Lucas 9
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs BKJ
1 Zezu mbṵ leɗ nduoɓal-ɛri ká duɔ falɛ siɗi na, a ha ri hṵrusuo níi temndayari riw bele, a í vaa nzoɓ sɛmri nda̰w.
1 Então, ele chamando os seus doze discípulos, lhes deu poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curarem doenças.
2 Falɛ ku lɛ, ka pie ri ɓay haŋa ri vǎa ka-káa ɓay ká se tul réke mbay Ŋgɛrɛwṵru ká tul nzoɓri, a í vaa nzoɓ sɛmri.
2 E ele enviou-os para pregar o reino de Deus, e para curar os doentes.
3 Ka ɓaa ha ri mii: «Ì mgba fe mbḭw ɗo nduo-rì ɓáy seɗ varu ɓaarì ya. Ì mgba ká̰w ya nda̰w, ɓɔl ya nda̰w, fe sṵm ya nda̰w, lari ya nda̰w, nzoɓ mbḭw ka ɗo ɓáy gari ɓa siɗi ya nda̰w pi.
3 E ele disse-lhes: Nada leveis convosco para vossa jornada, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 Ze ɓo, puo ha̰a ha̰a ká ì se ɗi, rɔɔ nzoɓ mgba rì naa luo-ɛ ɓáy kere lɛ, ì káw ɗi kpṵru maa ɓáy zɔ́l ɓaarì.
4 E em qualquer casa em que entrardes, nela permanecei, e dali partireis.
5 A puo ha̰a ha̰a ká ì se ɗi rɔɔ, nzoɓkeri hii ɓay mgbaka rì ɓáy kere ya lɛ, ì tḭi ká puoke ku na í nda kusal puoke ká ɓal-rì kuɓ kuɓ ɓay bákake ri se tul fe ka̰aya ká i ɗaa na.»
5 E onde quer que não vos receberem, saindo daquela cidade, sacudi a poeira de vossos pés, como testemunho contra eles.
6 Lɛɛ, ɓari leɗ nduoɓal-ɛri na i zɔl í se ɓáy tul puori riw bele, í ka-káa Ɓay Kere ha̰ nzoɓri, a í vaa nzoɓ sɛmri ɓáy zaɗri riw bele.
6 E, eles partindo, foram pelas aldeias, pregando o evangelho, e curando em todos os lugares.
7 Soro ɓay feri riw bele ká kal na tɔɗɔ ɓo suku *Eroɗ ká ɓa nzoɓ réke tul puori ká kuɗu zaɗ ká Galele na. Lɛɛ, ka kɔ ɓay ká ɓay kér mbǎa, ɓay ḭi lɛ, nzoɓ ha̰nɛri ɓaa mii, Za̰a Batis tḭi saa luɔ huɗ.
7 Ora, o tetrarca Herodes ouviu tudo que estava sendo feito por ele, e ficou perplexo, porque alguns diziam que João ressuscitara dentre os mortos,
8 Nzoɓ kḭri ɓaa mii: «Ɓa *Eli ze tḭi.» Nzoɓ ha̰wri ɓoɗ rɔɓay ɓaa mii: «Nzoɓ ya̰aŋa ɓay saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru mbḭw munu ká piɛɗke lew ze tḭi a kaw ɓáy kumnun.»
8 e alguns que Elias tinha aparecido, e outros que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 Roo lɛ, Eroɗ na ɓaa mii: «Za̰a na, mì ha ri kuŋ tul-e. Wa̰a, leɗbanke ku na ka ɓa nzoɓ ve rɔɔ, mì laa soro ɓay fe ɗáa ɓeri riw bele mini key lɛ?» Ze ka nzaa faa ɓay kɔ́kɔ Zezu.
9 E disse Herodes: A João decapitei; mas quem é este do qual eu ouço dizer tais coisas? E ele desejava vê-lo.
10 Lɛɛ, *nzoɓ ndáy nzaapeɗri na, i yḭ̀i í ví kḭi fal feri riw bele ká i ɗaa na ha̰ Zezu laa. Ka fa̰a ri zuɔ fal-ɛ, a zɔ̌lke ɓa zaɗ kḭ ɓoɗ ká ɗo ɗi ya ɓáy ŋgɛrɛpuo ká riŋ-ɛ ɓa Besayda.
