Lucas 5

Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nam mbḭw munu, zaɗka Zezu ɗo nzaa bawda maambii ká riŋ-ɛ ɓa Zenezarɛɗ na, ruɔ nzoɓri nzṵu kḭ nziɗ nziɗ, í kiri ni gbuk ɗo sikɗa ɓay láa Ɓay Ŋgɛrɛwṵru.
1 E aconteceu que, apertando-o a multidão para ouvir a palavra de Deus, ele estava junto ao lago de Genesaré,
2 Zaɗkaʼa mbi nun-ɛ a kɔ-kɔ́m na báyḭi lɛ, ka kɔ tuori ɓa siɗi ɗo nzaakoŋ, lɛ, nzoɓ súo mbiiri ɗì saa ɓil tuori na, í ɗo wáa basaŋ ɓari.
2 e viu dois barcos parados junto ao lago; mas os pescadores tinham descido deles, e estavam lavando suas redes.
3 Ze, Zezu hil a kaw ɓil tuo taa mbḭwke ká ɓa taa Simo̰n, a vbi ni ɓay haŋa ni ka súru nzaa mṵu tuo na ndḭi ká nzaakoŋ ɓa zaɗ kḭ ha̰ ɓeri. Báyḭi lɛ, ka mgba zaɗ káw a kaw ɗi ká ɓil tuo na, rɔɔ a fere ruɔ nzoɓri fe.
3 E, ele entrou em um dos barcos, que era de Simão, e lhe pediu que o afastasse um pouco da terra. E sentando-se, ensinava do barco a multidão.
4 Zaɗkaʼa ɓaa ɓayri na ɔ báyḭi lɛ, ka yḭ̀i a ɓaa ha̰ Simo̰n mii: «Mu súru nzaa mṵu tuo na mak ɓa zaɗ ɗíke, a ɓo ɓáy nzoɓ buɔ-ɔri í vbuku basaŋ ɓaarì zúɔ mbii í súoke mbii, a í kuɔ ɓáy sḭiri vi kɛlɛ.»
4 E, quando ele terminou de falar, disse a Simão: Velejai para o profundo, e lançai as redes para um arrastão.
5 Lɛɛ, Simo̰n yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Úwaa! Mbay, ɓuru na ɓuru suo mbii ɓa suŋɛ kḭ hɔy kpṵru ha̰ nzaaruo sil tul ɓuru koy koy, lɛ, ɓuru mbi fe mbḭw vbeŋ ya mgbaŋ! Roo lɛ, munu ká mù mbi nzaa-a ɓay haŋa mì ɗaa na, mì vbúku basaŋri na zúɔ mbii ɓa kḭ mí kɔ.»
5 E, respondendo Simão, disse-lhe: Mestre, nós trabalhamos a noite toda, e nada apanhamos; porém, por meio da tua palavra, eu lançarei a rede.
6 Falɛ ká i se í vbuku basaŋ ɓari na ku báyḭi lɛ, sḭiri taɓ ɗi tusuru, a í tii sa̰w gɔ́ɗɔ basaŋkeri na.
6 E, fazendo assim, eles pegaram uma grande quantidade de peixes; e a rede se rompia.
7 Lɛɛ, i kaa nduo-ri í ɗíke bǎw kḭni ɓari ká i kaw ɓil tuo kḭ na ɓay haŋa ri vi ɓo, í sɔ ɓari. Báyḭi lɛ, ɓari ku na, i vi í mgba sḭiri na ziŋ ri mbaa ɓil tuo ɓari na gba̰y gba̰y siɗi bele, a ha̰ mbii mgba gar tuori na fɛɗɛɗɛ rìi fe ká se ɓay rí-riŋ mini key.
7 E eles acenaram aos seus companheiros, que estavam no outro barco, para virem ajudá-los. E eles vieram, e encheram ambos os barcos, a ponto de começarem a afundar.
8 Zaɗka Simo̰n Piyɛr na kɔ munu báyḭi lɛ, ka huku pol Zezu gburuk a ɓaa mii: «Mbay, mu sóro sùo-ɔ ká lakun-i ɓa fal, ɓay ḭi lɛ, mì ɓa nzoɓ feya̰a.»
