Marcos 12
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NVI
1 Falɛ ku lɛ, Zezu tii sa̰w ɓáa ɓay ha ri ɓáy faa law ɓay a ɓaa mii: «Nzoɓ mbḭw munu mgba wáa a maa pa̰ra puuri ɗo ɗi, a te kpaŋ gbi gbi kiri ɗi gbuk, a tie luɔ mbḭw ɗo ɗi ɓay ɗúɔke lere puu na, rɔɔ a mbuo fe ga-gaŋ ɗo ɓil wáa ha̰ nzoɓ kɔ́rɔkeri kaw ɗi. Falɛ lɛ, ka pɔŋ peɗke zuɔ nduo nzoɓ peɗkeri káʼa fa̰a ri na, ɓay haŋa ɓo few hóro lere puu na vi lɛ, i wál taa ɓeri a í pɔ́ŋ taa ɓari. Falɛ ku rɔɔ a zɔl a se varu.
1 Então Jesus começou a lhes falar por parábolas: "Certo homem plantou uma vinha, colocou uma cerca ao redor dela, cavou um tanque para prensar as uvas e construiu uma torre. Depois arrendou a vinha a alguns lavradores e foi fazer uma viagem.
2 Zaɗka few hóro lereke na vi báyḭi lɛ, nzoɓ wáa na pie leɗ káw ɓe mbḭw se luo nzoɓ peɗkeri na ɓay ya̰aŋa lereke ká ɗo ɓay tul ɓeri na.
2 Na época da colheita, enviou um servo aos lavradores, para receber deles parte do fruto da vinha.
3 Roo lɛ, nzoɓ peɗkeri na i mgba leɗ káw ɓe na, í ndaka ni wɔɓ wɔɓ, í nii ni zɔl nduo-ɛ hɔy soli taŋ haŋa ni fe.
3 Mas eles o agarraram e espancaram, e o mandaram embora de mãos vazias.
4 Lɛɛ, nzoɓ wáa na pie leɗ káw ɓe kḭ rɔɓay se luo-ri. Báyḭi lɛ, ɓe na, i ndaka tul-e wɔɓ wɔɓ nda̰w, a í raɗ ni.
4 Então enviou-lhes outro servo; e lhe bateram na cabeça e o humilharam.
5 Nzoɓ wáa na pie leɗ káw ɓe kḭ rɔɓay. Báyḭi lɛ, ɓe na, i i ni. Ka yḭ̀i a pie leɗ káw ɓe kḭri ŋgḭi ɓamba, lɛ, i ɗara ri faa mbḭw munu nda̰w: i ndaka nzoɓ ha̰nɛri, a í i nzoɓ ha̰wri.
5 E enviou ainda outro, o qual mataram. Enviou muitos outros; em alguns bateram, a outros mataram.
6 Lɛɛ, nzoɓ wáa na ti ɓáy leɗ káwri mbǎa, ɓa vi-e káʼa kɔ ni ɓa nzoɓ nun-ɛ ro ze tɔ̀ŋ. Ka pie ni ɓa ɔ́rɔ fal ɓa luo-ri, a ker ká ɓil law-ɛ mii, i hḭ́ɛ vu ɓeri na.
6 "Faltava-lhe ainda um para enviar: seu filho amado. Por fim o enviou, dizendo: ‘A meu filho respeitarão’.
7 Roo lɛ, zaɗka nzoɓ peɗkeri na mbi nun-ri í kɔ vu nzoɓ wáa na báyḭi lɛ, i ɓaa ɓay ká sakra kḭ mii: “Ì kɔ, nzoɓ káʼa mgbaka fe pile na zu! Náa séri náa vǎa íri ni ɓo, náa pɔ́ŋri fe pile na ɓa taa naari.”
7 "Mas os lavradores disseram uns aos outros: ‘Este é o herdeiro. Venham, vamos matá-lo, e a herança será nossa’.
8 Ro, í vǎa mgba leɗ na í i ni, a í vbu ni ɓo fal wáa na.»
8 Assim eles o agarraram, e o mataram, e o lançaram para fora da vinha.
9 Báyḭi lɛ, Zezu vbi ri ɓay mii: «A munu ku wa̰a, nzoɓ wáa na a ɗáa mina lɛ? Kaʼa vǎa ika nzoɓ peɗkeri na, a ha̰ wáa na ha̰ nzoɓ kḭri.
