Lucas 7

Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Falɛ ká Zezu ɓaa ɓay ɓe ɔ riw bele ha̰ ruɔ nzoɓri ká zaɗɛ ku na báyḭi lɛ, ka zɔl ká ɗi, a se Kapɛrnayum.
1 Quando Jesus acabou de dizer essas coisas ao povo, foi para a cidade de Cafarnaum.
2 Lɛɛ, ŋgɛrɛnzoɓ yṵm mbḭw munu ká Rɔm ɗo ɓáy leɗ káw káʼa hii ni ɓamba naa sɛm ká ɗi. Sɛmke na ɗaa ni ha̰ huɗ ɓe tɔ̀ŋ ndḭi mini.
2 Havia ali um oficial romano que tinha um empregado a quem estimava muito. O empregado estava gravemente doente, quase morto.
3 Zaɗka ŋgɛrɛnzoɓ yṵm na laa soro ɓay Zezu na báyḭi lɛ, ka ɗi ŋgɛrɛ Ziɓ ha̰nɛri, a pie ri se luo Zezu ɓay haŋa ni ka vi ɓo, a váa leɗ káw ɓeri na ha̰ ɓeri.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, enviou alguns líderes judeus para pedirem a ele que viesse curar o seu empregado.
4 Lɛɛ, ɓari na i se luo Zezu í koɗ ni kpṵru kpṵru í ɓaa mii: «Ŋgɛrɛnzoɓ yṵm key na, ndaɗ ɓay haŋa mù sɔ ni,
4 Eles foram falar com Jesus e lhe pediram com insistência: — Esse homem merece, de fato, a sua ajuda,
5 ɓay ḭi lɛ, ka hii sa̰w naari Ziɓri ɓamba. Ɓa ɓe ze ka ɗaa *hul mbṵ́ kḭ naari key.»
5 pois estima muito o nosso povo e até construiu uma sinagoga para nós.
6 Báyḭi lɛ, Zezu uru siya a se ziŋ ri. Zaɗka i se í tɔ̀ŋ ɗi ya deɓ ɓáy puo ɓe na báyḭi lɛ, ŋgɛrɛnzoɓ yṵm na pie nzoɓ buɔ-ɛri ha ri ɓaa ha̰ Zezu mii: «Mbay, mu yɔklɔ sùo-ɔ gɔr hɔy ya, ɓay ḭi lɛ, ɓi hɔy mì maa ɓay haŋa mù ɗaa tul-a nduo ɓil hul ɓi ya.
6 Então Jesus foi com eles. Porém, quando já estava perto da casa, o oficial romano mandou alguns amigos dizerem a Jesus: — Senhor, não se incomode, pois eu não mereço que entre na minha casa.
7 Sa̰wke mini ze, mì kɔ sùo-i maa ɓay séke luo-ɔ sùo-i ya. Roo lɛ, mu ɓaa ɓay mbḭw ɓo, ha̰ sùo leɗ káw ɓi na ka vaa.
7 E acho também que não mereço a honra de falar pessoalmente com o senhor. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
8 Mì ɓaa munu, ɓay ḭi lɛ, ɓi hɔy kara mì ɗo ɓáy gaŋ tul-iri ká mì ɗaa bol nzaa-ri, a mí ɗo ɓáy nzoɓ yṵm ɓiri ká i ɗaa bol nzaa-i nda̰w. Zaɗka mì ɓaa ha̰ nzoɓ mbḭw mii: “Mu se,” lɛ, ka se na kḭ. A mí ɓaa ha̰ nzoɓ kḭ mii: “Mu vi,” lɛ, ka vi. A mí yḭ̀i mí ɓaa ha̰ leɗ káw ɓi mii: “Ɗaa fe key,” lɛ, ka ɗaa feke.»
