Mateus 21

Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Zaɗka Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i tɔ̀ŋ ɗi ya deɓ ɓáy ŋgɛrɛpuo ká Zuruzalɛm, a í tḭi ɗi ya ɓáy Befaze, ɓa puo ká ɗo lakun kuo Oliviye báyḭi lɛ, ka pie leɗ nduoɓal-ɛri siɗi ha ri se pola
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, pararam no povoado de Betfagé, que fica perto do monte das Oliveiras. Dali Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 a ɓaa ha ri mii: «Ì se puo ká ɗo pol-rì ku. Zaɗka ì tḭ́i ɗi lɛ, zaɗɛ ku hɔy ì kɔ́kɔ maasoɓa mbḭw ɓa máake ká i taa ni ɗo, ká vi-e ɗo lakun-ɛ, lɛ, ì hína ni í víke ri ha̰ mì.
2 com a seguinte ordem:
3 Zaɗka nzoɓ vbi rì ɓay lɛ, ì ɓaa ha̰ ni mii: “Ŋgɛrɛmbay ze se síeke,” lɛ, ká zaɗɛ ku hɔy, nzoɓke na a pɔ́ŋ ha rì zɔ̌lke í víke ri ha̰ mì.»
3 Se alguém falar alguma coisa, digam que o Mestre precisa deles. Assim deixarão vocês trazerem logo os animais.
4 Feke ku na tḭi mini ha̰ ɓay ká Ŋgɛrɛwṵru ɓaa ká piɛɗke lew ɓáy faa nzoɓ ya̰aŋa ɓay saa nzi-ɛ na, ɗo munu ɓáy zaɗɛ. Ɓayke na ze ɗo key:
4 Isso aconteceu para se cumprir o que o profeta tinha dito:
5 «Ì ɓaa ha̰ nzoɓri ká *Sio̰n na mii:
5 “Digam ao povo de Jerusalém: Agora o seu rei está chegando. Ele é humilde e está montado num jumento e num jumentinho, filho de jumenta.”
6 Báyḭi lɛ, leɗ nduoɓal-ɛri zɔl í vǎa ɗaa munu káʼa ɓaa ha ri na.
6 Então os discípulos foram e fizeram o que Jesus havia mandado.
7 I fa̰a máa maasoɓa ɓáy vi-e na í víke ri. I laɓa maagari ɓari zuɔ tul-ri, lɛ, Zezu hil a kaw ɗi.
7 Levaram a jumenta e o jumentinho, jogaram as suas capas sobre eles, e Jesus montou.
8 Ruɔ nzoɓri laɓa maagari ɓari zuɔ faa ká pol-e ɓay haŋa ni ka se tul-e a kál, a nzoɓ ha̰wri laa lɛ, i kuɗ nzaa tɔy vay puuri í laɓa zuɔ faa riɓ riɓ ɓay ɗáake mbay ɓo tul-e.
8 Da grande multidão que ia com eles, alguns estendiam as suas capas no chão, e outros espalhavam no chão ramos que tinham cortado das árvores.
9 Báyḭi lɛ, ruɔ nzoɓri ká i se pol Zezu, ɓáy ɓari ká i se fal-ɛ na, i guu fe gǔrum gǔrum ɓáy nzaa-ri ɓa siya mii:
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Hosana a Deus nas alturas do céu!
10 Zaɗka Zezu tḭi Zuruzalɛm na báyḭi lɛ, nzoɓri riw bele ká ɓil puɔ na, i se tul kḭ hali hali í ɓaa mii: «Leɗban key na wa̰a, ka ɓa nzoɓ ve lɛ?»
10 Quando Jesus entrou em Jerusalém, toda a cidade ficou agitada, e o povo perguntava: — Quem é ele?
11 Lɛɛ, ruɔ nzoɓri yḭiŋra ɓáy ɓay mii: «Ɓa Zezu, nzoɓ ya̰aŋa ɓay saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru ká uru saa Nazarɛɗ, puo ká kuɗu zaɗ ká Galele.»
