Lucas 19
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs ARA
1 Zaɗka Zezu tḭi Zeriko na, ka saka ɓáy faa ɓil puɔ.
1 Entrando em Jericó, atravessava Jesus a cidade.
2 Lɛɛ, nzoɓ mbḭw ká ɓa nzoɓ feziŋa ká riŋ-ɛ ɓa Zase ká ɓa ŋgɛrɛ tul *nzoɓ ya̰aŋa larimbuori na ɗo ɗi.
2 Eis que um homem, chamado Zaqueu, maioral dos publicanos e rico,
3 Ɓe na, ka nzaa faa ɓay kɔ́kɔ, wa̰a Zezu na ɓa nzoɓ ve kḭ gbaɗ lɛ? Roo lɛ, munu káʼa ɓa gɔy nzoɓ ɓamba tasiri na, ka ziŋ faa ká ɓay kɔ́kɔ ni ya ɓay tul ruɔ nzoɓri.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Ro, a ɗuu pola a vǎa hil tul puu ká ɓa sikomɔr a kaw ɗi ɓay kɔ́kɔ Zezu káʼa kál ɓáy faa ká ɓo sa̰w puu na ku.Zase hil puu ɓay kɔ́kɔ Zezu.|src="CN01776C.TIF" size="span" loc="Luk 19.1-10" copy="David C. Cook" ref="19.4"
4 Então, correndo adiante, subiu a um sicômoro a fim de vê-lo, porque por ali havia de passar.
5 Zaɗka Zezu ví tḭi sa̰w puu na ku báyḭi lɛ, ka ura nun-ɛ ɓa siya a ɓaa ha̰ ni mii: «Zase, mu ɗì ɓa vaa, ɓay ḭi lɛ, vuri key na, ndaɗ ɓay haŋa mì naa ɓil puo ɓo.»
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, pois me convém ficar hoje em tua casa.
6 Lɛɛ, Zase na takra a ɗì saa tul puu na, a mgba ni ɓáy suoriya.
6 Ele desceu a toda a pressa e o recebeu com alegria.
7 Báyḭi lɛ, nzoɓri riw bele ká i ɗo zaɗɛ í kɔ feke na i ŋgṵ-ŋgṵri í ɓaa mii: «Ɗaa mina rɔɔ, leɗban key se a vǎa naa luo nzoɓ feya̰a ká mini key lɛ?»
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que ele se hospedara com homem pecador.
8 Lɛɛ, Zase soro a ví ɗo pol Ŋgɛrɛmbay a ɓaa ha̰ ni mii: «Mbay, mu kɔ, fe ɓiri na, mì wál saa sikɗa ɓay haŋa nzoɓ kṵkuri. Ze, zaɗka mì ya̰a fe nzoɓ ɓa bukru laa lɛ, mì haŋa ni kḭ niŋ nde tul-e taa mbḭwke na ku.»
8 Entrementes, Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: Senhor, resolvo dar aos pobres a metade dos meus bens; e, se nalguma coisa tenho defraudado alguém, restituo quatro vezes mais.
9 Báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ha̰ ni mii: «Vuri key na, pam ɗo ɓil puo key ro, ɓay ḭi lɛ, leɗban ni key na ka ɓa vu bulu *Abaraham nda̰w.
9 Então, Jesus lhe disse: Hoje, houve salvação nesta casa, pois que também este é filho de Abraão.
10 Tusuɛke lɛ, ɓi *Vu Nzoɓ na, mì vi ɓay nzáa nzoɓri ká i ze-zee na ɓay ya̰aŋa ri.»
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Zezu mbi law ɓay mbḭw rɔɓay a ɓaa ha̰ nzoɓri ká i ví laa ɓay ɓeri na. Munu káʼa tɔ̀ŋ ɗi ya deɓ ɓáy Zuruzalɛm na, nzoɓri ker mii, réke mbay Ŋgɛrɛwṵru na a tḭ́i tul-rì koɗ munu hɔy.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus propôs uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Lɛɛ, ka ɓaa mii: «Nzoɓ mbḭw munu ká sa̰w ɓe ɓa mbay se ɓa varu faa ɗíke ɓay haŋa ri mbi ni ɓa mbay nda̰w rɔɔ, a yḭ̀i a vi sa̰w puo ɓe na ɓáy.
