Marcos 14
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs BKJ
1 Nam tɔ̀ŋ siɗi hɔy ro ɓay haŋa ri ɗaa *nam suoriya tḭ́i saa ɓil koy ɓáy *nam suoriya maapa ká i ɗaa taŋ fe hew fe na báyḭi lɛ, *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy nzoɓ fére nzoɓri *bol kusol Ziɓri i nzaa faa ɓa law ɓay mgbaka Zezu ɓay ika ni.
1 Após dois dias era a festa da Páscoa, e dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas buscavam como poderiam prendê-lo com astúcia, e matá-lo.
2 Lɛɛ, i ɓaa ha̰ kḭ mii: «Ndaɗ ɓay mgbaka ni ká síe nam fe sṵm suoriya ya, ká ruɔ nzoɓri mgbaka í uru ziŋ naari.»
2 Mas eles disseram: Não no dia da festa, para que não haja tumulto entre as pessoas.
3 Zezu na ɗo Betani luo nzoɓ ká i ɗi ni ɓa Simo̰n nzoɓ kpḭri. Zaɗkaʼa kaw nzaa fe sṵm na báyḭi lɛ, má̰y mbḭw rìi tul-ri ká hula ɓáy guma ká i ɗaa ɓáy tisaw ká riŋ-ɛ ɓa alabastre ká num mbaa ɗi. Numke ku na riŋ-ɛ ɓa nar ká ba̰rɛ fṵ bǔy bǔy, a taŋ ka̰rara ká larike ŋgɔŋ ɓamba. Ro, a haw nzaa guma numke na a kuna tɔlɔlɔ zuɔ tul Zezu.
3 E, estando ele em Betânia, na casa de Simão, o leproso, assentado à mesa, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro com unguento de nardo puro muito precioso, e ela, quebrando o vaso, derramou sobre a sua cabeça.
4 Lɛɛ, nzoɓ ha̰nɛri ká i kaw ɗi na, law-ri sɛ ri ha ri ɓaa ɓay ká sakra kḭ mii: «Úwaa! Ɓay ḭi nda̰w rɔɔ má̰y key na ɓiɛ num na munu lɛ?
4 E houve alguns que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício do unguento?
5 Ɓa fe ká nzoɓ hie ɓa pola zu lɛ, a zíŋ larike maa lari peɗ mbiimbam mbḭw ɓay haŋa nzoɓ kṵkuri.» Ze, í ɓaa ɓay ziŋ má̰y na ŋgɔ-ŋgɔŋ.
5 Porque podia ser vendido por mais de trezentos denários, e ter dado aos pobres. E eles murmuravam contra ela.
6 Báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ha ri mii: «Ì pɔ́ŋ ni ɗɛkɛkɛ! Ɓay ḭi nda̰w rɔɔ ì yɔklɔ ni mini key lɛ? Fe káʼa ɗaa ziŋ mì key na, ɓa fe kere ká ndaɗ ɓamba tasiri.
6 E Jesus disse: Deixai-a sozinha, por que a afligis? Ela tem praticado uma boa obra para comigo.
7 Ì kɔ, nzoɓ kṵkuri na, i ɗoko ziŋ rì ɓaŋguɔ kpaɗara. Ze ɓo ì hii ɗáa kere ziŋ ri lɛ, faa ɗo hɔy ì ɗaa. A roo lɛ, ɓi na, mì ti ɗoko ziŋ rì ɓaŋguɔ ya.
7 Porquanto tendes os pobres sempre convosco, e sempre que quiserdes podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Má̰y na, fe ká maa ɗáa ni ze ka ɗaa. Ka kuna num ká ba̰rɛ fṵ bǔy bǔy na zuɔ tul-i pola nda̰w rɔɔ ɓay haŋa ri vǒroke mì ɓáy.
8 Esta fez o que podia; ela antecipou-se a ungir o meu corpo para o sepultamento.
9 Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: zaɗri riw bele ká tusiri key ká i ka-káa Ɓay Kere ká ɗi na, i loko soro fe ká má̰y key ɗaa na, ɓay haŋa nzoɓri kěrke ɓay se tul-e.»
