Lucas 22
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NAA
1 Nam suoriya maapa ká i ɗaa taŋ fe hew fe ká i ɗi ɓa *nam suoriya tḭ́i saa ɓil koy na, tɔ̀ŋ ɗi mbǎa ro.
1 Estava próxima a Festa dos Pães sem Fermento, chamada Páscoa.
2 Ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy nzoɓ fére nzoɓri *bol kusol Ziɓri i nzaa faa ɓay ika Zezu, roo lɛ, i ɗaa hḭɛ nzoɓri ká i úru ziŋ ri.
2 Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de matar Jesus; porque temiam o povo.
3 Báyḭi lɛ, *Satan nduo ɓil law Zudas ká i ɗi ni ɓa Iskariyoɗ ká ɓa nzoɓ mbḭw ká sakra leɗ nduoɓal-ɛri ká duɔ falɛ siɗi na.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 Ro, a se a vǎa leke ɓay ziŋ *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy ŋgɛrɛ tul nzoɓri ká i kɔrɔ *hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru na, ɓay zíŋ faa ɓay pɔ́ŋ Zezu ɓo nduo-ri.
4 Judas foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria Jesus.
5 Báyḭi lɛ, i ɗaa suoriya a í waa ziŋ ni ɓay haŋa ni lari.
5 Eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 Lɛɛ, ka hii ɓayke ziŋ ri; ro a tii sa̰w nzáa faa ɓay kɔ́kɔ sa̰w síe káʼa máa ɓay pɔ́ŋ Zezu ɓo nduo-ri taŋ haŋa ruɔ nzoɓri kɔ ɓayke.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião para lhes entregar Jesus, longe da multidão.
7 Nam mbḭw ká sakra namri ká i ɗáake fe sṵm suoriya maapa ká taŋ fe hew fe ká i ike baɗuri ɓay ɗáake fe sṵm suoriya tḭ́i saa ɓil koy na vi báyḭi lɛ,
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, em que era necessário fazer o sacrifício do cordeiro pascal.
8 Zezu pie Piyɛr ɓáy Za̰a a ɓaa ha ri mii: «Ì se í vǎa léke fe sṵm suoriya tḭ́i saa ɓil koy na, ɓo náa sṵ́ri.»
8 Então Jesus enviou Pedro e João, dizendo:
9 Báyḭi lɛ, i yḭ̀i í vbi ni ɓay mii: «Zaɗ ha̰a ze mù hii ɓay haŋa ɓuru se ɓúru vǎa léke fe sṵmri na ká ɗi ha̰ mù lɛ?»
9 Eles lhe perguntaram: — Onde o senhor quer que a preparemos?
10 Lɛɛ, ka ɓaa ha ri mii: «Ì kɔ, zaɗka ì nduo ŋgɛrɛpuo na lɛ, zaɗɛ ku hɔy ì zíŋ wa̰ra nzoɓ mbḭw ká soɓ tinay mbii, lɛ, ì se fal-ɛ í nduo ɓil puo káʼa se ɓa ɓaɗi na,
10 Jesus lhes explicou:
11 a í ɓaa ha̰ nzoɓ hulke na mii: “Mbay hii kɔ́kɔ, wa̰a, ɓil hul ká ɓeri káw ɗi ɓáy leɗ nduoɓal ɓeriri ɓay sṵŋa fe sṵm suoriya tḭ́i saa ɓil koy na ɗo ha̰a lɛ?”
11 e digam ao dono da casa: “O Mestre pergunta: ‘Onde fica o aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?’”
12 Lɛɛ, kaʼa kíɛ rì hul ká̰y tul kḭ mbḭw ká ɓil-e aa raɗ raɗ ká i leke feri riw bele zeɓ zeɓ zuɔ ɗi. Zaɗɛ ku na ze, ì léke fe sṵmri na ká ɗi.»
12 Ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado; ali façam os preparativos.
