekafonifo. “Aa chaka reterisafakãfe,” ato faafonifo.
36 pois a massa de povo o seguia gritando: Mata-o!
37 A sorarofo ika mẽra mã ikimanaifono, a sorarofãfe ãto xanĩfo Pablo yõkani: “¿Ẽ mefe pishta mekatiromẽ?” faito soraro xanĩfãfe kemani iskafakĩ: “¿Griego mekapa mĩ mekatiromẽ?
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 Akka, ¿mĩmamẽ a Ejipto anoa afetĩama xanĩfo potapaiyanã cuatro mil yorafo tsõa istoma iyoni?” ixõ xanĩfãfe yõkani.
38 Não és tu, porventura, o egípcio que, há tempos, sublevou e conduziu ao deserto quatro mil sicários?
39 Askafaito nikakĩ Pablo kemani iskafakĩ: “Maa, ẽma. Ẽfi judeoki. Ẽfi Tarso anoax fakeakĩ nã pexe rasi Cilicia mẽranoax. Akka na yorafo ẽ ato yoinõ ea yoife,” faito,
39 Respondeu-lhe Paulo: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; e rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 nã soraro xanĩfãfe, “Mĩ ato yoitiro,” fani. Nãskafaino Pablo kipiti ano niinãkafã mẽshainãkafã, “Mekayamakãfe,” oinoma ato fani. Mã ato nishpafaxõ hebreo mekapa iskafakĩ ato yoini:
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escada, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.