9 Na verdade eu vos digo que: Onde quer que este evangelho seja pregado em todo o mundo, isso também que ela fez será contado para sua memória.
10 Báyḭi lɛ, Zudas Iskariyoɗ, ɓe káʼa ɓa nzoɓ mbḭw ká sakra leɗ nduoɓal-ɛri ká duɔ falɛ siɗi na se luo *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓay léke faa ɓay pɔ́ŋ Zezu ɓo nduo-ri.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi até aos principais sacerdotes para o trair.
11 Zaɗka i laa ɓayke na munu báyḭi lɛ, i ɗaa suoriya í waa ziŋ ni ɓay haŋa ni lari. Ro, Zudas tii sa̰w nzáa faa ɓay kɔ́kɔ sa̰w síe káʼa máa ɓay pɔ́ŋke Zezu ɓo nduo-ri na.
11 E eles ouvindo isso, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava como poderia traí-lo em ocasião oportuna.
12 Titire nam ká i ɗáake suoriya maapa ká taŋ fe hew fe na, ɓa nam ká i ike baɗuri í púoke fe ha̰ Ŋgɛrɛmbay í ɗáake fe sṵm suoriya tḭ́i saa ɓil koy. Lɛɛ, leɗ nduoɓal Zezuri vbi ni ɓay mii: «Zaɗ ha̰a ze mù hii haŋa ɓuru se ɗi ɓúru vǎa leke fe sṵm suoriya tḭ́i saa ɓil koy na ha̰ mù lɛ?»
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando eles sacrificavam a Páscoa, disseram-lhe os seus discípulos: Aonde queres que façamos os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Báyḭi lɛ, Zezu pie leɗ nduoɓal-ɛri siɗi a ɓaa ha ri mii: «Ì se ŋgɛrɛpuo ká Zuruzalɛm. Ká zaɗɛ ku na ì zíŋ wa̰ra nzoɓ mbḭw soɓ tinay mbii, lɛ, ì se fal-ɛ.
13 E ele enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e ali encontrareis um homem levando um cântaro de água; segui-o.
14 Hul káʼa ríi ɗi na, ì ɓaa ha̰ nzoɓ hulke na mii, “Mbay ɓaa mii, wa̰a, ɓil hul ká ɓeri káw ɗi ɓáy leɗ nduoɓal ɓeriri ɓay sṵŋa fe sṵm suoriya tḭ́i saa ɓil koy na ɗo ha̰a lɛ?”
14 E, onde quer que entrar, dizei ao bom homem da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Lɛɛ, kaʼa kíɛ rì hul ká̰y tul kḭ mbḭw ká ɓil-e aa raɗ raɗ ká i leke feri riw bele zeɓ zeɓ zuɔ ɗi ɓáy zaɗɛ ro na. Zaɗɛ ku na ze, ì léke fe sṵmri na ká ɗi ɓay haŋa náa sṵ́ri.»
15 E ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado e pronto; ali fazei-nos os preparativos.
16 Báyḭi lɛ, leɗ nduoɓal-ɛri na i zɔl í tḭi ŋgɛrɛpuo í vǎa ziŋ feri riw bele ɓáy zaɗɛ munu ká Zezu ɓaa ha ri na. Ze í leke fe sṵm suoriya na ká ɗi.
16 E, os seus discípulos foram e entraram na cidade, e acharam como ele lhes tinha dito; e eles prepararam a Páscoa.
17 Zaɗka síe riŋ bele na, Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri ká duɔ falɛ siɗi na i se í tḭi ɓil hulke na.
17 E, ao anoitecer, ele chegou com os doze.
18 A zaɗka i kaw nzaa tutakra fe sṵm, í ɗo sṵŋa fe na báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ha ri mii: «Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: nzoɓ mbḭw ká sakra ɓaarì ká sṵ fe ziŋ mì key na, a mbika tul-i.»
18 E, quando estavam assentados e comendo, Jesus disse: Na verdade eu vos digo que: Um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Báyḭi lɛ, leɗ nduoɓal-ɛri ɗaa síe riw bele í tii sa̰w vbika ni ɓay mbḭw mbḭw ɓáy zaɗ ɓari riw bele mii: «Ɓa ɓi ya na maa?»
