Atos 28

Yaminahua NT (YAA_TBL) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Mã nõ keyokõi fãkafã kesemẽ nokoxõ, nõ tãpini nã fãkafã nẽxpakĩa mai toomãfã ãfe ane Maltakẽ.
1 Havendo escapado, então, souberam que a ilha se chamava Malta.
2 Nãnoxõ keyokõi noko ifisharakõinifo. Nãnoax nokoki oi ikaino, matsikõi ini. Nãskakẽ anoxõ chii ketefakaxõ, “Yoofẽkãfe,” noko fanifo.
2 E os bárbaros usaram conosco de não pouca humanidade; porque, acendendo uma grande fogueira, nos recolheram a todos por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 Pablo nãnoxõ karoya shano ikõferani chii ketefakĩ. Mã chii ketefaino chii xanamei shano kãikerani oxõ mifiki chachini. Mã mifiki chachiax aõ neetani.
3 E, havendo Paulo ajuntado uma quantidade de vides e pondo-as no fogo, uma víbora, fugindo do calor, lhe acometeu a mão.
4 Pablo ãfe mifi shano ronokẽ õikani ãa ranã iskai fetsenifo: “A na feronãfãke ato retemis rakikĩa. Fakafã anoax nokosharafiaino, mã Niospa shano chachimana nai rakikĩa,” ikanax yoinãnifo.
4 E os bárbaros, vendo-lhe a víbora pendurada na mão, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, visto como, escapando do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Akka Pablo metashkiri itakĩ shano chii nẽxpakĩa potani. Shanopa chachifiano Pablo paemenima.
5 Mas, sacudindo ele a víbora no fogo, não padeceu nenhum mal.
6 Nãskakẽ keyokõichi õiketsanifo faraxinãkafanax naira ikaxõ. Akka faraxiyamaito õikakĩ, iskafanifo: “Nakai retemitsamisma, nafi nioski,” ikanax yoinãnifo.
6 E eles esperavam que viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado já muito e vendo que nenhum incômodo lhe sobrevinha, mudando de parecer, diziam que era um deus.
7 Anoxõ shinã nã xanĩfo Publio chaima ika ini. Nãnori yorafo afe ikafo ini. Nã xanĩfãfe ãfe pexe anoxõ noko ifisharakõixõ noko pĩchasharakõixoni, tres nia ano nõ oxaino.
7 E ali, próximo daquele mesmo lugar, havia umas herdades que pertenciam ao principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou benignamente por três dias.
8 Nãnoax Publio ãfe apa isinĩ iki rakani, yonayanã chixoi. Nãskaino Pablo õikai kaxõ Epa Nios kĩfixota ãfe mĩfi mãmãsharani.
8 Aconteceu estar de cama enfermo de febres e disenteria o pai de Públio, que Paulo foi ver, e, havendo orado, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Pablo sharafaito nikakanax a isinĩ ikaifori nã ika anoax feafono Pablo ato sharafapani.
9 Feito, pois, isto, vieram também ter com ele os demais que na ilha tinham enfermidades e sararam,
10 Ato askafaito õi kakĩ anoxõ afama mĩshtifo noko inãketsanifo. Nãskata mã nõ ato makinoax kai kanõanãfã mẽra nõ naneikainaino, anã afama mĩshtifo noko inãnifo a nõ kakĩ pifoikai.
10 os quais nos distinguiram também com muitas honras; e, havendo de navegar, nos proveram das coisas necessárias.
11 Nãskata anoxõ mã nõ tres oxe akax, kanõanãfã mẽra nõ naneinãkafãni. Nã kanõanãfãnẽ nã mai anoxõ mechaka finõmani. Nã kanõanãfã Alejandría anoa ini. Nã kanõanãfã recho koki afarafo tsaoxõ fonifo na nõko niosra ikaxõ, fetsa ãfe ane Castor ini, fetsari Pólux ini.
11 Três meses depois, partimos num navio de Alexandria, que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Nãskax nõ nokoni Siracusa fai fotoa ano, nãno nõ tres nia oxayoni.
