Mateus 17
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs VC
1 Falɛ ká ɗaa nam yie na, Zezu ha̰ Piyɛr, Zak ɓáy Za̰a ká i ɓa yṵ kḭ na se ziŋ ni tul kuo ká gaŋ zeŋleŋ ká ɗo nzaa zaɗ, a í kaw ɗi huo-ri.
1 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, seu irmão, e conduziu-os à parte a uma alta montanha.
2 Báyḭi lɛ, ká zaɗɛ ku na, sùo Zezu fɛrɛ gbǎ̰y ká nun-ri: nun-ɛ ndṵy munu ká síe, a gari ɓeri laa lɛ, puu ka̰rara munu ɓa zaɗ taŋa.
2 Lá se transfigurou na presença deles: seu rosto brilhou como o sol, suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
3 Ká zaɗɛ ku hɔy, leɗ nduoɓal-ɛri ká say na, i kɔ *Moyze ɓáy *Eli ká i tḭi í ɗo loko soro ziŋ Zezu.
3 E eis que apareceram Moisés e Elias conversando com ele.
4 Báyḭi lɛ, Piyɛr mbi ɓay a ɓaa ha̰ Zezu mii: «Mbay, ɗo ndaɗ ɓamba ɓay haŋa náa káwri zaɗ ni key. Zaɗka mù hii lɛ, mì ɗáa hul puɗi ɓa say ɗo zaɗ ni key. Mbḭw ɓa taa ɓo, mbḭw ɓa taa Moyze, a mbḭwke laa lɛ, ɓa taa Eli.»
4 Pedro tomou então a palavra e disse-lhe: Senhor, é bom estarmos aqui. Se queres, farei aqui três tendas: uma para ti, uma para Moisés e outra para Elias.
5 Zaɗkaʼa ɗo ɓáa ɓay munu kɔɓ rɔɓay báyḭi lɛ, síi mbam ká taŋ a ɗo gbereŋ vi puma a guɓa tul-ri gbukru, lɛ, ká ɓil síi mbamke ku na kusol mgba ɓeleŋ ká ɗi mii: «Ɓe key na, ka ɓa Vu-i; mì kɔ ni ɓa nzoɓ nun-i. Ɓa ɓe na ze sùo-i ríi mì ɓamba ká tul-e. Ì laa ɓay ɓe.»
5 Falava ele ainda, quando veio uma nuvem luminosa e os envolveu. E daquela nuvem fez-se ouvir uma voz que dizia: Eis o meu Filho muito amado, em quem pus toda minha afeição; ouvi-o.
6 Zaɗka leɗ nduoɓal-ɛri laa kusol ká mgba munu na báyḭi lɛ, hḭɛ ɗaa ri zikiki ha ri lie raɗ zuɔ siri í ɗaa nzaa pol-ri tuŋ siri.
6 Ouvindo esta voz, os discípulos caíram com a face por terra e tiveram medo.
7 Roo lɛ, Zezu soro ɓa lakun-ri a zaa ri a ɓaa mii: «Ì úru siya, ì ɗaa hḭɛ ya.»
7 Mas Jesus aproximou-se deles e tocou-os, dizendo: Levantai-vos e não temais.
8 Zaɗka i ura nun-ri báyḭi lɛ, i kɔ nzoɓ mbḭw ya, ɓa Zezu huo-ɛ hɔy ze ɗo.
8 Eles levantaram os olhos e não viram mais ninguém, senão unicamente Jesus.
9 Zaɗka i ɗo ɗíra saa tul kuo na, Zezu mbi nzi-ɛ ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri ká say na mii: «Fe ká tḭi nun-rì ká ì kɔ key na, ì ha̰ ɓayke ka tḭi ká nzáa-rì ha̰ nzoɓ mbḭw ka laa ya kpṵru maa ɓáy nam ká ɓi *Vu Nzoɓ mì tḭ́ike saa luɔ huɗ na.»
9 E, quando desciam, Jesus lhes fez esta proibição: Não conteis a ninguém o que vistes, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos.
