Mateus 27
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NVT
1 Ɓáy tiɓie piɛɗ na, *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy ŋgɛrɛ Ziɓri riw bele na i mbi nzaa-ri í ɗaa ɓay huɗ ɓo tul Zezu.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 Báyḭi lɛ, i ha ri mgba ni í siŋ ni í séke ni ha̰ Pilaɗ nzoɓ réke tul puo ká kuɗu zaɗ ká Zude.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Lɛɛ, Zudas ká mbi tul Zezu na laa soro ɓay huɗ ká i ɗaa ɓo tul Zezu na báyḭi lɛ, kér ɓay i ni ɓa huɗ ha̰ ni fa̰a lari rɔm ká síŋ say ká i ha̰ ni pola ɓay mbíke tul Zezu na, a yḭ̌ike a vǎa zǐŋke *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy ŋgɛrɛ Ziɓri
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 a ɓaa ha ri mii: «Ɓi na, mì ɗaa feya̰a, ɓay ḭi lɛ, mì mbi tul nzoɓ ká ɓay mbḭw mgba tul-e ya ha ri ɗaa ɓay huɗ ɓo tul-e.»
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 Báyḭi lɛ, Zudas mii lari na zǎ̰y zuɔ ɓil *hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru na, a zɔl a vǎa ɗaa sal taa sol-e a hu taa puu teŋ reŋ.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Lɛɛ, ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri fa̰a lari na nḭm ɗo nduo-ri í ɓaa mii: «Lari key na, *bol kusol naari haa faa ká ɓay ɗáa zuɔ ɓil guma lari ká ɓo ɓil hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru key, ɓay ḭi lɛ, ɓa lari sím.»
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 Falɛ ku lɛ, i siŋ tul ɓay i fa̰a larike na, í vǎa híeke wáa nzoɓ mbúo pa̰y, í fɛrɛ wáake na ɓa zaɗ vóro huɗ nzoɓ tul puori.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 Sa̰wke mini ze, kpṵru tḭi vuri key hɔy kara, i ɗi wáake na ɓa wáa sím.
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 Ɓe ze ha̰ ɓay ká Zeremi nzoɓ ya̰aŋa ɓay saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru ɓaa ká piɛɗke lew na ɗo munu ɓáy zaɗɛ. Ka ɓaa mii: «I ya̰a lari rɔm ká síŋ say ká leɗ Izarayɛlri ker mii, a máa híe nzoɓke na,
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 í fa̰a í ha̰ ɓay híeke wáa nzoɓ mbúo pa̰y na, munu ká Ŋgɛrɛmbay mbi nzi-ɛ ha̰ mì na.»
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 Báyḭi lɛ, Zezu ɗo pol Pilaɗ nzoɓ réke tul puo ká kuɗu zaɗ ká Zude. Lɛɛ, ka vbi ni mii: «Ɓo kḭ ze, mù ɓa mbay Ziɓri kɛ́lɛ?» Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ɓe kḭ ze mù ɓaa ku.»
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Zaɗka *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy ŋgɛrɛ Ziɓri i ɗaa ɓay ɓo tul-e na, ka fɛrɛ nzaa-ri mgbuɗ ya.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Báyḭi lɛ, Pilaɗ ɓaa ha̰ ni mii: «Ɓayri riw bele ká i ɗaa ɓo tul-a key na wa̰a, mù la-laa kḭ zu lɛ?»