8 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
9 Zaɗka Zezu laa ɓaykeri na munu báyḭi lɛ, tuku ni ha̰ ni fɛrɛ kɔ́m ɓa luo ruɔ nzoɓri ká i se fal-ɛ na a ɓaa ha ri mii: «Mì ɓaa ha rì ta-taŋ: ká tusiri *Izarayɛl riw bele na, kḭri ɗáa law ɓo tul-i mini key na, mì ziŋ ká ɗi ya mgbaŋ!»
9 Jesus ficou muito admirado quando ouviu isso. Então virou-se e disse para a multidão que o seguia:
10 Zaɗka nzoɓri ká ŋgɛrɛnzoɓ yṵm pie ri na, i yḭ̀i í tḭi puɔ na báyḭi lɛ, i kɔ leɗ káw ká sùo-ɛ sɛ ni na vaa ɓáy kere.
10 Aí os amigos do oficial voltaram para a casa dele e encontraram o empregado curado.
11 Falɛ ku báyḭi lɛ, Zezu zɔl a se ɓa puo mbḭw munu ká riŋ-ɛ ɓa Na̰yi. Lɛɛ, leɗ nduoɓal-ɛri ɓáy ruɔ nzoɓri ŋgḭi ɓamba, i se faa ziŋ ni mbḭw hɔy.
11 Pouco tempo depois Jesus foi para uma cidade chamada Naim. Os seus discípulos e uma grande multidão foram com ele.
12 Zaɗka i se ɗi ya deɓ ɓáy nzaa puɔ na báyḭi lɛ, nzoɓri mbi huɗ ɓáy hiike dukuku, í tḭ́ike saa ɓil puɔ ɓa zaɗ vóro huɗ. Ka ɓa leɗ wa̰ra nzoɓ keklek a ɓa vu má̰y síe. Lɛɛ, nzoɓri ká puoke ku na ŋgḭi ɓamba tasiri, i mgba ni í se ziŋ ni ɓa zaɗ vóro huɗ na.
12 Quando ele estava chegando perto do portão da cidade, ia saindo um enterro. O defunto era filho único de uma viúva, e muita gente da cidade ia com ela.
13 Zaɗka Ŋgɛrɛmbay mbi nun-ɛ a kɔ má̰y síe na munu báyḭi lɛ, ka kɔ nun síe ɓe a ɓaa ha̰ ni mii: «Mu rɛ-rɛw ya!»
13 Quando o Senhor a viu, ficou com muita pena dela e disse:
14 Báyḭi lɛ, ka soro ɓa lakun huɗ na a zaa daŋni huɗ na, lɛ, nzoɓ sóɓ huɗri na i sìi ɓal-ri zik í ɗo. Lɛɛ, Zezu mbi ɓay a ɓaa ha̰ huɗ na mii: «Kuban, mì mbi nzaa-i ha̰ mù. Úru siya!»
14 Então ele chegou mais perto e tocou no caixão. E os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Lɛɛ, huɗ na kaw siri a tii sa̰w ɓáa ɓay. Falɛ ku lɛ, Zezu mgba ni a ɗaa nduo ndúo mi-ɛ.
15 O moço sentou-se no caixão e começou a falar, e Jesus o entregou à mãe.
16 Feke ku na mbi hḭɛ ha̰ nzoɓri riw bele ká i ɗo zaɗɛ ku, ha ri písi Ŋgɛrɛwṵru í ɓaa mii: «Bawda nzoɓ ya̰aŋa ɓay saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru mbḭw kḭ laa ro tḭi sakra naari ká vuri key!» Rɔɓay, «Ŋgɛrɛwṵru vi ɓay sɔ́kɔ nzoɓ ɓeri.»
16 Todos ficaram com muito medo e louvavam a Deus, dizendo: — Que grande
17 Ɓayke ku na ya̰a zaɗ kpol kpol ká kuɗu ká Zude riw bele nda̰w, ɓáy puori riw bele ká i kiri Zude nda̰w pi.