12 E, chegando a Siracusa, ficamos ali três dias,
13 Nãnoax kanõanãfãnẽ nõ anã kai fakafã ketokonõ pishtakõi nõ kaax Regio ano nõ nokoni. Nãnoxõ pena fetsa nẽfefãnẽ noko ani a xini oaikirinoaxma oxõ. Nãskakẽ nãnoax kaax pena fetsa nõ nokoni Puteoli ano.
13 donde, indo costeando, viemos a Régio; e, soprando, um dia depois, um vento do sul, chegamos no segundo dia a Putéoli,
14 Nãnoa a Jesús Ifofaafo nõ ato fichini nãfãfe noko yoikĩ iskafanifo: “Nono nofe oxa ranãyokãfe,” noko fanifo. Nãskata nãnoax ato makinoax kaax chipo Roma ano nõ nokoni.
14 onde, achando alguns irmãos, nos rogaram que por sete dias ficássemos com eles; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Mã nõ kaino nõ Roma ano nokoyoamano a Jesús Ifofamisfãfe Roma anoxõ nikaketsanifo. Nãskakẽ nokoki nokoifekani fenifo. Atiri pexe rasi Foro de Apio anoax fenifo, atiri pexe rasi Tres Tabernas anoax nokoki nokonifo. Askaifãfe õikĩ Pablo Epa Nios kĩfikĩ iskafani: “Aicho Epa Niosi, mĩ yorafo ekeki nĩchiaki,” fani inimakõiyanã.
15 E de lá, ouvindo os irmãos novas de nós, nos saíram ao encontro à Praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, vendo-os, deu graças a Deus e tomou ânimo.
16 Mã nõ Roma ano nokoano, xanĩfãfe ato yoini pexe fetsa mẽra ares Pablo inõ, anoxõ soraro fistichi kexenõ.
16 E, logo que chegamos a Roma, o centurião entregou os presos ao general dos exércitos; mas a Paulo se lhe permitiu morar por sua conta, com o soldado que o guardava.
17 Mã nokoitaxakakĩ ano tres nia ixõ, Pablo judeofo xanĩfofo Roma anoa ato kenamani fenõfo. Mã fekanax ichanãfono Pablo ato yoini iskafakĩ: “Efe yora mĩshtichi, ea nikakapo ẽ mato yoinõ. Ẽkai judeofo chakafakĩ mekafamisma. A nõko xinifo ipaonifo keskarari ẽ chakafakĩ mekafayamafiakẽ, ea achikaxõ Jerusalén anoxõ romanõfo ano ea nĩchinifo.
17 E aconteceu que, três dias depois, Paulo convocou os principais dos judeus e, juntos eles, lhes disse: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo ou contra os ritos paternos, vim, contudo, preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos,
18 Nãnoxõ mã ea yõkakaxõ, ea nĩchipainifo, ẽkairoko afaa chakafakẽ ea retexikakĩ.
18 os quais, havendo-me examinado, queriam soltar- me, por não haver em mim crime algum de morte.
19 Ea askafaifono, akka judeofãfe ea iskafayameafo: ‘A chaka kãimayamafe,’ ea faifono, ẽ xanĩfofo yoini iskafakĩ: ‘Ẽ xanĩfokõi César ano kapai ato ea yoinõ, ẽ afaa chakafayamafiakẽ efe yorafãfe eõnoa yoiafo keskara,’ ixõ ẽ ato yoini.
19 Mas, opondo-se os judeus, foi-me forçoso apelar para César, não tendo, contudo, de que acusar a minha nação.
20 Ẽ mato kenamana mato fe yoinãxiki. Akka mã mã nikai ẽfe kaifo israelifãfe, nã noko nimamis Niospa Fake nõ manamis. Nãskakẽ mã mã ea õi nonoxõ ea metexkere akafono,” ixõ Pablo ato yoiaito,
20 Por esta causa vos chamei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou com esta cadeia.
21 nikakakĩ iskafanifo: “Judea anoxõ mĩõnoa tsõa noko kirika kenexõ femama. Nofe yorafo judeofori ariax fẽkaxõ mĩõnoa afaa chaka noko yoiafoma.
