Marcos 4

Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Zezu tii sa̰w fére nzoɓri fe ɓa kḭ rɔɓay ká nzaa maambii ká Galele. Ruɔ nzoɓri ŋgḭi ɓamba mbṵ kḭ mɛr mɛr í kiri ni ha̰ ni hil a kaw ɓil tuo ká tul maambii, a pɔŋ ruɔ nzoɓkeri riw bele kaw siri ká nzaa maambii na.Zezu kaw ɓil tuo a fere nzoɓri fe.|src="CN01705C.TIF" size="span" loc="Mrk 4.1-9" copy="David C. Cook" ref="4.1"
1 E ele começou outra vez a ensinar à beira do mar; e havia se juntado a ele uma grande multidão, de modo que ele entrou num barco sobre o mar, e assentou-se; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Ka fere ri feri ŋgḭi ɓamba ɓáy faa law ɓayri mii:
2 E ele ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 «Te suku-rì í laa key! Nzoɓ pay mbḭw munu tḭi a se wáa ɓe ɓay mii pa̰ra fe pay.
3 Ouvi: Eis que saiu um semeador a semear;
4 Zaɗkaʼa ɗo míi pa̰ra fe pay na báyḭi lɛ, pa̰rɛ ha̰nɛri toɗ kporoŋ kporoŋ zuɔ lafaa. Lɛɛ, nduyri vi í re.
4 e aconteceu que, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves do céu e comeram-na.
5 A pa̰rɛ ha̰nɛri laa lɛ, ga̰y zuɔ tul tisaw ká siri laa tul-e ndḭi munu hɔy. Lɛɛ, fe paykeri na uru vbuɓuɓu, ɓay ḭi lɛ, siri laa tul tisawke na laa hɔy.
5 E caiu uma parte em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque não havia terra profunda;
6 A zaɗka síe zaŋ báyḭi lɛ, ví nzuŋ vay fe paykeri na ha̰ ni huɔ wǔɔ, ɓay ḭi lɛ, sa̰w-ɛ ɓar siri ŋgḭi ya.
6 mas, saindo o sol, foi queimada; e por não ter raiz, secou.
7 A pa̰rɛ ha̰nɛri ga̰y zuɔ ɓil ŋgatukruri nda̰w, lɛ, ŋgatukruri na uru a kpaŋ tul fe paykeri na ha ri lie mbḭw ya.
7 E outra parte caiu entre espinhos, cresceram, sufocaram-na, e não deu fruto.
8 Roo lɛ, pa̰rɛ ha̰nɛri ga̰y zuɔ tusiri kere, lɛ, fe paykeri na tḭi ɓáy kere a gaŋ a lie ɓáy kere. Ha̰nɛri ɗaa pa̰ra ɓa síŋ say, ha̰wri ɗaa pa̰ra ɓa síŋ yie, a ɓil-eri laa lɛ, ɗaa pa̰ra ɓa ike mbḭw.»
8 E outra caiu em boa terra, e produziu fruto que cresceram e aumentaram; e produziu uns trinta, e uns sessenta e alguns cem.
9 Falɛ ku lɛ, Zezu ɓaa ha ri mii: «Nzoɓ ká ɗo ɓáy suku ɓay láake lɛ, ka laa.»
9 E ele disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Zaɗka Zezu naa sùo-ɛ ɓáy ruɔ nzoɓri na báyḭi lɛ, nzoɓri ká i ɗo lakun-ɛ ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri ká duɔ falɛ siɗi na, í vbi ni ɓay haŋa ni ka tína sa̰w law ɓayri na ha ri laa.