17 Essas notícias a respeito de Jesus se espalharam por todo o país e pelas regiões vizinhas.
18 Leɗ nduoɓal Za̰ari vǎa lo soro feri ká kal na riw bele ha̰ ni laa. Báyḭi lɛ, ka ɗi nzoɓri siɗi ká sakra ɓari ku,
18 Os discípulos de João Batista contaram tudo isso a ele. Aí João chamou dois deles
19 a pie ri ɓa luo Ŋgɛrɛmbay ɓay haŋa ri vbi ni mii: «Wa̰a, ɓa ɓo ze mù ɓa *Krisi, nzoɓ ká Ŋgɛrɛwṵru waa ɓay píe ni ví ya̰a nzoɓri na mase, ɓuru Ziɓri na ɓuru giyaŋ nzoɓ kḭ ɓáy lɛ?»
19 e os enviou ao Senhor Jesus para perguntarem: “O senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?”
20 Zaɗka nzoɓkeri tḭi luo Zezu na báyḭi lɛ, i ɓaa ha̰ ni mii: «Za̰a Batis pie ɓuru ɓa luo-ɔ ɓay vbika mù ɓay kɔ́kɔ, wa̰a, ɓa ɓo ze mù ɓa Krisi, nzoɓ ká Ŋgɛrɛwṵru waa ɓay píe ni ví ya̰a nzoɓri na mase, ɓuru Ziɓri ɓuru giyaŋ nzoɓ kḭ ɓáy lɛ?»
20 Então eles foram até o lugar onde Jesus estava e disseram: — João Batista nos mandou perguntar o seguinte: o senhor é aquele que ia chegar ou devemos esperar outro?
21 Báyḭi lɛ, ká ɓil sa̰w síeke ku na, Zezu vaa nzoɓri ŋgḭi ɓamba ká suosɛrɛm ɓari ɓoɗ ɓoɗ. Ka vaa nzoɓri ká tul feri ká sɛ ri nda̰w, a nii temndayari ká tul nzoɓri nda̰w, rɔɔ a mgbuɗa nun ra̰wri ŋgḭi ɓamba ha ri kɔ zaɗ nda̰w pi.
21 Naquele momento Jesus curou muitas pessoas das suas doenças e dos seus sofrimentos, expulsou espíritos maus e também curou muitos cegos.
22 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ leɗ nduoɓal Za̰ari na mii: «Ì yḭ̀i í se ɓo, í vǎa kḭi fal feri ká ì kɔ ɓáy nun-rì, í laa ɓáy suku-rì nda̰w key na ha̰ Za̰a laa. Ra̰wri kɔ-kɔ́m *taŋ kaɗ kaɗ nda̰w, nzoɓ kpɛɗɛri se siya kiyaw kiyaw nda̰w, nzoɓri ká kpḭri ɗo sùo-ri kara, kpḭri ɓari na ɔ a pɔŋ sùo-ri duo mgbereŋ nda̰w, mbikiri laa ɓay nda̰w, nzoɓri ká i hu hɔy kara, i tuma í kaw ɓáy kumnun nda̰w, rɔɔ i ka-káa Ɓay Kere ha̰ nzoɓ kṵkuri nda̰w pi.
22 Depois respondeu aos discípulos de João:
23 Nzoɓ ká ɗaa law-ɛ ɓo tul-i a pɔŋ mbika law-ɛ ya lɛ, suoriya ɓa taa ɓe.»
23 E felizes são as pessoas que não duvidam de mim!
24 Zaɗka leɗ nzaapeɗ Za̰ari zɔl báyḭi lɛ, Zezu tii sa̰w ɓáa ɓay se tul Za̰a ha̰ ruɔ nzoɓri mii: «Zaɗka ì se ɓil law kɔr ɓay láa káa ɓay Za̰a ká kaa na wa̰a, fe ḭi ze ì vǎa kɔ lɛ? Wa̰a, ì se í vǎa kɔ nzoɓ ká ɗo tul ɓay ɓe ya munu ká ŋgasikri ká zuu kila ri mgba̰ya mgba̰ya lɛ? Munu ya!
