Mateus 14
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NVT
1 Ká ɓil sewke ku na, Mbay *Eroɗ ká ɓa nzoɓ réke tul puori ká kuɗu zaɗ ká Galele na laa soro ɓay Zezu,
1 Quando Herodes Antipas ouviu falar de Jesus,
2 a ɓaa ha̰ nzoɓ peɗ ɓeri mii: «Leɗban key na ɓa Za̰a Batis ká tḭi saa luɔ huɗ! Sa̰wke mini ze, ka ɗo ɓáy hṵrusuo ká ɓay ɗáa fe saŋri.»
2 disse a seus conselheiros: “Deve ser João Batista que ressuscitou dos mortos! Por isso ele tem poder para fazer esses milagres”.
3 — ausente —
3 Herodes havia mandado prender e encarcerar João para agradar Herodias, que era esposa de Filipe, seu irmão.
4 — ausente —
4 João tinha dito repetidamente a Herodes: “É contra a lei que o senhor viva com ela”.
5 Mbay Eroɗ na hii ɓay ika Za̰a, roo lɛ, ka hḭɛ nun ruɔ nzoɓri, ɓay ḭi lɛ, nzoɓri riw bele kɔ Za̰a ɓa nzoɓ ya̰aŋa ɓay saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru.
5 Herodes queria matá-lo, mas tinha medo de provocar uma revolta, pois o povo acreditava que João era profeta.
6 Báyḭi lɛ, nam ká i ɗo ɗáa suoriya ɓay tul nam mboŋa Mbay Eroɗ na, vu Eroɗiade ká ɓa leɗ má̰y tikɗi na nda-nday ká nun ruɔ nzoɓri ká i ɗi ri ha ri ví kaw zaɗ suoriyake ku na. Lɛɛ, nday ɓe na rii law Eroɗ ɓamba tasiri
6 Contudo, numa festa de aniversário de Herodes, a filha de Herodias dançou diante dos convidados e agradou muito o rei,
7 ha̰ ni waa fe a háake huɗ mii: «Fe ḭi ḭi hɔy mù vbi mì kara, mì haŋa mù.»
7 e ele prometeu, sob juramento, que lhe daria qualquer coisa que ela pedisse.
8 Báyḭi lɛ, leɗ má̰y tikɗi na, ɓáy faa nzaa ɓoko mi-ɛ káʼa ya̰a na, ka ɓǎake ha̰ Eroɗ mii: «Mu ɗaa tul Za̰a Batis ka ɓo ɓil patinza, a mú ha̰ mì ká zaɗ ni key!»
8 Instigada pela mãe, a moça disse: “Quero a cabeça de João Batista num prato!”.
9 Zaɗka Mbay Eroɗ laa ɓayke na munu báyḭi lɛ, sùo-ɛ rii ni ya. Roo lɛ, ɓay tul huɗ káʼa haa ka nun ruɔ nzoɓri káʼa ɗi ri na, ka mbi nzi-ɛ ha ri víke ɓáy tul Za̰a Batis ha̰ leɗ má̰y tikɗi na.
9 O rei se arrependeu do que tinha dito, mas, por causa do juramento feito diante dos convidados, deu as ordens para que atendessem ao pedido.
10 Ka pie nzoɓ mbḭw se a vǎa kuŋ tul Za̰a ká ɓil hul sal na a ɗaa
10 João foi decapitado na prisão,
11 ɓo ɓil patinza, a víke ha̰ leɗ má̰y tikɗi na ya̰a a séke ha̰ mi-ɛ na.
11 e sua cabeça foi trazida num prato e entregue à moça, que a levou à sua mãe.
12 Zaɗka leɗ nduoɓal Za̰ari laa soro ɓay huɗ ɓe na báyḭi lɛ, i ví mbi huɗ ɓe na í vǎa voro. Falɛ ku rɔɔ, i se í vǎa lo soro feri ká kal na ha̰ Zezu laa.
12 Os discípulos de João vieram, levaram seu corpo e o sepultaram. Em seguida, foram a Jesus e lhe contaram o que havia acontecido.
13 Zaɗka Zezu laa soro ɓay huɗ Za̰a na báyḭi lɛ, ka hil a kaw ɓil tuo a zɔl huo-ɛ ká zaɗɛ ku ɓay séke ɓa zaɗ ká ɗo kɔlɔk. Lɛɛ, ruɔ nzoɓri ká ŋgḭi ɓamba ká i kɔ ni tḭi na, i uru ká ɓil puori ɓáy ɓal-ri í dii fal-ɛ wuu wuu ká nzaa kporombii.
