Lucas 9
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs ARA
1 Zezu mbṵ leɗ nduoɓal-ɛri ká duɔ falɛ siɗi na, a ha ri hṵrusuo níi temndayari riw bele, a í vaa nzoɓ sɛmri nda̰w.
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.
2 Falɛ ku lɛ, ka pie ri ɓay haŋa ri vǎa ka-káa ɓay ká se tul réke mbay Ŋgɛrɛwṵru ká tul nzoɓri, a í vaa nzoɓ sɛmri.
2 Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Ka ɓaa ha ri mii: «Ì mgba fe mbḭw ɗo nduo-rì ɓáy seɗ varu ɓaarì ya. Ì mgba ká̰w ya nda̰w, ɓɔl ya nda̰w, fe sṵm ya nda̰w, lari ya nda̰w, nzoɓ mbḭw ka ɗo ɓáy gari ɓa siɗi ya nda̰w pi.
3 E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.
4 Ze ɓo, puo ha̰a ha̰a ká ì se ɗi, rɔɔ nzoɓ mgba rì naa luo-ɛ ɓáy kere lɛ, ì káw ɗi kpṵru maa ɓáy zɔ́l ɓaarì.
4 Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.
5 A puo ha̰a ha̰a ká ì se ɗi rɔɔ, nzoɓkeri hii ɓay mgbaka rì ɓáy kere ya lɛ, ì tḭi ká puoke ku na í nda kusal puoke ká ɓal-rì kuɓ kuɓ ɓay bákake ri se tul fe ka̰aya ká i ɗaa na.»
5 E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.
6 Lɛɛ, ɓari leɗ nduoɓal-ɛri na i zɔl í se ɓáy tul puori riw bele, í ka-káa Ɓay Kere ha̰ nzoɓri, a í vaa nzoɓ sɛmri ɓáy zaɗri riw bele.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.
7 Soro ɓay feri riw bele ká kal na tɔɗɔ ɓo suku *Eroɗ ká ɓa nzoɓ réke tul puori ká kuɗu zaɗ ká Galele na. Lɛɛ, ka kɔ ɓay ká ɓay kér mbǎa, ɓay ḭi lɛ, nzoɓ ha̰nɛri ɓaa mii, Za̰a Batis tḭi saa luɔ huɗ.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;
8 Nzoɓ kḭri ɓaa mii: «Ɓa *Eli ze tḭi.» Nzoɓ ha̰wri ɓoɗ rɔɓay ɓaa mii: «Nzoɓ ya̰aŋa ɓay saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru mbḭw munu ká piɛɗke lew ze tḭi a kaw ɓáy kumnun.»
8 outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.
9 Roo lɛ, Eroɗ na ɓaa mii: «Za̰a na, mì ha ri kuŋ tul-e. Wa̰a, leɗbanke ku na ka ɓa nzoɓ ve rɔɔ, mì laa soro ɓay fe ɗáa ɓeri riw bele mini key lɛ?» Ze ka nzaa faa ɓay kɔ́kɔ Zezu.
9 Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.
10 Lɛɛ, *nzoɓ ndáy nzaapeɗri na, i yḭ̀i í ví kḭi fal feri riw bele ká i ɗaa na ha̰ Zezu laa. Ka fa̰a ri zuɔ fal-ɛ, a zɔ̌lke ɓa zaɗ kḭ ɓoɗ ká ɗo ɗi ya ɓáy ŋgɛrɛpuo ká riŋ-ɛ ɓa Besayda.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Zaɗka ruɔ nzoɓri laa mii, ka ɗo ɗi ya ɓáy Besayda na báyḭi lɛ, i se fal-ɛ wuu wuu. Zaɗka i tḭi luo-ɛ na, ka mgba ri ɓáy kere, a ɓaa ɓay ká se tul réke mbay Ŋgɛrɛwṵru ká tul nzoɓri na ha ri, a vaa ɓari ká i se síe haŋa sɛm ɓari vaa.
11 Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Zaɗka zaɗ ɓa láw báyḭi lɛ, leɗ nduoɓal-ɛri ká duɔ falɛ siɗi na, i soro í vi lakun-ɛ í ɓaa ha̰ ni mii: «Ála ruɔ nzoɓri key na ha ri zɔ́l í se ɓil puori ɓáy vu puori, ɓo í ziŋ fe sṵm í sṵ, a í ziŋ zaɗ nam kara i naa ɗi, ɓay ḭi lɛ, zaɗ ká náa káwri ɗi timbɛɗɛ key na ɓa ɓil law kɔr ze ɗo key.»