10 Falɛ ku lɛ, leɗ nduoɓal-ɛri vbi ni ɓay mii: «Ɓay ḭi nda̰w rɔɔ, *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri ɓaa mii: “Ɗo nun haŋa Eli ka vi pola nda̰w rɔɔ, *Krisi, nzoɓ ká Ŋgɛrɛwṵru waa ɓay píe ni vi na ka vi ɓáy” lɛ?»
10 Em seguida, os discípulos o interrogaram: Por que dizem os escribas que Elias deve voltar primeiro?
11 Lɛɛ, ka yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Ɓa tusuɛ kḭ, ɗo nun haŋa Eli na ka vi a leke feri riw bele ha̰ ni ɗo ɓáy zaɗɛ zeɓ zeɓ.
11 Jesus respondeu-lhes: Elias, de fato, deve voltar e restabelecer todas as coisas.
12 A roo lɛ, mì ɓaa ha rì ta-taŋ: nzoɓ ya̰aŋa ɓay saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru mbḭw munu ká Eli na vi ɗɔɗ ro, lɛ, nzoɓri tuu ni ɓa ɓe ya, í ɗara ni munu ká law-ri hii. Ɓe ze ɗo faa mbḭw munu nda̰w, ɓi Vu Nzoɓ na i ɗára mì kɔ sɛkɛ fe.»
12 Mas eu vos digo que Elias já veio, mas não o conheceram; antes, fizeram com ele quanto quiseram. Do mesmo modo farão sofrer o Filho do Homem.
13 Ɓe nu ku báyḭi lɛ, leɗ nduoɓal-ɛri kɔ í ɓaa mii, ɓayke key na ka ɓaa se tul Za̰a Batis.
13 Os discípulos compreenderam, então, que ele lhes falava de João Batista.
14 Zaɗka Zezu ɓáy leɗ nduoɓal ká say na i ɗi saa tul kuo í ɗo ɗi ya deɓ ɓáy ruɔ nzoɓri na báyḭi lɛ, wa̰ra nzoɓ mbḭw soro ɓa luo Zezu a huku pol-e a ɓaa mii:
14 E, quando eles se reuniram ao povo, um homem aproximou-se deles e prostrou-se diante de Jesus,
15 «Mbay, kóɗ hɔy, mu kɔ nun síe vu-i ká ɓa leɗ wa̰ra nzoɓ ká kɔ sɛkɛ fe ŋgḭi ɓamba key. Suosɛrɛm kuku ɗara ni ɓaŋguɔ, a mbi ni ɓo huu nda̰w, ɓo mbii nda̰w pi.
15 dizendo: Senhor, tem piedade de meu filho, porque é lunático e sofre muito: ora cai no fogo, ora na água...
16 Ze mì mgba ni mí séke luo leɗ nduoɓal-ari, roo lɛ, faa váa ni mba ri.»
16 Já o apresentei a teus discípulos, mas eles não o puderam curar.
17 Báyḭi lɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ nzoɓri mii: «Ɓaarì nzoɓ law ŋgɔ-ŋgɔri ká law-rì ndaya! Wa̰a, nam tɔ̀ŋ ɓa mina ɓáy rɔɔ, ɓay haŋa mì kaw ziŋ rì rɔɓay lɛ? Nam tɔ̀ŋ ɓa mina ɓáy rɔɔ, mì íki law-i ká tul-rì lɛ? Ì mgba leɗ na í víke ɓa key ha̰ mì.»
17 Respondeu Jesus: Raça incrédula e perversa, até quando estarei convosco? Até quando hei de aturar-vos? Trazei-mo.
18 Báyḭi lɛ, Zezu yḭw temndaya na, lɛ, ká zaɗɛ ku hɔy temndaya na tḭi ká tul leɗ kuku na a pɔŋ ni vaa kiyaw kiyaw.
18 Jesus ameaçou o demônio e este saiu do menino, que ficou curado na mesma hora.
19 Lɛɛ, leɗ nduoɓal-ɛri kḭ laa ro i soro í vi lakun-ɛ í mgba ni ɗo fi mbḭw í vbi ni ɓay mii: «Ɓay ḭi nda̰w rɔɔ ɓuru maa ɓay níi temndaya ni key na ya lɛ?»
