2 Coríntios 12
Yaminahua NT (YAA_TBL) vs ARIB
1 Akka ẽa ẽ yoimesharai. A ẽa ẽ yoimesharai keskarakai akai afaama. Nãskafekẽ nõko Ifo Jesús ea õimana keskara ẽ mato yoinõ. Nã ẽfe namapa ẽ õiai keskara ea õimana. Nã tsõa nikamisma ea tãpimani. Nãnori ẽ mato yoi.
1 É necessário gloriar-me, embora não convenha; mas passarei a visões e revelações do Senhor.
2 Mã catorce xinia finõa a Niospa ea ifirisafayoni, ẽ Cristo fe rafeaito õikĩ. Ẽkai tãpiama ẽfe fero mẽsho fisti nai mẽra kani rakikĩa, askayamai ẽfe yora kani rakikĩa. Nios fistichi tãpia a ẽ ini keskara.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos {se no corpo não sei, se fora do corpo não sei; Deus o sabe} foi arrebatado até o terceiro céu.
3 Niospa nã ika ano ea ifirisafayoni. Nã ẽ mato yoiyoa keskara anã ẽ mato yoi. Ẽfe yora iyamai ẽfe fero mẽsho fisti kani rakikĩa ẽkai tãpiama. Nios fistichi tãpia nã ẽ ini keskara. Nã ika anoxõ ea afara nikamani keskara ẽ tsoa yoitiroma. Akka ea yoikĩ iskafani: “A mĩ nika keskara tsoa yoiyamafe,” ixõ ea Niospa yoini.
3 Sim, conheço o tal homem {se no corpo, se fora do corpo, não sei: Deus o sabe},
4 — ausente —
4 que foi arrebatado ao paraíso, e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 Ẽ nã õia keskara ẽ fetsafo yoipaima iskafakĩ: “Niospa ea fisti nã ika ari ea õimani,” ixõ ẽ yoitiroma. Ẽ anori yoipaima. Anori ẽ yoi kakapaimis ẽ itiro. Ẽkai ẽa ẽ yoimesharapaima. Ereskai ẽ afaa fatiroma. Nãskakẽ nã fisti ẽ yoimis inimakĩ.
5 Desse tal me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Akka ẽa ẽ yoimesharai ẽ yoimetiro. Ẽ anori yoi nã yora afaa tãpiamafãfe yoimisfo keskara ẽ yoima. Chanĩmakõi eõnoa ẽ yoimesharatiro. Akka ẽakai eõnoa ẽ yoimesharapaima eõnoa shinãkĩ finakõinõfoma. Mã ea õimis ẽ afe keskaramãkĩ, askatari mã ea nikamis ẽ afe keskara yoimismãkĩ.
6 Pois, se quiser gloriar-me, não serei insensato, porque direi a verdade;
7 Akka Epa Niospa a ika ari ea õimani keskara tsõa õimisma. Akka Niospa ea õimaniõnoax ẽa ẽ yoimesharapaitiro ẽ tãpikõiara ikax. Nãskakẽ Niospa nẽtefayamano Satanás ea isinĩ imani nã nõ moxaki chachiano noko mõxa fekaxtefai keskafakĩ ẽa ẽ yoimesharayamanõ.
7 E, para que me não exaltasse demais pela excelência das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás para me esbofetear, a fim de que eu não me exalte demais;
8 Nãskakẽ ẽ kĩfikĩ iskafani: “Ifo, ea sharafafe,” ixõ tres ves fakĩ ẽ yõkani.
8 acerca do qual três vezes roguei ao Senhor que o afastasse de mim;
9 Ẽ askafaito nõko Ifãfe ea kemakĩ iskafani: “Ẽ mia noi. Askafixõ ẽ mia sharafaima. Cristo mia axotiro na pae mĩ tenenõ ẽ mefe rafekakaini. Mĩ mitsisipayamafikẽ ẽ mĩõxõ ẽ ato õimatiro ẽ afama mĩshti fatiro,” ixõ ea kemani. Nãskakẽ ẽ isinĩ ifiai ẽ inimasharakakaini.
9 e ele me disse: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. Por isso, de boa vontade antes me gloriarei nas minhas fraquezas, a fim de que repouse sobre mim o poder de Cristo.
10 Nãskakẽ ẽ mitsisipayamafiax Jesucristoõnoax ẽ inimakõi. Nãskaxõ ea ĩchaifono ẽ tenemis, afaayayamaxri ẽ inimakõimis ea omiskõimanaifonori ẽ tenemis. Nãskatari afarafo fekaxkõifekẽ ẽ tenemis. Ẽ askafakĩ ẽ mitsisipayamafixõ Jesucristoõxõ ẽ afama mĩshti fatiro.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias por amor de Cristo. Porque quando estou fraco, então é que sou forte.
11 Akka nã yora afaa tãpiamafo ãa yoimetirofo keskarax ẽa ẽ yoimea. Akka mã eõnoa afaa yoisharama. Akka mã ea õisharakĩ, “Nã Pablo sharakõi,” ixõ mã eõnoa yoiano nã sharakõi ikerana. Nãskakẽ ẽa ẽ yoimesharakõi fetsafãfe ea tãpinõfo ẽ afe keskaramãki. Akka ẽakai ẽ afaa asharatiroma. Ẽkai afaama. Nãskafekẽ nã eõnoa afara chaka mato yoimisfãfe ea finõkanima.
11 Tornei-me insensato; vós a isso me obrigastes; porque eu devia ser louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos demais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 Jesucristo ea nĩchini aõxõ ãfe meka ẽ mato yoinõ. Nãskakẽ tanaimakõi ẽ yonomis fena fenakima. Nãskara ẽ yonofaino Niospa afama mĩshti amis eõxõ mã tãpinõ Jesucristo ea nĩchinikẽ.
