Lucas 9

Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Zezu mbṵ leɗ nduoɓal-ɛri ká duɔ falɛ siɗi na, a ha ri hṵrusuo níi temndayari riw bele, a í vaa nzoɓ sɛmri nda̰w.
1 Jesus chamou os doze discípulos e lhes deu poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar doenças.
2 Falɛ ku lɛ, ka pie ri ɓay haŋa ri vǎa ka-káa ɓay ká se tul réke mbay Ŋgɛrɛwṵru ká tul nzoɓri, a í vaa nzoɓ sɛmri.
2 Então os enviou para anunciarem o Reino de Deus e curarem os doentes.
3 Ka ɓaa ha ri mii: «Ì mgba fe mbḭw ɗo nduo-rì ɓáy seɗ varu ɓaarì ya. Ì mgba ká̰w ya nda̰w, ɓɔl ya nda̰w, fe sṵm ya nda̰w, lari ya nda̰w, nzoɓ mbḭw ka ɗo ɓáy gari ɓa siɗi ya nda̰w pi.
3 Ele disse:
4 Ze ɓo, puo ha̰a ha̰a ká ì se ɗi, rɔɔ nzoɓ mgba rì naa luo-ɛ ɓáy kere lɛ, ì káw ɗi kpṵru maa ɓáy zɔ́l ɓaarì.
4 Quando vocês entrarem numa cidade, fiquem na casa em que forem recebidos até irem embora daquele lugar.
5 A puo ha̰a ha̰a ká ì se ɗi rɔɔ, nzoɓkeri hii ɓay mgbaka rì ɓáy kere ya lɛ, ì tḭi ká puoke ku na í nda kusal puoke ká ɓal-rì kuɓ kuɓ ɓay bákake ri se tul fe ka̰aya ká i ɗaa na.»
5 Mas, se forem mal recebidos, saiam logo daquela cidade. E na saída sacudam o pó das suas sandálias, como sinal de protesto contra aquela gente.
6 Lɛɛ, ɓari leɗ nduoɓal-ɛri na i zɔl í se ɓáy tul puori riw bele, í ka-káa Ɓay Kere ha̰ nzoɓri, a í vaa nzoɓ sɛmri ɓáy zaɗri riw bele.
6 Os discípulos então saíram de viagem e andaram por todos os povoados, anunciando o evangelho e curando doentes por toda parte.
7 Soro ɓay feri riw bele ká kal na tɔɗɔ ɓo suku *Eroɗ ká ɓa nzoɓ réke tul puori ká kuɗu zaɗ ká Galele na. Lɛɛ, ka kɔ ɓay ká ɓay kér mbǎa, ɓay ḭi lɛ, nzoɓ ha̰nɛri ɓaa mii, Za̰a Batis tḭi saa luɔ huɗ.
7 Herodes, o governador da Galileia, ouviu falar de tudo o que estava acontecendo e ficou sem saber o que pensar. Pois alguns diziam que João Batista tinha sido ressuscitado,
8 Nzoɓ kḭri ɓaa mii: «Ɓa *Eli ze tḭi.» Nzoɓ ha̰wri ɓoɗ rɔɓay ɓaa mii: «Nzoɓ ya̰aŋa ɓay saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru mbḭw munu ká piɛɗke lew ze tḭi a kaw ɓáy kumnun.»
8 outros diziam que Elias tinha aparecido, e outros ainda que um dos antigos profetas havia ressuscitado.
9 Roo lɛ, Eroɗ na ɓaa mii: «Za̰a na, mì ha ri kuŋ tul-e. Wa̰a, leɗbanke ku na ka ɓa nzoɓ ve rɔɔ, mì laa soro ɓay fe ɗáa ɓeri riw bele mini key lɛ?» Ze ka nzaa faa ɓay kɔ́kɔ Zezu.
9 Mas Herodes disse: — Eu mesmo mandei cortar a cabeça de João. Quem será então esse homem de quem ouço falar essas coisas? E Herodes procurava ver Jesus.