11 A multidão respondia: — Este é o
12 Báyḭi lɛ, Zezu se ɓil mgbaŋ ká *hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru ɗo ɗi a nii nzoɓ ɗáɓ fe híeri ɓáy ɓari ká i se ɗi ɓay híe fe na riw bele. Ka kira tutakra ɓari nzoɓ kṵu kḭ lariri, ɓáy kariŋgaw nzoɓ hie ka̰y bɛɗɛri zuɔ nza̰ri nza̰ri.Zezu nii nzoɓ ɗáɓ fe híeri ká ɓil hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru.|src="CN01787C.TIF" size="span" loc="Mat 21.11-18" copy="David C. Cook" ref="21.12"
12 Jesus entrou no pátio do Templo e expulsou todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Falɛ lɛ, ka ɓaa ha ri mii: «Ŋgɛrɛwṵru ɓaa ta-taŋ ká ɓil mbeɗe ɓe mii: “Hul ɓi na i ɗika ɓa hul ɗáa nzaa ɓay kere.” Roo lɛ, ɓaarì na, ì ɗo fɛ́rɛ ni ɓa pṵy nzoɓ riiɓari!»
13 Ele lhes disse:
14 Lɛɛ, ra̰wri ɓáy nzoɓ kpɛɗɛri, i soro ɓa lakun-ɛ ká ɓil mgbaŋ hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru na, lɛ, ka vaa ri.
14 Cegos e coxos iam encontrar Jesus no pátio do Templo, e ele os curava.
15 Roo lɛ, zaɗka *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy nzoɓ fére nzoɓri *bol kusol Ziɓri kɔ fe kere káʼa ɗaa, rɔɔ ɓáy leɗri ká i ɗaa fe ɓáy nzaa-ri gǔrum gǔrum ká ɓil mgbaŋ hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru mii: «Hozana! Naa písiri vu bulu Daviɗ» na lɛ, law-ri fa̰a ri ɓamba,
15 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ficaram zangados quando viram as coisas maravilhosas que ele fazia e ouviram as crianças gritando no pátio do Templo: —
16 ha ri vbi Zezu mii: «Ɓayri ká leɗri ɓaa ku na wa̰a, mù la-laa kḭ zu lɛ?» Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Mì la-laa na kḭ. Ɓay ká ɗo ɓil mbeɗe Ŋgɛrɛwṵru na wa̰a, ì kḭi ya rɔɓay lɛ woo? Ɓayke ɓaa mii: “Feri ká mù ɗaa na ha̰ leɗri ɓáy leɗ nzaa wa̰nri hɔy kara, i mgbuɗa nzaa-ri í pisi mù.”»
16 E eles disseram a Jesus: — Você está ouvindo o que estão dizendo? Jesus respondeu:
17 Falɛ ku báyḭi lɛ, Zezu pɔŋ ri a tḭi ká ɓil ŋgɛrɛpuo na, a se Betani a vǎa naa ɗi.
17 Então Jesus os deixou, saiu da cidade e foi para o povoado de Betânia. E passou a noite ali.
18 Zezu tḭi tiɓie a yḭ̀i a se ɓa ŋgɛrɛpuo ká Zuruzalɛm. Zaɗkaʼa se faa kɔɓ rɔɓay na, kɔn sɛ ni.
18 No dia seguinte, quando estava voltando para a cidade, Jesus teve fome.
19 Lɛɛ, ka mbi nun-ɛ a kɔ puu nzum mbḭw munu ká ɗo lakun faa a to a se sa̰w-ɛ. Roo lɛ, ka kɔ ɓa vayke hɔy. Báyḭi lɛ, ka ɓaa ha̰ puu nzum na mii: «Ɓo na mù ti líe mbǎa wṵ̌m.» Ká zaɗɛ ku hɔy lɛ, puu nzum na huɔ wǔɔ riw bele.
19 Ele viu uma figueira na beira da estrada e foi até lá, mas não encontrou nada; só folhas. Aí disse para a figueira: E na mesma hora a figueira secou.