13 Logo que Jesus ouviu a notícia, partiu de barco para um lugar isolado, a fim de ficar só. As multidões, porém, descobriram para onde ele ia e o seguiram a pé, vindas de muitas cidades.
14 Zaɗka Zezu tḭi saa ɓil tuo a kɔ ruɔ nzoɓri na báyḭi lɛ, ka kɔ nun síe ɓari a vaa nzoɓ sɛm ɓari.
14 Quando Jesus saiu do barco, viu a grande multidão, teve compaixão dela e curou os enfermos.
15 Zaɗka zaɗ ɓa láw pira pira na báyḭi lɛ, leɗ nduoɓal Zezuri soro ɓa lakun-ɛ í ɓaa ha̰ ni mii: «Síe ti mbǎa, zaɗ ni key kara ɓa ɓil law kɔr ze ɗo key. Munu zu lɛ, mu ála ruɔ nzoɓri key na ha ri zɔ́l, í se ɓil puɔri í vǎa hie fe sṵmri í sṵ.»
15 Ao entardecer, os discípulos foram até ele e disseram: “Este lugar é isolado, e já está ficando tarde. Mande as multidões embora, para que possam ir aos povoados e comprar comida”.
16 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Ì se síe séke ɗi ya. Ɓaarì kḭ ze, ì ha ri fe sṵm ha ri sṵ.»
16 “Não há necessidade”, disse Jesus. “Providenciem vocês mesmos alimento para elas.”
17 Lɛɛ, i yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ɓuru ɗo ɓáy maapa ɓa ndeɓe ɓáy sḭiri ɓa siɗi hɔy ze ɗo key.»
17 Eles responderam: “Temos apenas cinco pães e dois peixes!”.
18 Báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ha ri mii: «Ì víke ɓa key ha̰ mì.»
18 “Tragam para cá”, disse ele.
19 Zaɗka Zezu mbi nzi-ɛ ha̰ ruɔ nzoɓri riw bele kaw tul suy barak barak báyḭi lɛ, ka ya̰a maapa ká ndeɓe ɓáy sḭiri ká siɗi na, a ura nun-ɛ ɓa siya a ɗaa taambɔl ha̰ Ŋgɛrɛwṵru, rɔɔ a haw maapa na a ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri ha ri leke ruɔ nzoɓri na ha ri sṵ.
19 Em seguida, mandou o povo sentar-se na grama. Tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu os pães em pedaços e os entregou a seus discípulos, que distribuíram às multidões.
20 Ɓari riw bele na, i sṵ mbaa ɓil-ri maa ɓáy zaɗ kɔn ɓari, a ɓieri ká tɔ̀ŋ ká i fa̰a na mbaa buɗu dɔrɔrɔ dɔrɔrɔ ɓa duɔ falɛ siɗi!
20 Todos comeram à vontade, e os discípulos recolheram doze cestos com as sobras.
21 Ɓari ká i sṵ na, wa̰rari maa isɔɗ sɔɗ duɔ zaɗ ndeɓe (5.000) taŋ kḭiŋa má̰yri ɓáy leɗri.
21 Os que comeram foram cerca de cinco mil homens, sem contar mulheres e crianças.
22 Falɛ ku ndḭi hɔy lɛ, Zezu ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri hil í kaw ɓil tuo í zɔl pola ha̰ ni ɓay séke ɓa nzaa kporombii ká fi kɛlu. Zaɗka i zɔl na, Zezu tɔ̀ŋ fal kɔɓ ɓay ɓáa ha̰ ruɔ nzoɓri zɔl faa puɔ.
22 Logo em seguida, Jesus insistiu com seus discípulos que voltassem ao barco e atravessassem até o outro lado do mar, enquanto ele despedia as multidões.
23 Falɛ káʼa ha ri zɔl na báyḭi lɛ, ka vǎa hil tul kuo ɓay ɗáa nzaa ɓay kere ká ɗi. Zaɗka zaɗ guɓa kḭ na, ka kaw zaɗɛ ku huo-ɛ hɔy.
23 Depois de mandá-las para casa, Jesus subiu sozinho ao monte a fim de orar. Quando anoiteceu, ele ainda estava ali, sozinho.
24 A tuo ká leɗ nduoɓal-ɛri kaw ɗi í zɔl na ɗo law mbii ro. Zuu kuu a suɔ nun-ri ha̰ mbii nda tuo paw pǎw ha̰ ni laŋ beŋna beŋna.
24 Enquanto isso, os discípulos, distantes da terra firme, lutavam contra as ondas, pois um vento forte havia se levantado.