10 Lɛɛ, *nzoɓ ndáy nzaapeɗri na, i yḭ̀i í ví kḭi fal feri riw bele ká i ɗaa na ha̰ Zezu laa. Ka fa̰a ri zuɔ fal-ɛ, a zɔ̌lke ɓa zaɗ kḭ ɓoɗ ká ɗo ɗi ya ɓáy ŋgɛrɛpuo ká riŋ-ɛ ɓa Besayda.
10 Os apóstolos voltaram e contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Então ele os levou consigo, e foram sozinhos para o povoado de Betsaida.
11 Zaɗka ruɔ nzoɓri laa mii, ka ɗo ɗi ya ɓáy Besayda na báyḭi lɛ, i se fal-ɛ wuu wuu. Zaɗka i tḭi luo-ɛ na, ka mgba ri ɓáy kere, a ɓaa ɓay ká se tul réke mbay Ŋgɛrɛwṵru ká tul nzoɓri na ha ri, a vaa ɓari ká i se síe haŋa sɛm ɓari vaa.
11 Mas as multidões souberam disso e o seguiram. E Jesus os recebeu, falou a respeito do Reino de Deus e curou os que precisavam ser curados.
12 Zaɗka zaɗ ɓa láw báyḭi lɛ, leɗ nduoɓal-ɛri ká duɔ falɛ siɗi na, i soro í vi lakun-ɛ í ɓaa ha̰ ni mii: «Ála ruɔ nzoɓri key na ha ri zɔ́l í se ɓil puori ɓáy vu puori, ɓo í ziŋ fe sṵm í sṵ, a í ziŋ zaɗ nam kara i naa ɗi, ɓay ḭi lɛ, zaɗ ká náa káwri ɗi timbɛɗɛ key na ɓa ɓil law kɔr ze ɗo key.»
12 Estava anoitecendo, e por isso os doze apóstolos foram e disseram a Jesus: — Mande esta gente embora. Eles podem ir aos povoados e sítios que ficam por perto daqui e lá encontrarão o que comer e onde ficar, pois este lugar é deserto.
13 Roo lɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Ɓaarì kḭ ze, ì ha ri fe sṵm ha ri sṵ.» Lɛɛ, i yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Maapa ɓa ndeɓe ɓáy sḭiri ɓa siɗi hɔy ze ɗo key. Wa̰a, mù hii ɓay haŋa ɓuru se, ɓúru vǎa hie fe sṵmri ɓay tul ruɔ nzoɓri na key riw bele lɛ?»«Bele fe ká ɓuru ɗǒke zey, maapari ndeɓe ɓáy sḭiri siɗi.»|src="hk00155c.tif" size="col" loc="Luk 9.10-17" copy="Horace knowles" ref="9.13"
13 Mas Jesus respondeu: Os discípulos disseram: — Só temos cinco pães e dois peixes. O senhor quer que a gente vá comprar comida para toda esta multidão?
14 I ɓaa munu, ɓay ḭi lɛ, wa̰rari hɔy tul-ri maa isɔɗ sɔɗ duɔ zaɗ ndeɓe ká zaɗɛ ku (5.000). Lɛɛ, Zezu ɓaa ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri na mii: «Ì mgba kuɗu nzoɓri maa síŋ ndeɓe ndeɓe ha ri káw tul kḭ zukum zukum.»
14 Estavam ali mais ou menos cinco mil homens. Jesus ordenou aos seus discípulos:
15 Lɛɛ, i laa nzi-ɛ í ha̰ nzoɓri riw bele kaw siri.
15 Os discípulos obedeceram e mandaram que todos se sentassem.
16 Báyḭi lɛ, Zezu ya̰a maapa ká ndeɓe ɓáy sḭ̀i ká siɗi na, a ura nun-ɛ ɓa siya a ɗaa taambɔl ha̰ Ŋgɛrɛwṵru ɓay tul fe sṵmri na, rɔɔ a haw a ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri leke ruɔ nzoɓri na.
16 Aí Jesus pegou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e deu graças a Deus por eles. Depois partiu os pães e os peixes e os entregou aos discípulos para que eles distribuíssem ao povo.