10 E, estando ele só, os que estavam junto dele com os doze perguntavam-lhe acerca da parábola.
11 Lɛɛ, ka yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Ɓaarì na, fe ká ɗo zaɗ muni ká se tul faa ká Ŋgɛrɛwṵru réke mbay ká tul nzoɓri na ka ha rì kɔ. Roo lɛ, nzoɓ ha̰wri na, i laa ɓayke ɓáy faa law ɓayri kḭ hɔy,
11 E ele disse-lhes: A vós é concedido conhecer o mistério do reino de Deus; mas aos de fora todas estas coisas são apresentadas por parábolas;
12 ɓay haŋa ɓo,
12 para que vendo, eles possam ver, e não percebam; e, ouvindo, eles possam ouvir, e não entendam; para que a qualquer momento, eles não se convertam, e seus pecados sejam perdoados.
13 Falɛ lɛ, Zezu ɓaa ha ri mii: «Ì laa sa̰w law ɓay na key ya wṵ̌m lɛ woo? A wa̰a, ì ɗáa mina nda̰w rɔɔ ɓay láa sa̰w law ɓay ha̰wri riw bele lɛ?
13 E ele disse-lhes: Não entendeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Nzoɓ mii pa̰ra fe pay na ɗo munu ɓa nzoɓ káa Ɓay Ŋgɛrɛwṵru.
14 O semeador semeia a palavra;
15 A nzoɓ ha̰nɛri laa lɛ, i ɗo munu ɓa lafaa ká pa̰ra fe pay ga̰y zuɔ ɗi. Zaɗka i laa ɓayke na báyḭi lɛ, *Satan vi koɗ hɔy a naa ɓay na ká i ru ɗo ɓil law-ri na hɔ̰́n ɓa fal.
15 estes são os que estão à beira do caminho, em quem a palavra é semeada; mas ouvindo-a, imediatamente vem Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Ɗo faa mbḭw munu nda̰w, nzoɓ ha̰nɛri ɗo munu ɓa tul tisaw ká pa̰ra fe pay ga̰y zuɔ ɗi, lɛ, sa̰w-ɛ ɓar siri ya. Ɓari na, zaɗka i laa Ɓay Ŋgɛrɛwṵru na, i ya̰a koɗ hɔy ɓáy suoriya.
16 E da mesma forma são os semeados em lugares pedregosos; os quais, ouvindo a palavra, imediatamente a recebem com alegria;
17 Lɛɛ, i ha̰ Ɓayke na ɓar sa̰w ká ɓil law-ri ya; i ɗo tul Ɓayke na bole ɗi ndḭi hɔy. Zaɗka fe sɛkɛ, mase fe ɗáa nun tuɔ síe tḭi tul-ri ɓay tul Ɓay Ŋgɛrɛwṵru na lɛ, i pɔŋ mbika law-ri na yak.
17 mas não têm raiz em si mesmos, e então duraram por algum tempo; depois, sobrevindo aflição ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se escandalizaram.
18 Nzoɓ ha̰nɛri rɔɓay, i ɗo munu ɓa pa̰ra fe pay ká ga̰y zuɔ ɓil ŋgatukruri. Nzoɓkeri ku na, i laa Ɓay Ŋgɛrɛwṵru na kḭ,
18 E os que foram semeados entre os espinhos, esses ouvem a palavra;
19 roo lɛ, ker ɓay feri ká tusiri key, mase kɔn feziŋari ká ula ri, mase kɔn feri ɓoɗ ɓoɗ ká ɗo ɓil law-ri na, kpaŋ Ɓayke na ha̰ pa̰rɛ mbḭw tiya.
19 e os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições das demais coisas, sufocam a palavra, e ela se torna infrutífera.
20 A nzoɓ ɓil-eri laa lɛ, i ɗo munu ɓa pa̰ra fe pay ká ga̰y zuɔ tusiri kere. Ɓa nzoɓri ká i laa Ɓay Ŋgɛrɛwṵru í ya̰a ɓo law-ri, a í lie lereke ɗo ɗi. Lereke ha̰nɛri ɓa síŋ say, ha̰wri ɓa síŋ yie, a ɓil-eri laa lɛ, ɓa ike mbḭw.»
20 Mas os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e produzem fruto, alguns trinta vezes, alguns sessenta, e outros cem.