9 "O que fará então o dono da vinha? Virá e matará aqueles lavradores e dará a vinha a outros.
10 Ɓay ká ɗo ɓil mbeɗe Ŋgɛrɛwṵru key na wa̰a, ì kḭi ya ɓáy lɛ? Ɓayke ɓaa mii:
10 Vocês nunca leram esta passagem das Escrituras? ‘A pedra que os construtores rejeitaram tornou-se a pedra angular;
11 Feke ku na ɓa peɗ ɗáa Ŋgɛrɛmbay,
11 isso vem do Senhor, e é algo maravilhoso para nós’ ".
12 Báyḭi lɛ, *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy nzoɓ fére nzoɓri *bol kusol Ziɓri, rɔɔ ɓáy ŋgɛrɛ Ziɓri nda̰w na, i nzaa faa ɓay mgbaka Zezu, ɓay ḭi lɛ, i kɔ nda̰w, law ɓay káʼa ɓaa na, ka túŋke ri tuŋ. Ro, í pɔŋ ni í zɔl, ɓay ḭi lɛ, i hḭɛ ruɔ nzoɓri.
12 Então começaram a procurar um meio de prendê-lo, pois perceberam que era contra eles que ele havia contado aquela parábola. Mas tinham medo da multidão; por isso o deixaram e foram embora.
13 Falɛ ku lɛ, i pie Farizi ha̰nɛri ɓáy Ziɓ ha̰nɛri ká i zuɔ fal Mbay *Eroɗ ha ri kaw lakun Zezu ɓay nzaa nzi-ɛ ɓáy faa vbiw.
13 Mais tarde enviaram a Jesus alguns dos fariseus e herodianos para o apanharem em alguma coisa que ele dissesse.
14 Ze í vbi ni mii: «Mbay, ɓuru kɔ nda̰w, ɓo na mù ɓaa sùo ɓay. Mù ya̰a kér ɓay nzoɓ mú ɗáake fe ya, ɓay ḭi lɛ, ɓo na mù ɓaa ɓay ziŋ nzoɓ taŋ náa nun nzoɓ, a mú fere nzoɓri tusuɛ ɓay ká se tul fe ɗáa ká rii law Ŋgɛrɛwṵru. Mu ɓaa ha̰ ɓuru laa. Wa̰a, *bol kusol naari ha̰ faa ɓay haŋa nzoɓ puo larimbuo ha̰ Mbay Sezar mase, ha̰ faa ya lɛ? Ndaɗ ɓay púo larimbuo ha̰ ni mase, ndaɗ ɓay púo ha̰ ni ya lɛ?»
14 Estes se aproximaram dele e disseram: "Mestre, sabemos que és íntegro e que não te deixas influenciar por ninguém, porque não te prendes à aparência dos homens, mas ensinas o caminho de Deus conforme a verdade. É certo pagar imposto a César ou não?
15 Lɛɛ, Zezu kɔ ɓay huo ɓari na nda̰w a vbi ri mii: «Wa̰a, ɓay ḭi nda̰w rɔɔ, ì nzaa nzaa-i ɓay mgbaka mì ɓáy ɓay lɛ? Ì mbi lari na mbḭw i víke ha̰ mì kɔ.»
15 Devemos pagar ou não? " Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, perguntou: "Por que vocês estão me pondo à prova? Tragam-me um denário para que eu o veja".
16 Báyḭi lɛ, i mbi lari na í víke ha̰ ni, lɛ, ka vbi ri mii: «Tul nzoɓ, ɓáy riŋ nzoɓ ká i vbie ɗo lari key na wa̰a, ɓa nzoɓ ve zu lɛ?» Lɛɛ, i yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ɓa Mbay Sezar.»
16 Eles lhe trouxeram a moeda, e ele lhes perguntou: "De quem é esta imagem e esta inscrição? " "De César", responderam eles.
17 Báyḭi lɛ, Zezu mbi ɓay a ɓaa ha ri mii: «Munu zu lɛ, feri ká ɗo ɓay tul Mbay Sezar lɛ, ì ha̰ Sezar, a feri ká ɗo ɓay tul Ŋgɛrɛwṵru laa lɛ, ì ha̰ Ŋgɛrɛwṵru.» Lɛɛ, ɓay káʼa yḭiŋra ha ri na tuku ri ha ri kaw yer.