17 Ɓari riw bele na, i sṵ ha̰ ɓil-ri mbaa maa ɓáy zaɗ kɔn ɓari, a ɓieri ká tɔ̀ŋ ká i fa̰a na mbaa buɗu ɓa duɔ falɛ siɗi.
17 Todos comeram e ficaram satisfeitos, e os discípulos ainda encheram doze cestos com os pedaços que sobraram.
18 Nam mbḭw munu, Zezu ɗaa nzaa ɓay kere ká nzaa zaɗ, lɛ, leɗ nduoɓal-ɛri ɗo ziŋ ni. Lɛɛ, ka vbi ri ɓay mii: «Wa̰a, ruɔ nzoɓri ɓaa ɓay mina ze se tul-i lɛ?»
18 Certa vez Jesus estava sozinho, orando, e os discípulos chegaram perto dele. Então ele perguntou:
19 I yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Nzoɓ ha̰nɛri ɓaa mii, mù ɓa Za̰a Batis, nzoɓ kḭri ɓoɗ ɓaa mii, mù ɓa *Eli. Nzoɓ ha̰wri rɔɓay ɓaa mii, mù ɓa nzoɓ ya̰aŋa ɓay saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru mbḭw munu ká pola lew ká tḭi saa luɔ huɗ a kaw ɓáy kumnun.»
19 Eles responderam: — Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros, que é um dos
20 Báyḭi lɛ, ka yḭ̀i a vbi ri mii: «A ɓaarì kḭ na wa̰a, ì ɓaa mii mì ɓa nzoɓ ve lɛ?» Piyɛr yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Mù ɓa *Krisi, nzoɓ ká Ŋgɛrɛwṵru waa ɓay píe ni ví ya̰a nzoɓri na.»
20 — E vocês? Quem vocês dizem que eu sou? — perguntou Jesus. Pedro respondeu: — O
21 Báyḭi lɛ, Zezu baka ri ŋgɔ-ŋgɔŋ ɓay haŋa ri ɓaa ɓayke na ha̰ nzoɓ mbḭw ya.
21 Então Jesus proibiu os discípulos de contarem isso a qualquer pessoa.
22 Ka ɓaa ha ri na rɔɓay mii: «Ɓi *Vu Nzoɓ na, ɗo nun haŋa mì kɔ sɛkɛ fe ŋgḭi ɓamba. Ŋgɛrɛ Ziɓri ɓáy *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri na, i túŋ mì ŋgereŋ a í i mì, a ndeke ɗi nam sayke lɛ, mì tḭ́i saa luɔ huɗ mí kaw ɓáy kumnun.»
22 E continuou:
23 Falɛ ku lɛ, ka ɓaa ha̰ nzoɓri riw bele mii: «Nzoɓ ká hii ɓay séke fal-i lɛ, ka pɔ́ŋ sùo-ɛ yaklak ha̰ mì, a mbi puu say huɗ ɓe a soɓ nam ɓáy nam a séke fal-i.
23 Depois disse a todos:
24 Tusuɛke lɛ, nzoɓ ká hii ɓay kɔ́rɔ kumnun ɓe na, kumnun taa tusuɛke na, ka ti zíŋ ya. Roo lɛ, nzoɓ ká pɔŋ sùo-ɛ yɔɗ ɓay tul-i na, a zíŋ kumnun taa tusuɛke.
24 Pois quem põe os seus próprios interesses em primeiro lugar nunca terá a vida verdadeira; mas quem esquece a si mesmo por minha causa terá a vida verdadeira.
25 A zaɗka nzoɓ ziŋ feri ká tusiri key riw bele, rɔɔ a ɗaa sùo-ɛ ɓo ɓisuy, mase a ɓiɛ ká ɗi na wa̰a, ɓa feziŋa ḭi kḭ zu lɛ woo!
25 O que adianta alguém ganhar o mundo inteiro, mas perder a vida verdadeira e ser destruído?
26 Tusuɛke lɛ, nzoɓ ká ɗaa sahoy ɓay tul-i ɓáy tul ɓay ɓiri na, ɓi Vu Nzoɓ na, síeke ká mì vika ɓáy riŋ ɗika ɓi nda̰w, riŋ ɗika taa Bǎa nda̰w, rɔɔ riŋ ɗika taa leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵruri ká nulue nda̰w na, mì ɗáa sahoy ɓay tul nzoɓke nda̰w.