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Ɓa nzoɓ mbḭw ká sakra ɓaarì ká duɔ falɛ siɗi key ká mbṵ nduo fe sṵm ziŋ mì.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que molha comigo o pão no prato.
21 Ɓa tusuɛ, ɓi *Vu Nzoɓ na, mì huka munu ká i ɓaa ɓayke ɗo ɓil mbeɗe Ŋgɛrɛwṵru se tul-i. Roo lɛ, kɔ́kɔ sɛkɛ fe taa minake ze a ɗoko ɓay tul nzoɓ ká mbi tul ɓi Vu Nzoɓ na lɛ! Nzoɓke ku na, mbóŋ ni ya ndaɗ mba mbóŋ ni.»
21 Na verdade o Filho do homem vai, conforme está escrito sobre ele; mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Zaɗka i ɗo sṵŋa fe na báyḭi lɛ, Zezu mbi maapa a ɗaa taambɔl ha̰ Ŋgɛrɛwṵru nda̰w rɔɔ, a haw a ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri a ɓaa ha ri mii: «Ì ya̰a; ɓe ni key na, ɓa naysuo-i zu.»Zezu mbi koɓo a ɗaa taambɔl ha̰ Ŋgɛrɛwṵru.|src="DN00488b.tif" size="span" loc="Mrk 14.22-31" copy="Darwin Dunham" ref="14.23"
22 E, enquanto eles comiam, Jesus tomou o pão, e abençoou, e o partiu, e deu-lhos, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Falɛ ku lɛ, ka yḭ̀i a mbi koɓo, a ɗaa taambɔl ha̰ Ŋgɛrɛwṵru, rɔɔ a ha ri nzɔ ɓáy zaɗ ɓari riw bele.
23 E, tomando o cálice, e tendo dado graças, deu-lhos; e todos beberam dele.
24 Ka ɓaa ha ri mii: «Ɓe ni key na ɓa sím sùo-i zu. Ɓa sím ɓi káʼa úo zuɔ siri ɓay síŋke *sáka kuni ká Ŋgɛrɛwṵru saa ziŋ nzoɓri ŋgḭi ɓamba.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: mì ti nzɔkɔ mbii lere puu na mbǎa, kpṵru maa ɓáy nam ká mì nzɔkɔke taa fie ziŋ rì ɓáy nam ká Ŋgɛrɛwṵru a réke mbay ká tul nzoɓri na.»
25 Na verdade eu vos digo, não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Falɛ ká i ɗi sim nam suoriya í písike Ŋgɛrɛwṵru na báyḭi lɛ, i zɔl í vǎa kaw tul kuo ká riŋ-ɛ ɓa Oliviye.
26 E, tendo cantado um hino, eles saíram para o monte das Oliveiras.
27 Báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri mii: «Ɓaarì na ì pɔ́ŋ mì riw bele munu ká i ɗaa ɓayke ɗo ɓil mbeɗe Ŋgɛrɛwṵru mii: “Mì ika nzoɓ kɔ́rɔ baɗu, lɛ, baɗuri na i zékre kḭ kpɛrkɛ kpɛrkɛ ɓáy zaɗ zaɗ riw bele.”
27 E Jesus lhes disse: Todos vós vos escandalizareis de mim esta noite; porque está escrito: Eu ferirei o pastor, e as ovelhas serão espalhadas.
28 Roo lɛ, zaɗka mì tḭ́i saa luɔ huɗ na, mì vǎa giyaŋ rì ká kuɗu zaɗ ká Galele.»
28 Mas, depois de haver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Báyḭi lɛ, Piyɛr ɓaa ha̰ ni mii: «Ze nzoɓ ha̰wri riw bele pɔŋ mù hɔy kara, ɓi na mì ti pɔ́ŋ mù ya.»
29 Mas disse-lhe Pedro: Ainda que todos se ofendam, eu todavia não.
30 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Mì ɓaa ha̰ mù ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: vuri, ká ɓil suŋ key na, pola rɔɔ ɓay haŋa tuo ka-káa ba siɗi lɛ, ɓo na mù má̰y ɓay ká tul-i faa ɓal ba say mii, mù kɔ mì ya.»