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Roo lɛ, Zezu fɛrɛ ɓay mbḭw mini kara ha̰ ni ya, a ha̰ ɓayke ku na tuku nzoɓ réke tul puo na ha̰ ni kaw yer.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Ká ɓil mbiimbamri mbḭw mbḭw riw bele na, zaɗka *nam suoriya tḭ́i saa ɓil koy vi báyḭi lɛ, nzoɓ réke tul puo tina nzoɓ mbḭw ká naa hul sal ká nzoɓri hii ɓay ɓe na ɓaŋguɔ munu munu ha ri.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 Lɛɛ, ɓil namke ku na nzoɓ mbḭw munu, ká ɓay fe ɗáa ndaya ɓe ya̰a zaɗ kpol kpol na, naa hul sal; riŋ-ɛ ɓa Zezu-Barabas.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 Báyḭi lɛ, Pilaɗ vbi ruɔ nzoɓri ká i mbṵ tul kḭ ká ɗi na mii: «Nzoɓ ha̰a ze ì hii ɓay haŋa mì tina ni ha rì lɛ? Zezu-Barabas mase, Zezu ká i ɗi ni ɓa *Krisi, nzoɓ ká Ŋgɛrɛwṵru waa ɓay píe ni ví ya̰a nzoɓri na lɛ?»
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 Ka vbi ri munu, ɓay ḭi lɛ, ka kɔ nda̰w, ɓa fe ɗáa sere ze i pɔ̌ŋke Zezu nduo nduo-ɛ.
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Ɓáy namri ká Pilaɗ kaw tul kariŋgaw kúŋ sal ɓay na, má̰y ɓe pie nzaa peɗ ha̰ ni mii: «Kɔkɔ ká mù ɗaa sùo-ɔ nduo ɓil ɓay leɗban ni key ká ɓay mbḭw kara mgba tul-e ya na, ɓay ḭi lɛ, suŋɛ na, mì kɔ sɛkɛ fe ŋgḭi ɓamba ɓáy lɔm ɓay tul-e.»
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Ro, *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy ŋgɛrɛ Ziɓri i ɗaa ɓay nduo law ruɔ nzoɓri ɓa pola pola ɓay haŋa ri vbi nzoɓ réke tul puo na ha̰ ni ka tína Barabas ze ha ri, a í i Zezu.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 Báyḭi lɛ, nzoɓ réke tul puo na mbi ɓay a vbi ri rɔɓay mii: «Sakra nzoɓri ká siɗi key na wa̰a, nzoɓ ve ze ì hii ɓay haŋa mì tina ni ha rì lɛ?» Lɛɛ, i yḭiŋra ɓáy ɓay gbaw mii: «Barabas!»
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 Báyḭi lɛ, Pilaɗ vbi ri mii: «A ku wa̰a, Zezu ká i ɗi ni ɓa Krisi na, ha̰a ḭi ze mì ɗáa ziŋ ni lɛ?» Lɛɛ, i yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni ɓáy zaɗ ɓari riw bele mii: «Ɓer ni ɗo tul puu say huɗ!»
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 Lɛɛ, Pilaɗ yḭ̀i a vbi ri mii: «Ka̰aya ḭi rɔɔ ka ɗaa lɛ?» Lɛɛ, i guu fe ɓáy nzaa-ri gǔrum mgba mgba ɓa siya mii: «Ɓer ni ɗo tul puu say huɗ!»
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Zaɗka Pilaɗ kɔ ká kér ɓay ɓari kal tul-e pavbaɗ, a fe gúu ɓari kara se ɓa pola pola báyḭi lɛ, ka ya̰a mbii a sḭ̌ɛke nduo-ɛ ká nun ruɔ nzoɓri na a ɓaa ha ri mii: «Ɓay huɗ leɗban key na ka mgba tul-i ya, mì naa nduo-i ká ɗi. Ɓa ɓay ɓaarì kḭ ro zu.»
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Lɛɛ, ruɔ nzoɓri riw bele ɓaa mii: «Ndaɗ ɓay haŋa ɓay sím ɓe na, ka ɓo tul ɓuru ɓáy vu ɓururi.»
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 Báyḭi lɛ, Pilaɗ tina Barabas na ha ri; ka ha ri nda Zezu ɓáy ndoy dɔŋ raɗ raɗ nda̰w rɔɔ, a pɔŋ ni ha ri vǎa ɓer ni ɗo tul puu say huɗ ɓáy.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Báyḭi lɛ, nzoɓ yṵm Pilaɗri sùu Zezu í séke ni ɓil boro mbay nzoɓ réke tul puo, lɛ, kuɗu nzoɓ yṵmri riw bele na mbṵ kḭ í kiri ni.