10 E quando os apóstolos retornaram, contaram-lhe tudo o que eles haviam feito. E, tomando-os, retirou-se à parte, para um lugar deserto pertencente a uma cidade chamada Betsaida.
11 Zaɗka ruɔ nzoɓri laa mii, ka ɗo ɗi ya ɓáy Besayda na báyḭi lɛ, i se fal-ɛ wuu wuu. Zaɗka i tḭi luo-ɛ na, ka mgba ri ɓáy kere, a ɓaa ɓay ká se tul réke mbay Ŋgɛrɛwṵru ká tul nzoɓri na ha ri, a vaa ɓari ká i se síe haŋa sɛm ɓari vaa.
11 E as pessoas, sabendo isto, seguiram-no; e ele as recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e curava os que necessitavam de cura.
12 Zaɗka zaɗ ɓa láw báyḭi lɛ, leɗ nduoɓal-ɛri ká duɔ falɛ siɗi na, i soro í vi lakun-ɛ í ɓaa ha̰ ni mii: «Ála ruɔ nzoɓri key na ha ri zɔ́l í se ɓil puori ɓáy vu puori, ɓo í ziŋ fe sṵm í sṵ, a í ziŋ zaɗ nam kara i naa ɗi, ɓay ḭi lɛ, zaɗ ká náa káwri ɗi timbɛɗɛ key na ɓa ɓil law kɔr ze ɗo key.»
12 E quando o dia começou a declinar, vindo os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que indo às aldeias e nas regiões ao redor, se hospedem, e consigam mantimentos, porque aqui estamos em um lugar deserto.
13 Roo lɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Ɓaarì kḭ ze, ì ha ri fe sṵm ha ri sṵ.» Lɛɛ, i yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Maapa ɓa ndeɓe ɓáy sḭiri ɓa siɗi hɔy ze ɗo key. Wa̰a, mù hii ɓay haŋa ɓuru se, ɓúru vǎa hie fe sṵmri ɓay tul ruɔ nzoɓri na key riw bele lɛ?»«Bele fe ká ɓuru ɗǒke zey, maapari ndeɓe ɓáy sḭiri siɗi.»|src="hk00155c.tif" size="col" loc="Luk 9.10-17" copy="Horace knowles" ref="9.13"
13 Mas ele disse-lhes: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Nós não temos senão cinco pães e dois peixes, exceto se nós formos comprar comida para todo este povo.
14 I ɓaa munu, ɓay ḭi lɛ, wa̰rari hɔy tul-ri maa isɔɗ sɔɗ duɔ zaɗ ndeɓe ká zaɗɛ ku (5.000). Lɛɛ, Zezu ɓaa ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri na mii: «Ì mgba kuɗu nzoɓri maa síŋ ndeɓe ndeɓe ha ri káw tul kḭ zukum zukum.»
14 Porque eles eram cerca de cinco mil homens. E ele disse aos seus discípulos: Fazei-os assentar em grupos de cinquenta.
15 Lɛɛ, i laa nzi-ɛ í ha̰ nzoɓri riw bele kaw siri.
15 E assim eles fizeram, fazendo-os assentar a todos.
16 Báyḭi lɛ, Zezu ya̰a maapa ká ndeɓe ɓáy sḭ̀i ká siɗi na, a ura nun-ɛ ɓa siya a ɗaa taambɔl ha̰ Ŋgɛrɛwṵru ɓay tul fe sṵmri na, rɔɔ a haw a ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri leke ruɔ nzoɓri na.
16 Então, ele tomou os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, ele abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os colocarem diante da multidão.
17 Ɓari riw bele na, i sṵ ha̰ ɓil-ri mbaa maa ɓáy zaɗ kɔn ɓari, a ɓieri ká tɔ̀ŋ ká i fa̰a na mbaa buɗu ɓa duɔ falɛ siɗi.