17 Então Jesus lhes disse: "Dêem a César o que é de César e a Deus o que é de Deus". E ficaram admirados com ele.
18 Falɛ ku lɛ, Sadusi ha̰nɛri i vi luo Zezu ɓay vbika ni ɓay. Ɓa ɓari *Sadusiri na ze i ker í ɓaa mii, nzoɓ hu lɛ, ti tḭ́i saa luɔ huɗ ya. Báyḭi lɛ, i vbi ni ɓay mii:
18 Depois os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele com a seguinte questão:
19 «Mbay, *Moyze ɗaa *bol kusol ɗo ɓil mbeɗe ha̰ naari mii, zaɗka nzoɓ ɗo ɓáy yṵ-ɛ, rɔɔ a hu a pɔŋ má̰y ɓe taŋ mboŋke nzoɓ lɛ, ndaɗ ɓay haŋa yṵ-ɛ na ka ya̰a má̰y pile na, a mboŋke nzoɓ a kɔ̌rɔke mḭiri yṵ-ɛ ká hu na.
19 "Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de um homem morrer e deixar mulher sem filhos, este deverá casar-se com a viúva e ter filhos para seu irmão.
20 Ɓe ze, nzoɓ ɓáy yṵ-ɛri tul-ri tɔnɔ say, lɛ, ŋgɛrɛ leɗ na ya̰a má̰y a hu taŋ mboŋke nzoɓ.
20 Havia sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem deixar filhos.
21 Tɔŋnɔ fal-ɛ nzoɓ ndeke ɗi siɗike ya̰a má̰y pile ɓe na, a hu taŋ mboŋke nzoɓ na rɔɓay. Leɗ ndeke ɗi sayke na kara ɗo munu na nda̰w.
21 O segundo casou-se com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. O mesmo aconteceu com o terceiro.
22 Nzoɓri ká tul-ri tɔnɔ say na, i ya̰a má̰yke na ya̰a riw bele, í hu taŋ mboŋke nzoɓ. Ká fal huɗ ɓari ku riw bele na, má̰y na kara ví hu nda̰w.
22 Nenhum dos sete deixou filhos. Finalmente, morreu também a mulher.
23 A munu ku wa̰a, síeke ká nzoɓri tḭ́i saa luɔ huɗ na, nzoɓ ve ká sakra ɓari ku na, má̰y na a ɓá taa ɓe lɛ, ɓay ḭi lɛ, ɓari ká tul-ri tɔnɔ say riw bele na, i ya̰a ni ya̰a ɓáy zaɗ ɓari riw bele.»
23 Na ressurreição, de quem ela será esposa, visto que os sete foram casados com ela? "
24 Ro, Zezu ɓaa ha ri mii: «Ɓaarì na ì wṵru faa; a wa̰a ì kɔ feke kɔ lɛ woo? Ɓay ḭi lɛ, ɓay ká ɗo ɓil mbeɗe Ŋgɛrɛwṵru na, ì laa ya nda̰w, a í kɔ hṵrusuo Ŋgɛrɛwṵru ya nda̰w pi.
24 Jesus respondeu: "Vocês estão enganados! Pois não conhecem as Escrituras nem o poder de Deus!
25 Tusuɛke lɛ, síe ká nzoɓri tḭ́i saa luɔ huɗ na, wa̰rari ɓáy má̰yri i ti ya̰aŋa kḭ ya, roo lɛ, i ɗoko munu ɓa leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵruri ká nulue.
25 Quando os mortos ressuscitam, não se casam nem são dados em casamento, mas são como os anjos nos céus.
26 A ɓay ká se tul nzoɓri ká i tḭi saa luɔ huɗ na wa̰a, ì kḭi ɓay ká ɗo ɓil mbeɗe ká Moyze ɗaa na ya lɛ? Zaɗka Moyze ɓaa ɓay se tul puu ká gbúɗa ká huu sɛ ɗi ká ɓil law kɔr na, Ŋgɛrɛwṵru ɓaa ha ni mii: “Mì ɓa Ŋgɛrɛwṵru *Abaraham, Ŋgɛrɛwṵru Izak, a mí ɓa Ŋgɛrɛwṵru *Zakoɓ nda̰w.”
