Romanos 8
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NVT
1 Timbɛɗɛ key na báyḭi lɛ, ɓay mbḭw kara mgba tul nzoɓri ká i zuɔ ziŋ Zezu *Krisi na mbǎa.
1 Agora, portanto, já não há nenhuma condenação para os que estão em Cristo Jesus.
2 Hṵrusuo Tem Ŋgɛrɛwṵru ká ha̰ nzoɓ kaw ɓáy kumnun ɓáy faa zúɔ ziŋ Zezu Krisi na, tina mì saa ɓil hṵrusuo feya̰a ɓáy huɗ.
2 Pois em Cristo Jesus a lei do Espírito que dá vida os libertou da lei do pecado, que leva à morte.
3 Feke ku na *bol kusol *Moyze maa ɓay ɗáa ya, ɓay ḭi lɛ, naysuo na ɗaa ha̰ hṵrusuo-ɛ tiya. Roo lɛ, fe ká bol kusol maa ɓay ɗáa ya na, Ŋgɛrɛwṵru kḭ sùo-ɛ ze ɗaa. Ka pie Vi-e vi tusiri key, a ya̰a sùo ziŋ nzoɓ fe ɗáa ya̰a, a hu ɓa vuy *fe poy ɓay tul feya̰a. Ɓe mini ze, Ŋgɛrɛwṵru ɗáake ɓay ɓo tul feya̰a ká ɗo ɓil naysuo nzoɓ, a ɓǐɛke hṵrusuo-ɛ.
3 A lei não era capaz de nos salvar por causa da fraqueza de nossa natureza humana, por isso Deus fez o que a lei era incapaz de fazer ao enviar seu Filho na semelhança de nossa natureza humana pecaminosa e apresentá-lo como sacrifício por nosso pecado. Com isso, declarou o fim do domínio do pecado sobre nós,
4 Ka ɗaa munu ɓay haŋa ɓo, fe ká ɗo ɓáy zaɗɛ nzɛɗɛm ká bol kusol hii ɓay haŋa náa ɗáari na, ka ɗo ɓáy zaɗɛ nzɛɗɛm ká sùo naari, ha̰ náa séri simseɗ kere ɓáy faa hṵrusuo Tem Ŋgɛrɛwṵru ro ɓo, ɓáy faa naysuo na mbǎa.
4 de modo que nós, que agora não seguimos mais nossa natureza humana, mas sim o Espírito, possamos cumprir as justas exigências da lei.
5 Tusuɛke lɛ, nzoɓri ká i se simseɗ ɓáy faa naysuo na, i ɗaa kér ɓay ɓari ɓo tul fe ká kɔn naysuoke hii. A roo lɛ, nzoɓri ká i se simseɗ ɓáy faa hṵrusuo Tem Ŋgɛrɛwṵru na, i ɗaa kér ɓay ɓari ɓo tul fe ká Tem Ŋgɛrɛwṵru hii ɓayke.
5 Aqueles que são dominados pela natureza humana pensam em coisas da natureza humana, mas os que são controlados pelo Espírito pensam em coisas que agradam o Espírito.
6 Ɗáa kér ɓay ɓo tul fe ká naysuo hii ɓayke na, ha̰ nzoɓ se ɓa zaɗ huɗ. Roo lɛ, ɗáa kér ɓay ɓo tul fe ká Tem Ŋgɛrɛwṵru hii ɓayke na, ha̰ nzoɓ se ɓa zaɗ káw ɓáy kumnun ɓáy ɗɛkɛkɛ.
6 Portanto, permitir que a natureza humana controle a mente resulta em morte, mas permitir que o Espírito controle a mente resulta em vida e paz.
7 Ɓari nzoɓri ká i ɗaa kér ɓay ɓari ɓo tul fe naysuo na, i ɓa nzoɓ tul ŋga̰ni Ŋgɛrɛwṵru a í ɗaa vu mbom ɓo tul bol kusol-e ya. Tusuɛke lɛ, ɓari na i maa ɓay ɗáa ya.