12 Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Roo lɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Ɓaarì kḭ ze, ì ha ri fe sṵm ha ri sṵ.» Lɛɛ, i yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Maapa ɓa ndeɓe ɓáy sḭiri ɓa siɗi hɔy ze ɗo key. Wa̰a, mù hii ɓay haŋa ɓuru se, ɓúru vǎa hie fe sṵmri ɓay tul ruɔ nzoɓri na key riw bele lɛ?»«Bele fe ká ɓuru ɗǒke zey, maapari ndeɓe ɓáy sḭiri siɗi.»|src="hk00155c.tif" size="col" loc="Luk 9.10-17" copy="Horace knowles" ref="9.13"
13 Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.
14 I ɓaa munu, ɓay ḭi lɛ, wa̰rari hɔy tul-ri maa isɔɗ sɔɗ duɔ zaɗ ndeɓe ká zaɗɛ ku (5.000). Lɛɛ, Zezu ɓaa ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri na mii: «Ì mgba kuɗu nzoɓri maa síŋ ndeɓe ndeɓe ha ri káw tul kḭ zukum zukum.»
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.
15 Lɛɛ, i laa nzi-ɛ í ha̰ nzoɓri riw bele kaw siri.
15 Eles atenderam, acomodando a todos.
16 Báyḭi lɛ, Zezu ya̰a maapa ká ndeɓe ɓáy sḭ̀i ká siɗi na, a ura nun-ɛ ɓa siya a ɗaa taambɔl ha̰ Ŋgɛrɛwṵru ɓay tul fe sṵmri na, rɔɔ a haw a ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri leke ruɔ nzoɓri na.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Ɓari riw bele na, i sṵ ha̰ ɓil-ri mbaa maa ɓáy zaɗ kɔn ɓari, a ɓieri ká tɔ̀ŋ ká i fa̰a na mbaa buɗu ɓa duɔ falɛ siɗi.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.
18 Nam mbḭw munu, Zezu ɗaa nzaa ɓay kere ká nzaa zaɗ, lɛ, leɗ nduoɓal-ɛri ɗo ziŋ ni. Lɛɛ, ka vbi ri ɓay mii: «Wa̰a, ruɔ nzoɓri ɓaa ɓay mina ze se tul-i lɛ?»
18 Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?
19 I yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Nzoɓ ha̰nɛri ɓaa mii, mù ɓa Za̰a Batis, nzoɓ kḭri ɓoɗ ɓaa mii, mù ɓa *Eli. Nzoɓ ha̰wri rɔɓay ɓaa mii, mù ɓa nzoɓ ya̰aŋa ɓay saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru mbḭw munu ká pola lew ká tḭi saa luɔ huɗ a kaw ɓáy kumnun.»
19 Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.
20 Báyḭi lɛ, ka yḭ̀i a vbi ri mii: «A ɓaarì kḭ na wa̰a, ì ɓaa mii mì ɓa nzoɓ ve lɛ?» Piyɛr yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Mù ɓa *Krisi, nzoɓ ká Ŋgɛrɛwṵru waa ɓay píe ni ví ya̰a nzoɓri na.»
20 Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.
21 Báyḭi lɛ, Zezu baka ri ŋgɔ-ŋgɔŋ ɓay haŋa ri ɓaa ɓayke na ha̰ nzoɓ mbḭw ya.
21 Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Ka ɓaa ha ri na rɔɓay mii: «Ɓi *Vu Nzoɓ na, ɗo nun haŋa mì kɔ sɛkɛ fe ŋgḭi ɓamba. Ŋgɛrɛ Ziɓri ɓáy *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri na, i túŋ mì ŋgereŋ a í i mì, a ndeke ɗi nam sayke lɛ, mì tḭ́i saa luɔ huɗ mí kaw ɓáy kumnun.»
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.
23 Falɛ ku lɛ, ka ɓaa ha̰ nzoɓri riw bele mii: «Nzoɓ ká hii ɓay séke fal-i lɛ, ka pɔ́ŋ sùo-ɛ yaklak ha̰ mì, a mbi puu say huɗ ɓe a soɓ nam ɓáy nam a séke fal-i.
23 Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.