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 I mgba ni í nan gari ɓeri a í nduo ni maagari mbay ká sḭ̀i ŋga̰w ŋga̰w.
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 Falɛ ku lɛ, i kaŋ ŋgatukru ɓa taguɓa mbay nda̰w rɔɔ, í mbi guɓa tul-e. I ɗaa ŋgasikri nduo ndúo hoɗo ɓe, a í huku siri ká pol-e í siɛ ni mii: «Soko woo, mbay Ziɓri!»
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 I sa̰-sa̰mi toɓ toɓ zuɔ nun-ɛ, a í ya̰a ŋgasikri na saa nduo-ɛ, í zɔ̌ɗke tul-e raɗ raɗ.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Zaɗka i siɛ ni kpṵru maa ri na báyḭi lɛ, i naa maagari mbay ká i nduo ni na, í yḭ̀i í nduo ni gari ɓeri nda̰w rɔɔ, í séke ni ɓay ɓér ni ɗo tul puu say huɗ.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Zaɗka i tḭi ká ɓil ŋgɛrɛpuo na báyḭi lɛ, i dar nzoɓ mbḭw munu gbukru ká riŋ-ɛ ɓa Simo̰n, nzoɓ ká Sirɛ̰n. Lɛɛ, nzoɓ yṵmri i mgba ni í haa ni ya̰a puu say huɗ Zezu na a soɓ.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Lɛɛ, i tḭi zaɗ ká riŋ-ɛ ɓa Gɔlgota, má̰rake lɛ ɓaa mii, zaɗ tuŋguo tul.
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 Ká zaɗɛ ku ze, i ha̰ Zezu him ká i zukri ɓáy zóɗi ɓay haŋa ni ka nzɔ. Roo lɛ, zaɗka Zezu pṵu horoɓ a lie a kɔ lɛ, ka hii ɓay nzɔkɔ ya a pɔŋ.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Falɛ ká i ɓer ni ɗo tul puu say huɗ na báyḭi lɛ, i fa̰a gari ɓeri í ɗaa dḭi dḭi rɔɔ í leke kḭ.
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 Lɛɛ, i kaw siri ká zaɗɛ ku a í kɔrɔ ni kɛk.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Rɔɓay, ká ɓay kíɛke ɓay huɗ ká i ɗaa ɓo tul-e na, i ɗaa mbeɗe í ɓer ɗo tul puu say huɗ ká siya mii: «Ɓe key na, ka ɓa Zezu, mbay Ziɓri.»
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Báyḭi lɛ, i ɓer dɔmbirimri siɗi ɗo lakun-ɛ. Nzoɓ mbini ɗo tul puu say huɗ kḭ ká tunduo hoɗo ɓe, a nzoɓ mbḭɛ laa lɛ, ɗo tul puu say huɗ kḭ ká tunduo gel ɓe.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Nzoɓri ká i kal ká zaɗɛ ku na, i raɗ ni í téke tul-ri ɓoko ɓokoNzoɓri ká i kal ká zaɗɛ ku na, i raɗ ni.|src="CN01841C.TIF" size="span" loc="Mat 27.39-45" copy="David C. Cook" ref="27.39"
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 í ɓaa mii: «Ɓo ká mù hii gbúr *hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru, a nam say hɔy lɛ, mù mbúo kḭ ɗo zaɗɛ na, zaɗka mù ɓa Vu Ŋgɛrɛwṵru kḭ lɛ, mu ya̰a sùo-ɔ ɓo kḭ, a mú ɗì saa tul puu say huɗ na ku ha̰ ɓuru kɔ!»