17 E todos comeram e se fartaram; e foram tomados doze cestos dos pedaços que sobraram.
18 Nam mbḭw munu, Zezu ɗaa nzaa ɓay kere ká nzaa zaɗ, lɛ, leɗ nduoɓal-ɛri ɗo ziŋ ni. Lɛɛ, ka vbi ri ɓay mii: «Wa̰a, ruɔ nzoɓri ɓaa ɓay mina ze se tul-i lɛ?»
18 E aconteceu que, enquanto ele orava a sós, estavam com ele os discípulos, e ele lhes perguntou, dizendo: Quem dizem as pessoas que eu sou?
19 I yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Nzoɓ ha̰nɛri ɓaa mii, mù ɓa Za̰a Batis, nzoɓ kḭri ɓoɗ ɓaa mii, mù ɓa *Eli. Nzoɓ ha̰wri rɔɓay ɓaa mii, mù ɓa nzoɓ ya̰aŋa ɓay saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru mbḭw munu ká pola lew ká tḭi saa luɔ huɗ a kaw ɓáy kumnun.»
19 E, respondendo eles, disseram: João, o Batista; mas alguns dizem: Elias, e outros dizem que um dos antigos profetas está ressuscitado novamente.
20 Báyḭi lɛ, ka yḭ̀i a vbi ri mii: «A ɓaarì kḭ na wa̰a, ì ɓaa mii mì ɓa nzoɓ ve lɛ?» Piyɛr yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Mù ɓa *Krisi, nzoɓ ká Ŋgɛrɛwṵru waa ɓay píe ni ví ya̰a nzoɓri na.»
20 E disse-lhes: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Báyḭi lɛ, Zezu baka ri ŋgɔ-ŋgɔŋ ɓay haŋa ri ɓaa ɓayke na ha̰ nzoɓ mbḭw ya.
21 E advertindo-os com rigor, ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem estas coisas,
22 Ka ɓaa ha ri na rɔɓay mii: «Ɓi *Vu Nzoɓ na, ɗo nun haŋa mì kɔ sɛkɛ fe ŋgḭi ɓamba. Ŋgɛrɛ Ziɓri ɓáy *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri na, i túŋ mì ŋgereŋ a í i mì, a ndeke ɗi nam sayke lɛ, mì tḭ́i saa luɔ huɗ mí kaw ɓáy kumnun.»
22 dizendo: O Filho do Homem tem que sofrer muitas coisas, e ser rejeitado pelos anciãos, e pelos principais sacerdotes e pelos escribas, e ser morto, e ser ressuscitado ao terceiro dia.
23 Falɛ ku lɛ, ka ɓaa ha̰ nzoɓri riw bele mii: «Nzoɓ ká hii ɓay séke fal-i lɛ, ka pɔ́ŋ sùo-ɛ yaklak ha̰ mì, a mbi puu say huɗ ɓe a soɓ nam ɓáy nam a séke fal-i.
23 E dizia a todos eles: Se algum homem quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, e diariamente tome a sua cruz, e siga-me.
24 Tusuɛke lɛ, nzoɓ ká hii ɓay kɔ́rɔ kumnun ɓe na, kumnun taa tusuɛke na, ka ti zíŋ ya. Roo lɛ, nzoɓ ká pɔŋ sùo-ɛ yɔɗ ɓay tul-i na, a zíŋ kumnun taa tusuɛke.
24 Porque aquele que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por minha causa, este salva-la-á.
25 A zaɗka nzoɓ ziŋ feri ká tusiri key riw bele, rɔɔ a ɗaa sùo-ɛ ɓo ɓisuy, mase a ɓiɛ ká ɗi na wa̰a, ɓa feziŋa ḭi kḭ zu lɛ woo!