13 Báyḭi lɛ, i se í vǎa ziŋ feri riw bele ɓáy zaɗɛ munu ká Zezu ɓaa ha ri na, ro í leke fe sṵm suoriyake na ká ɗi.
13 E, indo, acharam tudo como Jesus lhes tinha dito e prepararam a Páscoa.
14 Zaɗka sa̰w síeke na vi báyḭi lɛ, Zezu ɓáy *nzoɓ ndáy nzaapeɗri i vi a í kaw nzaa fe sṵm ziŋ kḭ mbḭw hɔy.
14 Chegada a hora, Jesus se pôs à mesa, e os apóstolos estavam com ele.
15 Lɛɛ, ka ɓaa ha ri mii: «Ɓi na, mì rɛ sùo-i ŋgḭ-ŋgḭi ɓay sṵŋa fe sṵm suoriya tḭ́i saa ɓil koy na key ziŋ rì pola nda̰w rɔɔ, ɓay kɔ́kɔ sɛkɛ fe ɓáy.
15 Então Jesus lhes disse:
16 Mì ɓaa ha rì ta-taŋ: mì ti sṵŋa fe sṵm key na ziŋ rì mbǎa kpṵru maa ɓáy nam ká Ŋgɛrɛwṵru a réke mbay ká tul nzoɓri ha ri kɔ sa̰w fe káʼa ɗaa na *taŋ kaɗ kaɗ nda̰w rɔ.»
16 Pois eu lhes digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Falɛ ku lɛ, ka mbi koɓo mbḭw munu, a ɗaa taambɔl ha̰ Ŋgɛrɛwṵru ɓayke, rɔɔ a ɓaa ha ri mii: «Ì ya̰a koɓo na key í ɗaa tuɗ nzaa kḭ.
17 E, pegando um cálice, depois de ter dado graças, disse:
18 Mì ɓaa ha rì ta-taŋ: tii sa̰wke saa vuri key na, mì ti nzɔkɔ mbii lere puu na mbǎa, kpṵru maa ɓáy nam ká Ŋgɛrɛwṵru a réke mbay ká tul nzoɓri na vi nda̰w rɔ.»
18 Pois eu digo a vocês que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Falɛ ku lɛ, ka yḭ̀i a mbi maapa, a ɗaa taambɔl ha̰ Ŋgɛrɛwṵru nda̰w rɔɔ, a haw a ha ri a ɓaa mii: «Ɓe ni key na ɓa naysuo-i [ká mì pɔŋ ɓay tul-rì. Ì ɗaa mini key ɓaŋguɔ ɓo, í kérke ɓay se tul-i.»
19 E, pegando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo:
20 Falɛ ká i sṵ maapa riw bele na báyḭi lɛ, ka mbi koɓo a ɗaa faa mbḭw munu nda̰w, a ɓaa mii: «Koɓo key na ɓa *sáka kuni fie ká Ŋgɛrɛwṵru siŋ ziŋ rì ɓáy faa sím ɓi káʼa úo zuɔ siri ɓay tul-rì.]
20 Do mesmo modo, depois da ceia, pegou o cálice, dizendo:
21 Ì kɔ, nzoɓ káʼa mbika tul-i na kaw nzaa fe sṵm key ziŋ mì.
21 — Mas eis que a mão do traidor está comigo à mesa.
22 Ɓa tusuɛ, ɓi *Vu Nzoɓ na mì huka munu ká Ŋgɛrɛwṵru leke faake pola. Roo lɛ, kɔ́kɔ sɛkɛ fe taa minake ze a ɗoko ɓay tul nzoɓ ká mbi tul-e lɛ!»
22 Pois o Filho do Homem vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por quem ele está sendo traído!
23 Báyḭi lɛ, leɗ nduoɓal-ɛri tii sa̰w vbika ɓay ká sakra kḭ ɓa lie ɓa lew mii: «A ve nda̰w rɔɔ, a ɓá nzoɓ ɗáa fe mini key ká sakra naari key lɛ?»
23 Então começaram a perguntar entre si qual deles seria o que estava para fazer isso.
24 Leɗ nduoɓal-ɛri tii sa̰w má̰y ɓay ŋgɔ-ŋgɔŋ ɓay kɔ́kɔ wa̰a, nzoɓ ve ze ká sakra ɓari rɔɔ, i kɔ́kɔ ni ɓa ŋgɛrɛnzoɓ lɛ?
24 Houve também entre eles uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Lɛɛ, Zezu ɓaa ha ri mii: «Mbayri ká sa̰w nzoɓri ká tusiri key na, i re tul nzoɓri ŋgɔ-ŋgɔŋ. A nzoɓ réke tul puori na, i ɗaa ha̰ nzoɓri ɗi ri ɓa nzoɓ ɗáa kere ziŋ nzoɓri.