24 Tusuɛke lɛ, nzoɓ ká hii ɓay kɔ́rɔ kumnun ɓe na, kumnun taa tusuɛke na, ka ti zíŋ ya. Roo lɛ, nzoɓ ká pɔŋ sùo-ɛ yɔɗ ɓay tul-i na, a zíŋ kumnun taa tusuɛke.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 A zaɗka nzoɓ ziŋ feri ká tusiri key riw bele, rɔɔ a ɗaa sùo-ɛ ɓo ɓisuy, mase a ɓiɛ ká ɗi na wa̰a, ɓa feziŋa ḭi kḭ zu lɛ woo!
25 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?
26 Tusuɛke lɛ, nzoɓ ká ɗaa sahoy ɓay tul-i ɓáy tul ɓay ɓiri na, ɓi Vu Nzoɓ na, síeke ká mì vika ɓáy riŋ ɗika ɓi nda̰w, riŋ ɗika taa Bǎa nda̰w, rɔɔ riŋ ɗika taa leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵruri ká nulue nda̰w na, mì ɗáa sahoy ɓay tul nzoɓke nda̰w.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.
27 Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: nzoɓ ha̰nɛri ká sakra ɓari ká i ɗo zaɗ ni key na, i ti huka ya kpṵru ɓay kɔ́kɔ nam ká Ŋgɛrɛwṵru a ví réke mbay na ɓáy nun-ri nda̰w rɔɔ í hu ɓáy.»
27 Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.
28 Falɛ ku maa nam tɔnɔ siɗiri munu ká fal ɓay ɓeri na ku báyḭi lɛ, Zezu na ha̰ Piyɛr, Za̰a ɓáy Zak se ziŋ ni í hil tul kuo mbḭw munu ɓay ɗaa nzaa ɓay kere ká ɗi.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Zaɗkaʼa ɗo ɗáa nzaa ɓay kere kɔɓ rɔɓay na, nun-ɛ fɛrɛ ɗo ɓoɗ, a gari ɓeri kara fɛrɛ a puu rak rak nda̰w.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.
30 Lɛɛ, ká zaɗɛ ku hɔy nzoɓri siɗi tḭi í ɗo loko soro ziŋ Zezu. Ɓa *Moyze ɓáy *Eli
30 Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,
31 ká i tḭi í ɗo sikɗa riŋ ɗika. I lo soro ziŋ Zezu se tul huɗ ɓe káʼa huka ká ŋgɛrɛpuo Zuruzalɛm, a ɔ̌rɔke peɗ ɓe ká Ŋgɛrɛwṵru ha̰ ni.
31 os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Lɛɛ, Piyɛr ɓáy bǎw seɗ ɓeri na, i zuɔ nam ráɗ. Roo lɛ, zaɗka i tuma na báyḭi lɛ, i kɔ riŋ ɗika Zezu ɓáy nzoɓri ká siɗi ká i ɗo ziŋ ni na.
32 Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.
33 Zaɗka nzoɓkeri ɗo zɔ́l ɓay pɔ́ŋ Zezu na báyḭi lɛ, Piyɛr ɓaa ha̰ ni mii: «Mbay, ɗo ndaɗ ɓamba ɓay haŋa náa káwri zaɗ ni key. Ha̰ ɓuru ɗaa hul puɗi ɓa say. Mbḭw ɓa taa ɓo, mbḭw ɓa taa Moyze, a mbḭwke laa lɛ, ɓa taa Eli.» Tusuɛke lɛ, ɓay káʼa ɓaa na ɗo ni nduŋ munu hɔy.
33 Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.
34 Zaɗka Piyɛr ɗo ɓáa ɓay fekeri na munu kɔɓ rɔɓay na, síi mbam ví guɓa tul-ri gbukru. Zaɗka Piyɛr ɓáy bǎw seɗ ɓeri, i kɔ síi mbam ká ví guɓa tul-ri gbukru na báyḭi lɛ, hḭɛ ɗaa ri.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.
35 Ká ɓil síi mbamke ku na, kusol mgba ɓeleŋ ká ɗi mii: «Ɓe key na, ka ɓa Vu-i ká mì naa ni ɗo ɓoɗ. Ì laa ɓay ɓe.»
35 E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Falɛ ká kusol ɓaa ɓay ha ri na báyḭi lɛ, i kɔ Zezu huo-ɛ hɔy ze ɗo. Ɓil namkeri ká Zezu ɗo ziŋ ri rɔɓay na, i mṵu fekeri rik rik, í lo soro fe ká i kɔ ɓáy nun-ri na ha̰ nzoɓ mbḭw ya.