7 Pois a mentalidade da natureza humana é sempre inimiga de Deus. Nunca obedeceu às leis de Deus, e nunca obedecerá.
8 Nzoɓri ká i ɗo ɓil fe ɗáa naysuo na, i maa ɓay ríi law Ŋgɛrɛwṵru ya.
8 Por isso aqueles que ainda estão sob o domínio de sua natureza humana não podem agradar a Deus.
9 A roo lɛ, ɓaarì na, ì ɓa nzoɓri ká ì se simseɗ ká naysuo hii na ya, í ɗaa fe ká Tem Ŋgɛrɛwṵru ze hii ɓayke, ɓay ḭi lɛ, ɓe na, ka ɗo ɓil law-rì. Nzoɓ ká ɗo ɓáy Tem taa Krisi ya lɛ, ka ɓa taa ɓe ya.
9 Vocês, porém, não são controlados pela natureza humana, mas pelo Espírito, se de fato o Espírito de Deus habita em vocês. E, se alguém não tem o Espírito de Cristo, a ele não pertence.
10 Zaɗka Krisi ɗo ɓil law-rì, ze naysuo-rì a zíŋ huɗ ɓay tul feya̰a hɔy kara, Tem ɓe ha rì kaw ɓáy kumnun, ɓay ḭi lɛ, Ŋgɛrɛwṵru naa ɓay ká tul-rì a ha rì ɗo ɓáy zaɗɛ nzɛɗɛm ká nun-ɛ.
10 Uma vez que Cristo habita em vocês, embora o corpo morra por causa do pecado, o Espírito lhes dá vida porque vocês foram declarados justos diante de Deus.
11 Ŋgɛrɛwṵru tina Zezu saa sakra nzoɓ huɗeri ha̰ ni kaw ɓáy kumnun. A ze, zaɗka Tem ɓe ɗo ɓil law-rì lɛ, ɓe káʼa tina Krisi saa sakra nzoɓ huɗeri ha̰ ni kaw ɓáy kumnun na, a haŋa naysuo-rì ká ɗo ɓa fe huɗe na, kaw ɓáy kumnun nda̰w ɓáy faa hṵrusuo Temke ká ɗo ɓil law-rì na ku.
11 E, se o Espírito de Deus que ressuscitou Jesus dos mortos habita em vocês, o Deus que ressuscitou Cristo Jesus dos mortos dará vida a seu corpo mortal, por meio desse mesmo Espírito que habita em vocês.
12 Ɓe mini ze yṵ-iri, fe ká ɗo nun haŋa náa ɗáari na ɗo ɗi. Roo lɛ, fe ká ɗo nun haŋa náa ɗáari munu ká naysuo hii na, tiya.
12 Portanto, irmãos, vocês não têm de fazer o que sua natureza humana lhes pede,
13 Zaɗka ì ɗaa fe ká kɔn naysuo ze hii lɛ, ì zíŋ huɗ. Roo lɛ, zaɗka ì ha̰ kɔn fe naysuo hu mburuk ká ɓil law-rì ɓáy faa hṵrusuo Tem Ŋgɛrɛwṵru lɛ, ì káw ɓáy kumnun.
13 porque, se viverem de acordo com as exigências dela, morrerão. Se, contudo, pelo poder do Espírito, fizerem morrer as obras do corpo, viverão,
14 Nzoɓri riw bele ká Tem Ŋgɛrɛwṵru nda faa pol-ri na, ɓa ɓari kḭ ze i ɓa vu Ŋgɛrɛwṵru.
14 porque todos que são guiados pelo Espírito de Deus são filhos de Deus.
15 Tem ká Ŋgɛrɛwṵru ha rì na, ti ɗáa rì ɓa koy ha̰ hḭɛ sɛ rì ɓa kḭ ya. Roo lɛ, Temke na ha rì vi ɓa vu Ŋgɛrɛwṵru, a ha̰ faa ha̰ náa ɗíkeri ni mii: «Aba, Bǎa.»
15 Pois vocês não receberam um espírito que os torne, de novo, escravos medrosos, mas sim o Espírito de Deus, que os adotou como seus próprios filhos. Agora nós o chamamos “ Aba , Pai”,
16 Temke sùo-ɛ ɓaa nasi ɓayke ká ɓil law naari nziiya mii, náa ɓári vu Ŋgɛrɛwṵruri.
16 pois o seu Espírito confirma a nosso espírito que somos filhos de Deus.