24 Quando os discípulos de João foram embora, Jesus começou a dizer ao povo o seguinte a respeito de João:
25 A wa̰a ɓa fe ḭi kḭ rɔɔ ì se í vǎa kɔ lɛ? Ì se í vǎa kɔ nzoɓ ká nduo gari ndṵy zḭriri zḭriri lɛ? Kúy! Nzoɓri ká i nduo gari ká ndṵy mgbilik mgbilik a í kaw ɓil ndaɗi na, ɓil puo mbay luyeri ze ɓa zaɗ káw ɓari.
25 O que foram ver? Um homem bem-vestido? Ora, os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios!
26 A ku wa̰a, fe ḭi kḭ rɔɔ ì se í vǎa kɔ lɛ? Ì se í vǎa kɔ nzoɓ ya̰aŋa ɓay saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru lɛ? Nda ndaɗ! Roo lɛ, mì ɓaa ha rì: ɓe Za̰a na, ka ɓa nzoɓ ya̰aŋa ɓay saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru taa hɔyke ya,
26 Então me digam: o que foram ver? Um
27 ɓay ḭi lɛ, ɓe Za̰a na, Ŋgɛrɛwṵru ɓaa ɓay se tul-e ká ɓil mbeɗe ɓe mii:
27 Porque João é aquele a respeito de quem as
28 «Mì ɓaa ha rì ta-taŋ: sakra nzoɓri ká má̰yri mboŋ ri ká tusiri key na, nzoɓ mbḭw mini ká kal tul Za̰a kal na tiya. Ze munu hɔy kara, nzoɓ ká ndḭi ká ɓil sew ká Ŋgɛrɛwṵru tii sa̰w réke mbay ká tul nzoɓri na, nzoɓke ɗo ɓáy fe sa̰mi mba tul-e taa Za̰a Batis na pavbaɗ.»
28 — Eu digo a vocês que de todos os homens que já nasceram João é o maior. Porém quem é o menor no
29 Tusuɛke lɛ, nzoɓri riw bele ɓáy *nzoɓ ya̰aŋa larimbuori ká i laa ɓay Za̰a na i kɔ mii, Ŋgɛrɛwṵru ɓa nzoɓ ká ɗaa fe ɓáy zaɗɛ. Ro, í ha̰ Za̰a ɗaa tul-ri nduo mbii.
29 Os cobradores de impostos e todo o povo ouviram isso. Eles eram aqueles que haviam obedecido às ordens justas de Deus e tinham sido batizados por João.
30 Roo lɛ, *Fariziri ɓáy *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri na, i tuŋ fe ká Ŋgɛrɛwṵru hii ɓay haŋa ri ɗaa na ŋgereŋ í ha̰ Za̰a ɗaa tul-ri nduo mbii ya.
30 Mas os fariseus e os mestres da Lei não quiseram ser batizados por João e assim rejeitaram o plano de Deus para eles.
31 Zezu ɓaa rɔɓay mii: «Nzoɓ ve nda̰w rɔɔ, mì mgbaka ɓay líeke nzoɓri ká timbɛɗɛ key lɛ? Wa̰a i rìi nzoɓ veri lɛ?
31 E Jesus terminou, dizendo:
32 I rìi leɗri ká i kaw káa í guu fe ká sakra kḭ mii:
32 Elas são como crianças sentadas na praça. Um grupo grita para o outro:
33 Ì kɔ, Za̰a Batis na vi, a saŋ sùo-ɛ a sṵ maapa ya nda̰w, a nzɔ him ya nda̰w. Lɛɛ, ɓaarì na ì ɓaa mii: “Temndaya ze ɗo tul-e.”