25 Pois que vantagem tem ao homem em ganhar o mundo inteiro, se ele se perde ou se destrói a si mesmo?
26 Tusuɛke lɛ, nzoɓ ká ɗaa sahoy ɓay tul-i ɓáy tul ɓay ɓiri na, ɓi Vu Nzoɓ na, síeke ká mì vika ɓáy riŋ ɗika ɓi nda̰w, riŋ ɗika taa Bǎa nda̰w, rɔɔ riŋ ɗika taa leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵruri ká nulue nda̰w na, mì ɗáa sahoy ɓay tul nzoɓke nda̰w.
26 Porquanto, qualquer que se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do homem, quando ele vier em sua própria glória, e na de seu Pai e dos santos anjos.
27 Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: nzoɓ ha̰nɛri ká sakra ɓari ká i ɗo zaɗ ni key na, i ti huka ya kpṵru ɓay kɔ́kɔ nam ká Ŋgɛrɛwṵru a ví réke mbay na ɓáy nun-ri nda̰w rɔɔ í hu ɓáy.»
27 Mas em verdade eu vos digo: Há alguns, dos que estão aqui, que não provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Falɛ ku maa nam tɔnɔ siɗiri munu ká fal ɓay ɓeri na ku báyḭi lɛ, Zezu na ha̰ Piyɛr, Za̰a ɓáy Zak se ziŋ ni í hil tul kuo mbḭw munu ɓay ɗaa nzaa ɓay kere ká ɗi.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois destes dizeres, ele tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte a orar.
29 Zaɗkaʼa ɗo ɗáa nzaa ɓay kere kɔɓ rɔɓay na, nun-ɛ fɛrɛ ɗo ɓoɗ, a gari ɓeri kara fɛrɛ a puu rak rak nda̰w.
29 E enquanto ele orava, foi alterada a aparência da sua face, e a sua veste estava branca e resplandecente.
30 Lɛɛ, ká zaɗɛ ku hɔy nzoɓri siɗi tḭi í ɗo loko soro ziŋ Zezu. Ɓa *Moyze ɓáy *Eli
30 E eis que estavam falando com ele dois homens, que eram Moisés e Elias,
31 ká i tḭi í ɗo sikɗa riŋ ɗika. I lo soro ziŋ Zezu se tul huɗ ɓe káʼa huka ká ŋgɛrɛpuo Zuruzalɛm, a ɔ̌rɔke peɗ ɓe ká Ŋgɛrɛwṵru ha̰ ni.
31 os quais apareceram em glória, e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Lɛɛ, Piyɛr ɓáy bǎw seɗ ɓeri na, i zuɔ nam ráɗ. Roo lɛ, zaɗka i tuma na báyḭi lɛ, i kɔ riŋ ɗika Zezu ɓáy nzoɓri ká siɗi ká i ɗo ziŋ ni na.
32 Mas Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando eles acordaram, viram a sua glória, e aqueles dois homens que estavam com ele.
33 Zaɗka nzoɓkeri ɗo zɔ́l ɓay pɔ́ŋ Zezu na báyḭi lɛ, Piyɛr ɓaa ha̰ ni mii: «Mbay, ɗo ndaɗ ɓamba ɓay haŋa náa káwri zaɗ ni key. Ha̰ ɓuru ɗaa hul puɗi ɓa say. Mbḭw ɓa taa ɓo, mbḭw ɓa taa Moyze, a mbḭwke laa lɛ, ɓa taa Eli.» Tusuɛke lɛ, ɓay káʼa ɓaa na ɗo ni nduŋ munu hɔy.
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, Pedro disse a Jesus: Mestre, é bom estarmos aqui; façamos aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias; não sabendo o que dizia.
34 Zaɗka Piyɛr ɗo ɓáa ɓay fekeri na munu kɔɓ rɔɓay na, síi mbam ví guɓa tul-ri gbukru. Zaɗka Piyɛr ɓáy bǎw seɗ ɓeri, i kɔ síi mbam ká ví guɓa tul-ri gbukru na báyḭi lɛ, hḭɛ ɗaa ri.