30 E disse-lhe Jesus: Na verdade eu te digo: Que neste dia, ainda nesta noite, antes do galo cantar duas vezes, tu me negarás três vezes.
31 Roo lɛ, Piyɛr geɗe ɓayke ɓáy hṵrusuo mii: «Ze ɓay haŋa mì hu na ziŋ mù hɔy kara, mì ti má̰y ɓay ká tul-a ya!» A lɛ, leɗ nduoɓal-ɛ ha̰wri riw bele na i ɓaa faa mbḭw munu nda̰w.
31 Mas ele falou com mais veemência: Ainda que se fosse preciso morrer contigo, de modo algum te negarei. E o mesmo disseram todos eles.
32 Falɛ ku lɛ, Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i tḭi zaɗ mbḭw munu ká riŋ-ɛ ɓa Gesemane. Báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ha ri mii: «Ì káw zaɗ ni key, a ɓi lɛ, mì séke ɓay vǎa ɗáa nzaa ɓay kere.»
32 E eles foram a um lugar chamado Getsêmani; e ele disse aos seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Zezu ha̰ Piyɛr ɓáy Zak ɓáy Za̰a i se ziŋ ni. Lɛɛ, law-ɛ tii sa̰w sɛkɛ ni rìi fe ká se ɓay mḭ-miira mini key, a hḭɛ ɗaa ni zikiki.
33 E ele tomou consigo Pedro e Tiago e João, e começou a ficar aflito, e profundamente abatido;
34 Ka ɓaa ha ri mii: «Mì kɔ sɛkɛ fe ká ɓil law-i maa huɗ. Ì káw zaɗ ni key ɓáy nzaa ɓal-rì kekeke.»
34 e ele disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Ka se ndḭi munu ɓa pola a kii raɗ a naa siri a koɗ Ŋgɛrɛwṵru ɓay haŋa ɓo, zaɗka faa ɗo ɗi lɛ, sɛkɛ fe káʼa ɗoko ɓay tul-e na ka ɗaa ni ya.
35 E ele indo um pouco mais adiante, prostrou-se em terra, e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Ka ɓaa mii: «Bǎa, fe ká mba mù mba na tiya. Fe sɛkɛ káʼa ɗáa mì key na, mu ha̰ ni ka ɗo ɗi ɗi ziŋ mì, roo lɛ, mu ɗaa fe ká law-a ze hii ɓo, fe ká law-i ze hii ya.»
36 E ele disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; todavia, não seja como eu quero, mas como tu queres.
37 Falɛ ku lɛ, ka yḭ̀i a se luo leɗ nduoɓal-ɛri ká say na, lɛ, ka ziŋ ri ká tul nam. Ro, a tuma ri a ɓaa ha̰ Simo̰n Piyɛr mii: «Simo̰n, mù na-nam lɛ woo? Mù maa káw siya sa̰w síe mbḭw ya hɔy lɛ woo?
37 E ele voltando, encontrou-os dormindo, e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não podes vigiar uma hora?
38 Ì káw ɓáy nzaa ɓal-rì kekeke í ɗaa nzaa ɓay kere, ká ɓay líe ɓo ɓil nzaa úla. Ká ɓil law nzoɓ na law hiiya ɗáa kere ze mbaa ɗi gba̰y gba̰y, roo lɛ, hṵrusuo-ɛ maa ya.»
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. O espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Ka naa sùo-ɛ na rɔɓay a vǎa koɗ Ŋgɛrɛwṵru munu káʼa ɗaa pola na ɓáy.
39 E retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Báyḭi lɛ, ka yḭ̀i a ví ziŋ leɗ nduoɓal-ɛri na rɔɓay ká tul nam, ɓay ḭi lɛ, nam hii nun-ri dik dik ɓáy. Lɛɛ, i kɔ ɓay ká ɓay yḭ́iŋra ha̰ ni ya.
40 E retornando, encontrou-os outra vez adormecidos, (porque os seus olhos estavam pesados), e não souberam o que lhe responder.
41 Zaɗkaʼa yḭ̀i saa zaɗ ɗáa nzaa ɓay kere faa ɓal ba sayke na báyḭi lɛ, ka ɓaa ha ri mii: «Ì na-nam rɔɓay í mgba ta̰ram sùo-rì kɛlɛ? Maa ro; sa̰w síe ká i pɔ́ŋke ɓi *Vu Nzoɓ ɓo nduo nzoɓ feya̰ari na vi ro.