26 Pois, se alguém tiver vergonha de mim e do meu ensinamento, então o Filho do Homem também terá vergonha dessa pessoa, quando ele vier na sua
27 Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: nzoɓ ha̰nɛri ká sakra ɓari ká i ɗo zaɗ ni key na, i ti huka ya kpṵru ɓay kɔ́kɔ nam ká Ŋgɛrɛwṵru a ví réke mbay na ɓáy nun-ri nda̰w rɔɔ í hu ɓáy.»
27 Eu afirmo a vocês que estão aqui algumas pessoas que não morrerão antes de ver o
28 Falɛ ku maa nam tɔnɔ siɗiri munu ká fal ɓay ɓeri na ku báyḭi lɛ, Zezu na ha̰ Piyɛr, Za̰a ɓáy Zak se ziŋ ni í hil tul kuo mbḭw munu ɓay ɗaa nzaa ɓay kere ká ɗi.
28 Mais ou menos uma semana depois de ter dito essas coisas, Jesus levou Pedro, João e Tiago e subiu o monte para orar.
29 Zaɗkaʼa ɗo ɗáa nzaa ɓay kere kɔɓ rɔɓay na, nun-ɛ fɛrɛ ɗo ɓoɗ, a gari ɓeri kara fɛrɛ a puu rak rak nda̰w.
29 Enquanto orava, o seu rosto mudou de aparência, e a sua roupa ficou muito branca e brilhante.
30 Lɛɛ, ká zaɗɛ ku hɔy nzoɓri siɗi tḭi í ɗo loko soro ziŋ Zezu. Ɓa *Moyze ɓáy *Eli
30 De repente, dois homens apareceram ali e começaram a falar com ele. Eram Moisés e Elias,
31 ká i tḭi í ɗo sikɗa riŋ ɗika. I lo soro ziŋ Zezu se tul huɗ ɓe káʼa huka ká ŋgɛrɛpuo Zuruzalɛm, a ɔ̌rɔke peɗ ɓe ká Ŋgɛrɛwṵru ha̰ ni.
31 que estavam cercados por um brilho celestial. Eles falavam com Jesus a respeito da morte que, de acordo com a vontade de Deus, ele ia sofrer em Jerusalém.
32 Lɛɛ, Piyɛr ɓáy bǎw seɗ ɓeri na, i zuɔ nam ráɗ. Roo lɛ, zaɗka i tuma na báyḭi lɛ, i kɔ riŋ ɗika Zezu ɓáy nzoɓri ká siɗi ká i ɗo ziŋ ni na.
32 Pedro e os seus companheiros estavam dormindo profundamente, mas acordaram e viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Zaɗka nzoɓkeri ɗo zɔ́l ɓay pɔ́ŋ Zezu na báyḭi lɛ, Piyɛr ɓaa ha̰ ni mii: «Mbay, ɗo ndaɗ ɓamba ɓay haŋa náa káwri zaɗ ni key. Ha̰ ɓuru ɗaa hul puɗi ɓa say. Mbḭw ɓa taa ɓo, mbḭw ɓa taa Moyze, a mbḭwke laa lɛ, ɓa taa Eli.» Tusuɛke lɛ, ɓay káʼa ɓaa na ɗo ni nduŋ munu hɔy.
33 Quando esses dois homens estavam se afastando de Jesus, Pedro disse: — Mestre, como é bom estarmos aqui! Vamos armar três barracas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias. Pedro não sabia o que estava dizendo.
34 Zaɗka Piyɛr ɗo ɓáa ɓay fekeri na munu kɔɓ rɔɓay na, síi mbam ví guɓa tul-ri gbukru. Zaɗka Piyɛr ɓáy bǎw seɗ ɓeri, i kɔ síi mbam ká ví guɓa tul-ri gbukru na báyḭi lɛ, hḭɛ ɗaa ri.