34 Enquanto ele ainda falava, veio uma nuvem que os cobriu; e eles se atemorizaram ao entrarem na nuvem.
35 Ká ɓil síi mbamke ku na, kusol mgba ɓeleŋ ká ɗi mii: «Ɓe key na, ka ɓa Vu-i ká mì naa ni ɗo ɓoɗ. Ì laa ɓay ɓe.»
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
36 Falɛ ká kusol ɓaa ɓay ha ri na báyḭi lɛ, i kɔ Zezu huo-ɛ hɔy ze ɗo. Ɓil namkeri ká Zezu ɗo ziŋ ri rɔɓay na, i mṵu fekeri rik rik, í lo soro fe ká i kɔ ɓáy nun-ri na ha̰ nzoɓ mbḭw ya.
36 E quando a voz passou, Jesus foi achado só. E eles guardaram silêncio, e naqueles dias não contaram a nenhum homem daquelas coisas que tinham visto.
37 Nzaaruoke taa ruo na báyḭi lɛ, Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri ká say na, i ɗì saa tul kuo, lɛ, ruɔ nzoɓri vi fal kḭ yaw yaw í suɔ nun-ɛ.
37 E aconteceu que, no dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro dele uma grande multidão.
38 Báyḭi lɛ, ká ɓil ruɔ nzoɓkeri ku na, wa̰ra nzoɓ mbḭw tii sa̰w ɗáa fe ɓeleŋ mii: «Mbay! Mì koɗ mù, mu ɗaa nun-a ka ɓo tul vu-i ká ɓa leɗ wa̰ra nzoɓ mbḭw keklek hɔy key na ha̰ mì,
38 E, eis que um homem da multidão gritou, dizendo: Mestre, eu te suplico que olhes para meu filho, porque ele é meu único filho.
39 ɓay ḭi lɛ, temndaya mbḭw mgba ni ha̰ ni guu fe ɓa vaa munu hɔy, a laŋ ni ŋgɔ-ŋgɔŋ yik yik a ha̰ mbii nzi-ɛ tḭi fǔka fǔka. Temndayake ku na ɗara ni kɔ sɛkɛ fe ŋgḭi ɓamba, a zɔ́li ɓe ká tul-e kara ŋgɔŋ ɓamba tasiri.
39 Eis que um espírito o toma, e ele de repente grita; e ele toma-o até ele espumar novamente, e com dificuldade o abandona, ferindo-o.
40 Lɛɛ, mì koɗ leɗ nduoɓal-ari ɓay haŋa ri nii temndayake na, roo lɛ, faake mba ri.»
40 E eu pedi aos teus discípulos que o expulsassem, e eles não puderam.
41 Báyḭi lɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay a ɓaa mii: «Ɓaarì nzoɓ law ŋgɔ-ŋgɔri ká law-rì ndaya! Wa̰a, nam tɔ̀ŋ ɓa mina ɓáy rɔɔ ɓay haŋa mì kaw ziŋ rì rɔɓay lɛ? Nam tɔ̀ŋ ɓa mina ɓáy rɔɔ mì íki law-i ká tul-rì lɛ? Mgba vu-ɔ na ɓa líe ha̰ mì.»
41 E, respondendo Jesus, disse: Ó geração incrédula e perversa! Até quando eu estarei contigo e vos suportarei? Traze-me aqui o teu filho.
42 Zaɗka leɗ na soro ɗi ya deɓ ɓa lakun Zezu munu báyḭi lɛ, temndaya na mbi ni a ɗaa ni nda siri gbirik, a laŋ ni ŋgɔ-ŋgɔŋ yik yik. Báyḭi lɛ, Zezu yḭw temndaya na ha̰ ni tḭi, a ha̰ leɗ na kaw ɓáy kere, a ɗaa ni nduo ndúo bi-ɛ.
42 E, quando ele se aproximava, o demônio o derrubou e o agitou. E Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou novamente ao seu pai.
43 Lɛɛ, ɓari riw bele ká i ɗo zaɗɛ na, feke tuku ri ɓay tul bawda hṵrusuo Ŋgɛrɛwṵru.
43 E todos se maravilhavam da grandeza do poder de Deus. Mas enquanto todos maravilhavam-se de todas as coisas que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 «Ɓaarì na, ɓayri ká mì ɓaa ha rì timbɛɗɛ key na, ì mgba ɓayke ɓáy kere nda̰w rɔ! Ɓi *Vu Nzoɓ na, i pɔ́ŋ mì ɓo nduo nzoɓri.»