17 Munu ká náa ɓári vi-eri na, fe kereri káʼa kɔrɔ ɗo ɓay tul nzoɓ ɓeri na, náa zíŋri ziŋ Zezu Krisi mbḭw hɔy, ɓay ḭi lɛ, zaɗka náa kɔ́ri sɛkɛ fe ziŋ ni mbḭw na, náa zíŋri riŋ ɗika kara ziŋ ni mbḭw nda̰w pi.
17 Se somos seus filhos, então somos seus herdeiros e, portanto, co-herdeiros com Cristo. Se de fato participamos de seu sofrimento, participaremos também de sua glória.
18 Mì kɔ lɛ, riŋ ɗika ká Ŋgɛrɛwṵru a tína ɗo zaɗ hie ha̰ naari na, zaɗka mì ker se ɗi lɛ, sɛkɛ fe ká náa kɔ́ri timbɛɗɛ key na, ɓa fe ká maa mgbaka ɓay líeke ya.
18 Considero que nosso sofrimento de agora não é nada comparado com a glória que ele nos revelará mais tarde.
19 Tusuɛke lɛ, feri riw bele káʼa ɗaa ri na, kɔn kɔ́kɔ nam káʼa tínake vi-eri ɓa kɛlɛ ɗaa ri lok lok,
19 Pois toda a criação aguarda com grande expectativa o dia em que os filhos de Deus serão revelados.
20 ɓay ḭi lɛ, fekeri ku na, i zuɔ fal fe púŋkeri ká re mbay ká tul-ri ha ri vi ɓa fe ká gɔr hɔy. Ɓa fekeri ku na ze, i hii ɓay ɗoko munu ya, roo lɛ, ɓa Ŋgɛrɛwṵru kḭ ze mbi nzi-ɛ ká tul-ri. Ɓa gbṵke ya ɓáy, roo lɛ, ka kɔ lɛ,
20 Toda a criação, não por vontade própria, foi submetida por Deus a uma existência fútil,
21 nam ha̰nɛ na, feri riw bele káʼa ɗaa ri na, a tína ri saa ɓil hṵrusuo koy feri ká ɓa púŋke. Lɛɛ, ɓari ɓáy vu Ŋgɛrɛwṵruri na, i káw ɓáy tul-ri í ziŋ riŋ ɗika na mbḭw hɔy.
21 na esperança de que, com os filhos de Deus, a criação seja gloriosamente liberta da decadência que a escraviza.
22 Náa kɔ́ri ɓa tusuɛ kḭ, kpṵru tḭi timbɛɗɛ key na, feri riw bele ká Ŋgɛrɛwṵru ɗaa ri na i kɔ sɛkɛ fe, í ŋgṵri ŋgur ŋgur munu ká má̰y nzoɓ ká kɔ sɛkɛ fe ɓay mbóŋ.
22 Pois sabemos que, até agora, toda a criação geme, como em dores de parto.
23 Ɓa ɓari huo-ri hɔy ya, roo lɛ, naari ká Tem Ŋgɛrɛwṵru ɗo ɓil law naari munu ɓa titire fe ini káʼa ha̰ na, náa ŋgṵriri sùo naari ŋgur ŋgur ɓáy ɓil law naari ziŋ ri ɓay gíyaŋke nam ká Ŋgɛrɛwṵru a ɔ́rɔke peɗ ɓe ká sùo naari ŋgiɗ bele, a ɗaa naari kaw ɗɛɗ ɓa vi-eri a ha̰ naari sùo fie ká hu-huɗ ya na.
23 E nós, os que cremos, também gememos, embora tenhamos o Espírito em nós como antecipação da glória futura, pois aguardamos ansiosos pelo dia em que desfrutaremos nossos direitos de adoção, incluindo a redenção de nosso corpo.
24 Ì kɔ, naari na, náa ziŋri pam ro, roo lɛ, fe ká tɔ̀ŋ ká ɗi na, náa ɗáari law naari ɓáy ze te ɗi nzokɗo. A wa̰a, nzoɓ ve ze a ɗáa law-ɛ te tul fe káʼa kɔ ɓáy nun-ɛ ro na lɛ? Zaɗkaʼa kɔ feke ro na, ka ti ɗáa law-ɛ te ɗi mbǎa.