21 Falɛ lɛ, Zezu ɓaa ha ri mii: «Wa̰a, nzoɓ a mbika huu ndele a ɗaa sìi rɔɔ, a ɗaa tuŋguo guɓa ɗi, mase a ɗaa sìi sa̰w ŋgɔŋ ɗokro lɛ? Úwaa, munu ya! Wa̰a, ndaɗ ɓay ɗaa sìi tutakra ya lɛ woo?
21 E ele lhes disse: Vem uma candeia para ser colocada sob um alqueire, ou debaixo da cama? E não para ser colocada sobre um castiçal?
22 Tusuɛke lɛ, feri riw bele ká ɗo lanzɔŋ na, namke vi lɛ, a tḭ́i ɗo zaɗ hie gbay gbay ká nun nzoɓri. A feri riw bele ká ɗo zaɗ muni kara, feke na a tḭ́i ɗo kɛlɛ gbay gbay ha̰ nzoɓri kɔ.
22 Porquanto não há nada escondido que não seja manifesto; nem coisa alguma mantida em segredo, que não se torne pública.
23 Nzoɓ ká ɗo ɓáy suku láa ɓay lɛ, ka laa.»
23 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Ka ɓaa ha ri na rɔɓay mii: «Ɓay ká ì laa na, ì kɔ ɓáy kere nda̰w rɔ! Faa mbḭw munu ká ì lie fe ha nzoɓri na, ɓe nda̰w ze Ŋgɛrɛwṵru a líeke fe ha rì; ze fe kḭ kara a ɗáa nde ɗi ha rì rɔɓay.
24 E disse-lhes: Fiquem atentos ao que ouvis. Com a medida com que medis isso vos será medido, e a vós que ouvis ainda mais será acrescentado.
25 Tusuɛke lɛ, nzoɓ ká ɗo ɓáy fe na, Ŋgɛrɛwṵru a haŋa ni kḭ nde tul-e. Roo lɛ, nzoɓ ká ɗǒke ya na, ha̰y ká ndḭi káʼa ɗǒke na kara, kaʼa náa ɗɔɗ a pɔŋ ni.»
25 Porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, dele será tomado até aquilo que tem.
26 Zezu ɓaa ha ri na rɔɓay mii: «Réke mbay Ŋgɛrɛwṵru ká tul nzoɓri na ɗo munu ɓa nzoɓ ká ru mḭiri ká ɓil wáa.
26 E ele disse: Assim é o reino de Deus, como se um homem lançasse semente à terra;
27 Zaɗka rúkake ɔ báyḭi lɛ, nzoɓke zɔl a se puɔ. Suŋ ɓáy ɓisie, ze ka na-nam mase ka kaw siya nzokɗo hɔy kara, fe pay na tḭi a ŋgɔŋ ha̰ nzoɓ wáa na kɔ ŋgɔ́ŋke ya wṵ̌m.
27 e vai dormir e se levanta noite e de dia, e a semente brota e cresce, e ele nem sabe como.
28 Tusiri na uru fe pay sùo-ɛ. Titire lɛ, fe pay na ɗaa vay; falɛ lɛ, ka ɗaa tul; rɔɔ a hṵu ɓáy kere.
28 Porque a terra por si mesma produz fruto, primeiro a folha, depois a espiga, e por último o grão na espiga.
29 Zaɗka fe pay na ŋgɔŋ báyḭi lɛ, nzoɓke na vi ɓáy mii a vbieke, ɓay ḭi lɛ, few vbíe fe pay na vi ro.»
29 Mas quando o fruto está maduro, imediatamente ele mete a foice, porque é chegada a colheita.
30 Zezu ɓaa na rɔɓay mii: «Fe ḭi rɔɔ náa mgbakari ɓay líeke réke mbay Ŋgɛrɛwṵru ká tul nzoɓri ká tusiri key na lɛ? Mase ɓáy faa law ɓay ḭi nda̰w rɔɔ, náa ɗáari ha ri láake ɓay ká se tul-e na lɛ?