25 Mas Jesus lhes disse:
26 Roo lɛ, kḭri fe ɗáa ɓari ká mini key na ti ɗoko sakra ɓaarì ya. Nzoɓ káʼa ɓá ŋgɛrɛnzoɓ ká sakra ɓaarì na, ka ɗaa sùo-ɛ ɓa leɗ ká ndḭi. A nzoɓ káʼa réke tul-rì na, ɗo nun haŋa ni ka ɗaa sùo-ɛ ɓa nzoɓ ɗáa peɗ ha rì.
26 Mas vocês não são assim; pelo contrário, o maior entre vocês seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Ku waa, a ve ze ɓa ŋgɛrɛnzoɓ lɛ? Nzoɓ ká kaw nzaa fe sṵm, mase nzoɓ ká ɗaa peɗ ha̰ kṵ-ɛri lɛ? Wa̰a, ɓa nzoɓ ká kaw nzaa fe sṵm ya lɛ? Roo lɛ, ɓi na, mì ɗo sakra ɓaarì key ɓa nzoɓ ɗáa peɗ ha rì.
27 Pois qual é maior: aquele que está à mesa ou aquele que serve? Não é verdade que é aquele que está à mesa? Pois, no meio de vocês, eu sou como quem serve.
28 Ɓaarì na, ì ɓa nzoɓri ká ì mgba law-rì ŋgɔ-ŋgɔŋ ziŋ mì ɓay tul feri ɓoɗ ɓoɗ ká tḭi tul-i a líe mì.
28 Vocês são os que têm permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Sa̰wke mini ze, mì ha̰ hṵrusuo réke mbay ha rì faa mbḭw munu ká Bǎa ha̰ mì,
29 E eu confio a vocês um reino, assim como o meu Pai confiou a mim,
30 ɓay haŋa ɓo, ì káw nzaa tutakra fe sṵm ɓi ká ɓil puoruo ɓi í sṵ a í nzɔ. Rɔɓay, ì káw tul kariŋgaw mbayri ɓay réke tul sa̰w ka̰ni leɗ Izarayɛlri ká duɔ falɛ siɗi na.»
30 para que comam e bebam à minha mesa no meu Reino; e vocês se assentarão em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Báyḭi lɛ, Zezu ɓaa mii: «Simo̰n, Simo̰n, mu laa key! *Satan vbi ɓay ɓaarì ɓay mbaka rì munu ká i mbakake pa̰ra fe pay ɓay fá̰a mbṵyke zuɔ ɓisuy.
31 — Simão, Simão, eis que Satanás pediu para peneirar vocês como trigo!
32 Roo lɛ, ɓi na, mì ɗaa nzaa ɓay kere ɓay tul-a, ɓay haŋa fal mbika law ɓo na ka huo ya. Ze ɓo zaɗka mù yḭ̀i mú ví leke faa ɓo lɛ, mù haŋa hṵrusuo ha̰ yṵ-ɔri.»
32 Eu, porém, orei por você, para que a sua fé não desfaleça. E você, quando voltar para mim, fortaleça os seus irmãos.
33 Lɛɛ, Piyɛr ɓaa ha̰ ni mii: «Mbay, mì ɗo ɗi ya ɓay séke hul sal ziŋ mù nda̰w, ɓay huka ziŋ mù nda̰w pi.»
33 Porém Pedro respondeu: — Estou pronto para ir com o Senhor, tanto para a prisão como para a morte.
34 Báyḭi lɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Piyɛr, mì ɓaa ha̰ mù ta-taŋ, vuri key na, tuo ti ka-káa ya kɔɓ hɔy lɛ, ɓo na mù má̰y ɓay ká tul-i faa ɓal ba say mii, mù kɔ mì ya.»
34 Mas Jesus lhe disse:
35 Falɛ ku lɛ, Zezu ɓaa ha ri mii: «Zaɗka mì píe rì taŋ ɓɔl lari ká nduo-rì nda̰w, ɓɔl varu nda̰w, rɔɔ taŋ dikɔn nda̰w na wa̰a, fe ḭi ze puo nduo-rì lɛ?» Lɛɛ, i yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Fe puo ɓuru mbḭw ya.»