44 Deixai estas palavras em vossos ouvidos; porque o Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Lɛɛ, i laa ɓayke na taŋ ya. Sa̰w ɓayke na mṵu ri mṵu ɓay haŋa ɓo i laa taŋ ya, roo lɛ, i ɗaa hḭɛ ɓay vbika Zezu ɓayke na.
45 Mas eles não entenderam esta palavra, e foi-lhes encoberto, para que não o percebessem. E eles temiam interrogá-lo a esse respeito.
46 Báyḭi lɛ, leɗ nduoɓal Zezuri tii sa̰w má̰y ɓay ká sakra kḭ ɓay kɔ́kɔ wa̰a, nzoɓ ve ze ká sakra ɓari rɔɔ ɓa ŋgɛrɛnzoɓ lɛ?
46 Então, suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Lɛɛ, Zezu kɔ kér ɓay ɓari ká ɓil law-ri na, ro, a mgba leɗ mbḭw a ɗaa ni ɗo lakun-ɛ
47 E Jesus, percebendo o pensamento de seus corações, tomou uma criança, colocou-a ao seu lado,
48 a ɓaa ha ri mii: «Nzoɓ ká mgba leɗ key na ɓa sùo-ɛ ɓay tul-i lɛ, ɓa ɓi kḭ sùo-i ze ka mgba mì ɓa sùo-ɛ ku. A nzoɓ ká mgba mì ɓa sùo-ɛ lɛ, ka mgba nzoɓ ká píe mì vi ze ɓa sùo-ɛ nda̰w. Tusuɛke lɛ, nzoɓ ká ɓa leɗ ndḭi ká sakra ɓaarì riw bele na, ɓa ɓe ze, ka ɓa ŋgɛrɛnzoɓ.»
48 e disse-lhes: Qualquer que receber esta criança em meu nome, recebe a mim; e qualquer que receber a mim, recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse será o maior.
49 Báyḭi lɛ, Za̰a mbi ɓay a ɓaa mii: «Mbay, ɓuru kɔ wa̰ra nzoɓ mbḭw ká nii temndayari ɓáy riŋ-a, lɛ, ɓuru nzaa faa ɓay háa ni, ɓay ḭi lɛ, ka se fal-a ziŋ ɓuru ya.»
49 E, respondendo João, disse: Mestre, nós vimos alguém expulsando demônios em teu nome e proibimo-lo, porque ele não segue conosco.
50 Roo lɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ì haa ni ya, ɓay ḭi lɛ, nzoɓ ká ruu ziŋ rì ya lɛ, ɓa nzoɓ fal ŋgaŋ ɓaarì zu.»
50 E Jesus lhe disse: Não o proibais; porque quem não é contra nós, é por nós.
51 Zaɗka namri tɔ̀ŋ ɗi ya ɓay haŋa Zezu zɔl a se ɓa nulue na báyḭi lɛ, law-ɛ te ɓay séke Zuruzalɛm.
51 E aconteceu que, tendo chegado o tempo para a sua ascensão ele fixou sua face para ir a Jerusalém,
52 Báyḭi lɛ, ka pie nzoɓ nzaapeɗri se pol ha̰ ni nda̰w rɔɔ, a se fal-ri ɓáy. Ɓari nzoɓ nzaapeɗri na, i tḭi puo mbḭw munu ká ɗo kuɗu zaɗ ká Samari ɓay léke zaɗ nam ɓeri riw bele ha̰ ni.
52 e enviou mensageiros à sua frente, e eles foram e entraram em uma aldeia dos samaritanos, para lhe fazer os preparativos.