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 Ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri, ɓáy ŋgɛrɛ Ziɓri kara, i siɛ ni faa mbḭw munu nda̰w mii:
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 «Ka ya̰a nzoɓ ha̰wri, roo lɛ, ka maa ɓay ya̰aŋa sùo-ɛ ɓe kḭ ya! Zaɗkaʼa ɓa mbay leɗ Izarayɛlri kḭ lɛ, ka ɗì saa tul puu say huɗ na timbɛɗɛ key ha̰ ɓuru kɔ! Ɓe ro lɛ, ɓuru ɗáa law ɓuru ɓo tul-e ɓáy!
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 Ɓe na ka ɗaa law-ɛ ɓo tul Ŋgɛrɛwṵru. Munu zu lɛ, nda-ndaɗ! Ŋgɛrɛwṵru hii ni lɛ, ka ya̰a ni ká tul puu say huɗ na ha̰ ɓuru kɔ! Wa̰a, ka ɓaa mii, ɓeri ɓa Vu Ŋgɛrɛwṵru na ya lɛ woo?»
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Báyḭi lɛ, dɔmbirimri ká i ɓer ri ɗo lakun-ɛ na kara, i raɗ ni faa mbḭw munu nda̰w pi.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Ɓáy síe ká ɗo law tul na, fe guɓa nun síe ha̰ zaɗ ɗo gbukru kpṵru maa ɓáy síe ká fɛrɛ sùo-ɛ.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 Maa ɓáy síe ká fɛrɛ sùo-ɛ na báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ɓay ɓáy bawda kusol-e ɓeleŋ mii: «Eli, Eli, Lema Sabatani,» ɓáy nzaa ɓay naari lɛ, ɓaa mii: «Ŋgɛrɛwṵru ɓi! Ŋgɛrɛwṵru ɓi! Ɓay ḭi nda̰w rɔɔ mù pɔŋ mì lɛ?»
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Nzoɓ ha̰nɛri ká i ɗo zaɗɛ ká i laa kusol-e ká mgba ɓeleŋ na i ɓaa mii: «Ì kɔ ni káʼa ɗi *Eli ku!»
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 Ká zaɗɛ ku hɔy lɛ, nzoɓ mbḭw ká sakra ɓari ku na ɗuu a vǎa mbi vay gari ká nzɔ mbii nzɔ, a ɗoŋ mbii fe sṵ́uke zuɔ ɗi, a siŋ ɗo nzaa ŋgasikri, rɔɔ a zuɗa ha̰ Zezu ɓay haŋa ni ka nzɔ.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Roo lɛ, nzoɓ ha̰wri ɓaa mii: «Giyaŋ náa kɔ́ri! Eli na a ví ya̰aŋa ni lɛ, náa kɔ́kɔri ɓáy!»
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 Báyḭi lɛ, Zezu ɗaa fe ɓeleŋ ɓa kḭ, lɛ, law-ɛ ví tuo.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 Ɓe nu ku báyḭi lɛ, gari ká kuŋ ɓil *hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru na saka tǎr saa siya kpṵru mgba siri gbaa.Gari ká kuŋ ɓil hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru saka tǎr mgba siri gbaa.|src="CN01843C.TIF" size="col" loc="Mat 27.51-58" copy="David C. Cook" ref="27.51" Tusiri laŋ yik yik nda̰w, tisawri kara saka hɛŋlɛŋ hɛŋlɛŋ nda̰w,
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 tupalri kara mgbuɗa ɗo hɔy ndúo nduo ha̰ ruɔ nzoɓri ká i ɓa taa Ŋgɛrɛwṵru, rɔɔ í hu na, i tḭi saa luɔ huɗ.
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 I zɔl saa tupal ɓari na, a fal tḭ́i Zezu saa luɔ huɗ na, i se Zuruzalɛm, ŋgɛrɛpuo ká ɗo ɓoɗ ɓa taa Ŋgɛrɛwṵru na ha̰ nzoɓri ŋgḭ-ŋgḭi kɔ ri.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Zaɗka ŋgɛrɛnzoɓ yṵm ɓáy nzoɓ yṵm ha̰wri ká i kɔrɔ Zezu na, i kɔ tusiri ká laŋ ɓáy feri riw bele ká tḭi munu na báyḭi lɛ, hḭɛ ɗaa ri ŋgḭi ɓamba tasiri í ɓaa mii: «Leɗban key na, ka ɓa Vu Ŋgɛrɛwṵru ɓa tusuɛ!»