36 Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.
37 Nzaaruoke taa ruo na báyḭi lɛ, Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri ká say na, i ɗì saa tul kuo, lɛ, ruɔ nzoɓri vi fal kḭ yaw yaw í suɔ nun-ɛ.
37 No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.
38 Báyḭi lɛ, ká ɓil ruɔ nzoɓkeri ku na, wa̰ra nzoɓ mbḭw tii sa̰w ɗáa fe ɓeleŋ mii: «Mbay! Mì koɗ mù, mu ɗaa nun-a ka ɓo tul vu-i ká ɓa leɗ wa̰ra nzoɓ mbḭw keklek hɔy key na ha̰ mì,
38 E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;
39 ɓay ḭi lɛ, temndaya mbḭw mgba ni ha̰ ni guu fe ɓa vaa munu hɔy, a laŋ ni ŋgɔ-ŋgɔŋ yik yik a ha̰ mbii nzi-ɛ tḭi fǔka fǔka. Temndayake ku na ɗara ni kɔ sɛkɛ fe ŋgḭi ɓamba, a zɔ́li ɓe ká tul-e kara ŋgɔŋ ɓamba tasiri.
39 um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.
40 Lɛɛ, mì koɗ leɗ nduoɓal-ari ɓay haŋa ri nii temndayake na, roo lɛ, faake mba ri.»
40 Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.
41 Báyḭi lɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay a ɓaa mii: «Ɓaarì nzoɓ law ŋgɔ-ŋgɔri ká law-rì ndaya! Wa̰a, nam tɔ̀ŋ ɓa mina ɓáy rɔɔ ɓay haŋa mì kaw ziŋ rì rɔɓay lɛ? Nam tɔ̀ŋ ɓa mina ɓáy rɔɔ mì íki law-i ká tul-rì lɛ? Mgba vu-ɔ na ɓa líe ha̰ mì.»
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.
42 Zaɗka leɗ na soro ɗi ya deɓ ɓa lakun Zezu munu báyḭi lɛ, temndaya na mbi ni a ɗaa ni nda siri gbirik, a laŋ ni ŋgɔ-ŋgɔŋ yik yik. Báyḭi lɛ, Zezu yḭw temndaya na ha̰ ni tḭi, a ha̰ leɗ na kaw ɓáy kere, a ɗaa ni nduo ndúo bi-ɛ.
42 Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Lɛɛ, ɓari riw bele ká i ɗo zaɗɛ na, feke tuku ri ɓay tul bawda hṵrusuo Ŋgɛrɛwṵru.
43 E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 «Ɓaarì na, ɓayri ká mì ɓaa ha rì timbɛɗɛ key na, ì mgba ɓayke ɓáy kere nda̰w rɔ! Ɓi *Vu Nzoɓ na, i pɔ́ŋ mì ɓo nduo nzoɓri.»
44 Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Lɛɛ, i laa ɓayke na taŋ ya. Sa̰w ɓayke na mṵu ri mṵu ɓay haŋa ɓo i laa taŋ ya, roo lɛ, i ɗaa hḭɛ ɓay vbika Zezu ɓayke na.
45 Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.
46 Báyḭi lɛ, leɗ nduoɓal Zezuri tii sa̰w má̰y ɓay ká sakra kḭ ɓay kɔ́kɔ wa̰a, nzoɓ ve ze ká sakra ɓari rɔɔ ɓa ŋgɛrɛnzoɓ lɛ?
46 Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Lɛɛ, Zezu kɔ kér ɓay ɓari ká ɓil law-ri na, ro, a mgba leɗ mbḭw a ɗaa ni ɗo lakun-ɛ
47 Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si
48 a ɓaa ha ri mii: «Nzoɓ ká mgba leɗ key na ɓa sùo-ɛ ɓay tul-i lɛ, ɓa ɓi kḭ sùo-i ze ka mgba mì ɓa sùo-ɛ ku. A nzoɓ ká mgba mì ɓa sùo-ɛ lɛ, ka mgba nzoɓ ká píe mì vi ze ɓa sùo-ɛ nda̰w. Tusuɛke lɛ, nzoɓ ká ɓa leɗ ndḭi ká sakra ɓaarì riw bele na, ɓa ɓe ze, ka ɓa ŋgɛrɛnzoɓ.»
