Romanos 7

Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Yṵ-iri, mì ɓaa ɓay ziŋ rì munu ɓa nzoɓri ká i kɔ *bol kusol kɔ ɓáy kere ro. Zaɗka nzoɓ kaw ɓáy kumnun ɓáy lɛ, bol kusol ɗo ɓáy hṵrusuo ká tul-e rɔɓay. Ɓa fe ká ì kɔ ta-taŋ.
1 Ou ignorais, irmãos {pois falo aos que conhecem a lei}, que a lei tem domínio sobre o homem por todo o tempo que ele vive?
2 Má̰y nzoɓ ká ya̰a wa̰ra na, zaɗka wa̰ra kaw ɓáy kumnun ɓáy lɛ, bol kusol na siŋ ri kɔɓ rɔɓay. A ze ɓo, zaɗka wa̰ra na hu ro lɛ, faa ɗo hɔy ha̰ ni ɓáy.
2 Porque a mulher casada está ligada pela lei a seu marido enquanto ele viver; mas, se ele morrer, ela está livre da lei do marido.
3 Ɓe mini ze, zaɗka wa̰ra kaw ɓáy kumnun kɔɓ ɓáy, rɔɔ ka tḭi a ya̰a wa̰ra kḭ lɛ, ɓe na, i ɗika ni ɓa má̰y nun pie. A ze ɓo, zaɗka wa̰ra na hu ro lɛ, bol kusol ká siŋ ri na naa ká tul-e. Ze ka ya̰a na wa̰ra kḭ hɔy kara, ka ɓa má̰y ɗáa nun pie ya.
3 De sorte que, enquanto viver o marido, será chamado adúltera, se for de outro homem; mas, se ele morrer, ela está livre da lei, e assim não será adúltera se for de outro marido.
4 Yṵ-iri, ɗo faa mbḭw munu nda̰w, ɓaarì na ì zuɔ ziŋ Zezu *Krisi ká ɓil huɗ ɓe, ze ɓay ká se tul bol kusol na, ì vi ɓa nzoɓ huɗeri ká ɗi, ɓay ḭi lɛ, ka ɗo ɓáy hṵrusuo ká tul-rì mbǎa. Timbɛɗɛ key na, ì ɗo ɓay tul nzoɓ kḭ, ɓe ká Ŋgɛrɛwṵru tina ni saa sakra nzoɓ huɗeri, ɓay haŋa lere peɗ naari ka ɗo ɗi ɓáy kere ɓa taa ɓe.
4 Assim também vós, meus irmãos, fostes mortos quanto à lei mediante o corpo de Cristo, para pertencerdes a outro, àquele que ressurgiu dentre os mortos a fim de que demos fruto para Deus.
5 Pola ká náa ɗori ɓil fe ɗáa naysuo kɔɓ rɔɓay na, bol kusol ká haa fe mii: «Ɗaa fe key ya» na, ɗaa ha̰ kɔn ɗáa feya̰a ká ɗo ɓil law naari na, suru naari a ɗaa peɗ ká sùo naari, ɓay haŋa ɓo, feya̰a na ka mbi huɗ ha̰ naari.
5 Pois, quando estávamos na carne, as paixões dos pecados, suscitadas pela lei, operavam em nossos membros para darem fruto para a morte.
6 Roo lɛ, ɓay ká se tul bol kusol ká mgba naari ɓa koy pola na, náa ɓári nzoɓ huɗeri ká ɗi ro, ɓay ḭi lɛ, ka ɗo ɓáy hṵrusuo ká tul naari mbǎa. Munu zu lɛ, timbɛɗɛ key na, náa maari ɗáa peɗ ha̰ Ŋgɛrɛwṵru ɓáy nduo peɗ fie ɓáy faa hṵrusuo Tem ɓe ká re mbay ro ɓo, ɓáy faa tá̰w nduo peɗ bol kusol ká re mbay ká tul naari na mbǎa.
6 Mas agora fomos libertos da lei, havendo morrido para aquilo em que estávamos retidos, para servirmos em novidade de espírito, e não na velhice da letra.
7 A ku wa̰a, *bol kusol na ɓa feya̰a lɛ? Ṵ́-uu, munu ya. Bol kusol na ze kiɛ mì fe ká ɓa feya̰a. A ɓo munu ya lɛ, bol kusol ká ɓaa mii: «Mù ti kɔ́kɔ nun fe ya» na, mì ti kɔ́kɔ ya.
7 Que diremos pois? É a lei pecado? De modo nenhum. Contudo, eu não conheci o pecado senão pela lei; porque eu não conheceria a concupiscência, se a lei não dissesse: Não cobiçarás.
8 Ɓáy faa bol kusol key na, feya̰a na ɗaa ha̰ mì kɔ́ke kḭri kɔ́kɔ nun feri ɓoɗ ɓoɗ ká ɓil law-i. Ɓa tusuɛ, zaɗka bol kusol tiya lɛ, feya̰a ɗo ɓa fe huɗe.
8 Mas o pecado, tomando ocasião, pelo mandamento operou em mim toda espécie de concupiscência; porquanto onde não há lei está morto o pecado.
9 Pola ká bol kusol tiya ɓáy na, kér ɓay ɓi ɗo ɓáy kere. A roo lɛ, zaɗka bol kusol na ví tḭi báyḭi lɛ, feya̰a na laa ro ze ví ɗo ɓáy kumnun a ha̰ mì vi ɓa nzoɓ huɗe.