33 João Batista jejua e não bebe vinho, e vocês dizem: “Ele está dominado por um demônio.”
34 A ɓi *Vu Nzoɓ ká mì vi na laa lɛ, mì sṵ fe nda̰w, a mí nzɔ him nda̰w, lɛ, ɓaarì na ì ɓaa mii, mì ɓa nzoɓ fe sṵm luye nda̰w, mí ɓa nzoɓ buo him nda̰w, a mí mgba buɔ ziŋ nzoɓ ya̰aŋa larimbuori ɓáy nzoɓri ká soro ɓay ɓari mgba ndaya nda̰w, lɛ ḭi maalɛ.
34 O
35 Roo lɛ, nun nzɛm taa Ŋgɛrɛwṵru na, nzoɓri kɔ ɓa fe ká ɗo ɓáy zaɗɛ ɓáy faa vi-eri riw bele ká i ya̰a ɓayke.»
35 Mas aqueles que aceitam a sabedoria de Deus mostram que ela é verdadeira.
36 Nam mbḭw munu Farizi mbḭw munu ɗi Zezu ɓay haŋa ni sṵ fe ziŋ ni. Lɛɛ, ka se ɓil puo ɓe na a kaw nzaa fe sṵm ziŋ ni mbḭw hɔy.
36 Um fariseu convidou Jesus para jantar. Jesus foi até a casa dele e sentou-se para comer.
37 Lɛɛ, má̰y mbḭw munu ká soro ɓay ɓe mgba ndaya na ɗo ɓil puoke na ku. Zaɗkaʼa laa mii, Zezu kaw nzaa fe sṵm ká ɓil puo Farizike na báyḭi lɛ, ka mbi guma num ká i ɗaa ɓáy tisaw ká riŋ-ɛ ɓa alabastre ká num ká ba̰rɛ fṵ bǔy bǔy mbaa ɗi,
37 Naquela cidade morava uma mulher de má fama. Ela soube que Jesus estava jantando na casa do fariseu. Então pegou um frasco feito de alabastro , cheio de perfume,
38 a ví ɗǒke fal Zezu ká sa̰w ɓal-ɛ. Ka rɛ-rɛw ha̰ mbii nun-ɛ zuu zuɔ ɓal Zezu, a nzṵn ɓáy sṵy tul-e, rɔɔ a a̰w ɓal-ɛri a ɗaa num ká ba̰rɛ fṵ bǔy bǔy na zuɔ ɗi.
38 e ficou aos pés de Jesus, por trás. Ela chorava e as suas lágrimas molhavam os pés dele. Então ela os enxugou com os seus próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e derramava o perfume neles.
39 Lɛɛ, Farizi ká ɗi Zezu na kɔ munu báyḭi lɛ, ka ker ɓay ká ɓil law-ɛ a ɓaa mii: «Zaɗka leɗban key na ɓa nzoɓ ya̰aŋa ɓay saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru taa tusuɛke lɛ, a kɔ́kɔ kḭri má̰y ká zaa ni na key, a kɔ́kɔ ni ɓa má̰y nzoɓ fe ɗáa ya̰a.»
39 Quando o fariseu viu isso, pensou assim: “Se este homem fosse, de fato, um profeta , saberia quem é esta mulher que está tocando nele e a vida de pecado que ela leva.”
40 Báyḭi lɛ, Zezu mbi ɓay a ɓaa ha̰ Farizi na mii: «Simo̰n, mì ɓáa ɓay mbḭw ha̰ mù laa.» Lɛɛ, Simo̰n yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Mbay, ɓaa ha̰ mì laa.»
40 Jesus então disse ao fariseu: — Fale, Mestre! — respondeu Simão.
41 Lɛɛ, Zezu ɓaa mii: «Nzoɓri siɗi kpaa lari, lɛ, i yḭiŋra ha̰ nzoɓke ya ɓáy. Nzoɓ mbḭwke na, mbɔl ká ɗo tul-e ká ɓay haŋa ni puo na maa lari peɗ mbiimbam siɗi. A nzoɓ siɗike na laa lɛ, maa lari peɗ few siɗi.