12 Então, disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, com o fim de tomar posse de um reino e voltar.
13 Pola rɔɔ ɓay zɔ́l na, ka ɗi nzoɓ peɗ ɓeri ká duɔ. Nzoɓ ha̰a ha̰a lɛ, ka ha̰ ni lari maa ɓáy lari peɗ few say a ɓaa ha ri mii: “Lari ká mì ha rì key na, ì ɗáake fe hieri kpṵru maa ɓáy yḭ́i ɓi.”
13 Chamou dez servos seus, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: Negociai até que eu volte.
14 Roo lɛ, nzoɓ puo ɓeri na, i tuŋ ni ŋgereŋ a í pie nzoɓ nzaa peɗri se fal-ɛ ɓay ɓáa ha̰ ŋgɛrɛdɔma̰yri mii: “Leɗbanke ku na ɓuru hii ɓay haŋa ni ka ɓa mbay ɓuru ya.”
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: Não queremos que este reine sobre nós.
15 «Zaɗka ŋgɛrɛdɔma̰yri ɗaa ni kaw ɓa mbay, káʼa yḭ̀i a vi sa̰w puo ɓe na báyḭi lɛ, ka ha ri ɗi nzoɓ peɗ ɓeri káʼa ha ri lari pola na ɓay kɔ́kɔ wa̰a, nzoɓ mbḭw lɛ, ziŋ mbiike ɓa mina mina lɛ?
15 Quando ele voltou, depois de haver tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem dera o dinheiro, a fim de saber que negócio cada um teria conseguido.
16 Báyḭi lɛ, nzoɓ titire ɗɛkrɛ na vi a ɓaa mii: “Mbay, lari ká mù ha̰ mì na, mì ziŋ kḭ ɓa duɔ zuɔ tul-e rɔɓay.”
16 Compareceu o primeiro e disse: Senhor, a tua mina rendeu dez.
17 Lɛɛ, mbay na ɓaa ha̰ ni mii: “Ndaɗ ɓamba, leɗ peɗ kere! Munu ká mù ɗaa vu mbom ɓo tul vu feri ká ndḭi mini na, mì haŋa mù re tul ŋgɛrɛpuori ɓa duɔ ro.”
17 Respondeu-lhe o senhor: Muito bem, servo bom; porque foste fiel no pouco, terás autoridade sobre dez cidades.
18 Báyḭi lɛ, nzoɓ ndeke ɗi siɗike vi a ɓaa ha̰ ni mii: “Mbay, lari ká mù ha̰ mì na, mì ziŋ kḭ ɓa ndeɓe zuɔ tul-e.”
18 Veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco.
19 Lɛɛ, mbay na ɓaa ha̰ ni mii: “Ɓo na kara mì haŋa mù re tul ŋgɛrɛpuori ɓa ndeɓe.”
19 A este disse: Terás autoridade sobre cinco cidades.
20 Lɛɛ, nzoɓ peɗ kḭ yḭ̀i a vi a ɓaa ha̰ ni mii: “Mbay, mu kɔ, lari ká mù ha̰ mì na ze ɗo key; mì kuo ɓáy vay gari luk luk mí ɗaa mṵu.
20 Veio, então, outro, dizendo: Eis aqui, senhor, a tua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Mì ɗaa hḭɛ, ɓay ḭi lɛ, ɓo na, mù ɓa nzoɓ ká mù yḭŋ ɓamba tasiri, a mú ɗaa peɗ nda̰w rɔɔ mú ziŋ fe ya nda̰w, mù ru fe nda̰w rɔɔ mú mbṵ zuɔ tul kḭ ya nda̰w pi.”
21 Pois tive medo de ti, que és homem rigoroso; tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 Báyḭi lɛ, mbay na ɓaa ha̰ ni mii: “Ɓo leɗ káw ká mù ndaya! Ɓáy ɓay ɓo ká mù ɓaa ká nzaa-a ku na, mì ɗáake ɓay ɓo tul-a. Mù kɔ mì ɓa nzoɓ ká mì ŋgɔŋ ɓamba tasiri, ká mí ɗaa peɗ nda̰w rɔɔ, mí ziŋ fe ká ɗi ya nda̰w, mí ru fe nda̰w rɔɔ, mí ziŋ lereke ká ɗi ya nda̰w pi.
22 Respondeu-lhe: Servo mau, por tua própria boca te condenarei. Sabias que eu sou homem rigoroso, que tiro o que não pus e ceifo o que não semeei;
23 A munu ku waa, ɗaa mina mù ha̰ lari ɓi na ha̰ nzoɓ kḭ kpaa a ɗáake peɗ, ze síe yḭ́i ɓi lɛ, mì ziŋ mbiike zúɔ tul-e ya lɛ?”