26 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês não leram no livro de Moisés, no relato da sarça, como Deus lhe disse: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’?
27 Munu zu lɛ, Ŋgɛrɛwṵru na ɓa Ŋgɛrɛwṵru nzoɓ káw ɓáy kumnunri ɓo, ka ɓa Ŋgɛrɛwṵru nzoɓ huɗeri ya. Ɓaarì na, ì wṵru faa mak mak ɓa tusuɛ.»
27 Ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Vocês estão muito enganados! "
28 Nzoɓ mbḭw munu ká ɓa *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri ká laa má̰y ɓay ɓari a kɔ Zezu ká yḭiŋra ɓáy ɓay ɓáy zaɗɛ ha̰ *Sadusiri na báyḭi lɛ, ka soro ɓa lakun-ɛ a vbi ni mii: «Bol kusol ha̰a ze ɓa ŋgɛrɛke kal ha̰wri riw bele lɛ?»
28 Um dos mestres da lei aproximou-se e os ouviu discutindo. Notando que Jesus lhes dera uma boa resposta, perguntou-lhe: "De todos os mandamentos, qual é o mais importante? "
29 Lɛɛ, Zezu ɓaa ha̰ ni mii: «Mu kɔ, *bol kusol ká ɓa ŋgɛrɛke kal ha̰wri riw bele na ze ɗo key:
29 Respondeu Jesus: "O mais importante é este: ‘Ouve, ó Israel, o Senhor, o nosso Deus, o Senhor é o único Senhor.
30 Ŋgɛrɛmbay Ŋgɛrɛwṵru ɓo na,
30 Ame o Senhor, o seu Deus de todo o seu coração, de toda a sua alma, de todo o seu entendimento e de todas as suas forças’.
31 Bol kusol ndeke ɗi siɗike ze ɗo key
31 O segundo é este: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Não existe mandamento maior do que estes".
32 Báyḭi lɛ, nzoɓ fére nzoɓri bol kusol na ɓaa ha̰ Zezu mii: «Mbay, zaɗɛ zu. Ɓay ká mù ɓaa na ɓa sùo ɓay kḭ! Ŋgɛrɛwṵru huo-ɛ keklek hɔy ze ɓa Ŋgɛrɛwṵru ɓo, wṵru kḭ ká nde ni nde na tiya.
32 "Muito bem, mestre", disse o homem. "Estás certo ao dizeres que Deus é único e que não existe outro além dele.
33 Munu zu lɛ, nzoɓ ha̰a ha̰a lɛ, ka hii Ŋgɛrɛwṵru ɓáy ɓil law-ɛri riw bele, kér ɓay ɓeri riw bele nda̰w, rɔɔ ɓáy hṵrusuo-ɛri riw bele nda̰w pi. Ka hii kṵ-ɛ munu ká sùo-ɛ ɓe kḭ. Ɗáa fekeri ku na kal haŋa *fe poy ká i tay ɓáy huu ha̰ Ŋgɛrɛwṵru, ɓáy fe poy ha̰wri riw bele na.»
33 Amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar ao próximo como a si mesmo é mais importante do que todos os sacrifícios e ofertas".
34 Zaɗka Zezu laa ɓay káʼa yḭiŋra ɓáy faake na báyḭi lɛ, ka ɓaa ha̰ ni mii: «Mù ɗo ɗi ya ɓay haŋa Ŋgɛrɛwṵru ka re mbay ká tul-a.» Falɛ ku lɛ, nzoɓ mbḭw ziŋ faa ɓay vbika ni ɓay na mbǎa.
34 Vendo que ele tinha respondido sabiamente, Jesus lhe disse: "Você não está longe do Reino de Deus". Daí por diante ninguém mais ousava lhe fazer perguntas.
35 Zezu ɗo fére nzoɓri fe ká ɓil *hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru. Báyḭi lɛ, ka vbi ri mii: «Ɗaa mina rɔɔ *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri ɓaa mii, *Krisi, nzoɓ ká Ŋgɛrɛwṵru waa ɓay píe ni ví ya̰a nzoɓri na, ka ɓa vu bulu Mbay *Daviɗ lɛ woo?