30 E ele disse: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que comparação o compararemos?
31 Réke mbay Ŋgɛrɛwṵru na ɗo munu ɓa pa̰ra túŋ. Ká sakra mḭiriri riw bele ká tusiri key na, pa̰rake na ŋgɔɓ ya kakalke,
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 roo lɛ, zaɗka i mii ni na, ka tḭi a ví ŋgɔɓ mbaa fe pay ha̰wri riw bele. Nzaa tɔykeri na ŋgɔɓ ɓamba ha̰ nduyri maa kaw temke í ɗaa kpaŋ ɓari ɗo ɗi.»
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e torna-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Ɓe mini ze, Zezu fere ri Ɓay Ŋgɛrɛwṵru ɓáy faa kḭri law ɓayri ká mini key ŋgḭi ɓamba ha̰ nzoɓri, maa ɓáy zaɗ hṵrusuo-ri ká ɓay haŋa ri láake ɓaykeri na.
33 E com muitas parábolas como estas, lhes falava a palavra, conforme podiam ouvi-la.
34 Ɓay káʼa ɓaa ha ri taŋ mbika law ɓay ya na, tiya, roo lɛ, zaɗka ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri huo-ri hɔy i kaw na, ka tina sa̰w ɓaykeri riw bele ha ri laa.
34 Mas sem parábolas ele não lhes falava; e quando eles estavam a sós, explicava todas as coisas a seus discípulos.
35 Namke ku ká ɓa láw na, Zezu ɓaa ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri mii: «Náa séri ɓa nzaa kporombii ká fi kɛlu.»
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Lɛɛ, i pɔŋ ruɔ nzoɓri kaw zaɗɛ ku, í kaw ɓil tuo ká Zezu kaw ɗi a í se ziŋ ni. Bawda tuo ha̰nɛri ɗo lakun-ɛ taa ɓe nda̰w.
36 E, despedindo a multidão, levaram-no consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros pequenos barcos.
37 Báyḭi lɛ, zuu bura uru bivbiɗ a tii sa̰w kúuka ha̰ mbii nda tuo paw pǎw a kal a mbaa ɓil tuo na.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam no barco, de modo que já se enchia.
38 Roo lɛ, Zezu ɗaa fe geɗe tul-e a na-nam ká tigba̰a tuo na. Lɛɛ, leɗ nduoɓal-ɛri tuma ni í gúuke fe ha̰ ni mii: «Mbay, huɗ káʼa ika naari key na wa̰a, mù kɔ ɓa fe ya lɛ woo?»
38 E ele estava na parte de trás do barco, dormindo sobre uma almofada; e eles o acordaram, dizendo-lhe: Mestre, não te preocupa que pereçamos?
39 Báyḭi lɛ, Zezu uru saa tul nam a ɓaa ɓay ŋgɔ-ŋgɔŋ ziŋ zuu ɓáy mbii na mii: «Pɔŋ! Mgba nzaa-a!» Lɛɛ, nzaa zuu na kuŋ nzɛɗ ha̰ zaɗ ɗo ndiŋ.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento e disse ao mar: Paz, aquieta-te. E o vento cessou, e houve grande calmaria.
40 Falɛ ku lɛ, ka ɓaa ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri mii: «Ɗaa mina rɔɔ, ì ɓa toko mini key lɛ? Wa̰a, ì ɗaa law-rì ɓo tul-i ya ɓáy lɛ?»
40 E ele disse-lhes: Por que sois temerosos? Ainda não tendes fé?
41 Hḭɛ ɗaa ri ŋgḭi ɓamba ha ri ɓaa ɓay ká sakra kḭ mii: «Nzoɓ ni key na wa̰a, ɓa nzoɓ ve nda̰w rɔɔ, zuu ɓáy mbiiri kara ɗaa vu mbom ɓo tul-e mini key lɛ?»
41 E eles temeram muito, e diziam uns aos outros: Que espécie de homem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.