Mateus 17

Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Falɛ ká ɗaa nam yie na, Zezu ha̰ Piyɛr, Zak ɓáy Za̰a ká i ɓa yṵ kḭ na se ziŋ ni tul kuo ká gaŋ zeŋleŋ ká ɗo nzaa zaɗ, a í kaw ɗi huo-ri.
1 Seis dias depois, Jesus levou consigo Pedro e os dois irmãos, Tiago e João, até um monte alto.
2 Báyḭi lɛ, ká zaɗɛ ku na, sùo Zezu fɛrɛ gbǎ̰y ká nun-ri: nun-ɛ ndṵy munu ká síe, a gari ɓeri laa lɛ, puu ka̰rara munu ɓa zaɗ taŋa.
2 Enquanto os três observavam, a aparência de Jesus foi transformada de tal modo que seu rosto brilhava como o sol e suas roupas se tornaram brancas como a luz.
3 Ká zaɗɛ ku hɔy, leɗ nduoɓal-ɛri ká say na, i kɔ *Moyze ɓáy *Eli ká i tḭi í ɗo loko soro ziŋ Zezu.
3 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
4 Báyḭi lɛ, Piyɛr mbi ɓay a ɓaa ha̰ Zezu mii: «Mbay, ɗo ndaɗ ɓamba ɓay haŋa náa káwri zaɗ ni key. Zaɗka mù hii lɛ, mì ɗáa hul puɗi ɓa say ɗo zaɗ ni key. Mbḭw ɓa taa ɓo, mbḭw ɓa taa Moyze, a mbḭwke laa lɛ, ɓa taa Eli.»
4 Pedro exclamou: “Senhor, é maravilhoso estarmos aqui! Se quiser, farei três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
5 Zaɗkaʼa ɗo ɓáa ɓay munu kɔɓ rɔɓay báyḭi lɛ, síi mbam ká taŋ a ɗo gbereŋ vi puma a guɓa tul-ri gbukru, lɛ, ká ɓil síi mbamke ku na kusol mgba ɓeleŋ ká ɗi mii: «Ɓe key na, ka ɓa Vu-i; mì kɔ ni ɓa nzoɓ nun-i. Ɓa ɓe na ze sùo-i ríi mì ɓamba ká tul-e. Ì laa ɓay ɓe.»
5 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem brilhante os cobriu, e uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho amado, que me dá grande alegria. Ouçam-no!”.
6 Zaɗka leɗ nduoɓal-ɛri laa kusol ká mgba munu na báyḭi lɛ, hḭɛ ɗaa ri zikiki ha ri lie raɗ zuɔ siri í ɗaa nzaa pol-ri tuŋ siri.
6 Os discípulos ficaram aterrorizados e caíram com o rosto em terra.
7 Roo lɛ, Zezu soro ɓa lakun-ri a zaa ri a ɓaa mii: «Ì úru siya, ì ɗaa hḭɛ ya.»
7 Então Jesus veio e os tocou. “Levantem-se”, disse ele. “Não tenham medo.”
8 Zaɗka i ura nun-ri báyḭi lɛ, i kɔ nzoɓ mbḭw ya, ɓa Zezu huo-ɛ hɔy ze ɗo.
8 E, quando levantaram os olhos, viram apenas Jesus.
9 Zaɗka i ɗo ɗíra saa tul kuo na, Zezu mbi nzi-ɛ ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri ká say na mii: «Fe ká tḭi nun-rì ká ì kɔ key na, ì ha̰ ɓayke ka tḭi ká nzáa-rì ha̰ nzoɓ mbḭw ka laa ya kpṵru maa ɓáy nam ká ɓi *Vu Nzoɓ mì tḭ́ike saa luɔ huɗ na.»
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: “Não contem a ninguém o que viram, até que o Filho do Homem ressuscite dos mortos”.
10 Falɛ ku lɛ, leɗ nduoɓal-ɛri vbi ni ɓay mii: «Ɓay ḭi nda̰w rɔɔ, *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri ɓaa mii: “Ɗo nun haŋa Eli ka vi pola nda̰w rɔɔ, *Krisi, nzoɓ ká Ŋgɛrɛwṵru waa ɓay píe ni vi na ka vi ɓáy” lɛ?»