8 E vendo isso Simão Pedro, caiu de joelhos diante de Jesus, dizendo: Afasta-te de mim, Senhor, porque eu sou um homem pecador.
9 Simo̰n na, hḭɛ ɗaa ni zikiki, bǎw kḭni ɓe ha̰wri ká i ɗo ziŋ ni na hɔy kara, hḭɛ ɗaa ri munu nda̰w ɓay tul sḭiri ká i mgba ŋgḭi ɓamba tasiri na.
9 Pois ele estava admirado, e todos os que estavam com ele, diante do arrastão de peixes que tinham feito.
10 Zak ɓáy Za̰a ká i ɓa vu Zebederi, ká i ɓa bǎw kḭni Simo̰nri na hɔy kara, hḭɛ ɗaa ri nda̰w pi. Lɛɛ, Zezu ɓaa ha̰ Simo̰n mii: «Mu ɗaa hḭɛ ya. Tii sa̰wke vuri key na, mù ɓá nzoɓ séke kḭni nzoɓri laa ro!»
10 E assim também estavam Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram sócios de Simão. E disse Jesus a Simão: Não temas; de agora em diante tu pescarás homens.
11 Lɛɛ, i yḭ̀i saa ɓil maambii na ɓáy tuo ɓari í ví ɗaa daa nzaakoŋ í tḭi kɛlɛ, í pɔŋ fe ɓariri riw bele ɓa fal a í se fal Zezu.
11 E, levando os seus barcos para terra, eles abandonaram tudo, e o seguiram.
12 Nam mbḭw munu ká Zezu kaw ŋgɛrɛpuo mbḭw munu na, nzoɓ mbḭw ká kpḭri zuɔ sùo-ɛ kpurukuɗ ɗo puoke na ku. Zaɗkaʼa mbi nun-ɛ a kɔ Zezu na báyḭi lɛ, ka ví huku pol-e mgbṵu a ɗiŋ tul-e ká sa̰w ɓal-ɛ a koɗ ni mii: «Mbay, zaɗka mù hii lɛ, mù maa ɓay haŋa sùo-i key na ka duo mgbereŋ.»
12 E aconteceu que, estando ele em uma daquelas cidades, eis que um homem cheio de lepra, vendo a Jesus, caiu sobre a sua face, e pediu-lhe, dizendo: Senhor, se tu quiseres, podes purificar-me.
13 Báyḭi lɛ, Zezu ndaɗa nduo-ɛ a zaa ni a ɓaa ha̰ ni mii: «Mì hi-hii! Sùo-ɔ na ka duo ha̰ mù!» Lɛɛ, ká zaɗɛ ku hɔy kpḭri na ɔ ká sùo-ɛ.
13 E ele colocou a sua mão e tocou-o, dizendo: Eu quero, seja purificado. E imediatamente a lepra o deixou.
14 Falɛ ku lɛ, Zezu mbi nzi-ɛ a ɓaa ha̰ ni mii: «Kɔkɔ ká mu ɓaa ɓayke ha̰ nzoɓ! Roo lɛ, mu se mú vǎa kíɛ sùo-ɔ ha̰ *nzoɓ fe poy Ŋgɛrɛwṵru. Falɛ ku ro lɛ, *fe poy ká *bol kusol *Moyze mbi nzi-ɛ ká ɗi ha̰ nzoɓri ká kpḭri ɗo sùo-ri ká i vaa lɛ i puo na, mu puo. Ɓe nda̰w rɔɔ, a kíɛ nzoɓri riw bele ha ri kɔ mii, sùo-ɔ na vaa ɓáy kere kaɗ kaɗ ɓáy.»
14 E ele ordenou-lhe para que não contasse a nenhum homem: Mas vai, mostra-te ao sacerdote, e oferece pela tua purificação, conforme Moisés ordenou, como testemunho para eles.