41 Jesus disse:
42 Munu ká i ɗo ɓáy fe mbḭw ká ɓay púoke mbɔl ɓari ya na, ka ha̰ mbɔl ɓari na siɗi bele ɗo tul-e. A ku wa̰a, nzoɓ taa ha̰a rɔɔ, a kɔ́kɔ ni ɓa nzoɓ nun-ɛ mba nzoɓ ha̰w lɛ?»
42 mas nenhum dos dois podia pagar ao homem que havia emprestado. Então ele perdoou a dívida de cada um. Qual deles vai estimá-lo mais?
43 Lɛɛ, Simo̰n yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Mì kɔ lɛ, nzoɓ ká ya̰a mbɔl ɗo tul-e ɓa bawdake ŋgḭ-ŋgḭi káʼa púo riw bele.» Zezu ɓaa ha̰ ni mii: «Mù yḭiŋra ɓáy zaɗɛ.»
43 — Eu acho que é aquele que foi mais perdoado! — respondeu Simão.
44 Falɛ ku báyḭi lɛ, ka fɛrɛ nun-ɛ ɓa luo má̰y na a ɓaa ha̰ Simo̰n mii: «Mù kɔ má̰y key na kɔ lɛ? Ɓi na, mì vi ɓil puo ɓo, lɛ, mù ha̰ mì mbii wáa ɓal-i ya. Roo lɛ, ɓe na, ka wàa ɓal-i ɓáy mbii nun-ɛ, rɔɔ a nzṵn ɓáy sṵy tul-e.
44 Então virou-se para a mulher e disse a Simão:
45 Ɓo na, mù mgba mì girik ya. Roo lɛ, má̰y key na, ɓáy ví ɓi ká ɓil hule key na, ka a̰w ɓal-iri ɓaŋguɔ a pɔŋ nzi-ɛ ya rɔɓay.
45 Você não me beijou quando cheguei; ela, porém, não para de beijar os meus pés desde que entrei.
46 Ɓo na, mù kuna num zuɔ tul-i ya. Roo lɛ, ɓe na, ka ɗaa num ká ba̰rɛ fṵ bǔy bǔy zuɔ ɓal-iri.
46 Você não pôs azeite perfumado na minha cabeça , porém ela derramou perfume nos meus pés.
47 Sa̰wke mini ze, mì ɓaa ha̰ mù: feya̰a ɓeri ká ŋgḭi ɓamba na, Ŋgɛrɛwṵru nda bumake ziŋ ni ro. Ɓay tul buma káʼa nda ziŋ ni na ku ze, má̰y na kiɛ híi káʼa hii ni ŋgḭi ɓamba. Roo lɛ, nzoɓ ká feya̰a ɓe ndḭi ká Ŋgɛrɛwṵru nda bumake ziŋ ni na, nzoɓke a híi ni ndḭi na laa.»
47 Eu afirmo a você, então, que o grande amor que ela mostrou prova que os seus muitos pecados já foram perdoados. Mas onde pouco é perdoado, pouco amor é mostrado.
48 Lɛɛ, Zezu yḭ̀i a ɓaa ha̰ má̰y na rɔɓay a ɓaa mii: «Feya̰a ɓori na ɔ ká tul-a ro.»
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Báyḭi lɛ, ɓari ká i kaw nzaa fe sṵm ziŋ Zezu na, i tii sa̰w kér ɓay ká ɓil law-ri, í ɓaa mii: «Nzoɓ ni key wa̰a, ka ɓa nzoɓ ve rɔɔ, nzoɓ feya̰ari hɔy kara ka nda buma ziŋ ri mgbum key lɛ?»
49 Os que estavam sentados à mesa começaram a perguntar: — Que homem é esse que até perdoa pecados?
50 Falɛ ku lɛ, Zezu ɓaa ha̰ má̰y na mii: «Law-a ká mù ɗaa ɓo tul-i na ya̰a mù ro. Mu se ɓáy kere ɗɛkɛkɛ.»
50 Mas Jesus disse à mulher:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.