9 E outrora eu vivia sem a lei; mas assim que veio o mandamento, reviveu o pecado, e eu morri;
10 Ɓe mini ze, bol kusol káʼa ɓá faa haŋa mì kǎwke ɓáy kumnun na, yḭ̀i a ha̰ mì se ɓa zaɗ huɗ.
10 e o mandamento que era para vida, esse achei que me era para morte.
11 Ɓáy faa bol kusol na, feya̰a ziŋ faa a ǔlake mì, a ɓáy faa bol kusolke ku na nda̰w ze, mì zǐŋke huɗ.
11 Porque o pecado, tomando ocasião, pelo mandamento me enganou, e por ele me matou.
12 Ɓe ze, bol kusol kḭ sùo-ɛ na taŋ kaɗaŋ, a ɓay ká ɗo ɓil-e na kara taŋ kaɗaŋ nda̰w, a ɗo ɓáy zaɗɛ nzɛɗɛm, rɔɔ a ɓa kere.
12 De modo que a lei é santa, e o mandamento santo, justo e bom.
13 A ku wa̰a, bol kusol ká ɓa fe kere na, a yḭ́i a vi ɓa fe sa̰w huɗ ɓi rɔɓay lɛ woo? Ṵ́-uu, munu ya. Roo lɛ, ɓa feya̰a na kḭ ze mbi bol kusol ká ɓa fe kere na ha̰ ni vi ɓa fe sa̰w huɗ ɓi. Ɓe ze ɓáy faa bol kusolke na, feya̰a tǐnake sa̰w ka̰aya ɓáy law mgbɔrɔ ɓeri ká kal tul zaɗ na taŋ gbay gbay ɓa kɛlɛ.
13 Logo o bom tornou-se morte para mim? De modo nenhum; mas o pecado, para que se mostrasse pecado, operou em mim a morte por meio do bem; a fim de que pelo mandamento o pecado se manifestasse excessivamente maligno.
14 Náa kɔ́ri mii, *bol kusol na uru saa luo Ŋgɛrɛwṵru, roo lɛ, ɓi na mì ɓa nzoɓ naysuo a mí ɓa koy feya̰a.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual; mas eu sou carnal, vendido sob o pecado.
15 Tusuɛke lɛ, fe ká mì ɗaa na mì kɔ sa̰wke ya, ɓay ḭi lɛ, fe ká law-i hii ɗáa na, mì ɗaa ya, roo lɛ, fe ká mì sa-saŋ na, ɓe kḭ nda̰w rɔɔ mì yḭ̀i mí ɗaa ɓáy.
15 Pois o que faço, não o entendo; porque o que quero, isso não pratico; mas o que aborreço, isso faço.
16 A ze, zaɗka mì ɗaa fe ká law-i hii ya na lɛ, kiɛ mii mì zuɔ ziŋ bol kusol na nda̰w, a mí kɔ ni ɓa fe kere nda̰w pi.
16 E, se faço o que não quero, consinto com a lei, que é boa.
17 Ɓe ze, feri ká mì ɗaa na, ɓa ɓi ze mì ɗaa ya, roo lɛ, ɓa feya̰a ká ɗaa puo ká ɓil law-i ze ha̰ mì ɗaa.
17 Agora, porém, não sou mais eu que faço isto, mas o pecado que habita em mim.
18 Mì kɔ mii, fe kere ɗaa puo ká ɓil law-i ya, mì hii ɓáa mii, ká ɓil naysuo-i ya. Tusuɛke lɛ, kɔn ɗáa fe kere na ɗo ɓil law-i, roo lɛ, hṵrusuo ɗáake ze tiya.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem algum; com efeito o querer o bem está em mim, mas o efetuá-lo não está.
19 Fe kere ká mì hii ɗáa na, mì ɗaa ya, roo lɛ, fe ka̰aya ká mì hii ɗáa ya na nda̰w rɔɔ, mì ɗaa.
19 Pois não faço o bem que quero, mas o mal que não quero, esse pratico.
20 Zaɗka mì ɗaa fe ká law-i hii ya na lɛ, ɓa ɓi kḭ ze mì ɗaa ya, roo lɛ, ɓa feya̰a ká ɗaa puo ká ɓil law-i ze ha̰ mì ɗaa.
20 Ora, se eu faço o que não quero, já o não faço eu, mas o pecado que habita em mim.
21 Fe ká mì kɔ ɓaŋguɔ na ze ɗo key: zaɗka mì hii ɓay ɗáa fe kere na, fe ka̰aya ze mgba law-i.
21 Acho então esta lei em mim, que, mesmo querendo eu fazer o bem, o mal está comigo.
22 Ká ɓil wa̰ra law-i lɛ, ɗáa bol kusol Ŋgɛrɛwṵru ze ha̰ mì suoriya.
22 Porque, segundo o homem interior, tenho prazer na lei de Deus;
23 A roo lɛ, mì kɔ fe kḭ ɓoɗ ru-ruy ká ɓil naysuo-iri riw bele ziŋ ha̰y ká kér ɓay ɓi zuɔ ziŋ ni, a ɗáa mì ɓa koy feya̰a.
23 mas vejo nos meus membros outra lei guerreando contra a lei do meu entendimento, e me levando cativo à lei do pecado, que está nos meus membros.
24 — ausente —
24 Miserável homem que eu sou! quem me livrará do corpo desta morte?
25 — ausente —
25 Graças a Deus, por Jesus Cristo nosso Senhor! De modo que eu mesmo com o entendimento sirvo à lei de Deus, mas com a carne à lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.