34 Ele ainda estava falando, quando apareceu uma nuvem e os cobriu. Os discípulos ficaram com medo quando a nuvem desceu sobre eles.
35 Ká ɓil síi mbamke ku na, kusol mgba ɓeleŋ ká ɗi mii: «Ɓe key na, ka ɓa Vu-i ká mì naa ni ɗo ɓoɗ. Ì laa ɓay ɓe.»
35 E da nuvem veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho, o meu escolhido. Escutem o que ele diz!
36 Falɛ ká kusol ɓaa ɓay ha ri na báyḭi lɛ, i kɔ Zezu huo-ɛ hɔy ze ɗo. Ɓil namkeri ká Zezu ɗo ziŋ ri rɔɓay na, i mṵu fekeri rik rik, í lo soro fe ká i kɔ ɓáy nun-ri na ha̰ nzoɓ mbḭw ya.
36 Quando a voz parou, eles viram que Jesus estava sozinho. Os discípulos ficaram calados e naquela ocasião não disseram nada a ninguém sobre o que tinham visto.
37 Nzaaruoke taa ruo na báyḭi lɛ, Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri ká say na, i ɗì saa tul kuo, lɛ, ruɔ nzoɓri vi fal kḭ yaw yaw í suɔ nun-ɛ.
37 No dia seguinte eles desceram do monte, e uma grande multidão veio se encontrar com Jesus.
38 Báyḭi lɛ, ká ɓil ruɔ nzoɓkeri ku na, wa̰ra nzoɓ mbḭw tii sa̰w ɗáa fe ɓeleŋ mii: «Mbay! Mì koɗ mù, mu ɗaa nun-a ka ɓo tul vu-i ká ɓa leɗ wa̰ra nzoɓ mbḭw keklek hɔy key na ha̰ mì,
38 Aí um homem que estava no meio do povo começou a gritar: — Mestre, peço ao senhor pelo meu filho, o meu único filho!
39 ɓay ḭi lɛ, temndaya mbḭw mgba ni ha̰ ni guu fe ɓa vaa munu hɔy, a laŋ ni ŋgɔ-ŋgɔŋ yik yik a ha̰ mbii nzi-ɛ tḭi fǔka fǔka. Temndayake ku na ɗara ni kɔ sɛkɛ fe ŋgḭi ɓamba, a zɔ́li ɓe ká tul-e kara ŋgɔŋ ɓamba tasiri.
39 Um espírito mau o agarra, e, de repente, o menino dá um grito e começa a ter convulsões e a espumar pela boca. O espírito o maltrata e não o solta de jeito nenhum.
40 Lɛɛ, mì koɗ leɗ nduoɓal-ari ɓay haŋa ri nii temndayake na, roo lɛ, faake mba ri.»
40 Já pedi aos discípulos do senhor que expulsassem o espírito mau, mas eles não conseguiram.
41 Báyḭi lɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay a ɓaa mii: «Ɓaarì nzoɓ law ŋgɔ-ŋgɔri ká law-rì ndaya! Wa̰a, nam tɔ̀ŋ ɓa mina ɓáy rɔɔ ɓay haŋa mì kaw ziŋ rì rɔɓay lɛ? Nam tɔ̀ŋ ɓa mina ɓáy rɔɔ mì íki law-i ká tul-rì lɛ? Mgba vu-ɔ na ɓa líe ha̰ mì.»
41 Jesus respondeu: Então disse ao homem: — Traga o seu filho aqui.
42 Zaɗka leɗ na soro ɗi ya deɓ ɓa lakun Zezu munu báyḭi lɛ, temndaya na mbi ni a ɗaa ni nda siri gbirik, a laŋ ni ŋgɔ-ŋgɔŋ yik yik. Báyḭi lɛ, Zezu yḭw temndaya na ha̰ ni tḭi, a ha̰ leɗ na kaw ɓáy kere, a ɗaa ni nduo ndúo bi-ɛ.
42 Quando o menino estava chegando, teve um ataque, e o demônio o jogou no chão. Então Jesus deu uma ordem ao espírito mau, curou o menino e o entregou ao pai.