15 Falɛ ɓe nu ku na báyḭi lɛ, soro ɓay fe ɗáa Zezu na ya̰a zaɗ mbiki mbiki, a ha̰ ruɔ nzoɓri mbuo ni luo luo ɓay láa ɓay ɓe nda̰w, ɓay haŋa ni ka vaa ri ká tul sɛm ɓari nda̰w pi.
15 A sua fama, porém, se propagava ainda mais; e grandes multidões se ajuntavam para ouvi-lo, e para serem por ele curadas de suas enfermidades.
16 Lɛɛ, Zezu na, naa sùo-ɛ ɓa zaɗri ká ɗo kɔlɔk a ɗaa nzaa ɓay kere.
16 E ele retirava-se para os desertos e orava.
17 Nam mbḭw munu, Zezu ɗo fére nzoɓri fe. Lɛɛ, *Fariziri ɓáy *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri ká i vi ɓáy puo puo saa kuɗu zaɗ ká Galele nda̰w, kuɗu zaɗ ká Zude nda̰w, rɔɔ ŋgɛrɛpuo ká Zuruzalɛm kara nda̰w na, i kaw zaɗɛ ku. Hṵrusuo Ŋgɛrɛmbay ɗo tul Zezu ɓay haŋa ni vǎake nzoɓ sɛmri.
17 E aconteceu que, em um certo dia, enquanto ele estava ensinando, estavam ali assentados fariseus e doutores da lei, que tinham vindo de todas as aldeias da Galileia, e da Judeia, e de Jerusalém; e o poder do Senhor estava presente para curá-los.
18 Báyḭi lɛ, nzoɓ ha̰nɛri soɓ nzoɓ mbḭw munu ká sùo-ɛ hu wǔɔ ɓáy hii ɓe i víke, a í nzaa faa ɓay mbika ni í rǐike se hula, ɓo í vǎa ɗaa ni ka naa pol Zezu.
18 E eis que uns homens traziam em uma maca um homem paralítico; e eles buscavam meios de levá-lo, e colocá-lo diante dele.
19 Roo lɛ, i ziŋ faa ká ɓay kálke ya ɓay tul ruɔ nzoɓri. Báyḭi lɛ, i mbi ni í hǐlke tul hul ká siya, í nzuo faa ká tul-e siya, a í ɗira ni ɓáy hii ɓe za̰a ká sakra ruɔ nzoɓri na, í ɗaa ni ɓo pol Zezu.Hul ɗáa Ziɓri|src="lb00234c.tif" size="col" loc="Luk 5.17-27" copy="Louise Bass" ref="5.19"
19 E, eles não encontrando um caminho pelo qual o pudessem levá-lo por causa da multidão, subiram ao telhado, e desceram-no por entre as telhas com a sua maca para o meio, diante de Jesus.
20 Zaɗka Zezu kɔ law-ri ká i ɗaa ɓo tul-e na báyḭi lɛ, ka ɓaa ha̰ nzoɓ ká sùo-ɛ hu wǔɔ na mii: «Nzoɓ buɔ-i, feya̰a ɓori na, mì nda bumake ziŋ mù ro.»
20 E, ele vendo a fé deles, disse-lhe: Homem, os teus pecados te foram perdoados.
21 Zaɗka nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri ɓáy Fariziri, i laa ɓayke na báyḭi lɛ, i tii sa̰w kér ɓay ká ɓil law-ri í ɓaa mii: «Leɗban key na ka ɓa nzoɓ ve kḭ nda̰w rɔɔ, a ɓaa ɓay a tḭ̌irike riŋ Ŋgɛrɛwṵru mini key lɛ? Nzoɓ ve ze maa ɓay ndáka buma tul feya̰a nzoɓri lɛ? Ɓa Ŋgɛrɛwṵru huo-ɛ hɔy ya lɛ woo!»
21 E os escribas e os fariseus começaram a arrazoar, dizendo: Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão Deus?
22 Lɛɛ, munu ká Zezu kɔ kér ɓay ɓari kɔ na, ka yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Ɓay ḭi nda̰w rɔɔ kér ɓay ká mini key na ɗo ɓil law-rì lɛ?