41 E ele volta pela terceira vez, e disse-lhes: Dormi ainda e descansais, basta; é chegada a hora; eis que o Filho do homem é traído pelas mãos dos pecadores.
42 Ì úru siya náa séri! Ì kɔ-kɔ́m í kɔ nzoɓ káʼa mbika tul-i na ɗo key.»
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Zaɗka Zezu ɗo ɓáa ɓay kɔɓ ɓáy na báyḭi lɛ, Zudas ká ɓa nzoɓ mbḭw ká sakra leɗ nduoɓal-ɛri ká duɔ fal-ɛ siɗi na, tḭi ɓáy ruɔ nzoɓri ká i vi ɓáy maamiiri ɓáy puuri gbiri gbiri ɗo nduo-ri. Ɓa *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri ɓáy ŋgɛrɛ Ziɓri ze pie ri se.
43 E, imediatamente, enquanto ele falava, veio Judas, um dos doze, e com ele grande multidão com espadas e varapaus, da parte dos principais sacerdotes, dos escribas, e dos anciãos.
44 Zudas, nzoɓ mbika tul Zezu na, ka leke ɓay ziŋ ruɔ nzoɓri a ɓaa mii, fe ká ɓeri ɗáa ɓay haŋa ri kɔ́ke ni na ze ɗo key: «Nzoɓ ká mì mgba ni girik mí a̰w nzi-ɛ lɛ, ɓa ɓe ká ì hii na zu. Ì mgba ni í kɔrɔ ni ha̰ ni se ziŋ rì.»
44 E o que o traía tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, é ele; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Ví Zudas ká munu hɔy lɛ, ka soro ɓa lakun-ɛ a ɓaa ha̰ ni mii: «Mbay!» Lɛɛ, ka mgba ni girik a a̰w nzi-ɛ.
45 E, chegando, aproximou-se dele imediatamente, e disse-lhe: Mestre, mestre; e o beijou.
46 Ro, nzoɓ ha̰wri ɗaa so tul Zezu kuruk í mgba ni.
46 E lhe lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Lɛɛ, nzoɓ mbḭw ká sakra ɓari ká ɗo zaɗɛ na, naa maamii hǎr a téke suku leɗ káw ŋgɛrɛnzoɓ fe poy luye na mbɛkɛɗ ɓo ɓisuy.
47 E um dos que ali estavam, puxando sua espada, feriu um servo do sumo sacerdote, e cortou a sua orelha.
48 Báyḭi lɛ, Zezu mbi ɓay a ɓaa ha ri mii: «Ì tḭi ɓáy maamiiri ɓáy puuri gbiri gbiri ɓay mgbaka mì rìi fe ká mì ɓa dɔmbirim nzoɓ lɛ woo!
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes, como a um ladrão, com espadas e com varapaus para me prender?
49 Namri riw bele na mì ɗo ziŋ rì mí fere rì fe ká ɓil *hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru, lɛ, ì mgba mì ya. Roo lɛ, fekeri tḭi munu ɓay haŋa ɓay ká ɗo ɓil mbeɗe Ŋgɛrɛwṵru na, ka ɗo munu ɓáy zaɗɛ.»
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; mas devem cumprir-se as escrituras.
50 Ɓe nu ku báyḭi lɛ, leɗ nduoɓal-ɛri riw bele pɔŋ ni, a í zuɔ ɗul haɗ bele.
50 E todos o deixaram, e fugiram.
51 Lɛɛ, leɗ kuban mbḭw munu rie gari nam hɔy ɗo sùo-ɛ a séke fal Zezu. Báyḭi lɛ, i lie mgbaka ni.
51 E certo jovem o seguia, envolto em um pano de linho sobre seu corpo nu; e lhe lançaram a mão;
52 Roo lɛ, ka pɔŋ gari nam ɓe na ɓa nduo-ri a ɗuu sùo-ɛ hɔy nduɔɗi.
52 e ele, largando o pano de linho, fugiu despido.
