Mateus 14

Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ká ɓil sewke ku na, Mbay *Eroɗ ká ɓa nzoɓ réke tul puori ká kuɗu zaɗ ká Galele na laa soro ɓay Zezu,
1 Naquele tempo, ouviu Herodes, o tetrarca, a fama de Jesus.
2 a ɓaa ha̰ nzoɓ peɗ ɓeri mii: «Leɗban key na ɓa Za̰a Batis ká tḭi saa luɔ huɗ! Sa̰wke mini ze, ka ɗo ɓáy hṵrusuo ká ɓay ɗáa fe saŋri.»
2 E disse aos seus criados: Este é João Batista; ressuscitou dos mortos, e, por isso, estas maravilhas operam nele.
3 — ausente —
3 Porque Herodes tinha prendido João e tinha-o manietado e encerrado no cárcere por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe;
4 — ausente —
4 porque João lhe dissera: Não te é lícito possuí-la.
5 Mbay Eroɗ na hii ɓay ika Za̰a, roo lɛ, ka hḭɛ nun ruɔ nzoɓri, ɓay ḭi lɛ, nzoɓri riw bele kɔ Za̰a ɓa nzoɓ ya̰aŋa ɓay saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru.
5 E, querendo matá-lo, temia o povo, porque o tinham como profeta.
6 Báyḭi lɛ, nam ká i ɗo ɗáa suoriya ɓay tul nam mboŋa Mbay Eroɗ na, vu Eroɗiade ká ɓa leɗ má̰y tikɗi na nda-nday ká nun ruɔ nzoɓri ká i ɗi ri ha ri ví kaw zaɗ suoriyake ku na. Lɛɛ, nday ɓe na rii law Eroɗ ɓamba tasiri
6 Festejando-se, porém, o dia natalício de Herodes, dançou a filha de Herodias diante dele e agradou a Herodes,
7 ha̰ ni waa fe a háake huɗ mii: «Fe ḭi ḭi hɔy mù vbi mì kara, mì haŋa mù.»
7 pelo que prometeu, com juramento, dar-lhe tudo o que pedisse.
8 Báyḭi lɛ, leɗ má̰y tikɗi na, ɓáy faa nzaa ɓoko mi-ɛ káʼa ya̰a na, ka ɓǎake ha̰ Eroɗ mii: «Mu ɗaa tul Za̰a Batis ka ɓo ɓil patinza, a mú ha̰ mì ká zaɗ ni key!»
8 E ela, instruída previamente por sua mãe, disse: Dá-me aqui num prato a cabeça de João Batista.
9 Zaɗka Mbay Eroɗ laa ɓayke na munu báyḭi lɛ, sùo-ɛ rii ni ya. Roo lɛ, ɓay tul huɗ káʼa haa ka nun ruɔ nzoɓri káʼa ɗi ri na, ka mbi nzi-ɛ ha ri víke ɓáy tul Za̰a Batis ha̰ leɗ má̰y tikɗi na.
9 E o rei afligiu-se, mas, por causa do juramento e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse.
10 Ka pie nzoɓ mbḭw se a vǎa kuŋ tul Za̰a ká ɓil hul sal na a ɗaa
10 E mandou degolar João no cárcere,
11 ɓo ɓil patinza, a víke ha̰ leɗ má̰y tikɗi na ya̰a a séke ha̰ mi-ɛ na.
11 e a sua cabeça foi trazida num prato e dada à jovem, e ela a levou a sua mãe.
12 Zaɗka leɗ nduoɓal Za̰ari laa soro ɓay huɗ ɓe na báyḭi lɛ, i ví mbi huɗ ɓe na í vǎa voro. Falɛ ku rɔɔ, i se í vǎa lo soro feri ká kal na ha̰ Zezu laa.
12 E chegaram os seus discípulos, e levaram o corpo, e o sepultaram, e foram anunciá-lo a Jesus.
13 Zaɗka Zezu laa soro ɓay huɗ Za̰a na báyḭi lɛ, ka hil a kaw ɓil tuo a zɔl huo-ɛ ká zaɗɛ ku ɓay séke ɓa zaɗ ká ɗo kɔlɔk. Lɛɛ, ruɔ nzoɓri ká ŋgḭi ɓamba ká i kɔ ni tḭi na, i uru ká ɓil puori ɓáy ɓal-ri í dii fal-ɛ wuu wuu ká nzaa kporombii.
