Marcos 7
Yaminahua NT (YAA_TBL) vs ACF
1 Nãskata fariseofo fe a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfo Jerusalén anoax Jesús ano fenifo.
1 E ajuntaram-se a ele os fariseus, e alguns dos escribas que tinham vindo de Jerusalém.
2 Nãfãfe õinifo Jesúsxõ tãpimisfãfe mechokomexoma piaifãfe, a ãto xinifãfe yoinifo keskayamaifono. Nãskakẽ ato mekafanifo. Akka fariseofãfe keyokõi judeofo ãto xinifãfe yoipaoni keskapaonifo. Piamax taeyoi mechomepaonifo chipo pixakakĩ.
2 E, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar, os repreendiam.
3 — ausente —
3 Porque os fariseus, e todos os judeus, conservando a tradição dos antigos, não comem sem lavar as mãos muitas vezes;
4 Akka a afarafo ato miniaifo anoax fekanax, a ato xinifãfe yoinifo keskai mechokomekaxoma pitirofoma. Ãto xinifãfe afarafo feyafapaonifo keskai nãfori askapainifo. Ãto kechofoya, ãto jarafoya ãto ochamefetifoya, ãto rakoti chokapaonifo ãto xinifãfe apaonifo keskara.
4 E, quando voltam do mercado, se não se lavarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de metal e as camas.
5 Nãskakẽ fariseofo feta a Moisés yoikĩ kirika keneni keskara ato tãpimamisfãfe Jesús yõkanifo: “¿Afeskakĩ na mĩõxõ tãpimisfãfe a nõko xinifãfe yoinifo keskara nikakanimamẽ na mechokomexoma piaifofaifãfe?”
5 Depois perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos por lavar?
6 Jesús ato kemani iskafakĩ: “Nã Niospa meka yoimisto Isaías matoõnoa yoini iskafakĩ: Na yorafãfe afaa tãpiafoma ato feparapaimisfo. Na yorafãfe eõnoa yoisharafikakĩ, akka ãto õiti mẽraxõ ea shinãsharafoma. Ãakõi ichanãkanax fanãikani ea kĩfiyanã. A yorafo tãpimanaifo keskarakai ẽfe mekama. Ãakõi shinãkaxõ ato yoikani, ixõ Isaías Niospa meka keneni.
6 E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito:Este povo honra-me com os lábios,Mas o seu coração está longe de mim;
7 — ausente —
7 Em vão, porém, me honram,Ensinando doutrinas que são mandamentos de homens.
8 Nãskakẽ a Niospa yoini keskara mã shinãkima, a mãto xinifãfe yoini keskara mã shinãmis.
8 Porque, deixando o mandamento de Deus, retendes a tradição dos homens; como o lavar dos jarros e dos copos; e fazeis muitas outras coisas semelhantes a estas.
9 “Nã mã shinãpaiyai keskara fisti mã shinãpai. Nãskakẽ a Niospa mato yoini keskara mã anã nikapaima.
9 E dizia-lhes: Bem invalidais o mandamento de Deus para guardardes a vossa tradição.
10 Akka Moisés yoini iskafakĩ: ‘Mãto epa yafi mãto efa nikasharakãfe. Akka a ãto apa yafi ãto afa chakafaifo ato retekãfe,’ ixõ yoini.
10 Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e quem maldisser, ou o pai ou a mãe, certamente morrerá.
11 Anori kenekĩ yoifinino, akka mã yoikĩ iskafamis: ‘Feronãfãke ãfe apa yafi ãfe afa yoikĩ iskafatiro: “Ẽ mato afaa inãtiroma, nã ẽfenãfo mẽ Nios inãkĩ ixõ yoitirofo,” ’ mã famis. Nãskata a Niospa yoini anori mã ato yoimisma mãto epa yafi mãto efa kexeshakãfe ifiano. Akka mã ato yoimis iskafakĩ: ‘Anã mãto epa yafi mãto efa mã afaa inãtiroma,’ ixõ mã ato yoimis. Na shara.