21 Então, eles lhe disseram: Nós não recebemos acerca de ti cartas algumas da Judeia, nem veio aqui algum dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse de ti mal algum.
22 A mĩ yoiai keskara nõ tãpipai, akka mã nõ nikamiski, a maniafo tii anoxõ a Jesús Ifofamisfo chakafakĩ ato mekafamisfokĩ,” ixõ ea yoinifo.
22 No entanto, bem quiséramos ouvir de ti o que sentes; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte se fala contra ela.
23 Nãskakata, “Pena fetsa nõ mefe ichanãfainakaki,” fanifo. Nãskakẽ yora ichapakõi a Pablo ika ano fenifo nikai fekani. Mã feafono Pablo ato yoikĩ yãtafani, Nios xanĩfoõnoa ato yoikĩ. Afeska faxoma Jesúsnoa ato nikamapaikõini, a Moisés keneniõnoa ato yoita, a Niospa ato shinãmanaino kenenifoõnoari ato yoini.
23 E, havendo-lhe eles assinalado um dia, muitos foram ter com ele à pousada, aos quais declarava com bom testemunho o Reino de Deus e procurava persuadi-los à fé de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas, desde pela manhã até à tarde.
24 Pablo ato yoiaito ranãrito nikanifo, akka ranãritori nikakaspanifo.
24 E alguns criam no que se dizia, mas outros não criam.
25 Nãskakẽ ãa ranã fochishpanã faatanãnifo ares shinãkanima. Nãskakata mã fopaiyaifono Pablo ato yoini iskafakĩ: “Isaías chanĩmakõi ato yoipaoni Niospa shinãmanaino. Nãõxõ Niospa Yõshi Sharapa mãto xinifo yoini, iskafakĩ:
25 E, como ficaram entre si discordes, se despediram, dizendo Paulo esta palavra: Bem falou o Espírito Santo a nossos pais pelo profeta Isaías,
26 Kaxõ mĩ kaifo yoitãfe iskafakĩ: ‘Mã mã nikakõifikĩ mã nikasharaima; mã mã afara sharafo õifikĩ mã õisharaima.’
26 dizendo: Vai a este povo e dize: De ouvido, ouvireis e de maneira nenhuma entendereis; e, vendo, vereis e de maneira nenhuma percebereis.
27 Mã na yorafãfe nikafikakĩ shinãsharakanima, ãto õiti fẽstokõi. Mã õifikakĩ tãpipaikanima, na ẽ yoiai keskara chanĩmakõi õifikakĩ. Askatari nikakõiafoma ẽ ato chaka soaxopanã efe nĩpaxanõfo, ixõ Niospa Yõshi Sharapa Isaías yoini.
27 Porquanto o coração deste povo está endurecido, e com os ouvidos ouviram pesadamente e fecharam os olhos, para que nunca com os olhos vejam, nem com os ouvidos ouçam, nem do coração entendam, e se convertam, e eu os cure.
28 Na ẽ mato yoiai keskara tãpikãfe, Epa Niospa noko nimapaiyai keskara mã nikayamaino a judeofoma ẽ ato yoi afãfe ea nikakõixikani,” ixõ Pablo ato yoini.
28 Seja-vos, pois, notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles a ouvirão.
29 Pablo ato yoikĩ askafaino, judeofo mã fokani ãa ranã feratenãfonifo.
29 E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.
30 Anoxõ Pablo xiniya rafe ani. A pexe ifo Pablo kori inãni a mẽra ixiki. Nãnoxõ ato ifisharapaoni õikai fofaifono ato yoisharayanã.
30 E Paulo ficou dois anos inteiros na sua própria habitação que alugara e recebia todos quantos vinham vê-lo,
31 Nãnoxõ ranotamakõi ato yoini afeskaxõ Epa Nios xanĩfãfe noko ĩkitiromãki. Nõko Ifo Jesucristoõnoari ato yoiaito tsõa xatematiroma ini. Nã tii.
31 pregando o Reino de Deus e ensinando com toda a liberdade as coisas pertencentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.