22 Mas quando Jesus percebeu seus pensamentos, ele respondendo, disse-lhes: Que arrazoais em vossos corações?
23 Ɓay ha̰a ze ɓáake sɛ ya lɛ? “Mì nda buma feya̰a ɓori na ziŋ mù,” mase, “úru siya mú se-seɗ” lɛ?
23 O que é mais fácil dizer: Os teus pecados foram perdoados; ou dizer: Levanta-te, e anda?
24 Munu zu lɛ, nda-ndaɗ! Mì hii ɓay haŋa rì kɔ mii, ɓi *Vu Nzoɓ na, mì ɗo ɓáy hṵrusuo ká tusiri key ɓay ndáka buma ká tul feya̰a nzoɓri!» Báyḭi lɛ, ka ɓaa ha̰ nzoɓ ká sùo-ɛ hu wǔɔ na mii: «Mì ɓaa ha̰ mù, úru siya mú mbi hii ɓo a mú se puɔ!»
24 Mas para que possais saber que o Filho do homem tem poder sobre a terra para perdoar pecados (ele disse ao paralítico), digo-te: Levanta-te, toma a tua maca, e vai para tua casa.
25 Zaɗɛ ku hɔy lɛ, leɗban na uru siya vaɗ ká nun ruɔ nzoɓri riw bele, a mbi fe nam ɓe a séke puɔ. Zɔ́l ɓe ku na, ka pisi Ŋgɛrɛwṵru.
25 E imediatamente, levantando-se diante deles, e tomando o leito em que estivera deitado, partiu para sua própria casa, glorificando a Deus.
26 Nzoɓri ká i ɗo zaɗɛ na, feke tuku ri riw bele ha ri pisi Ŋgɛrɛwṵru na nda̰w. Hḭɛ ɗaa ri ha ri ɓǎake ɓay mii: «Vuri key na, fe ká ɓa hḭɛ zikiki ká ndaɗ kɔ́kɔ laa ro, ɓuru kɔ!»
26 E todos ficaram perplexos, e glorificaram a Deus, e ficaram cheios de temor, dizendo: Hoje nós vimos coisas estranhas.
27 Falɛ ku báyḭi lɛ, Zezu tḭi kɛlɛ, lɛ, ka kɔ nzoɓ ya̰aŋa larimbuo mbḭw ká riŋ-ɛ ɓa Levi kaw hul ya̰aŋa larimbuo. Lɛɛ, Zezu ɓaa ha̰ ni mii: «Mu se fal-i.»
27 E, depois dessas coisas, ele saiu, e viu um publicano, de nome Levi, sentado na coletoria; e disse-lhe: Segue-me.
28 Báyḭi lɛ, Levi na uru siya, a pɔŋ fe ɓeri riw bele ya̰a a se fal-ɛ.
28 E ele, deixando tudo, levantou-se e o seguiu.
29 Falɛ ku lɛ, Levi ɗaa fe sṵm ŋgḭi ɓamba tasiri ká ɓil puo ɓe ɓay tul Zezu. Lɛɛ, *nzoɓ ya̰aŋa larimbuori ɓáy nzoɓ ha̰wri ruɔ ŋgḭi ɓamba í ví kaw nzaa fe sṵm ziŋ ri nda̰w.
29 E fez Levi uma grande festa em sua própria casa; e ali havia uma grande companhia de publicanos e outros que estavam sentados com ele.
30 Lɛɛ, *Fariziri ɓáy nzoɓ fére nzoɓri *bol kusol ɓariri na, law-ri sɛ ri ha ri ɓaa ɓay ziŋ leɗ nduoɓal Zezuri í vbi ri mii: «Mina rɔɔ, ì sṵ í nzɔ ziŋ nzoɓ ya̰aŋa larimbuori ɓáy nzoɓri ká soro ɓay ɓari mgba ndaya mini key lɛ?»
30 Mas os escribas deles, e os fariseus, murmuravam contra os seus discípulos, dizendo: Por que comeis e bebeis com publicanos e pecadores?
31 Báyḭi lɛ, Zezu mbi ɓay a ɓaa ha ri mii: «Nzoɓri ká sùo-ri ɗo ɓáy kere ɓáy na, i se síe nzoɓ haŋa sa̰wpuu váa nzoɓ ya. Roo lɛ, nzoɓ suosɛrɛmri ze se síe nzoɓ haŋa sa̰wpuu.