23 por que não puseste o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, o receberia com juros.
24 Falɛ ku báyḭi lɛ, ka ɓaa ha̰ nzoɓri ká i ɗo zaɗɛ ku na mii: “Lari ká ɗo nduo-ɛ na, ì naa í ha̰ nzoɓ taa ha̰y ká ɗǒke ɓa duɔ na.”
24 E disse aos que o assistiam: Tirai-lhe a mina e dai-a ao que tem as dez.
25 [Lɛɛ, i ɓaa ha̰ ni mii: “Mbay, ɓe na ka ɗo ɓáy lari ɓa duɔ ro!”]
25 Eles ponderaram: Senhor, ele já tem dez.
26 Báyḭi lɛ, ka ɓaa ha ri mii: “Mì ɓaa ha rì: nzoɓ ká ɗo ɓáy fe na, Ŋgɛrɛwṵru a haŋa ni kḭ nde tul-e. Roo lɛ, nzoɓ ká ɗǒke ya na, ha̰y ká ndḭi káʼa ɗǒke na kara, kaʼa náa ɗɔɗ a pɔŋ ni.
26 Pois eu vos declaro: a todo o que tem dar-se-lhe-á; mas ao que não tem, o que tem lhe será tirado.
27 A ɓay ká se tul nzoɓ tul ŋga̰ni ɓiri ká i hii ɓay haŋa mì re mbay ká tul-ri ya na, ì mgba ri i vieke ha̰ mì, a í vbere ri ká nun-i key ha̰ mi kɔ.”»
27 Quanto, porém, a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui e executai-os na minha presença.
28 Falɛ ká Zezu ɓaa ɓay mini báyḭi lɛ, ka nda faa pol ha̰ nzoɓri ɓay séke Zuruzalɛm.
28 E, dito isto, prosseguia Jesus subindo para Jerusalém.
29 Zaɗkaʼa tɔ̀ŋ ɗi ya deɓ ɓay tḭ́i puo Befaze ɓáy Betani ká ɗo ɗi ya ɓáy kuo ká riŋ-ɛ ɓa Oliviye na, ka pie leɗ nduoɓal-ɛri siɗi ha ri se pola a ɓaa ha ri mii:
29 Ora, aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos,
30 «Ì se puo ká ɗo pol-rì ku. Zaɗka ì tḭ́i ɗi na, ì zíŋ vu maasoɓa mbḭw ká i taa ni ɗo ɗi, ká nzoɓ kaw tul-e ba mbḭw ya rɔɓay. Ì hína ni í víke ha̰ mì.
30 dizendo-lhes: Ide à aldeia fronteira e ali, ao entrardes, achareis preso um jumentinho que jamais homem algum montou; soltai-o e trazei-o.
31 A zaɗka nzoɓ vbi rì mii: “Ɓay ḭi rɔɔ, ì hina ni lɛ,” lɛ, ì ɓaa ha̰ ni mii: “Ŋgɛrɛmbay ze se síeke.”»
31 Se alguém vos perguntar: Por que o soltais? Respondereis assim: Porque o Senhor precisa dele.
32 Lɛɛ, ɓari káʼa pie ri se na, i ziŋ feri riw bele munu káʼa mbi nzi-ɛ ká ɗi ha ri na.
32 E, indo os que foram mandados, acharam segundo lhes dissera Jesus.
33 Zaɗka i ɗo hina vu maasoɓa na munu báyḭi lɛ, bǎa gaŋkeri na vbi ri ɓay mii: «Ɓay ḭi nda̰w rɔɔ, ì hina vu maasoɓa na key lɛ?»
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que o soltais?
34 Lɛɛ, i yḭiŋra ɓáy ɓay mii: «Ŋgɛrɛmbay ze se síeke.»
34 Responderam: Porque o Senhor precisa dele.
35 Falɛ ku lɛ, i se ɓáy vu maasoɓa na ha̰ Zezu. Ro, í ɗaa maagari ɓari zuɔ tul-e í ha̰ Zezu hil a kaw ɗi.
35 Então, o trouxeram e, pondo as suas vestes sobre ele, ajudaram Jesus a montar.
36 Zɔ́li ɓari na báyḭi lɛ, nzoɓri laɓa maagari ɓari zuɔ faa ká pol-e ɓay haŋa ni ka se tul-e a kál.
36 Indo ele, estendiam no caminho as suas vestes.
37 Munu káʼa ɗo ɗi ya deɓ ɓáy Zuruzalɛm ɓáy faa ká uru saa tul kuo Oliviye na báyḭi lɛ, ruɔ leɗ nduoɓal-ɛri riw bele ɗaa bawda suoriya, a í tii sa̰w písi Ŋgɛrɛwṵru ɓáy bawda kusolri ɓay tul fe saŋri riw bele ká i kɔ ɓáy nun-ri na
37 E, quando se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos passou, jubilosa, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto,
38 í ɓaa mii:
38 dizendo: Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!
