2 Coríntios 12
Yaminahua NT (YAA_TBL) vs ARC
1 Akka ẽa ẽ yoimesharai. A ẽa ẽ yoimesharai keskarakai akai afaama. Nãskafekẽ nõko Ifo Jesús ea õimana keskara ẽ mato yoinõ. Nã ẽfe namapa ẽ õiai keskara ea õimana. Nã tsõa nikamisma ea tãpimani. Nãnori ẽ mato yoi.
1 Em verdade que não convém gloriar-me; mas passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Mã catorce xinia finõa a Niospa ea ifirisafayoni, ẽ Cristo fe rafeaito õikĩ. Ẽkai tãpiama ẽfe fero mẽsho fisti nai mẽra kani rakikĩa, askayamai ẽfe yora kani rakikĩa. Nios fistichi tãpia a ẽ ini keskara.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos (se no corpo, não sei; se fora do corpo, não sei; Deus o sabe), foi arrebatado até ao terceiro céu.
3 Niospa nã ika ano ea ifirisafayoni. Nã ẽ mato yoiyoa keskara anã ẽ mato yoi. Ẽfe yora iyamai ẽfe fero mẽsho fisti kani rakikĩa ẽkai tãpiama. Nios fistichi tãpia nã ẽ ini keskara. Nã ika anoxõ ea afara nikamani keskara ẽ tsoa yoitiroma. Akka ea yoikĩ iskafani: “A mĩ nika keskara tsoa yoiyamafe,” ixõ ea Niospa yoini.
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, não sei; Deus o sabe)
4 — ausente —
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras inefáveis, de que ao homem não é lícito falar.
5 Ẽ nã õia keskara ẽ fetsafo yoipaima iskafakĩ: “Niospa ea fisti nã ika ari ea õimani,” ixõ ẽ yoitiroma. Ẽ anori yoipaima. Anori ẽ yoi kakapaimis ẽ itiro. Ẽkai ẽa ẽ yoimesharapaima. Ereskai ẽ afaa fatiroma. Nãskakẽ nã fisti ẽ yoimis inimakĩ.
5 De um assim me gloriarei eu, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Akka ẽa ẽ yoimesharai ẽ yoimetiro. Ẽ anori yoi nã yora afaa tãpiamafãfe yoimisfo keskara ẽ yoima. Chanĩmakõi eõnoa ẽ yoimesharatiro. Akka ẽakai eõnoa ẽ yoimesharapaima eõnoa shinãkĩ finakõinõfoma. Mã ea õimis ẽ afe keskaramãkĩ, askatari mã ea nikamis ẽ afe keskara yoimismãkĩ.
6 Porque, se quiser gloriar-me, não serei néscio, porque direi a verdade; mas deixo isso, para que ninguém cuide de mim mais do que em mim vê ou de mim ouve.
7 Akka Epa Niospa a ika ari ea õimani keskara tsõa õimisma. Akka Niospa ea õimaniõnoax ẽa ẽ yoimesharapaitiro ẽ tãpikõiara ikax. Nãskakẽ Niospa nẽtefayamano Satanás ea isinĩ imani nã nõ moxaki chachiano noko mõxa fekaxtefai keskafakĩ ẽa ẽ yoimesharayamanõ.
7 E, para que me não exaltasse pelas excelências das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás, para me esbofetear, a fim de não me exaltar.
8 Nãskakẽ ẽ kĩfikĩ iskafani: “Ifo, ea sharafafe,” ixõ tres ves fakĩ ẽ yõkani.
8 Acerca do qual três vezes orei ao Senhor, para que se desviasse de mim.
9 Ẽ askafaito nõko Ifãfe ea kemakĩ iskafani: “Ẽ mia noi. Askafixõ ẽ mia sharafaima. Cristo mia axotiro na pae mĩ tenenõ ẽ mefe rafekakaini. Mĩ mitsisipayamafikẽ ẽ mĩõxõ ẽ ato õimatiro ẽ afama mĩshti fatiro,” ixõ ea kemani. Nãskakẽ ẽ isinĩ ifiai ẽ inimasharakakaini.