24 Recebemos essa esperança quando fomos salvos. (Se já temos alguma coisa, não há necessidade de esperar por ela,
25 Ze, munu ká náa kérri nzokɗo se tul fe ká náa kɔ́ri ɓáy nun naari ya ɓáy na, náa gíyaŋri kekeke ɓáy íki law.
25 mas, se esperamos por algo que ainda não temos, devemos fazê-lo com paciência e confiança.)
26 Ɗo faa mbḭw munu nda̰w, munu ká hṵrusuo naari tiya na, Tem Ŋgɛrɛwṵru ví sɔ naari, ɓay ḭi lɛ, náa kɔ́ri fe ká ɓay ɗáake nzaa ɓay kere ɓáy zaɗɛ ya. A lɛ, Tem Ŋgɛrɛwṵru kḭ sùo-ɛ ze ɗaa nzaa ɓay kere ɓay tul naari ɓáy ŋgṵri ká nzoɓ maa ɓay ɓáa ɓáy nzi-ɛ ya.
26 E o Espírito nos ajuda em nossa fraqueza, pois não sabemos orar segundo a vontade de Deus, mas o próprio Espírito intercede por nós com gemidos que não podem ser expressos em palavras.
27 Lɛɛ, Ŋgɛrɛwṵru ká ɓa nzoɓ bɛ́klɛ ɓil law nzoɓ na, ka kɔ fe ká Tem hii ɓay gɔ́ŋ na, ɓay ḭi lɛ, ɓáy faa ká Ŋgɛrɛwṵru hii na, ka ɗáake nzaa ɓay kere ɓay tul nzoɓri ká i ɓa taa ɓe.
27 E o Pai, que conhece cada coração, sabe quais são as intenções do Espírito, pois o Espírito intercede por nós, o povo santo, segundo a vontade de Deus.
28 Náa kɔ́ri ɓa tusuɛ mii, nzoɓri ká i hii Ŋgɛrɛwṵru káʼa ɗi ri ɓay haŋa ri ɗaa fe ɓáy faa káʼa leke na, feri riw bele ká tḭi tul-ri na, a haŋa fekeri vi ɓa fe kere ha ri.
28 E sabemos que Deus faz todas as coisas cooperarem para o bem daqueles que o amam e que são chamados de acordo com seu propósito.
29 Ì kɔ, nzoɓri ká Ŋgɛrɛwṵru nan ri pola na, ka mbi nzi-ɛ ha ri ɓay haŋa ri ɗo munu ká Vi-e, ɓay haŋa ɓo, ká ɓil ruɔ vi-eri riw bele na, Vi-e na ka ɓa ŋgɛrɛ leɗ.
29 Pois Deus conheceu de antemão os seus e os predestinou para se tornarem semelhantes à imagem de seu Filho, a fim de que ele fosse o primeiro entre muitos irmãos.
30 Ɓari ká Ŋgɛrɛwṵru nan ri pola na, ka ɗi ri ɓa taa ɓe; a ɓari káʼa ɗi ri ɓa taa ɓe na, ka naa ɓay ká tul-ri ha ri ɗo ɓáy zaɗɛ nzɛɗɛm ká nun-ɛ, a ɓari káʼa naa ɓay ká tul-ri ha ri ɗo ɓáy zaɗɛ nzɛɗɛm ká nun-ɛ na, ka ɗaa riŋ ɗika ɓo tul-ri.
30 Depois de predestiná-los ele os chamou, e depois de chamá-los, os declarou justos, e depois de declará-los justos, lhes deu sua glória.
31 A munu ku waa, náa ɓáari mina ro se tul fe niri key na lɛ? Zaɗka Ŋgɛrɛwṵru ɓa nzoɓ fal ŋgaŋ naari na wa̰a, nzoɓ ve ze a máa ɓay kúma naari ɓáy lɛ?
31 Que podemos dizer diante de coisas tão maravilhosas? Se Deus é por nós, quem será contra nós?
32 Ì kɔ, ɓe ká vu ɓil-e hɔy kara ka ɓeɗ naari ya, a pɔŋ ni ɓa vuy *fe poy ha̰ naari riw bele na wa̰a, ɗaa mina nda̰w rɔɔ, ka ti haŋa naari feri riw bele ɓáy faa Vi-e na ya lɛ woo?