39 Báyḭi lɛ, Farizi ha̰nɛri ká i ɗo sakra ruɔ nzoɓri na i ɓaa ha̰ Zezu mii: «Mbay, mu úru ziŋ leɗ nduoɓal-ari na ha ri mgba nzaa-ri.»
39 Ora, alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: Mestre, repreende os teus discípulos!
40 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Mì ɓaa ha rì ta-taŋ, zaɗka ɓari key na i mgba nzaa-ri lɛ, tisawri ká ɗo key kara, i gúu fe ɓeleŋ ɓeleŋ!»
40 Mas ele lhes respondeu: Asseguro-vos que, se eles se calarem, as próprias pedras clamarão.
41 Zaɗka Zezu tɔ̀ŋ ɗi ya deɓ ɓáy Zuruzalɛm káʼa mbi nun-ɛ a kɔ puoke na báyḭi lɛ, ka rɛ-rɛw ɓay tul nzoɓkeri
41 Quando ia chegando, vendo a cidade, chorou
42 a ɓaa mii: «Áa! Ɓaarì nzoɓri ká Zuruzalɛm, mì rɛ-rɛw ɓay tul-rì! Ɓa fe ká ì laa sa̰w ɓay fe káʼa máa haŋa rì kǎwke ɗɛkɛkɛ timbɛɗɛ key na zu! Roo lɛ, timbɛɗɛ key na fekeri ku na fṵmra nun-ri gbiɓli.
42 e dizia: Ah! Se conheceras por ti mesma, ainda hoje, o que é devido à paz! Mas isto está agora oculto aos teus olhos.
43 Tusuɛke lɛ, namri káʼa ví vuku na, nzoɓ tul ŋga̰ni ɓaarì tḭ́i tul-rì ɓay kiri puo ɓaarì gbuk ɗo sikɗa, a í nduo zaɗ ya̰a ya̰a
43 Pois sobre ti virão dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras e, por todos os lados, te apertarão o cerco;
44 í ɓiɛ puo ɓaarì na kpukɗu kpukɗu, hulri nda̰w, ɓaarì nzoɓ puɔri nda̰w pi. I ti pɔ́ŋ tisaw hulri mbḭw kara ka̰y tul kḭ ha rì ya, ɓay ḭi lɛ, sew ká Ŋgɛrɛwṵru vi ɓay ya̰aŋa rì na, vuo law-ri ya.»
44 e te arrasarão e aos teus filhos dentro de ti; não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não reconheceste a oportunidade da tua visitação.
45 Báyḭi lɛ, Zezu se ɓil mgbaŋ ká *hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru ɗo ɗi a tii sa̰w níi nzoɓ ɗáɓ fe híeri ká ɗi
45 Depois, entrando no templo, expulsou os que ali vendiam,
46 a ɓaa ha ri mii: «Ŋgɛrɛwṵru ɓaa ká ɓil mbeɗe ɓe mii: “Hul ɓi na a ɓá hul ɗáa nzaa ɓay kere!” Roo lɛ, ɓaarì na ì fɛrɛ ni ɓa pṵy nzoɓ riiɓari.»
46 dizendo-lhes: Está escrito:
47 Zezu fere fe ɓáy namri riw bele ká ɓil hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru. Ŋgɛrɛnzoɓ fe poyri ɓáy *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri, rɔɔ ɓáy ŋgɛrɛ Ziɓri nda̰w na, i nzaa faa ɓay ika ni.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo; mas os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam eliminá-lo;
48 Roo lɛ, i kɔ faa ká ɓay zíŋke ni ya, ɓay ḭi lɛ, ruɔ nzoɓri riw bele te suku-ri kie ɓay láake ɓay ɓe.
48 contudo, não atinavam em como fazê-lo, porque todo o povo, ao ouvi-lo, ficava dominado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.