20 Zaɗka leɗ nduoɓal-ɛri kɔ munu na báyḭi lɛ, tuku ri ha ri kaw yer í vbi ni mii: «Ɗaa mina nda̰w rɔɔ, puu nzum key na huɔ wǔɔ saa zaɗɛ hɔy key lɛ?»
20 Os discípulos viram isso, ficaram muito admirados e disseram: — Como a figueira secou depressa!
21 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: zaɗka ì ɗo ɓáy mbika law, rɔɔ í má̰y ɓay ká ɗi ya lɛ, ì máa ɗáa fe munu ká mì ɗaa ziŋ puu nzum key hɔy ya, roo lɛ, ì máa ɓay ɓáa ha̰ kuo ká ɗo key na mii: “Mu mṵu ɓáy sa̰w-a ká zaɗ ni key a mú zo ɓo maambii,” lɛ, feke na a ɗoko munu na kḭ.
21 Então Jesus disse:
22 Zaɗka ì ɗaa law-rì ɓo tul Ŋgɛrɛwṵru lɛ, feri riw bele ká ì vbi ká ɓil nzaa ɓay kere na, kaʼa ɗáa ha rì.»
22 Se crerem, receberão tudo o que pedirem em oração.
23 Zezu se ɓil mgbaŋ ká *hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru ɗo ɗi, a fere nzoɓri fe ká ɗi. Zaɗkaʼa ɗo fére nzoɓri fe na báyḭi lɛ, *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy ŋgɛrɛ Ziɓri i soro í vi lakun-ɛ í vbi ni ɓay mii: «A ve ze mbi nzaa ha̰ mù nda̰w rɔɔ mù ɗáake fe niri key lɛ? Mase, nzoɓ ve ze ha̰ mù faake lɛ?»
23 Jesus chegou ao Templo, e, quando já estava ensinando, alguns chefes dos sacerdotes e alguns líderes judeus chegaram perto dele e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu essa autoridade?
24 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Ɓi kara, mì vbika rì ɓay mbḭw hɔy ɓay kɔ́kɔ nda̰w. Zaɗka ì yḭiŋra ɓáy ɓayke ha̰ mì lɛ, ɓi kara mì kíɛ rì nzoɓ ká mbi nzaa ha̰ mì ɗáake fe niri key na.
24 Jesus respondeu:
25 Ɗáa tul nzoɓri nduo mbii ká Za̰a ɗaa na wa̰a, uru saa luo Ŋgɛrɛwṵru mase, uru saa luo nzoɓri hɔy lɛ?»
25 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas? Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
26 A zaɗka náa ɓaarì mii, uru saa luo nzoɓri lɛ, ruɔ nzoɓri úru í ɗaa so tul naari, ɓay ḭi lɛ, nzoɓri riw bele kɔ Za̰a na ɓa nzoɓ ya̰aŋa ɓay saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru.»
26 Mas, se dissermos que foram pessoas, temos medo do que o povo pode fazer, pois todos acham que João era profeta .
27 Báyḭi lɛ, i yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ Zezu mii: «Ɓuru kɔ ya.» Lɛɛ, ka yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Munu zu lɛ, nda-ndaɗ! Ɓi hɔy kara, mì ti kíɛ rì nzoɓ ká mbi nzaa ha̰ mì ɗáake fe niri key na ya nda̰w.»
27 Por isso responderam: — Não sabemos.
28 Zezu mbi ɓay rɔɓay a ɓaa mii: «Ì ker mina ze ká ɓil law-rì lɛ? Nzoɓ mbḭw ɗo ɓáy leɗ wa̰rari ɓa siɗi. Báyḭi lɛ, ka ɓaa ha̰ ŋgɛrɛ leɗ na mii: “Vu-i, vuri key na mu se wáa ɓi, ɓo mú vǎa ɗaa peɗ ká ɗi.”
28 Jesus continuou:
29 Lɛɛ, leɗ na yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: “Mì hii ya.” Falɛ lɛ, law-ɛ nzaa ni ha̰ ni suo kér ɓay ɓe, a se wáa na a vǎa ɗaa peɗ ká ɗi.
29 — Ele respondeu: “Eu não quero ir.” Mas depois mudou de ideia e foi.