35 A seguir, Jesus perguntou aos discípulos: Eles responderam: — Não faltou nada!
36 Báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ha ri mii: «Timbɛɗɛ key na, fe ká ɓay haŋa rì ɗaa na ze ɗo key: nzoɓ ká ɗo ɓáy ɓɔl lari lɛ, ndaɗ ɓay haŋa ni ka mbi ɗo nduo-ɛ. Ɗo faa mbḭw munu nda̰w, nzoɓ ká ɗo ɓáy ɓɔl varu na, ka mbi ɗo nduo-ɛ. A nzoɓ ká ti ɓáy maamii ya laa lɛ, ndaɗ ɓay haŋa ni ka mbi maagari ɓe, a hie ɓo a pɔ́ŋ larike a vǎa híeke.
36 Então Jesus lhes disse:
37 Mì ɓaa ha rì ta-taŋ: ɓay ni ká ɗo ɓil mbeɗe Ŋgɛrɛwṵru na, ɗo nun haŋa mì ɗaa ha̰ ni ɔ ɓáy zaɗɛ ŋgiɗ bele. Ɓayke ɓaa mii: “Ɓe na, i ɗaa ni ɓɔkɔ ziŋ dɔmbirimri mbḭw hɔy.” Tusuɛke lɛ, ɓayri ká i ɗaa ɗo ɓil mbeɗe Ŋgɛrɛwṵru se tul-i na, a ɔ́kɔ ɓáy zaɗɛ riw bele.»
37 Pois eu lhes digo que é preciso que se cumpra em mim o que está escrito: “Ele foi contado com os malfeitores.” Pois o que a mim se refere está sendo cumprido.
38 Báyḭi lɛ, leɗ nduoɓal-ɛri ɓaa ha̰ ni mii: «Mbay, mu kɔ, maamiiri siɗi ɗo key!» Lɛɛ, ka yḭiŋra ɓáy ɓay mii: «Ɓe nu ku na, maa ro.»
38 Então lhe disseram: — Senhor, aqui estão duas espadas! Jesus lhes respondeu:
39 Zezu tḭi saa hula a se ɓa tul kuo ká riŋ-ɛ ɓa Oliviye, munu káʼa se ɓaŋguɔ kpaɗara. Lɛɛ, leɗ nduoɓal-ɛri se fal-ɛ.
39 E, saindo, Jesus foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 Zaɗkaʼa tḭi zaɗɛ ku báyḭi lɛ, ka ɓaa ha ri mii: «Ì ɗaa nzaa ɓay kere, ɓe rɔpiɛ ì líe ɓo ɓil nzaa úla ya ɓáy.»
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse:
41 Falɛ ku lɛ, ka soro ká lakun ri ndḭi, ɗi munu ká tisaw ká nzoɓ mbi a vbu mari ɓo zaɗ kḭ, rɔɔ a huku siri a tii sa̰w kóɗ Ŋgɛrɛwṵru
41 Ele, por sua vez, se afastou um pouco, e, de joelhos, orava,
42 a ɓaa mii: «Bǎa, zaɗka law-a hii lɛ, mu naa fe sɛkɛ káʼa ɗáa mì key. Roo lɛ, mu ɗaa fe ká law-a ze hii ɓo, law-i hɔy ze hii ya.»
42 dizendo:
43 [Báyḭi lɛ, leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵru mbḭw uru saa nulue a vi ha̰ ni hṵrusuo.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 Munu káʼa kɔ sùo-ɛ maa huɗ na báyḭi lɛ, ka naa sa̰w ɓal Bi-ɛ mgbáa a koɗ ni, ha̰ tɔrɔm ká tḭi saa sùo-ɛ zuɔ siri na, ɗo munu ɓa gɔrɔ sím.]
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o suor dele se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.
45 Falɛ káʼa koɗ Ŋgɛrɛwṵru ku na, ka uru siya a se luo leɗ nduoɓal-ɛri na rɔɓay. Lɛɛ, ka ziŋ ri ká tul nam, ɓay ḭi lɛ, kér ɓay i ri ɓa huɗ.
45 Levantando-se da oração, Jesus foi até onde os discípulos estavam, e os encontrou dormindo de tristeza.
46 Báyḭi lɛ, ka ví tuma ri a ɓaa ha ri mii: «Kúy! Nam ḭi ze munu lɛ? Úru siya a í ɗaa nzaa ɓay kere, ɓe rɔpiɛ ì líe ɓo ɓil nzaa úla ya ɓáy.»