48 e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.
49 Báyḭi lɛ, Za̰a mbi ɓay a ɓaa mii: «Mbay, ɓuru kɔ wa̰ra nzoɓ mbḭw ká nii temndayari ɓáy riŋ-a, lɛ, ɓuru nzaa faa ɓay háa ni, ɓay ḭi lɛ, ka se fal-a ziŋ ɓuru ya.»
49 Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Roo lɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ì haa ni ya, ɓay ḭi lɛ, nzoɓ ká ruu ziŋ rì ya lɛ, ɓa nzoɓ fal ŋgaŋ ɓaarì zu.»
50 Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.
51 Zaɗka namri tɔ̀ŋ ɗi ya ɓay haŋa Zezu zɔl a se ɓa nulue na báyḭi lɛ, law-ɛ te ɓay séke Zuruzalɛm.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém
52 Báyḭi lɛ, ka pie nzoɓ nzaapeɗri se pol ha̰ ni nda̰w rɔɔ, a se fal-ri ɓáy. Ɓari nzoɓ nzaapeɗri na, i tḭi puo mbḭw munu ká ɗo kuɗu zaɗ ká Samari ɓay léke zaɗ nam ɓeri riw bele ha̰ ni.
52 e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Roo lɛ, nzoɓ puokeri ku na, i hii ɓay ya̰aŋa ni ɓáy kere ya, ɓay ḭi lɛ, ka mbi nun-ɛ ndoy ɓa Zuruzalɛm.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Zaɗka leɗ nduoɓal-ɛri ká ɓa Zak ɓáy Za̰a kɔ feke na munu báyḭi lɛ, i vbi ni mii: «Mbay, wa̰a, mù hii ɓay haŋa ɓuru mbi nzaa ɓuru ha̰ huu ka úru saa nulue a duku ri lɛ?»
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Báyḭi lɛ, Zezu fɛrɛ nun-ɛ ɓa luo-ri a uru ziŋ ri.
55 Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].
56 Falɛ ku lɛ, i zɔl í se puo kḭ.
56 [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.
57 Zaɗka i se faa kɔɓ rɔɓay na, wa̰ra nzoɓ mbḭw munu ɓaa ha̰ Zezu mii: «Zaɗri riw bele ká mù séke ɗi na, mì séke fal-a nḭm nḭm.»
57 Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Lɛɛ, Zezu ɓaa ha̰ ni mii: «Mínri na, luɔ nam ɓari ɗo ɗi, a nduyri hɔy kara kpaŋ nam ɓari ɗo ɗi nda̰w. Roo lɛ, ɓi *Vu Nzoɓ na, zaɗ ká ɓay haŋa mì ɗaa tul-i nduo ɗi ɓay mgbaka ta̰ram sùo-i ká ɗi na tiya.»
58 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Zezu ɓaa ha̰ wa̰ra nzoɓ kḭ ɓoɗ mii: «Se fal-i.» Lɛɛ, nzoɓ na ɓaa ha̰ ni mii: «Mbay, mu pɔ́ŋ faa ha̰ mì se mí vǎa vóro bǎa nda̰w rɔɔ, mí yḭ̀i mí se fal-a ɓáy.»
59 A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Pɔ́ŋ ha̰ ɓari ká i ɗo munu ɓa nzoɓ huɗeri na i vóro huɗ kḭ, roo lɛ, ɓo na, mu se mú vǎa ka-káa ɓay ká se tul réke mbay Ŋgɛrɛwṵru ká tusiri key na.»
60 Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.
61 Wa̰ra nzoɓ kḭ ɓoɗ rɔɓay yḭ̀i a ɓaa ha̰ ni mii: «Mbay, ɓi na mì séke fal-a kḭ. Roo lɛ, mu pɔ́ŋ faa ha̰ mi se mí vǎa ɗaa soko ha̰ nzoɓ ini ɓiri nda̰w rɔɔ, mí yḭ̀i mí se fal-a ɓáy.»
61 Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.
62 Lɛɛ, Zezu mbi law ɓay a ɓaa ha̰ ni mii: «Nzoɓ ha̰a ha̰a ká mbi kpa̰a nday a ɗo pa-pay, rɔɔ a fɛrɛ nun-ɛ ɓa fal-ɛ lɛ, ka maa ɗáa peɗ ha̰ réke mbay Ŋgɛrɛwṵru se ɓa pola ká tusiri key ya.»
62 Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.