11 Vós, porém, dizeis: Se um homem disser ao pai ou à mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor;
12 — ausente —
12 Nada mais lhe deixais fazer por seu pai ou por sua mãe,
13 Nãskakẽ a Niospa yoini anori yoitama, a mãto xinifãfe yoipaonifo anori fisti mã ato yoimis. Nãskaxõ afara fetsafo mã famis, Niospa mekakõi mã yoimisma,” ixõ Jesús ato yoini.
13 Invalidando assim a palavra de Deus pela vossa tradição, que vós ordenastes. E muitas coisas fazeis semelhantes a estas.
14 Nãskaxõ Jesús yorafo kenaxõ ato yoini iskafakĩ: “Keyokõichi ea nikasharakõikãfe tãpisharakõixikakĩ ẽ mato yoinõ.
14 E, chamando outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me vós, todos, e compreendei.
15 Nã nõ piaitokai noko chakana fatiroma, akka nõko shinã mẽraxõ nõ afara chakafo shinãito noko chakanafatiro.
15 Nada há, fora do homem, que, entrando nele, o possa contaminar; mas o que sai dele isso é que contamina o homem.
16 Mã pachoyakĩ nikasharakãfe,” ato fani.
16 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
17 Nãskata Jesús yorafo nĩchifaini pexe mẽra ikini, nãnoxõ a aõxõ tãpimisfãfe yõkanifo: “A mĩ yorafo yoia keskara nokori yoife nõ tãpinõ,” faifono, ato yoikĩ iskafani:
17 Depois, quando deixou a multidão, e entrou em casa, os seus discípulos o interrogavam acerca desta parábola.
18 “¿Afeskakĩ mãri mã nikasharaimamẽ? ¿Mã tãpiamamẽ afara nõ piato nõko xaki mẽraxõ noko chakafatiroma?
18 E ele disse-lhes: Assim também vós estais sem entendimento? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 Akka a nõ piai nõko õiti mẽra kaima, nõko ãto mẽra kai, mã nõko ãto mẽranoax payokomeano chipo nõ aya safatiro.” “Akka a nõ piai chakama, keyokõi shara,” ixõ ato yoini.
19 Porque não entra no seu coração, mas no ventre, e é lançado fora, ficando puras todas as comidas?
20 Nãskaxõ anã ato yoini: “Akka mãto shinãmã shinãxõ mã afarafo chakafatiro.
20 E dizia: O que sai do homem isso contamina o homem.
21 Nãskakẽ ãto shinã mẽraxõ shinãkakĩ, yorafãfe afara chakafo shinãmisfo. Feronãfakefãfe ãto ãfima chotaifono, kẽrofãferi ãto fenema chotamamisfo. Nãskata yometsokata, ato retemisfo. Askatari kẽro fetsafo kaxefakãta, fetsafo chakafakĩ, mekafakãta; afara fetsafo chakafakãta, ato pãrakãta, a afara apaiyaifo fisti akãta, a fetsafãfe fiaiti fipaikãta, ãa chanĩkãta, ãa kakapaikãta, askatari shinãsharamisfoma.
21 Porque do interior do coração dos homens saem os maus pensamentos, os adultérios, as fornicações, os homicídios,
22 — ausente —
22 Os furtos, a avareza, as maldades, o engano, a dissolução, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a loucura.
23 Nã afara chakafo ãto shinã mẽraxõ shinãifo keskafakĩ nãato ato chakafaxii,” ixõ ato yoini.
23 Todos estes males procedem de dentro e contaminam o homem.
24 Nãskata nãnoax pexe rasi Tiro ano Jesús kani. Mã kaax pexe fetsa mẽra ikini, ano ikikẽ tsõa tãpiamanõ. Akka nãno ikiax onetiroma ini.
24 E, levantando-se dali, foi para os termos de Tiro e de Sidom. E, entrando numa casa, não queria que alguém o soubesse, mas não pôde esconder-se;
25 Nãnoa koshikõi tãpinifo, nãskakẽ nã fake xotofake niafaka naneato ãfe afa Jesús ano kaxõ a nãmã ratokonõ mai chachipakefofãni.