12 Os sinais do meu apostolado foram, de fato, operados entre vós com toda a paciência, por sinais, prodígios e milagres.
13 Akka, ¿afeskakĩ mã iskafakĩ shinãimẽ? “Pablo nã Nios chanĩmara faa fetsafo ato shara fai keskafakĩ nokori shara faima,” ixõ mã eõnoa yoitiroma. Akka nã Nios chanĩmara faa fetsafori ẽ ato shara fai keskafakĩ, nãskarifakĩ ẽ mato sharafa fafafãini. Ẽkai mato afaa fĩapaimisma. Askatari ẽ mato fekaxtefamisma. Ea pimakape ea rapati safemayanã ẽ mato famisma. Õitsai, ẽ mato afaa fĩapaikima ẽ mato chakafaamakĩ ea raefakãfe.
13 Pois, em que fostes feitos inferiores às outras igrejas, a não ser nisto, que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 Mẽ mato ari kai rafea. Akka iskaratĩa mẽ itipinĩsharax anã ẽ mato ari kai. Ẽ mato amis keskafakĩ anã ẽ mato yõkakĩ fekaxtefaima. Ẽ mato afaa fĩapaitama ẽroko mato shinãfafãini. Shinãkapo. Fakefãfekai apa yafi afa pimatiroma. Akka afa fetaroko apa fakefo pimatiro. Akka mãfi ẽfe fakekõifo keskarakĩ. Akka ẽ mato Niospa meka tãpimasharakõia eõnoax mã isharanõ.
14 Eis que pela terceira vez estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei pesado, porque não busco o que é vosso, mas sim a vós; pois não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Akka ẽ afarafo fikĩ mẽ kori potakĩ keyokõia, askafafiaxõ ẽ shinãchakaima, askatari ẽakõi ẽ inãmei mã Niosnoax isharakõinõ. Akka ẽ mato noikĩ finasharakõifianokai õitsai mã ea noikĩ finasharakõimisma rakikĩa.
15 Eu de muito boa vontade gastarei, e me deixarei gastar pelas vossas almas. Se mais abundantemente vos amo, serei menos amado?
16 Akka ẽ mato afaa yõkamisma. Akka fetsafãfe mã Corinto anoafãfe eõnoa yoimisfo iskafakakĩ: “Akka mã nõ tãpia Pablo mato afaa yõkamisma. Askafixõ mato pãraxõ mato kori fĩamis, Judea anoafo ẽ ato foxotanõra,” ixõ.
16 Mas seja assim; eu não vos fui pesado; mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 ¿Nã feronãfakefo ẽ matoki nĩchinioxõ ẽ mato pãramẽ ẽ mato kori fĩaxiki? Maa.
17 Porventura vos explorei por algum daqueles que vos enviei?
18 Ẽ Tito yoini iskafakĩ: “Corinto ano katãfe,” ixõ ẽ yoini. Nã nõko Ifo chanĩmara faa fetsafori ẽ matoki nĩchini. Akka, ¿Titopa mato pãramẽ mato afara fĩaxiki? Maa. Mẽ tãpia Titopakai mato afaa fĩapaimisma. Nã ẽ mato fe imis keskai ari mato fe imis. Noko rafeta nõ mato yoimis. Nãskara fisti nõ mato afara shara faxopai noko rafe nõ mato fe imis.
18 Exortei a Tito, e enviei com ele o irmão. Porventura Tito vos explorou? Não andamos porventura no mesmo espírito? Não seguimos as mesmas pegadas?
19 Mã shinãiraka ẽ mato yoiai keskara mã eõnoa shinãsharanõ. Maa. Anorikaima. Epa Niospa nã ẽ yoiai keskara ea nikamis Cristo ea shinãmanaino. Efe yora mĩshtichi, nã ẽ mato yoiai keskafakĩ ẽ mato shara fapai Jesús shinãi keskafakĩ mãri mã shinãsharanõ.
19 Há muito, de certo, pensais que nos estamos desculpando convosco. Perante Deus, falamos em Cristo, e tudo isto, amados, é para vossa edificação.
20 Akka ẽ tãpiama, õitsai, ẽ ari nokoxõ õia a ẽ yoiai keskai mã isharayamakẽ ẽ mato fichikai. Askatari ẽ matoki nokoaino õitsai, mã ekeki inimaima rakikĩa nã mã shinãi keskai. Akka ẽ matoki nokoxõ õipai mã mã chaka xatexõ mã Jesús Ifofasharaino. Akka ẽ matoki nokoxõ õia mã chaka xateyamano ẽ shinãmitsatiro. Mã fochishpanã faatanãta, fẽtsa fiaiti mãrifi mã fipaita, fetsa mekafata, õitifishkita, mares fisti mã fipaita, mã chanĩta, fetsafo mekafata, nõ tsoa keskarama ita, isharayamata, mã askaito ẽ mato õipaima.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos ache quais eu vos quero, e que eu seja achado por vós qual não me quereis; que de algum modo haja contendas, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 Nãskatari ẽ shinãchakakõi, shinãyanã õitsai Niospa atoõxõ ea rãfimaniraka ixõ ẽ shinãi mã isharayamaino. Mã askaino ẽ matoki nokoax ẽ rãfikõixii mã afara chakafaino. Akka ranãri mã isharapaonima. Mãto ãfima fe mã oxapaoni. Askatari kẽrofori ãto fenema fe oxapaonifo. Nãskatari afara chakafo fetsa fetsatapafo mã apaoni. Akka mã xateyamaino ẽ nokoax ẽ mato õi ẽ shinãmitsakõixii, rãfikõiyanã.
21 e que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe perante vós, e chore eu sobre muitos daqueles que dantes pecaram, e ainda não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.