53 I se ɓáy Zezu ká luo *ŋgɛrɛnzoɓ fe poy luye, lɛ, i mbṵ ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri riw bele, ŋgɛrɛ Ziɓri ɓáy *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri nda̰w ká ɗi.
53 E eles conduziram Jesus ao sumo sacerdote; e com ele estavam reunidos todos os principais sacerdotes, e os anciãos, e os escribas.
54 Lɛɛ, Piyɛr na dii fal Zezu ɗi ɓáy salke ɗaka ɗaka kpṵru a tḭi ɓil mgbaŋ ŋgɛrɛnzoɓ fe poy luye na. Ká zaɗɛ ku na, ka kaw a nṵu huu ziŋ nzoɓ kɔ́rɔ zaɗri.
54 E Pedro o seguiu de longe, até dentro do palácio do sumo sacerdote; e ele sentou-se com os servos, e aquecia-se no fogo.
55 Báyḭi lɛ, ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy kuɗu nzoɓ kúŋ sal ɓay luye ká luo Ziɓri na riw bele, i nzaa faa ɓay ɗáa ɓay ɓo tul Zezu ɓay ika ni. Roo lɛ, i ziŋ ɓay mbḭw ká ɓay ɗáa ɓo tul-e ya.
55 E os principais sacerdotes e todo o conselho buscavam testemunho contra Jesus para condená-lo à morte; e não o achavam.
56 Tusuɛke lɛ, nzoɓri ŋgḭi ɓamba i kuɗ ɓay zuɔ nzaa Zezu, lɛ, ɓay ɓari na zuɔ kḭ ya.
56 Porque muitos testemunhavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não concordavam.
57 Báyḭi lɛ, nzoɓ ha̰nɛri uru í kuɗ ɓay zuɔ nzi-ɛ mii:
57 E, levantando-se alguns, testemunharam falsamente contra ele, dizendo:
58 «Ɓuru laa ɓay ká nzi-ɛ mii, ɓeri ɓíɛ *hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru ká nzoɓ mbuo ɓáy nduo-ɛ. A nam say hɔy lɛ, ɓeri ɗáa kḭ ká nduo nzoɓ ɗaa ya.»
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu destruirei este templo feito por mãos, e em três dias eu construirei outro, não feito por mãos.
59 Roo lɛ, ká tul ɓay na ku hɔy kara, ɓay ɓari zuɔ kḭ ya wṵ̌m.
59 Mas nem assim o seu testemunho concordava.
60 Báyḭi lɛ, ŋgɛrɛnzoɓ fe poy luye na uru siya ká sakra nzoɓri a vbi Zezu mii: «Ɓay niri ká nzoɓ niri mbi ɓo tul-a key na wa̰a, mù ti yḭ́iŋra ɓáy ɓay mbḭw ya hɔy lɛ?»
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no meio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? O que é isso que estes testemunham contra ti?
61 Lɛɛ, Zezu mgba nzi-ɛ ɗo ɗi a ɓaa ɓay mbḭw ya. Báyḭi lɛ, ŋgɛrɛnzoɓ fe poy luye na vbi ni ɓay ɓa kḭ rɔɓay mii: «Wa̰a, mù ɓa *Krisi, nzoɓ ká Ŋgɛrɛwṵru waa ɓay píe ni ví ya̰a nzoɓri na lɛ? Ŋgɛrɛwṵru ká nzoɓri pisi ni na wa̰a, mù ɓa vi-e lɛ woo?»
61 Mas ele, manteve-se calado, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, o Filho do bendito?
62 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Zaɗɛ zu; mì ɓa ɓe na kḭ, lɛ, ɓi *Vu Nzoɓ na ɓaarì riw bele na, ì kɔ́kɔ mì kaw tunduo hoɗo Ŋgɛrɛwṵru Nzoɓ Hṵrusuo. Rɔɓay, ì kɔ́kɔ mì ká mì ví saa nulue ká ɓil síi mbam.»
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder, e vindo nas nuvens do céu.
63 Báyḭi lɛ, ŋgɛrɛnzoɓ fe poy luye na gɔ gari ɓe kḭ sùo-ɛ tǐr a ɓaa mii: «Káy! Náa vbikari nzoɓ nasi ɓay kḭri ɓay ɗáake mina ɓáy lɛ?