43 Lɛɛ, ɓari riw bele ká i ɗo zaɗɛ na, feke tuku ri ɓay tul bawda hṵrusuo Ŋgɛrɛwṵru.
43 E todos ficaram admirados com o grande poder de Deus. Todos estavam admirados com o que Jesus fazia, e ele disse aos discípulos:
44 «Ɓaarì na, ɓayri ká mì ɓaa ha rì timbɛɗɛ key na, ì mgba ɓayke ɓáy kere nda̰w rɔ! Ɓi *Vu Nzoɓ na, i pɔ́ŋ mì ɓo nduo nzoɓri.»
44 — Não esqueçam o que vou dizer a vocês: o
45 Lɛɛ, i laa ɓayke na taŋ ya. Sa̰w ɓayke na mṵu ri mṵu ɓay haŋa ɓo i laa taŋ ya, roo lɛ, i ɗaa hḭɛ ɓay vbika Zezu ɓayke na.
45 Mas eles não entenderam isso, pois o que essas palavras queriam dizer tinha sido escondido deles para que não as entendessem. E eles estavam com medo de fazer perguntas a Jesus sobre o assunto.
46 Báyḭi lɛ, leɗ nduoɓal Zezuri tii sa̰w má̰y ɓay ká sakra kḭ ɓay kɔ́kɔ wa̰a, nzoɓ ve ze ká sakra ɓari rɔɔ ɓa ŋgɛrɛnzoɓ lɛ?
46 Os discípulos começaram a conversar sobre qual deles era o mais importante.
47 Lɛɛ, Zezu kɔ kér ɓay ɓari ká ɓil law-ri na, ro, a mgba leɗ mbḭw a ɗaa ni ɗo lakun-ɛ
47 Mas Jesus sabia o que eles estavam pensando. Então pegou uma criança e a pôs ao seu lado.
48 a ɓaa ha ri mii: «Nzoɓ ká mgba leɗ key na ɓa sùo-ɛ ɓay tul-i lɛ, ɓa ɓi kḭ sùo-i ze ka mgba mì ɓa sùo-ɛ ku. A nzoɓ ká mgba mì ɓa sùo-ɛ lɛ, ka mgba nzoɓ ká píe mì vi ze ɓa sùo-ɛ nda̰w. Tusuɛke lɛ, nzoɓ ká ɓa leɗ ndḭi ká sakra ɓaarì riw bele na, ɓa ɓe ze, ka ɓa ŋgɛrɛnzoɓ.»
48 Aí disse:
49 Báyḭi lɛ, Za̰a mbi ɓay a ɓaa mii: «Mbay, ɓuru kɔ wa̰ra nzoɓ mbḭw ká nii temndayari ɓáy riŋ-a, lɛ, ɓuru nzaa faa ɓay háa ni, ɓay ḭi lɛ, ka se fal-a ziŋ ɓuru ya.»
49 João disse: — Mestre, vimos um homem que expulsa demônios pelo poder do nome do senhor, mas nós o proibimos de fazer isso porque ele não é do nosso grupo.
50 Roo lɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ì haa ni ya, ɓay ḭi lɛ, nzoɓ ká ruu ziŋ rì ya lɛ, ɓa nzoɓ fal ŋgaŋ ɓaarì zu.»
50 Então Jesus disse a João e aos outros discípulos:
51 Zaɗka namri tɔ̀ŋ ɗi ya ɓay haŋa Zezu zɔl a se ɓa nulue na báyḭi lɛ, law-ɛ te ɓay séke Zuruzalɛm.
51 Como estava chegando o tempo de Jesus ir para o céu, ele resolveu ir para Jerusalém.
52 Báyḭi lɛ, ka pie nzoɓ nzaapeɗri se pol ha̰ ni nda̰w rɔɔ, a se fal-ri ɓáy. Ɓari nzoɓ nzaapeɗri na, i tḭi puo mbḭw munu ká ɗo kuɗu zaɗ ká Samari ɓay léke zaɗ nam ɓeri riw bele ha̰ ni.