9 E disse-me: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que em mim habite o poder de Cristo.
10 Nãskakẽ ẽ mitsisipayamafiax Jesucristoõnoax ẽ inimakõi. Nãskaxõ ea ĩchaifono ẽ tenemis, afaayayamaxri ẽ inimakõimis ea omiskõimanaifonori ẽ tenemis. Nãskatari afarafo fekaxkõifekẽ ẽ tenemis. Ẽ askafakĩ ẽ mitsisipayamafixõ Jesucristoõxõ ẽ afama mĩshti fatiro.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias, por amor de Cristo. Porque, quando estou fraco, então, sou forte.
11 Akka nã yora afaa tãpiamafo ãa yoimetirofo keskarax ẽa ẽ yoimea. Akka mã eõnoa afaa yoisharama. Akka mã ea õisharakĩ, “Nã Pablo sharakõi,” ixõ mã eõnoa yoiano nã sharakõi ikerana. Nãskakẽ ẽa ẽ yoimesharakõi fetsafãfe ea tãpinõfo ẽ afe keskaramãki. Akka ẽakai ẽ afaa asharatiroma. Ẽkai afaama. Nãskafekẽ nã eõnoa afara chaka mato yoimisfãfe ea finõkanima.
11 Fui néscio em gloriar-me; vós me constrangestes; porque eu devia ser louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos mais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 Jesucristo ea nĩchini aõxõ ãfe meka ẽ mato yoinõ. Nãskakẽ tanaimakõi ẽ yonomis fena fenakima. Nãskara ẽ yonofaino Niospa afama mĩshti amis eõxõ mã tãpinõ Jesucristo ea nĩchinikẽ.
12 Os sinais do meu apostolado foram manifestados entre vós, com toda a paciência, por sinais, prodígios e maravilhas.
13 Akka, ¿afeskakĩ mã iskafakĩ shinãimẽ? “Pablo nã Nios chanĩmara faa fetsafo ato shara fai keskafakĩ nokori shara faima,” ixõ mã eõnoa yoitiroma. Akka nã Nios chanĩmara faa fetsafori ẽ ato shara fai keskafakĩ, nãskarifakĩ ẽ mato sharafa fafafãini. Ẽkai mato afaa fĩapaimisma. Askatari ẽ mato fekaxtefamisma. Ea pimakape ea rapati safemayanã ẽ mato famisma. Õitsai, ẽ mato afaa fĩapaikima ẽ mato chakafaamakĩ ea raefakãfe.
13 Porque, em que tendes vós sido inferiores às outras igrejas, a não ser que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me este agravo.
14 Mẽ mato ari kai rafea. Akka iskaratĩa mẽ itipinĩsharax anã ẽ mato ari kai. Ẽ mato amis keskafakĩ anã ẽ mato yõkakĩ fekaxtefaima. Ẽ mato afaa fĩapaitama ẽroko mato shinãfafãini. Shinãkapo. Fakefãfekai apa yafi afa pimatiroma. Akka afa fetaroko apa fakefo pimatiro. Akka mãfi ẽfe fakekõifo keskarakĩ. Akka ẽ mato Niospa meka tãpimasharakõia eõnoax mã isharanõ.
14 Eis aqui estou pronto para, pela terceira vez, ir ter convosco e não vos serei pesado; pois que não busco o que é vosso, mas, sim, a vós; porque não devem os filhos entesourar para os pais, mas os pais, para os filhos.
15 Akka ẽ afarafo fikĩ mẽ kori potakĩ keyokõia, askafafiaxõ ẽ shinãchakaima, askatari ẽakõi ẽ inãmei mã Niosnoax isharakõinõ. Akka ẽ mato noikĩ finasharakõifianokai õitsai mã ea noikĩ finasharakõimisma rakikĩa.