13 E Jesus, ouvindo isso, retirou-se dali num barco, para um lugar deserto, apartado; e, sabendo- o o povo, seguiu-o a pé desde as cidades.
14 Zaɗka Zezu tḭi saa ɓil tuo a kɔ ruɔ nzoɓri na báyḭi lɛ, ka kɔ nun síe ɓari a vaa nzoɓ sɛm ɓari.
14 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão e, possuído de íntima compaixão para com ela, curou os seus enfermos.
15 Zaɗka zaɗ ɓa láw pira pira na báyḭi lɛ, leɗ nduoɓal Zezuri soro ɓa lakun-ɛ í ɓaa ha̰ ni mii: «Síe ti mbǎa, zaɗ ni key kara ɓa ɓil law kɔr ze ɗo key. Munu zu lɛ, mu ála ruɔ nzoɓri key na ha ri zɔ́l, í se ɓil puɔri í vǎa hie fe sṵmri í sṵ.»
15 E, sendo chegada a tarde, os seus discípulos aproximaram-se dele, dizendo: O lugar é deserto, e a hora é já avançada; despede a multidão, para que vão pelas aldeias e comprem comida para si.
16 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Ì se síe séke ɗi ya. Ɓaarì kḭ ze, ì ha ri fe sṵm ha ri sṵ.»
16 Jesus, porém, lhes disse: Não é mister que vão; dai-lhes vós de comer.
17 Lɛɛ, i yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ɓuru ɗo ɓáy maapa ɓa ndeɓe ɓáy sḭiri ɓa siɗi hɔy ze ɗo key.»
17 Então, eles lhe disseram: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ha ri mii: «Ì víke ɓa key ha̰ mì.»
18 E ele disse: Trazei-mos aqui.
19 Zaɗka Zezu mbi nzi-ɛ ha̰ ruɔ nzoɓri riw bele kaw tul suy barak barak báyḭi lɛ, ka ya̰a maapa ká ndeɓe ɓáy sḭiri ká siɗi na, a ura nun-ɛ ɓa siya a ɗaa taambɔl ha̰ Ŋgɛrɛwṵru, rɔɔ a haw maapa na a ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri ha ri leke ruɔ nzoɓri na ha ri sṵ.
19 Tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a erva, tomou os cinco pães e os dois peixes, e, erguendo os olhos ao céu, os abençoou, e, partindo os pães, deu-os aos discípulos, e os discípulos, à multidão.
20 Ɓari riw bele na, i sṵ mbaa ɓil-ri maa ɓáy zaɗ kɔn ɓari, a ɓieri ká tɔ̀ŋ ká i fa̰a na mbaa buɗu dɔrɔrɔ dɔrɔrɔ ɓa duɔ falɛ siɗi!
20 E comeram todos e saciaram-se, e levantaram dos pedaços que sobejaram doze cestos cheios.
21 Ɓari ká i sṵ na, wa̰rari maa isɔɗ sɔɗ duɔ zaɗ ndeɓe (5.000) taŋ kḭiŋa má̰yri ɓáy leɗri.
21 E os que comeram foram quase cinco mil homens, além das mulheres e crianças.
22 Falɛ ku ndḭi hɔy lɛ, Zezu ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri hil í kaw ɓil tuo í zɔl pola ha̰ ni ɓay séke ɓa nzaa kporombii ká fi kɛlu. Zaɗka i zɔl na, Zezu tɔ̀ŋ fal kɔɓ ɓay ɓáa ha̰ ruɔ nzoɓri zɔl faa puɔ.
22 E logo ordenou Jesus que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante, para a outra banda, enquanto despedia a multidão.
23 Falɛ káʼa ha ri zɔl na báyḭi lɛ, ka vǎa hil tul kuo ɓay ɗáa nzaa ɓay kere ká ɗi. Zaɗka zaɗ guɓa kḭ na, ka kaw zaɗɛ ku huo-ɛ hɔy.
23 E, despedida a multidão, subiu ao monte para orar à parte. E, chegada já a tarde, estava ali só.
24 A tuo ká leɗ nduoɓal-ɛri kaw ɗi í zɔl na ɗo law mbii ro. Zuu kuu a suɔ nun-ri ha̰ mbii nda tuo paw pǎw ha̰ ni laŋ beŋna beŋna.