30 «Báyḭi lɛ, bǎa leɗri na vǎa vbi nzoɓ vbiele na faa mbḭw munu nda̰w. Lɛɛ, leɗ na ɓaa ha̰ bi-ɛ mii: “Mbay ɓi, mì hi-hii, mì séke,” roo lɛ, ka se ya wṵ̌m.
30 — O pai foi e deu ao outro filho a mesma ordem. E este disse: “Sim, senhor.” Mas depois não foi.
31 Wa̰a, sakra leɗri ká siɗi key na, nzoɓ ha̰a ze ɗaa law hiiya bi-ɛ na lɛ?» Lɛɛ, *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy ŋgɛrɛ Ziɓri na, i yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ɓa ŋgɛrɛ leɗ.» Báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ha ri mii: «Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: Ŋgɛrɛwṵru tii sa̰w réke mbay ká tul *nzoɓ ya̰aŋa larimbuori ɓáy má̰y ɗáa nun pieri na pola ha rì.
31 — Qual deles fez o que o pai queria? — perguntou Jesus. E eles responderam: — O filho mais velho. Então Jesus disse a eles:
32 Za̰a Batis na vi luo-rì, a fere rì ɗáa fe ká ɗo ɓáy zaɗɛ ká nun Ŋgɛrɛwṵru. Roo lɛ, ì ɗaa law-rì ɓo tul ɓay ɓe na ya. Ɓa nzoɓ ya̰aŋa larimbuori ɓáy má̰y ɗáa nun pieri na ze i ɗaa law-ri ɓo tul ɓay ɓe. A falɛ ká ì kɔ fe ɗáa nzoɓkeri na ku hɔy kara, ì fɛrɛ ɓil law-rì ɓay ɗáa law-rì ɓo tul ɓay ɓe na ya.»
32 Pois João Batista veio para mostrar a vocês o caminho certo, e vocês não creram nele; mas os cobradores de impostos e as prostitutas creram. Porém, mesmo tendo visto isso, vocês não se arrependeram e não creram nele.
33 «Ì te suku-rì í láake law ɓay kḭ ro. Ŋgɛrɛnzoɓ wáa mbḭw munu mgba wáa a maa pa̰ra puuri ɗo ɗi, a te kpaŋ gbi gbi kiri ɗi gbuk, a tie luɔ mbḭw ɗo ɗi ɓay ɗúɔke lere puu na, rɔɔ a mbuo fe ga-gaŋ ɗo ɓil wáa ha̰ nzoɓ kɔ́rɔkeri kaw ɗi. Falɛ lɛ, ka pɔŋ peɗke zuɔ nduo nzoɓ peɗkeri káʼa fa̰a ri na, ɓay haŋa ɓo few hóro lere puu na vi lɛ, i wál taa ɓeri a í pɔ́ŋ taa ɓari. Falɛ ku rɔɔ, a zɔl a se varu.Wáa pa̰ra puuri ká i te kpaŋ kiri ɗi|src="lb00103c.tif" size="span" loc="Mat 21.32-42" copy="Horace Knowles" ref="21.33"
33 Jesus disse:
34 «Zaɗka few hóro lereke na vi báyḭi lɛ, nzoɓ wáa na pie leɗ káw ɓeri ɓa luo nzoɓ peɗkeri na ɓay ya̰aŋa lereke ká ɗo ɓay tul-e na.
34 Quando chegou o tempo da colheita, o dono mandou alguns empregados a fim de receber a parte dele.
35 Roo lɛ, nzoɓ peɗkeri na i mgba̰m leɗ káw ɓeri í ndaka nzoɓ mbḭw wɔɓ wɔɓ, í mgba nzoɓ mbḭɛ í i ni, a í vbuku nzoɓ ndeke ɗi sayke ɓáy tisawri í i ni.Lere puu ká i ɗi ɓa rezḭn.|src="hk00111c.tif" size="col" loc="Mt 21.35" copy="Horace Knowles" ref="21.35"
35 Mas os lavradores agarraram os empregados, bateram num, assassinaram outro e mataram ainda outro a pedradas.
36 «Báyḭi lɛ, nzoɓ wáa na pie leɗ káw ɓe taa kḭri kal nzoɓ polari ku rɔɓay. Lɛɛ, nzoɓ peɗkeri na ɗaa ziŋ ri ndaya faa mbḭw munu ká i ɗaa ziŋ nzoɓ polari na ku.