10 Os discípulos lhe perguntaram: “Por que os mestres da lei afirmam que é necessário que Elias volte antes que o Cristo venha?”.
11 Lɛɛ, ka yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Ɓa tusuɛ kḭ, ɗo nun haŋa Eli na ka vi a leke feri riw bele ha̰ ni ɗo ɓáy zaɗɛ zeɓ zeɓ.
11 Jesus respondeu: “De fato, Elias vem e restaurará tudo.
12 A roo lɛ, mì ɓaa ha rì ta-taŋ: nzoɓ ya̰aŋa ɓay saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru mbḭw munu ká Eli na vi ɗɔɗ ro, lɛ, nzoɓri tuu ni ɓa ɓe ya, í ɗara ni munu ká law-ri hii. Ɓe ze ɗo faa mbḭw munu nda̰w, ɓi Vu Nzoɓ na i ɗára mì kɔ sɛkɛ fe.»
12 Eu, porém, lhes digo: Elias já veio, mas não o reconheceram e preferiram maltratá-lo. Da mesma forma, também farão o Filho do Homem sofrer”.
13 Ɓe nu ku báyḭi lɛ, leɗ nduoɓal-ɛri kɔ í ɓaa mii, ɓayke key na ka ɓaa se tul Za̰a Batis.
13 Então os discípulos entenderam que ele estava falando de João Batista.
14 Zaɗka Zezu ɓáy leɗ nduoɓal ká say na i ɗi saa tul kuo í ɗo ɗi ya deɓ ɓáy ruɔ nzoɓri na báyḭi lɛ, wa̰ra nzoɓ mbḭw soro ɓa luo Zezu a huku pol-e a ɓaa mii:
14 Ao pé do monte, uma grande multidão os esperava. Um homem veio, ajoelhou-se diante de Jesus e disse:
15 «Mbay, kóɗ hɔy, mu kɔ nun síe vu-i ká ɓa leɗ wa̰ra nzoɓ ká kɔ sɛkɛ fe ŋgḭi ɓamba key. Suosɛrɛm kuku ɗara ni ɓaŋguɔ, a mbi ni ɓo huu nda̰w, ɓo mbii nda̰w pi.
15 “Senhor, tenha misericórdia de meu filho. Ele tem convulsões e sofre terrivelmente. Muitas vezes, cai no fogo ou na água.
16 Ze mì mgba ni mí séke luo leɗ nduoɓal-ari, roo lɛ, faa váa ni mba ri.»
16 Eu o trouxe a seus discípulos, mas eles não puderam curá-lo”.
17 Báyḭi lɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ nzoɓri mii: «Ɓaarì nzoɓ law ŋgɔ-ŋgɔri ká law-rì ndaya! Wa̰a, nam tɔ̀ŋ ɓa mina ɓáy rɔɔ, ɓay haŋa mì kaw ziŋ rì rɔɓay lɛ? Nam tɔ̀ŋ ɓa mina ɓáy rɔɔ, mì íki law-i ká tul-rì lɛ? Ì mgba leɗ na í víke ɓa key ha̰ mì.»
17 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês? Até quando terei de suportá-los? Tragam o menino para cá”.
18 Báyḭi lɛ, Zezu yḭw temndaya na, lɛ, ká zaɗɛ ku hɔy temndaya na tḭi ká tul leɗ kuku na a pɔŋ ni vaa kiyaw kiyaw.
18 Então Jesus repreendeu o demônio, e ele saiu do menino, que ficou curado a partir daquele momento.
19 Lɛɛ, leɗ nduoɓal-ɛri kḭ laa ro i soro í vi lakun-ɛ í mgba ni ɗo fi mbḭw í vbi ni ɓay mii: «Ɓay ḭi nda̰w rɔɔ ɓuru maa ɓay níi temndaya ni key na ya lɛ?»