53 Roo lɛ, nzoɓ puokeri ku na, i hii ɓay ya̰aŋa ni ɓáy kere ya, ɓay ḭi lɛ, ka mbi nun-ɛ ndoy ɓa Zuruzalɛm.
53 E eles não o receberam, porque o seu rosto estava voltado para Jerusalém.
54 Zaɗka leɗ nduoɓal-ɛri ká ɓa Zak ɓáy Za̰a kɔ feke na munu báyḭi lɛ, i vbi ni mii: «Mbay, wa̰a, mù hii ɓay haŋa ɓuru mbi nzaa ɓuru ha̰ huu ka úru saa nulue a duku ri lɛ?»
54 E quando os seus discípulos, Tiago e João, viram isso, eles disseram: Senhor, queres que ordenemos que desça fogo do céu para os consumir, assim como fez Elias?
55 Báyḭi lɛ, Zezu fɛrɛ nun-ɛ ɓa luo-ri a uru ziŋ ri.
55 Mas, ele voltando-se, repreendeu-os, e disse: Não sabeis de que tipo de espírito sois vós.
56 Falɛ ku lɛ, i zɔl í se puo kḭ.
56 Porque o Filho do homem não veio para destruir a vida dos homens, mas para salvá-los. E eles foram para outra aldeia.
57 Zaɗka i se faa kɔɓ rɔɓay na, wa̰ra nzoɓ mbḭw munu ɓaa ha̰ Zezu mii: «Zaɗri riw bele ká mù séke ɗi na, mì séke fal-a nḭm nḭm.»
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, um certo homem lhe disse: Senhor, eu desejo te seguir para onde quer que tu fores.
58 Lɛɛ, Zezu ɓaa ha̰ ni mii: «Mínri na, luɔ nam ɓari ɗo ɗi, a nduyri hɔy kara kpaŋ nam ɓari ɗo ɗi nda̰w. Roo lɛ, ɓi *Vu Nzoɓ na, zaɗ ká ɓay haŋa mì ɗaa tul-i nduo ɗi ɓay mgbaka ta̰ram sùo-i ká ɗi na tiya.»
58 E Jesus lhe disse: As raposas têm tocas, e as aves do céu têm ninhos, mas o Filho do homem não tem onde reclinar a sua cabeça.
59 Zezu ɓaa ha̰ wa̰ra nzoɓ kḭ ɓoɗ mii: «Se fal-i.» Lɛɛ, nzoɓ na ɓaa ha̰ ni mii: «Mbay, mu pɔ́ŋ faa ha̰ mì se mí vǎa vóro bǎa nda̰w rɔɔ, mí yḭ̀i mí se fal-a ɓáy.»
59 E ele disse a outro: Segue-me. Mas ele disse: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar o meu pai.
60 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Pɔ́ŋ ha̰ ɓari ká i ɗo munu ɓa nzoɓ huɗeri na i vóro huɗ kḭ, roo lɛ, ɓo na, mu se mú vǎa ka-káa ɓay ká se tul réke mbay Ŋgɛrɛwṵru ká tusiri key na.»
60 Jesus lhe disse: Deixa que os mortos enterrem os seus mortos; mas vai tu e prega o reino de Deus.
61 Wa̰ra nzoɓ kḭ ɓoɗ rɔɓay yḭ̀i a ɓaa ha̰ ni mii: «Mbay, ɓi na mì séke fal-a kḭ. Roo lɛ, mu pɔ́ŋ faa ha̰ mi se mí vǎa ɗaa soko ha̰ nzoɓ ini ɓiri nda̰w rɔɔ, mí yḭ̀i mí se fal-a ɓáy.»
61 E outro também disse: Senhor, eu desejo te seguir, mas deixa-me primeiro despedir-me dos que estão em minha casa.
62 Lɛɛ, Zezu mbi law ɓay a ɓaa ha̰ ni mii: «Nzoɓ ha̰a ha̰a ká mbi kpa̰a nday a ɗo pa-pay, rɔɔ a fɛrɛ nun-ɛ ɓa fal-ɛ lɛ, ka maa ɗáa peɗ ha̰ réke mbay Ŋgɛrɛwṵru se ɓa pola ká tusiri key ya.»
62 E Jesus lhe disse: Nenhum homem, tendo posto a mão no arado, e olhando para trás, é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.