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 Má̰y ha̰nɛri ká i dii fal Zezu saa kuɗu zaɗ ká Galele lew ká í ɗaa peɗ ha̰ ni na, ì ɗo ɗi ɗi í kɔ feri ká kal na ɗeke.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Ká sakra ɓari ku na, Mari ká puo ɓe ɗo Madala ɗo ɗi nda̰w, Mari máa Zak ɓáy Zezeɓ nda̰w, rɔɔ ɓáy máa vu Zebederi nda̰w pi.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Zaɗka zaɗ ɓa láw na báyḭi lɛ, nzoɓ feziŋa mbḭw munu riŋ-ɛ ɓa Zezeɓ ká puo ɓe ɗo Arimate vi. Ɓe kara ka ɓa leɗ nduoɓal Zezu nda̰w.
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 Ɓe na, ka uru a se luo Pilaɗ a vbi ni huɗ Zezu na. Lɛɛ, Pilaɗ mbi nzi-ɛ ha ri mbi huɗ Zezu na í ha̰ ni.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Báyḭi lɛ, Zezeɓ mbi huɗ na a kaa ɓáy gari fie ká ndaɗ ɓamba a *taŋ kaɗ kaɗ,
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 a vǎa ɗaa ni ɓo huo tisaw fie káʼa kpɛrɛ ɓa taa ɓe Zezeɓ kḭ sùo-ɛ ɗo ɓa tá̰w na. Falɛ ku rɔɔ, a ha ri giri bawda maa tisaw, a mbǐike diɓ ɗo ɗi a zɔl.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Báyḭi lɛ, Mari ká puo ɓe ɗo Madala ɓáy Mari taa mbḭwke na, i kaw siri ká nzaa tupal na í kɔ-kɔ́m ɓa ɓaɗi.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 Tḭi nzaaruo *nam mgbaka ta̰ram Ziɓri na báyḭi lɛ, *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri, ɓáy *Fariziri i se mbḭw hɔy luo Pilaɗ
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 í ɓaa mii: «Mbay, ɓuru ker se tul ɓay ká nzoɓ úla nzoɓri key ɓaa ɓáy káw ɓáy kumnun ɓe kɔɓ rɔɓay mii: ɓeri hu, ze ɓo ɗaa nam say lɛ, ɓeri tḭ́i saa luɔ huɗ ɓay kaw ɓáy kumnun.
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Munu zu báyḭi lɛ, mu mbi nzaa-a ha̰ nzoɓ yṵmri kɔ́rɔ tupal na kɛkɛkɛ kpṵru mgba nam ndeke ɗi sayke ɓay haŋa leɗ nduoɓal-ɛri, i vi í rii huɗ ɓe na í vǎa ɓaa ha̰ nzoɓri mii: “Ka tḭi saa luɔ huɗ” na ya. Kúɗ ɓay ká mini key na, a kál taa pola ká mii, ɓeri ɓa nzoɓ ká Ŋgɛrɛwṵru waa ɓay píe ni vi na pavbaɗ rɔɓay.»
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 Báyḭi lɛ, Pilaɗ yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Ì kɔ, nzoɓ kɔ́rɔ zaɗri na ze i kaw ku. Ì ha ri se í vǎa kɔ́rɔ tupal na munu ká law-rì hii.»
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Báyḭi lɛ, i se í vǎa rḭi nzaa huo tisaw na gbɛ̰rɛkɛŋ ɗo ɗi, í ɗaa nzoɓ kɔ́rɔ zaɗri na kaw nzi-ɛ kɛkɛkɛ.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.