15 Eu, de muito boa vontade, gastarei e me deixarei gastar pelas vossas almas, ainda que, amando-vos cada vez mais, seja menos amado.
16 Akka ẽ mato afaa yõkamisma. Akka fetsafãfe mã Corinto anoafãfe eõnoa yoimisfo iskafakakĩ: “Akka mã nõ tãpia Pablo mato afaa yõkamisma. Askafixõ mato pãraxõ mato kori fĩamis, Judea anoafo ẽ ato foxotanõra,” ixõ.
16 Mas seja assim, eu não vos fui pesado; mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 ¿Nã feronãfakefo ẽ matoki nĩchinioxõ ẽ mato pãramẽ ẽ mato kori fĩaxiki? Maa.
17 Porventura, aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 Ẽ Tito yoini iskafakĩ: “Corinto ano katãfe,” ixõ ẽ yoini. Nã nõko Ifo chanĩmara faa fetsafori ẽ matoki nĩchini. Akka, ¿Titopa mato pãramẽ mato afara fĩaxiki? Maa. Mẽ tãpia Titopakai mato afaa fĩapaimisma. Nã ẽ mato fe imis keskai ari mato fe imis. Noko rafeta nõ mato yoimis. Nãskara fisti nõ mato afara shara faxopai noko rafe nõ mato fe imis.
18 Roguei a Tito e enviei com ele um irmão. Porventura, Tito se aproveitou de vós? Não andamos, porventura, no mesmo espírito, sobre as mesmas pisadas?
19 Mã shinãiraka ẽ mato yoiai keskara mã eõnoa shinãsharanõ. Maa. Anorikaima. Epa Niospa nã ẽ yoiai keskara ea nikamis Cristo ea shinãmanaino. Efe yora mĩshtichi, nã ẽ mato yoiai keskafakĩ ẽ mato shara fapai Jesús shinãi keskafakĩ mãri mã shinãsharanõ.
19 Cuidais que ainda nos desculpamos convosco? Falamos em Cristo perante Deus, e tudo isto, ó amados, para vossa edificação.
20 Akka ẽ tãpiama, õitsai, ẽ ari nokoxõ õia a ẽ yoiai keskai mã isharayamakẽ ẽ mato fichikai. Askatari ẽ matoki nokoaino õitsai, mã ekeki inimaima rakikĩa nã mã shinãi keskai. Akka ẽ matoki nokoxõ õipai mã mã chaka xatexõ mã Jesús Ifofasharaino. Akka ẽ matoki nokoxõ õia mã chaka xateyamano ẽ shinãmitsatiro. Mã fochishpanã faatanãta, fẽtsa fiaiti mãrifi mã fipaita, fetsa mekafata, õitifishkita, mares fisti mã fipaita, mã chanĩta, fetsafo mekafata, nõ tsoa keskarama ita, isharayamata, mã askaito ẽ mato õipaima.
20 Porque receio que, quando chegar, vos não ache como eu quereria, e eu seja achado de vós como não quereríeis, e que de alguma maneira haja pendências, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 Nãskatari ẽ shinãchakakõi, shinãyanã õitsai Niospa atoõxõ ea rãfimaniraka ixõ ẽ shinãi mã isharayamaino. Mã askaino ẽ matoki nokoax ẽ rãfikõixii mã afara chakafaino. Akka ranãri mã isharapaonima. Mãto ãfima fe mã oxapaoni. Askatari kẽrofori ãto fenema fe oxapaonifo. Nãskatari afara chakafo fetsa fetsatapafo mã apaoni. Akka mã xateyamaino ẽ nokoax ẽ mato õi ẽ shinãmitsakõixii, rãfikõiyanã.
21 que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe para convosco, e eu chore por muitos daqueles que dantes pecaram e não se arrependeram da imundícia, e prostituição, e desonestidade que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.