63 Então, o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que nós necessitamos ainda de testemunhas?
64 Ɓay niri káʼa ɓaa a tḭ̌irike Ŋgɛrɛwṵru na, ì la-laa. Wa̰a, ì ker mina lɛ?» Lɛɛ, nzoɓri riw bele na ɗaa ɓay ɓo tul-e í ɓaa mii: «Ɓay mgba tul-e, a ɗaa fe ká maa huɗ.»
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como culpado de morte.
65 Ɓe nu ku ro, nzoɓ ha̰nɛri tii sa̰w sa̰-sa̰mi zuɔ nun-ɛ, í siŋ nun-ɛ ɓáy vay gari, í nda ni gúk guk í ɓaa ha̰ ni mii: «Ɓaa ha̰ ɓuru laa; kíɛ ɓuru nzoɓ ká nda mù key!» Ro, nzoɓ kɔ́rɔ zaɗri na, i nda hala nun-ɛ kpǎy kpǎy.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe a face, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza; e os servos o golpeavam com as palmas das suas mãos.
66 Piyɛr kaw ɓil mgbaŋ kɔɓ hɔy lɛ, leɗ má̰y mbḭw munu ká sakra leɗ káw *ŋgɛrɛnzoɓ fe poy luye na tḭi ɓil mgbaŋ na.
66 E, estando Pedro embaixo, no palácio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 Zaɗkaʼa kɔ Piyɛr ɗo nṵ́u huu báyḭi lɛ, ka ŋga̰a ni zii a ɓaa ha̰ ni mii: «Ɓo kara mù se ziŋ Zezu, leɗban ká Nazarɛɗ na nda̰w.»
67 e vendo a Pedro se aquecendo, ela olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus de Nazaré.
68 Lɛɛ, Piyɛr ma̰y a ɓaa mii: «Mì kɔ ya. Ɓay ká mù ɓaa key na, mì ta̰a láa kpṵy.» Falɛ ku lɛ, ka uru a tḭi saa nzaa mgbaŋ na ndḭi munu, [lɛ, tuo ka-káa.]
68 Mas ele negou-o, dizendo: Eu não o conheço, nem compreendo o que tu dizes. E ele saiu para o átrio, e o galo cantou.
69 Roo lɛ, leɗ má̰y na kɔ ni a tii sa̰w ɓáa ɓay na rɔɓay ha̰ nzoɓri ká i ɗo zaɗɛ na mii: «Leɗban key na, ka ɓa nzoɓ mbḭw ká sakra ɓari ku.»
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um deles.
70 Lɛɛ, Piyɛr yḭ̀i a ma̰y ɓay ɓa kḭ rɔɓay. Falɛ ku ndḭi hɔy lɛ, nzoɓri ká i ɗo zaɗɛ na, i ɓaa ha̰ ni mii: «Ɓa tusuɛ, mù ɓa nzoɓ mbḭw ká sakra ɓari ku, ɓay ḭi lɛ, mù ɓa nzoɓ ká kuɗu zaɗ ká Galele.»
70 E ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente és um deles; porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 Báyḭi lɛ, Piyɛr tii sa̰w háa huɗ mii: «Mi hu mak mak! Leɗban ká ì ɓaa ɓay ɓe ha̰ mì key na, ká nun Ŋgɛrɛwṵru lɛ, mì kɔ ni ya!»
71 Mas ele começou a amaldiçoar e a jurar, dizendo: Eu não conheço esse homem de quem falais.
72 Lɛɛ, ká zaɗɛ ku hɔy, tuo ka-káa faa ɓal ba siɗike. Lɛɛ, Piyɛr ker se tul ɓay ká Zezu ɓaa ha̰ ni pola mii: «Pola rɔɔ ɓay haŋa tuo ka-káa ba siɗi lɛ, mù má̰y ɓay ká tul-i faa ɓal ba say mii, mù kɔ mì ya na.» Báyḭi lɛ, ka tḭi ɓáy rɛw ɓɔɗɔk ɓɔɗɔk.
72 E o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, tu me negarás três vezes. E pensando nisso, ele chorou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.