52 Então mandou que alguns mensageiros fossem na frente. No caminho eles entraram em um povoado da região de Samaria a fim de prepararem um lugar para ele.
53 Roo lɛ, nzoɓ puokeri ku na, i hii ɓay ya̰aŋa ni ɓáy kere ya, ɓay ḭi lɛ, ka mbi nun-ɛ ndoy ɓa Zuruzalɛm.
53 Mas os moradores dali não quiseram receber Jesus porque viram que ele estava indo para Jerusalém.
54 Zaɗka leɗ nduoɓal-ɛri ká ɓa Zak ɓáy Za̰a kɔ feke na munu báyḭi lɛ, i vbi ni mii: «Mbay, wa̰a, mù hii ɓay haŋa ɓuru mbi nzaa ɓuru ha̰ huu ka úru saa nulue a duku ri lɛ?»
54 Quando os seus discípulos Tiago e João viram isso, disseram: — O senhor quer que a gente mande descer fogo do céu para acabar com estas pessoas?
55 Báyḭi lɛ, Zezu fɛrɛ nun-ɛ ɓa luo-ri a uru ziŋ ri.
55 Porém Jesus, virando-se para eles, os repreendeu.
56 Falɛ ku lɛ, i zɔl í se puo kḭ.
56 Então ele e os seus discípulos foram para outro povoado.
57 Zaɗka i se faa kɔɓ rɔɓay na, wa̰ra nzoɓ mbḭw munu ɓaa ha̰ Zezu mii: «Zaɗri riw bele ká mù séke ɗi na, mì séke fal-a nḭm nḭm.»
57 Quando Jesus e os discípulos iam pelo caminho, um homem disse a Jesus: — Eu estou pronto a seguir o senhor para qualquer lugar onde o senhor for.
58 Lɛɛ, Zezu ɓaa ha̰ ni mii: «Mínri na, luɔ nam ɓari ɗo ɗi, a nduyri hɔy kara kpaŋ nam ɓari ɗo ɗi nda̰w. Roo lɛ, ɓi *Vu Nzoɓ na, zaɗ ká ɓay haŋa mì ɗaa tul-i nduo ɗi ɓay mgbaka ta̰ram sùo-i ká ɗi na tiya.»
58 Então Jesus disse:
59 Zezu ɓaa ha̰ wa̰ra nzoɓ kḭ ɓoɗ mii: «Se fal-i.» Lɛɛ, nzoɓ na ɓaa ha̰ ni mii: «Mbay, mu pɔ́ŋ faa ha̰ mì se mí vǎa vóro bǎa nda̰w rɔɔ, mí yḭ̀i mí se fal-a ɓáy.»
59 Aí ele disse para outro homem: Mas ele respondeu: — Senhor, primeiro deixe que eu volte e sepulte o meu pai.
60 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Pɔ́ŋ ha̰ ɓari ká i ɗo munu ɓa nzoɓ huɗeri na i vóro huɗ kḭ, roo lɛ, ɓo na, mu se mú vǎa ka-káa ɓay ká se tul réke mbay Ŋgɛrɛwṵru ká tusiri key na.»
60 Jesus disse:
61 Wa̰ra nzoɓ kḭ ɓoɗ rɔɓay yḭ̀i a ɓaa ha̰ ni mii: «Mbay, ɓi na mì séke fal-a kḭ. Roo lɛ, mu pɔ́ŋ faa ha̰ mi se mí vǎa ɗaa soko ha̰ nzoɓ ini ɓiri nda̰w rɔɔ, mí yḭ̀i mí se fal-a ɓáy.»
61 Outro homem disse: — Eu seguirei o senhor, mas primeiro deixe que eu vá me despedir da minha família.
62 Lɛɛ, Zezu mbi law ɓay a ɓaa ha̰ ni mii: «Nzoɓ ha̰a ha̰a ká mbi kpa̰a nday a ɗo pa-pay, rɔɔ a fɛrɛ nun-ɛ ɓa fal-ɛ lɛ, ka maa ɗáa peɗ ha̰ réke mbay Ŋgɛrɛwṵru se ɓa pola ká tusiri key ya.»
62 Jesus respondeu:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.