24 E o barco estava já no meio do mar, açoitado pelas ondas, porque o vento era contrário.
25 Nzaa fa̰a nzaaruo na báyḭi lɛ, Zezu uru a se tul mbii takam takam ɓa luo leɗ nduoɓal-ɛri na ro vǎw.
25 Mas, à quarta vigília da noite, dirigiu-se Jesus para eles, caminhando por cima do mar.
26 Zaɗka i kɔ ni, káʼa se tul mbii na munu báyḭi lɛ, hḭɛ ɗaa ri zikiki ha ri ɓaa mii: «Ɓa wṵru ze se vuku!» Ro, í guu fe ɓáy hḭɛ gǔrum gǔrum.
26 E os discípulos, vendo-o caminhar sobre o mar, assustaram-se, dizendo: É um fantasma. E gritaram, com medo.
27 Roo lɛ, ká zaɗɛ ku hɔy, Zezu ɓaa ha ri mii: «Ɓa ɓi kḭ zu, ì siŋ law-rì, ì ha̰ hḭɛ ka ɗáa rì ya!»
27 Jesus, porém, lhes falou logo, dizendo: Tende bom ânimo, sou eu; não temais.
28 Ro, Piyɛr mbi ɓay a ɓaa ha̰ ni mii: «Mbay, zaɗka ɓa ɓo kḭ zu lɛ, mu mbi nzaa-a ha̰ mì se tul mbii na mí se luo-ɔ.»
28 E respondeu-lhe Pedro e disse: Senhor, se és tu, manda-me ir ter contigo por cima das águas.
29 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Mu vi na maa!» Báyḭi lɛ, Piyɛr tḭi saa ɓil tuo na, a se tul mbii ɓa luo Zezu.
29 E ele disse: Vem. E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas para ir ter com Jesus.
30 Roo lɛ, zaɗkaʼa kɔ zuu ká kuu ɓa hḭɛ ɓamba na báyḭi lɛ, hḭɛ ví ɗaa ni ha̰ ni tii sa̰w ríŋ mbii, lɛ, ka guu fe ɓeleŋ mii: «Mbay, mu ya̰a mì!»
30 Mas, sentindo o vento forte, teve medo; e, começando a ir para o fundo, clamou, dizendo: Senhor, salva-me.
31 Zaɗɛ ku hɔy lɛ, Zezu zuɗa nduo-ɛ a mgba ni a ɓaa ha̰ ni mii: «Ɓo ká mbika law-a ndḭi hɔy na; ɓay ḭi nda̰w rɔɔ mù ma̰y ɓay ká tul-i rìi fe ká mì maa ɓay kɔ́rɔ mù ká tul mbii na ya lɛ?»Ká zaɗɛ ku hɔy lɛ, Zezu zuɗa nduo-ɛ a mgba ni.|src="cn01722C.tif" size="span" loc="Mat. 14.22-32" copy="David C. Cook" ref="14.31"
31 E logo Jesus, estendendo a mão, segurou-o e disse-lhe:
32 Zaɗka i hil tul-ri siɗi bele í kaw ɓil tuo na báyḭi lɛ, nzaa zuu na ví kuŋ nzɛɗ.
32 E, quando subiram para o barco, acalmou o vento.
33 Lɛɛ, nzoɓri ká i kaw ɓil tuo na, i ví huku pol Zezu í ɓaa ha̰ ni mii: «Ɓa tusuɛ kḭ, ɓo na, mù ɓa Vu Ŋgɛrɛwṵru.»
33 Então, aproximaram-se os que estavam no barco e adoraram-no, dizendo: És verdadeiramente o Filho de Deus.
34 Zaɗka i tuo maambii na báyḭi lɛ, i tḭi fi kɛlu ká zaɗri ká kiri Zenezarɛɗ kɔr.
34 E, tendo passado para a outra banda, chegaram à terra de Genesaré.
35 Nzoɓri ká tusirike ká i kɔ ɓa Zezu na, i ɗaa ɓayke nda zaɗ kpol kpol riw bele ha ri vi ɓáy nzoɓ sɛmri riw bele ha̰ ni.
35 E, quando os homens daquele lugar o conheceram, mandaram por todas aquelas terras em redor e trouxeram-lhe todos os que estavam enfermos.
36 I koɗ ni ɓay haŋa ni ka pɔ́ŋ faa ha ri záa nzaa gari ɓe fi siri hɔy ɓo í váa. Ɓari riw bele ká i zaa na, i vaa ɓáy kere.
36 E rogavam-lhe que, ao menos, eles pudessem tocar a orla da sua veste; e todos os que a tocavam ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.