19 Mais tarde, os discípulos perguntaram a Jesus em particular: “Por que não conseguimos expulsar aquele demônio?”.
20 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Ɗo munu ɓay tul mbika law ɓaarì ká ndḭi hɔy. Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: zaɗka mbika law ɓaarì ŋgɔɓ ya maa pa̰ra túŋ ká ndḭi hɔy lɛ, ì ɓáa ha̰ kuo key na mii: “Mu sóro ká zaɗ ni key, a mú se mú vǎa ɗo lew,” lɛ, a sóro na kḭ. Fe mbḭw káʼa mbaka ri mba na, tiya.
20 “Porque a sua fé é muito pequena”, respondeu Jesus. “Eu lhes digo a verdade: se tivessem fé, ainda que do tamanho de uma semente de mostarda, poderiam dizer a este monte: ‘Mova-se daqui para lá’, e ele se moveria. Nada seria impossível para vocês,
21 [Roo lɛ, kḭri temndaya ká mini key na, ɓáy faa ɗáa nzaa ɓay kere ɓáy sáŋ sùo hɔy ze, nzoɓ a máa ɓay níike ni ha̰ ni tḭi saa tul nzoɓ.»]
21 mas essa espécie não sai senão com oração e jejum.”
22 Nam mbḭw munu ká Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i ziŋ kḭ riw bele ká kuɗu zaɗ ká Galele na báyḭi lɛ, Zezu mbi ɓay a ɓaa ha ri mii: «Ɓi *Vu Nzoɓ na, nzoɓ tul ŋga̰ni ɓiri i pɔ́ŋ mì ɓo nduo nzoɓri ha ri í mì,
22 Quando voltaram a se reunir na Galileia, Jesus lhes disse: “O Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas.
23 a ndeke ɗi nam sayke lɛ, mì tḭ́i saa luɔ huɗ mí kaw ɓáy kumnun.» Ɓayke ku na ɗaa ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri ɗáake síe ŋgḭi ɓamba tasiri.
23 Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará”. E os discípulos se encheram de tristeza.
24 Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i tḭi ká Kapɛrnayum. Báyḭi lɛ, *nzoɓ ya̰aŋa larimbuori ká ɓay tul *hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru soro í vǎa ziŋ Piyɛr í vbi ni ɓay mii: «Wa̰a, larimbuo ká ɓay tul hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru na, ŋgɛrɛ tul-rì puo ya lɛ?»
24 Quando Jesus e seus discípulos chegaram a Cafarnaum, os cobradores do imposto do templo abordaram Pedro e lhe perguntaram: “Seu mestre não paga o imposto do templo?”.
25 Lɛɛ, ka yḭiŋra ɓáy ɓay mii: «Ka pu-puo puo.»
25 “Sim, paga”, respondeu Pedro. Em seguida, entrou em casa. Antes que ele tivesse oportunidade de falar, Jesus lhe perguntou: “O que você acha, Simão? O que os reis costumam fazer: cobram impostos de seu povo ou dos povos conquistados?”.
26 Báyḭi lɛ, Zezu yḭ̀i a ɓaa ha̰ ni mii: «Munu zu báyḭi lɛ, vu mbayri ze puo larimbuo ya.
26 “Cobram dos povos conquistados”, respondeu Pedro. “Pois bem”, disse Jesus. “Os cidadãos
27 Ze munu hɔy kara, ɓay haŋa náa ɗo ɓa ŋguɗ puu ɓay tul nzoɓ mbṵ́ larimbuori key ya lɛ, mu se maambii mú vǎa ɓo-ɓoy, lɛ, titire sḭ̀i ká mù mgbaka ɗɛkrɛ ku na, mu mgbúɗa nzi-ɛ, lɛ, mù zíŋ lari ká ɗi ká maa naa. Lɛɛ, mù púoke tul-a nda̰w, tul-i nda̰w siɗi bele.»
27 Mas, como não queremos que se ofendam, desça até o mar e jogue o anzol. Abra a boca do primeiro peixe que pegar e ali encontrará uma moeda de prata. Pegue-a e use-a para pagar os impostos por nós dois.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.