46 E disse:
47 Zaɗka Zezu ɗo ɓáa ɓay kɔɓ hɔy na báyḭi lɛ, ruɔ nzoɓri tḭi tɛrɛrɛ. Zudas ká ɓa nzoɓ mbḭw ká sakra leɗ nduoɓal-ɛri ká duɔ fal-ɛ siɗi na nda faa pol-ri. Ka soro ɓa lakun Zezu ɓay mgbaka ni girik.
47 Enquanto Jesus ainda falava, eis que chegou uma multidão. E um dos doze, que se chamava Judas, vinha à frente deles e se aproximou de Jesus para o beijar.
48 Lɛɛ, Zezu ɓaa ha ni mii: «Zudas, ɓáy faa mgbaka mì girik munu ze mù hii mbíke tul-i, ɓi ká mì ɓa *Vu Nzoɓ na ɓay pɔ́ŋ mì ɓo nduo nzoɓri na key lɛ?»
48 Jesus, porém, lhe disse:
49 Zaɗka leɗ nduoɓal-ɛri kɔ fe ká ví ziŋ Zezu na munu báyḭi lɛ, i vbi ni ɓay mii: «Mbay, ɓuru nda ri ɓáy maamii ɓuru key lɛ?»
49 Os que estavam ao redor de Jesus, vendo o que estava por acontecer, perguntaram: — Senhor, devemos atacar com as espadas?
50 Lɛɛ, nzoɓ mbḭw ká sakra ɓari ku na mbi maamii, a téke suku leɗ káw *ŋgɛrɛnzoɓ fe poy luye na fi hoɗo mbɛkɛɗ ɓo ɓisuy.
50 Um deles golpeou o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Báyḭi lɛ, Zezu mbi ɓay a ɓaa ha ri mii: «Ála! Maa ro!» Falɛ ku lɛ, ka zaa suku leɗ káwke na munu lɛ, rḭi ɗo zaɗɛ.
51 Mas Jesus interveio, dizendo: E, tocando na orelha do homem, o curou.
52 Ro, a mbi ɓay a ɓaa ha̰ ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy mbay nzoɓ kɔ́rɔ *hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru, ɓáy ŋgɛrɛ Ziɓri ká i vi ɓay mgbaka ni na, a ɓaa ha ri mii: «Ì tḭi ɓáy maamiiri, ɓáy puuri gbiri gbiri ɓay mgbaka mì, rìi fe ká mì ɓa dɔmbirim nzoɓ lɛ woo!
52 Então Jesus disse aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo:
53 Namri riw bele ká mì ɗo ziŋ rì ká ɓil hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru na, ì nzaa faa mgbaka mì ya, roo lɛ, nam ká vuri na ɓa nam ká ì ziŋ hṵrusuo taa suŋ ro ɓay mgbaka mì key.»
53 Todos os dias, estando eu com vocês no templo, vocês não tentaram me prender. Esta, porém, é a hora de vocês e a hora do poder das trevas.
54 Zaɗka i mgba Zezu na, í sùu ni í séke ni luo *ŋgɛrɛnzoɓ fe poy luye. Lɛɛ, Piyɛr na dii fal-ɛ ɓáy salke ɗaka ɗaka ɗi ɗi.
54 Então, prendendo Jesus, levaram-no e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 Báyḭi lɛ, nzoɓri mbɛrɛ huu ɗo mgbaŋ í kaw ɗi. Lɛɛ, Piyɛr kaw sakra ɓari nda̰w.
55 Quando acenderam um fogo no meio do pátio e se assentaram juntos, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Zaɗka Piyɛr kaw fi huu na báyḭi lɛ, leɗ má̰y mbḭw munu ká ɓa leɗ káw kɔ ni, a ŋga̰a ni zii a ɓaa mii: «Leɗban key na ha̰ari ziŋ Zezu nda̰w.»
56 Uma empregada, vendo-o sentado perto do fogo, fixou os olhos nele e disse: — Este também estava com ele.
57 Lɛɛ, Piyɛr ma̰y a ɓaa ha̰ leɗ má̰y na mii: «Mì kɔ ni ya.»
57 Mas Pedro negou, dizendo: — Mulher, não o conheço.
58 Falɛ ku ndḭi hɔy lɛ, nzoɓ kḭ kɔ ni a ɓaa mii: «Ɓo na, mù ɓa nzoɓ mbḭw ká sakra ɓari ku.» Lɛɛ, Piyɛr yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Hay! Ɓa ɓi ya!»