19 Então os discípulos lhe perguntaram em particular: Por que não pudemos nós expulsar este demônio?
20 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Ɗo munu ɓay tul mbika law ɓaarì ká ndḭi hɔy. Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: zaɗka mbika law ɓaarì ŋgɔɓ ya maa pa̰ra túŋ ká ndḭi hɔy lɛ, ì ɓáa ha̰ kuo key na mii: “Mu sóro ká zaɗ ni key, a mú se mú vǎa ɗo lew,” lɛ, a sóro na kḭ. Fe mbḭw káʼa mbaka ri mba na, tiya.
20 Jesus respondeu-lhes: Por causa de vossa falta de fé. Em verdade vos digo: se tiverdes fé, como um grão de mostarda, direis a esta montanha: Transporta-te daqui para lá, e ela irá; e nada vos será impossível.
21 [Roo lɛ, kḭri temndaya ká mini key na, ɓáy faa ɗáa nzaa ɓay kere ɓáy sáŋ sùo hɔy ze, nzoɓ a máa ɓay níike ni ha̰ ni tḭi saa tul nzoɓ.»]
21 Quanto a esta espécie de demônio, só se pode expulsar à força de oração e de jejum.
22 Nam mbḭw munu ká Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i ziŋ kḭ riw bele ká kuɗu zaɗ ká Galele na báyḭi lɛ, Zezu mbi ɓay a ɓaa ha ri mii: «Ɓi *Vu Nzoɓ na, nzoɓ tul ŋga̰ni ɓiri i pɔ́ŋ mì ɓo nduo nzoɓri ha ri í mì,
22 Enquanto caminhava pela Galiléia, Jesus lhes disse: O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos homens.
23 a ndeke ɗi nam sayke lɛ, mì tḭ́i saa luɔ huɗ mí kaw ɓáy kumnun.» Ɓayke ku na ɗaa ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri ɗáake síe ŋgḭi ɓamba tasiri.
23 Matá-lo-ão, mas ao terceiro dia ressuscitará. E eles ficaram profundamente aflitos.
24 Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i tḭi ká Kapɛrnayum. Báyḭi lɛ, *nzoɓ ya̰aŋa larimbuori ká ɓay tul *hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru soro í vǎa ziŋ Piyɛr í vbi ni ɓay mii: «Wa̰a, larimbuo ká ɓay tul hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru na, ŋgɛrɛ tul-rì puo ya lɛ?»
24 Logo que chegaram a Cafarnaum, aqueles que cobravam o imposto da didracma aproximaram-se de Pedro e lhe perguntaram: Teu mestre não paga a didracma?
25 Lɛɛ, ka yḭiŋra ɓáy ɓay mii: «Ka pu-puo puo.»
25 Paga sim, respondeu Pedro. Mas quando chegaram à casa, Jesus preveniu-o, dizendo: Que te parece, Simão? Os reis da terra, de quem recebem os tributos ou os impostos? De seus filhos ou dos estrangeiros?
26 Báyḭi lɛ, Zezu yḭ̀i a ɓaa ha̰ ni mii: «Munu zu báyḭi lɛ, vu mbayri ze puo larimbuo ya.
26 Pedro respondeu: Dos estrangeiros. Jesus replicou: Os filhos, então, estão isentos.
27 Ze munu hɔy kara, ɓay haŋa náa ɗo ɓa ŋguɗ puu ɓay tul nzoɓ mbṵ́ larimbuori key ya lɛ, mu se maambii mú vǎa ɓo-ɓoy, lɛ, titire sḭ̀i ká mù mgbaka ɗɛkrɛ ku na, mu mgbúɗa nzi-ɛ, lɛ, mù zíŋ lari ká ɗi ká maa naa. Lɛɛ, mù púoke tul-a nda̰w, tul-i nda̰w siɗi bele.»
27 Mas não convém escandalizá-los. Vai ao mar, lança o anzol, e ao primeiro peixe que pegares abrirás a boca e encontrarás um estatere. Toma-o e dá-o por mim e por ti.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.