32 Se ele não poupou nem mesmo seu próprio Filho, mas o entregou por todos nós, acaso não nos dará todas as outras coisas?
33 A ku waa, nzoɓ ve nda̰w rɔɔ a ɗáa ɓay ɓo tul nzoɓri ká Ŋgɛrɛwṵru nan ri a ɗaa ri zuɔ ɓoɗ ɓa taa ɓe na lɛ? Nzoɓ mbḭw mini kara tiya. Ɓa Ŋgɛrɛwṵru kḭ ze naa ɓay ká tul-ri ha ri ɗo ɓáy zaɗɛ nzɛɗɛm ká nun-ɛ.
33 Quem se atreve a acusar os escolhidos de Deus? Ninguém, pois o próprio Deus nos declara justos diante dele.
34 A ku waa, a ve kḭ nda̰w rɔɔ a máa ɓay haŋa ɓay mgba tul-ri ɓáy lɛ? Mbḭw tiya, ɓay ḭi lɛ, Zezu *Krisi hu a tḭi saa luɔ huɗ a kaw tunduo hoɗo Ŋgɛrɛwṵru, a ɗaa nzaa ɓay kere ɓay tul naari.
34 Quem nos condenará, então? Ninguém, pois Cristo Jesus morreu e ressuscitou e está sentado no lugar de honra, à direita de Deus, intercedendo por nós.
35 Fe ḭi kḭ nda̰w rɔɔ a máa ɓay kúŋ sal ini ká Krisi mgba ziŋ naari na lɛ? Fe mbḭw káʼa máa ɓay kúŋ salke na tiya: ɓa kɔ́kɔ síe ya nda̰w, ɗoko ɓil huɗ ya nda̰w, ɗáa nun tuɔ síe ya nda̰w, kɔn luye ya nda̰w, séke tigba̰a hɔy ya nda̰w, fe huɗri ká i kiri tul naari gbuk ya nda̰w, mase huɗ maamii hɔy kara ya nda̰w pi.
35 O que nos separará do amor de Cristo? Serão aflições ou calamidades, perseguições ou fome, miséria, perigo ou ameaças de morte?
36 I ɗaa ɗo ɓil mbeɗe Ŋgɛrɛwṵru mii:
36 Como dizem as Escrituras: “Por causa de ti, enfrentamos a morte todos os dias; somos como ovelhas levadas para o matadouro”.
37 Roo lɛ, ká ɓil fe niri riw bele ká tḭi tul naari na, náa ɓári bawda nzoɓ háw yṵmri ɓáy faa hṵrusuo nzoɓ ká kɔ naari ɓa nzoɓ nun-ɛ na.
37 Mas, apesar de tudo isso, somos mais que vencedores por meio daquele que nos amou.
38 Mì kɔ ɓa tusuɛ: fe káʼa máa ɓay kúŋ sal ini ká Ŋgɛrɛwṵru mgba ziŋ naari na, mbḭw tiya. Ze ɓa na huɗ, mase káw ɓáy kumnun hɔy kara ɗaa fe mbḭw ya. Leɗ nzaapeɗri ká nulue, mase temndayari ká re mbay, mase hṵrusuo kḭri hɔy kara, i ti ɗáa fe mbḭw ya. Feri káʼa tḭ́i timbɛɗɛ key, mase feri káʼa vika vuku hɔy kara, ti ɗáa fe mbḭw ya nda̰w.
38 E estou convencido de que nem morte nem vida, nem anjos nem demônios, nem o que existe hoje nem o que virá no futuro, nem poderes,
39 Wṵruri ká tusiri key, mase wṵruri ká zaɗ baw hɔy kara, i ti ɗáa fe mbḭw ya, rɔɔ ɓáy feri riw bele ká Ŋgɛrɛwṵru ɗaa ri na hɔy kara, i ti ɗáa fe mbḭw ya nda̰w pi. Fe mbḭw káʼa máa ɓay kúŋ sal ini ká Ŋgɛrɛwṵru tina ɓáy faa Zezu Krisi, Ŋgɛrɛmbay naari na, tiya.
39 nem altura nem profundidade, nada, em toda a criação, jamais poderá nos separar do amor de Deus revelado em Cristo Jesus, nosso Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.