58 Pouco depois, outro homem, ao ver Pedro, disse: — Você também é um deles. Mas Pedro disse: — Homem, eu não sou um deles.
59 Sa̰w síe kal maa mbḭw munu lɛ, nzoɓ kḭ geɗe ɓayke a ɓaa mii: «Ɓa tusuɛ! Leɗban key na ha̰ari ziŋ Zezu, ɓay ḭi lɛ, ka ɓa nzoɓ ká kuɗu zaɗ ká Galele.»
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmou, dizendo: — Com certeza este também estava com ele, porque também é galileu.
60 Lɛɛ, Piyɛr yḭ̀i a ɓaa mii: «Ɓay ɓo ká mù ɓaa key na, mì ta̰a láa kpṵy!» A lɛ, ká zaɗɛ ku hɔy ká Piyɛr ɗo ɓáa ɓay kɔɓ hɔy lɛ, tuo ka-káa kɔŋrɔŋ.
60 Mas Pedro insistiu: — Homem, não sei do que você está falando. E logo, enquanto Pedro ainda falava, o galo cantou.
61 Báyḭi lɛ, Ŋgɛrɛmbay Zezu fɛrɛ nun-ɛ a kɔ ni mbḭi. Zaɗka nun Piyɛr ɓáy Zezu zuɔ kḭ munu báyḭi lɛ, ka ker se tul ɓay ká Zezu ɓaa ha̰ ni pola mii: «Vuri key na, mù má̰y ɓay ká tul-i faa ɓal ɓa say, rɔɔ tuo a ka-káa ɓáy na.»
61 Então, o Senhor voltou-se e fixou os olhos em Pedro. E Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes.”
62 Zaɗɛ ku hɔy lɛ, Piyɛr tḭi ɓáy mbii mḭiri mgboɓo mgboɓo.
62 E Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 — ausente —
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 — ausente —
64 colocando uma venda sobre os olhos dele, diziam: — Profetize! Quem foi que bateu em você?
65 Ro, í raɗ ni sim nzaari ŋgḭi ɓamba ɓoɗ ɓoɗ rɔɓay.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Nzaaruo sil báyḭi lɛ, ŋgɛrɛ Ziɓri ɓáy *ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri, ɓáy *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri, i mbṵ kḭ í ha̰ Zezu se ziŋ ri pol kuɗu nzoɓ kúŋ sal ɓay luye ɓari Ziɓri.
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 Lɛɛ, i vbi Zezu ɓay mii: «Mù ɓa *Krisi, nzoɓ ká Ŋgɛrɛwṵru waa ɓay píe ni ví ya̰a nzoɓri na lɛ? Mu ɓaa ha̰ ɓuru laa.» Lɛɛ, ka yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Zaɗka mì ɓaa ha rì kara, ì ti ya̰aŋa ɓayke ya.
67 — Se você é o Cristo, diga-nos. Então Jesus lhes respondeu:
68 Ze, mì vbi rì ɓay hɔy kara, ì ti yḭ́iŋra ha̰ mì ya nda̰w.
68 E, se eu perguntar, vocês não me darão resposta.
69 Roo lɛ, úru saa vuri key na, ɓi *Vu Nzoɓ na mì káw tunduo hoɗo Ŋgɛrɛwṵru Nzoɓ Hṵrusuo.»
69 Desde agora, o Filho do Homem estará sentado à direita do Deus Todo-Poderoso.
70 Báyḭi lɛ, ɓari riw bele ká i ɗo zaɗɛ ku na, i ɓaa mii: «Munu lɛ, ɓo na, mù ɓa Vu Ŋgɛrɛwṵru kḭ waa?» Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Ɓe kḭ ze ì ɓaa ku. Mì ɓa ɓe na kḭ.»
70 Todos perguntaram: — Então você é o Filho de Deus? Jesus respondeu:
71 Báyḭi lɛ, i ɓaa mii: «Káy! Náa vbikari nzoɓ nasi ɓay kḭri ɓay ɗáake mina ɓáy lɛ, ɓay ḭi lɛ, naari sùo naari kḭ náa láari ɓay ɓeri na ká nzi-ɛ!»
71 Eles disseram: — Que necessidade ainda temos de testemunho? Porque nós mesmos ouvimos o que ele falou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.