35 Ensinando no templo, Jesus perguntou: "Como os mestres da lei dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 Ì kɔ, Mbay Daviɗ ká Tem Law Pie nda faa pol-e na ɓaa sùo-ɛ kḭ mii:
36 O próprio Davi, falando pelo Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Senta-te à minha direita até que eu ponha os teus inimigos debaixo de teus pés’.
37 Mbay Daviɗ kḭ sùo-ɛ na ɗi Krisike na ɓa Ŋgɛrɛmbay. A munu ku wa̰a, ɗaa mina rɔɔ Krisi na a yḭ́i a ɓa vu bulu Mbay Daviɗ nda̰w lɛ woo?» Lɛɛ, ruɔ nzoɓri ŋgḭi ɓamba laa ɓay Zezu na ɓáy suoriya.
37 O próprio Davi o chama ‘Senhor’. Como pode, então, ser ele seu filho? " E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Zezu fere nzoɓri fe a ɓaa mii: «Ì nzɛ ɓáy sùo-rì ɓay tul *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri ká i hii ɓay ndúo maagari ká pì-pie yul ɓay há̰arike ha̰ nzoɓri hii soko korma korma ha ri ká zaɗ ruɔ ká nun nzoɓri,
38 Ao ensinar, Jesus dizia: "Cuidado com os mestres da lei. Eles fazem questão de andar com roupas especiais, de receber saudações nas praças
39 í nzaa zaɗ káw riŋ ɗika ká ɗo pola ká ɓil hul mbṵ́ kḭri ɓáy zaɗ kaw ŋgɛrɛri ká nam fe sṵm suoriya ɓay kaw ɗi.
39 e de ocupar os lugares mais importantes nas sinagogas e os lugares de honra nos banquetes.
40 I ya̰a fe má̰y síeri kpakla kpakla riw bele, rɔɔ í yḭ̀i í ɗaa nzaa ɓay kere pì-pie ɓay haŋa nzoɓri kɔ lɛ, i písike ri. Nzoɓkeri ku na, Ŋgɛrɛwṵru a ɗáa ri kɔ sɛkɛ fe ŋgḭi ɓamba.»
40 Eles devoram as casas das viúvas, e, para disfarçar, fazem longas orações. Esses receberão condenação mais severa! "
41 Falɛ ku lɛ, Zezu kaw siri maa ɓáy zaɗ ɓúo lari ká ɓil *hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru, a kɔ nzoɓri ká i vi ɓay ɗáa lari zuɔ ɓil huo fe ha̰ Ŋgɛrɛwṵru. Nzoɓ feziŋari ŋgḭi ɓamba vi ɗaa lari ŋgḭ-ŋgḭi zuɔ ɗi.
41 Jesus sentou-se em frente do lugar onde eram colocadas as contribuições, e observava a multidão colocando o dinheiro nas caixas de ofertas. Muitos ricos lançavam ali grandes quantias.
42 Lɛɛ, má̰y síe mbḭw munu ká ɓa kṵku ví ɗaa soli siɗi hɔy ká ɓa vu lari nzik nzik na zuɔ ɗi.
42 Então, uma viúva pobre chegou-se e colocou duas pequeninas moedas de cobre, de muito pouco valor.
43 Báyḭi lɛ, Zezu ɗi leɗ nduoɓal-ɛri a ɓaa ha ri mii: «Ì kɔ key! Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ, má̰y síe key ká kṵku ɓamba na, ka ha̰ lari kal nzoɓ ha̰wri riw bele ká i vi ɗaa lari ɓari zuɔ ɓil huo fe key,
43 Chamando a si os seus discípulos, Jesus declarou: "Afirmo-lhes que esta viúva pobre colocou na caixa de ofertas mais do que todos os outros.
44 ɓay ḭi lɛ, nzoɓ ha̰wri riw bele na, i wal feziŋa ɓari ká maa ri mgbak mgbak na í ha̰. Roo lɛ, má̰y key ká feri riw bele puo ni na, ka ha̰ fe káʼa ɗǒke ɓay hɔ́lke sùo-ɛ na lɔɗ bele ha̰ Ŋgɛrɛwṵru.»
44 Todos deram do que lhes sobrava; mas ela, da sua pobreza, deu tudo o que possuía para viver".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.