Lucas 18
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NTLH
1 Falɛ ku lɛ, Zezu mbi law ɓay key a ɓaa ha ri ɓay kǐɛke ri ɗáa nzaa ɓay kere ɓaŋguɔ, í ha̰ sùo-rì ta̰a ká ɗi ya.
1 Jesus contou a seguinte parábola , mostrando aos discípulos que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 Ka ɓaa ha ri mii: «Puo mbḭw munu na, nzoɓ kúŋ sal ɓay ɗo ɗi, lɛ, ka hḭɛ Ŋgɛrɛwṵru ya nda̰w, a kɔ nzoɓ ɓa fe ya nda̰w pi.
2 — Em certa cidade havia um juiz que não
3 Lɛɛ, ká puoke ku na, má̰y síe mbḭw munu ɗo ɗi ku nda̰w, a se luo-ɛ ɓaŋguɔ kpaɗara ɓay haŋa ni ka ɗaa ɓay ɓe ɓáy zaɗɛ ha̰ ni a ɓaa mii: “Mu ndáɗa faa ɓay ɓúru nzoɓ tul ŋga̰ni ɓi na ha̰ mì.”
3 Nessa cidade morava uma viúva que sempre o procurava para pedir justiça, dizendo: “Ajude-me e julgue o meu caso contra o meu adversário!”
4 Lɛɛ, nzoɓ kúŋ sal ɓay na hii ɓay kúŋ sal ɓay ɓe na ha̰ ni ya munu munu ɓaŋguɔ kpaɗara. Ro, a ker ká ɓil law-ɛ mii: “Ɓa tusuɛ kḭ, mì hḭɛ Ŋgɛrɛwṵru ya nda̰w, mí kɔ nzoɓ ɓa fe ya nda̰w,
4 — Durante muito tempo o juiz não quis julgar o caso da viúva, mas afinal pensou assim: “É verdade que eu não temo a Deus e também não respeito ninguém.
5 roo lɛ, munu ká má̰y ni key na yɔklɔ mì ɓamba na, mì ndáɗa faa ɓay ɓe na ha̰ ni. Munu ya lɛ, kaʼa ví luo-i ɓaŋguɔ kpaɗara ha̰ tul-i wura wɔɓ wɔɓ gɔr hɔy.”»
5 Porém, como esta viúva continua me aborrecendo, vou dar a sentença a favor dela. Se eu não fizer isso, ela não vai parar de vir me amolar até acabar comigo.”
6 Falɛ ku báyḭi lɛ, Ŋgɛrɛmbay ɓaa ha̰ nzoɓri ká zaɗɛ ku mii: «Ì laa ɓay ká nzoɓ kúŋ sal ɓay ká ndaya ɓaa key na ta-taŋ!
6 E o Senhor continuou:
7 Wa̰a, Ŋgɛrɛwṵru a ɗáa mina a ndaɗa faa ɓay nzoɓ taa ɓeri ká i rɛ ha̰ ni suŋ ɓáy ɓisie na ya lɛ woo? Wa̰a, a pɔ́ŋ ha̰ falɛ ɗi lɛ?
7 Será, então, que Deus não vai fazer justiça a favor do seu próprio povo, que grita por socorro dia e noite? Será que ele vai demorar para ajudá-lo?
8 Mì ɓaa ha ri ta-taŋ: kaʼa ndáɗa faa ɓay ɓari na ɓa vaa hɔy ha ri. Ku wa̰a, zaɗka ɓi *Vu Nzoɓ mì yḭ́i mí vi tusiri key na wa̰a, mì zíŋ nzoɓri ká i kaw tul mbika law ɓari na kḭ zu lɛ?»
8 Eu afirmo a vocês que ele julgará a favor do seu povo e fará isso bem depressa. Mas, quando o
9 Rɔɓay, Zezu mbi law ɓay key a ɓaa ɓay tul nzoɓri ká i kɔ sùo-ri ɓa nzoɓ fe ɗáa ɓáy zaɗɛri, a í kɔ́ke kṵ-i ɓari ɓa fe ya na.
9 Jesus também contou esta parábola para os que achavam que eram muito bons e desprezavam os outros:
10 Ka ɓaa mii: «Nzoɓri siɗi, i se ɓil *hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru ɓay ɗáa nzaa ɓay kere. Nzoɓ mbini ɓa Farizi, a nzoɓ mbḭɛ laa lɛ, ɓa nzoɓ ya̰aŋa larimbuo.