31 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Os sãos não necessitam de médico, mas aqueles que estão enfermos.
32 Mì vi ɓay ɗika nzoɓri ká i ker mii, ɓari ɓa nzoɓ ɗáa fe ɓáy zaɗɛri na ya, roo lɛ, mì vi ɓay tul nzoɓri ká i kɔ sùo-ri ɓa nzoɓ feya̰ari, ze ɓay haŋa ri suo kér ɓay ɓari.»
32 Eu não vim para chamar os justos, mas pecadores ao arrependimento.
33 Báyḭi lɛ, nzoɓ ha̰nɛri vbi Zezu mii: «Ɓaŋguɔ na leɗ nduoɓal Za̰a Batisri i saŋ sùo-ri í sṵ fe ya í ɗáake nzaa ɓay kere. Leɗ nduoɓal *Fariziri kara i ɗaa munu na nda̰w. Wa̰a, ɗaa mina nda̰w rɔɔ leɗ nduoɓal-ari na i sṵ í nzɔ mgbum lɛ?»
33 E lhe disseram: Por que jejuam os discípulos de João muitas vezes, e fazem orações, e semelhante os discípulos dos fariseus, mas os teus comem e bebem?
34 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Wa̰a, nam ká nzoɓ má̰y fie ya̰a má̰y ɓe na, ì máa ɓay haŋa nzoɓri káʼa ɗi ri vi zaɗ suoriya ya̰aŋa kḭ na, ha ri saŋ sùo-ri í sṵ fe ya ká nzoɓ má̰y fie na ɗo ziŋ ri kɔɓ rɔɓay na lɛ woo? Munu ya mgbaŋ!
34 E ele lhes respondeu: Podeis fazer com que os convidados das núpcias jejuem, enquanto o noivo está com eles?
35 Roo lɛ, namri káʼa ví vuku na, i náa nzoɓ má̰y fie ká sakra ɓari. Ɓe ro lɛ, i sáŋ sùo-ri ɓáy.»
35 Mas dias virão em que lhes será tirado o noivo, e então, naqueles dias, eles jejuarão.
36 Lɛɛ, Zezu mbi law ɓay mbḭw a ɓáake ɓay ha ri mii: «Nzoɓ mbḭw ti gɔkɔ nzaa gari fie, a ɓóke nun kaŋ gari ya. Zaɗka nzoɓ ɗaa munu lɛ, gari fie ká i gɔ na, a ɗoko ɓáy kere mbǎa nda̰w, a nzaa gari fie ká i ɓúoke nun kaŋ gari na kara ti mgbaka kḭ ɓáy tá̰w gari na ɓáy kere ya nda̰w pi.
36 E ele também citou uma parábola para eles: Nenhum homem põe um pedaço de uma roupa nova sobre uma velha; do contrário a nova rasga a ambos. E o pedaço que foi tirado da nova não combina com a velha.
37 Rɔɓay, nzoɓ mbḭw ti áŋ him fie zuɔ tá̰w ɓɔl huɔri ya. Zaɗka nzoɓ ɗaa munu lɛ, him fie na a lóŋ a fuo ɓɔl huɔri na, ha̰ him na kii zuɔ ɓisuy, a ɓɔl huɔri kara, a ɓíɛ nda̰w.
37 E nenhum homem põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres e se derramará, e os odres se perderão.
38 Roo lɛ, ndaɗ ɓay áŋ him fie zuɔ ɓɔl huɔ fieri.
38 Mas vinho novo deve ser posto em odres novos, e ambos são preservados.
39 Nda̰w rɔɓay, nzoɓ ká nzɔ tá̰w him nzɔ ro na, ti híi ɓay nzɔkɔ him fie ya, ɓay ḭi lɛ, nzoɓri ɓaa mii, “Tá̰w him na ze ndaɗ.”»
39 E nenhum homem tendo bebido o vinho velho quer logo o novo; porque ele diz: O velho é melhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.