25 Nzaa fa̰a nzaaruo na báyḭi lɛ, Zezu uru a se tul mbii takam takam ɓa luo leɗ nduoɓal-ɛri na ro vǎw.
25 Por volta das três da madrugada, Jesus foi até eles, caminhando sobre as águas.
26 Zaɗka i kɔ ni, káʼa se tul mbii na munu báyḭi lɛ, hḭɛ ɗaa ri zikiki ha ri ɓaa mii: «Ɓa wṵru ze se vuku!» Ro, í guu fe ɓáy hḭɛ gǔrum gǔrum.
26 Quando os discípulos o viram caminhando sobre as águas, ficaram aterrorizados. “É um fantasma!”, gritaram, cheios de medo.
27 Roo lɛ, ká zaɗɛ ku hɔy, Zezu ɓaa ha ri mii: «Ɓa ɓi kḭ zu, ì siŋ law-rì, ì ha̰ hḭɛ ka ɗáa rì ya!»
27 Imediatamente, porém, Jesus lhes disse: “Não tenham medo! Coragem, sou eu!”.
28 Ro, Piyɛr mbi ɓay a ɓaa ha̰ ni mii: «Mbay, zaɗka ɓa ɓo kḭ zu lɛ, mu mbi nzaa-a ha̰ mì se tul mbii na mí se luo-ɔ.»
28 Então Pedro gritou: “Se é realmente o senhor, ordene que eu vá caminhando sobre as águas até onde está!”.
29 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Mu vi na maa!» Báyḭi lɛ, Piyɛr tḭi saa ɓil tuo na, a se tul mbii ɓa luo Zezu.
29 “Venha!”, respondeu Jesus. Então Pedro desceu do barco e caminhou sobre as águas em direção a Jesus.
30 Roo lɛ, zaɗkaʼa kɔ zuu ká kuu ɓa hḭɛ ɓamba na báyḭi lɛ, hḭɛ ví ɗaa ni ha̰ ni tii sa̰w ríŋ mbii, lɛ, ka guu fe ɓeleŋ mii: «Mbay, mu ya̰a mì!»
30 Mas, quando reparou no vento forte e nas ondas, ficou aterrorizado, começou a afundar e gritou: “Senhor, salva-me!”.
31 Zaɗɛ ku hɔy lɛ, Zezu zuɗa nduo-ɛ a mgba ni a ɓaa ha̰ ni mii: «Ɓo ká mbika law-a ndḭi hɔy na; ɓay ḭi nda̰w rɔɔ mù ma̰y ɓay ká tul-i rìi fe ká mì maa ɓay kɔ́rɔ mù ká tul mbii na ya lɛ?»Ká zaɗɛ ku hɔy lɛ, Zezu zuɗa nduo-ɛ a mgba ni.|src="cn01722C.tif" size="span" loc="Mat. 14.22-32" copy="David C. Cook" ref="14.31"
31 No mesmo instante, Jesus estendeu a mão e o segurou. “Como é pequena a sua fé!”, disse ele. “Por que você duvidou?”
32 Zaɗka i hil tul-ri siɗi bele í kaw ɓil tuo na báyḭi lɛ, nzaa zuu na ví kuŋ nzɛɗ.
32 Quando entraram no barco, o vento parou.
33 Lɛɛ, nzoɓri ká i kaw ɓil tuo na, i ví huku pol Zezu í ɓaa ha̰ ni mii: «Ɓa tusuɛ kḭ, ɓo na, mù ɓa Vu Ŋgɛrɛwṵru.»
33 Então os outros discípulos o adoraram e exclamaram: “De fato, o senhor é o Filho de Deus!”.
34 Zaɗka i tuo maambii na báyḭi lɛ, i tḭi fi kɛlu ká zaɗri ká kiri Zenezarɛɗ kɔr.
34 Depois de atravessarem o mar, chegaram a Genesaré.
35 Nzoɓri ká tusirike ká i kɔ ɓa Zezu na, i ɗaa ɓayke nda zaɗ kpol kpol riw bele ha ri vi ɓáy nzoɓ sɛmri riw bele ha̰ ni.
35 Quando o povo reconheceu Jesus, a notícia de sua chegada se espalhou rapidamente por toda a região, e trouxeram os enfermos para que fossem curados.
36 I koɗ ni ɓay haŋa ni ka pɔ́ŋ faa ha ri záa nzaa gari ɓe fi siri hɔy ɓo í váa. Ɓari riw bele ká i zaa na, i vaa ɓáy kere.
36 Suplicavam que ele deixasse os enfermos apenas tocar na borda de seu manto, e todos que o tocavam eram curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.