10 — Dois homens foram ao Templo para orar. Um era
11 Báyḭi lɛ, Farizi na naa sùo-ɛ ŋgereŋ a ɗo siya a ɗaa nzaa ɓay kere ká ɓil law-ɛ, a kḭ́ike fe ɗáa ɓeri mii: “Ŋgɛrɛwṵru ɓi, mì ha̰ mù taambɔl, ɓay ḭi lɛ, mì ɗo munu ɓa ɓie nzoɓ ha̰wri ku ká i ɓa nzoɓ riiɓari ya nda̰w, nzoɓ ɗáa ndayari ya nda̰w, nzoɓ ɗáa nun pieri ya nda̰w, mase mì ɗo munu ɓa nzoɓ ya̰aŋa larimbuo ká ɗo key na ya nda̰w pi.
11 O fariseu ficou de pé e orou sozinho, assim: “Ó Deus, eu te agradeço porque não sou avarento, nem desonesto, nem imoral como as outras pessoas. Agradeço-te também porque não sou como este cobrador de impostos.
12 Ɓi na, ɓil dimasi mbḭw mbḭw riw bele na, mì saŋ sùo-i mí sṵ fe ya faa ɓal ba siɗi siɗi, a feri riw bele ká mì ziŋ na, duɔ lɛ, mì naa mbḭw ha̰ mù.”
12 Jejuo duas vezes por semana e te dou a décima parte de tudo o que ganho.”
13 Báyḭi lɛ, nzoɓ ya̰aŋa larimbuo na laa ro naa sùo-ɛ a ɗo ɗi ɗi huo-ɛ, a hii ɓay úra nun-ɛ ɓa siya ɓa luo Ŋgɛrɛwṵru ya, roo lɛ, ka nda law-ɛ zaɗ zaɗ a ɓǎake ɓay ha̰ Ŋgɛrɛwṵru mii: “Ŋgɛrɛwṵru ɓi, mu ha̰ law-a ka huo lɔm ká tul-i, ɓi ká mì ɓa nzoɓ feya̰a na.”»
13 — Mas o cobrador de impostos ficou de longe e nem levantava o rosto para o céu. Batia no peito e dizia: “Ó Deus, tem pena de mim, pois sou pecador!”
14 Lɛɛ, Zezu ɓaa mii: «Mì ɓaa ha rì ta-taŋ: nzoɓ mbṵ́ larimbuo key na, Ŋgɛrɛwṵru naa ɓay ká tul-e ha̰ ni yḭ̀i a se puɔ ɓáy law huoke. Roo lɛ, nzoɓ taa ha̰w ká ɓa Farizi na, ɓay ɗo tul-e ɓáy, ɓay ḭi lɛ, nzoɓ ha̰a ha̰a ká ura tul-e ɓa siya lɛ, Ŋgɛrɛwṵru a mgbaka tuŋ siri, a nzoɓ ká ɗiŋ tul-e laa lɛ, kaʼa úra ɗo siya.»
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Lɛɛ, nzoɓri fa̰a leɗ tupɛŋri hɔy kara í vieke luo Zezu ɓay haŋa ni ka ɗaa nduo-ɛ ɓo tul-ri. Zaɗka leɗ nduoɓal-ɛri kɔ munu na báyḭi lɛ, i haa ri.
15 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos viram isso e repreenderam aquelas pessoas.
16 Roo lɛ, Zezu ha ri soro ɓáy leɗ tupɛŋri na ɓa lakun-ɛ a ɓaa mii: «Ì ála leɗri ha ri vi luo-i ɓo, ì haa ri ya, ɓay ḭi lɛ, Ŋgɛrɛwṵru re mbay ká tul ɓari ká i ɗo munu ká leɗri key.
16 Então Jesus chamou as crianças para perto de si e disse:
17 Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: nzoɓ ká ya̰a Ŋgɛrɛwṵru ɓa law-ɛ ha̰ ni re mbay ká tul-e munu ká leɗ na ya lɛ, ka ti ɗoko sakra nzoɓri ká Ŋgɛrɛwṵru re mbay ká tul-ri na ya wṵ̌m.»
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
18 Báyḭi lɛ, mbay Ziɓ mbḭw munu vbi Zezu mii: «Mbay kere, fe ḭi ze mì ɗáa nda̰w rɔɔ ɓay zǐŋke kumnun ká ɗo ɓaŋguɔ na lɛ?»