36 Aí o dono mandou mais empregados do que da primeira vez. E os lavradores fizeram a mesma coisa.
37 Laa lɛ, nzoɓ wáa na pie vi-e kḭ ro ɓa luo-ri; a ker ká ɓil law-ɛ mii, i hḭ́ɛ vu ɓeri na.
37 Depois de tudo isso, ele mandou o seu próprio filho, pensando: “O meu filho eles vão respeitar.”
38 Roo lɛ, zaɗka nzoɓ peɗkeri na mbi nun-ri í kɔ vu nzoɓ wáa ká se vuku na báyḭi lɛ, i ɓaa ɓay ká sakra kḭ mii: “Ì kɔ, nzoɓ káʼa mgbaka fe pile na zu! Náa séri náa vǎa íri ni, a ɓo náa pɔ́ŋri fe pile na ɓa taa naari.”
38 Mas, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
39 Ro, í vǎa mgba ni í vbu ni ɓo fal wáa na a í i ni.
39 — Então agarraram o filho, e o jogaram para fora da plantação, e o mataram.
40 «A munu ku wa̰a, zaɗka nzoɓ wáa na vi lɛ, fe ḭi nda̰w rɔɔ a ɗáa ziŋ nzoɓ peɗkeri na lɛ?»
40 Aí Jesus perguntou:
41 Lɛɛ, i yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Kaʼa ika nzoɓ ndayakeri na taŋ kɔ́kɔ nun síe ɓari. Rɔɓay a ya̰aŋa wáa na a ɗaa nduo ndúo nzoɓ kḭri, ɓay haŋa few hóro lereke na vi lɛ, i séke ɓáy taa ɓe na ha̰ ni.»
41 Eles responderam: — Com certeza ele vai matar aqueles lavradores maus e vai arrendar a plantação a outros. E estes lhe darão a parte da colheita no tempo certo.
42 Báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ha ri mii: «Ɓay ká ɗo ɓil mbeɗe Ŋgɛrɛwṵru na wa̰a, ì kḭi ya hɔy lɛ?
42 Jesus então perguntou:
43 «Sa̰wke mini ze, mì ɓaa ha rì ta-taŋ: fe kereri riw bele ká ì ɗǒke í ɓa nzoɓ taa Ŋgɛrɛwṵru na, Ŋgɛrɛwṵru a ya̰aŋa saa nduo-rì a ha̰ sa̰w nzoɓ kḭri ká i ɗáa fe ká ɗo ɓáy zaɗɛ a rii law-ɛ.
43 E Jesus terminou:
44 [Nzoɓ ká lie ɓo tul tisaw key na lɛ, a gur sùo-ɛ ruk ruk. A zaɗka tisaw na ze tɔɗɔ ɓo tul nzoɓ laa lɛ, a rɛ̰ŋ ni rɛ̰nɛnɛ.»]
44 Quem cair em cima dessa pedra ficará em pedaços. E, se a pedra cair sobre alguém, essa pessoa vai virar pó.
45 Zaɗka *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy *Fariziri laa law ɓayri key ká Zezu ɓaa na ku báyḭi lɛ, i kɔ í ɓaa mii, ka ɓaa ɓay se tul ɓari zu.
45 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus ouviram as parábolas que Jesus contou e sabiam que ele estava falando a respeito deles.
46 Ro ze, i nzaa faa ɓay mgbaka ni, roo lɛ, i hḭɛ ruɔ nzoɓri, ɓay ḭi lɛ, ruɔ nzoɓri na i kɔ Zezu ɓa nzoɓ ya̰aŋa ɓay saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru.
46 Por isso queriam prendê-lo, mas tinham medo da multidão porque o povo achava que Jesus era profeta .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.