25 Porque uma mulher, cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo falar dele, foi e lançou-se aos seus pés.
26 Nã kẽro xoko fetsa Sirofenicia mai anoa ini. Nãskakẽ Jesús ano kani. Kaxõ yoikai iskafakĩ: “Ẽfe fake xotofake makinoa niafaka yõshi chaka potaxõfe,” fani.
26 E esta mulher era grega, siro-fenícia de nação, e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Askafafiaito nikakĩ Jesús yoini iskafakĩ: “Ãa fakefãfe pikĩ taefayonõfo. Enefe, a fakefãfe piai fĩaxõ nõ paxta inã, askarakai sharamaki,” faito,
27 Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos; porque não convém tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
28 nã kẽromã kemani iskafakĩ: “Ẽje Ifo, a mĩ ea yoiai keskara mẽ nikai. Akka paxtafãfe pitirofo a fakefãfe piai ãfe potofo mĩsa nãmã keyo pakeaito,” faito,
28 Ela, porém, respondeu, e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos comem, debaixo da mesa, as migalhas dos filhos.
29 Jesús yoini iskafakĩ: “Chanĩma, mĩ ea kemasharakõia. Nãskakẽ mã mĩ katiro, mĩ fake xotofake makinoax mã niafaka yõshi chaka mã tsekeaki,” fani.
29 Então ele disse-lhe: Por essa palavra, vai; o demônio já saiu de tua filha.
30 Nã kẽro mã ãfe pexe ano nokoxõ õia ãfe fake xotofake raka ini, a makinoax mã niafaka tsekeano.
30 E, indo ela para sua casa, achou a filha deitada sobre a cama, e que o demônio já tinha saído.
31 Jesús Tiro mai anoax tsekekainikakĩ, Sidón yafi pexe rasi Decápolis finõfaini kaax, Galilea ĩamãfã kesemẽ nokoni.
31 E ele, tornando a sair dos termos de Tiro e de Sidom, foi até ao mar da Galiléia, pelos confins de Decápolis.
32 Nãno yorafãfe feronãfake mekamisma ita pãstokõi iyonifo. Mã iyokaxõ yoinifo iskafakakĩ: “Mĩ mĩfi mãmãfe nikamismaki pãstokĩ,” faifono,
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente; e rogaram-lhe que pusesse a mão sobre ele.
33 Jesús a fisti ori iyoni, yorafo makinoa. Nãskaxõ ãfe mĩfi ãfe pacho kini mẽra meeini. Askafatari ãfe mifiki kemo mechota ãfe ana ramãkani.
33 E, tirando-o à parte, de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos; e, cuspindo, tocou-lhe na língua.
34 Nãskafata nai foisnĩfofã xakaita yoini iskafakĩ: “Efata,” fakĩ. (Akka nõko mekapa nõ yoimis iskafakĩ: “Papeita nikasharafe,” faki.)
34 E, levantando os olhos ao céu, suspirou, e disse: Efatá; isto é, Abre-te.
35 Nãskafaino, nã pãsto ãfe pãcho nikasharakõini. Ãfe anari sharakõitani, nãskax meka sharakõini.
35 E logo se abriram os seus ouvidos, e a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.
36 Nãskafata, “Mã tsoa yoiki,” Jesús ato fafiaino, askatamaroko ato yoikĩ finakõifofãsa fanifo.
36 E ordenou-lhes que a ninguém o dissessem; mas, quanto mais lhos proibia, tanto mais o divulgavam.
37 Nãskakẽ, “¡Kee, õikapo! ¿Afeskaxõ iskara sharafaimẽ?” ikata iskafakĩ yoinifo: “A pastofo ato sharafaino mã nikakani, a mekamisfomari mã ato sharafaino mã mekakani,” ikanax yoinãnifo.
37 E, admirando-se sobremaneira, diziam: Tudo faz bem; faz ouvir os surdos e falar os mudos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.