18 Certo líder judeu perguntou a Jesus: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
19 Lɛɛ, Zezu yḭ̀i a ɓaa ha̰ ni mii: «Ɓay ḭi rɔɔ, mù ɗi mì ɓa nzoɓ kere lɛ? Ŋgɛrɛwṵru kḭ huo-ɛ hɔy ze ɓa nzoɓ kere ɓo, nzoɓ kḭ mbḭw mini ká nde ni nde na, tiya.
19 Jesus respondeu:
20 Mu kɔ, bol kusolri ká Ŋgɛrɛwṵru ha̰ nzoɓri na ɓaa mii: “Mù ti ɗáa nun pie ya, mù ti ika nzoɓ ya, mù ti ri-riiɓa ya, mù ti kúɗ ɓay zuɔ nzaa nzoɓ ya, rɔɔ mù ɗáa vu mbom ɓo tul bǎa-ka ɓáy máa-ŋa.”»
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério, não mate, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, respeite o seu pai e a sua mãe.”
21 Báyḭi lɛ, leɗban na yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Bol kusolkeri ku na, ɓáy kuban ɓi kḭ hɔy mì ɗo tul-e riw bele tḭi vuri.»
21 O homem respondeu: — Desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos.
22 Falɛ ká Zezu laa ɓay ɓe na munu báyḭi lɛ, ka yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Fe mbḭw puo mù rɔɓay. Fe ɓori riw bele ká mù ɗǒke na, mu se mú vǎa fa̰a mú hie, a mú pɔ́ŋ larike mú léke nzoɓ kṵkuri. Munu nda̰w rɔɔ, mù ɗoko ɓáy feziŋa taa tusuɛkeri ká nulue ɓáy. Falɛ ro lɛ, mu yḭ̀i mú se fal-i ɓáy.»
22 Quando Jesus ouviu isso, disse:
23 Zaɗka leɗban na laa ɓayke na munu báyḭi lɛ, ka siŋ tunun-ɛ mbiɗ mbiɗ, ɓay ḭi lɛ, ka ɗo ɓáy feziŋari ŋgḭi ɓamba tasiri.
23 Quando o homem ouviu isso, ficou muito triste, pois era riquíssimo.
24 A zaɗka Zezu kɔ ni káʼa siŋ tunun-ɛ mbiɗ mbiɗ na báyḭi lɛ, ka ɓaa mii: «Ɗo ŋgɔŋ ɓamba ɓay haŋa nzoɓ feziŋari ɗiŋ tul-ri ha̰ Ŋgɛrɛwṵru re mbay ká tul-ri!
24 Vendo a tristeza dele, Jesus disse:
25 Ɓay haŋa zambal ka nduo luɔ zɔy a tḭi ká nun-ɛ na ɗo ŋgɔŋ ɓamba tasiri. Roo lɛ, haŋa nzoɓ feziŋa ɗiŋ tul-e ha̰ Ŋgɛrɛwṵru re mbay ká tul-e na, ɗo ŋgɔŋ ɓamba tasiri kal ɗi rɔɓay.»
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Báyḭi lɛ, ɓari ká i ɗo zaɗɛ ká í laa ɓayke na i ɓaa mii: «A munu ku waa, nzoɓ ve ze a máa ɓay zíŋ pam na ɓáy lɛ?»
26 Os que ouviram isso perguntaram: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay mii: «Fe ká nzoɓri maa ɗáa ya na, Ŋgɛrɛwṵru maa ɗáa.»
27 Jesus respondeu:
28 Báyḭi lɛ, Piyɛr ɓaa ha̰ Zezu mii: «Mu kɔ, ɓuru na ɓuru pɔŋ fe ɓururi riw bele ká ɓuru ɗǒke na ɓay séke fal-a.»
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos a nossa família e seguimos o senhor.
29 Lɛɛ, Zezu ɓaa ha ri mii: «Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: nzoɓ ká pɔŋ hul ɓe, mase má̰y ɓe, mase yṵ-ɛri, mase nzoɓ mbóŋ niri, mase vi-eri ɓay tul réke mbay Ŋgɛrɛwṵru na lɛ,
29 Jesus respondeu:
30 Ŋgɛrɛwṵru a haŋa ni fe kḭri ŋgḭi ɓamba ká ɓil sew ká náa káwri ɗi timbɛɗɛ key, rɔɔ ká ɓil sew káʼa ví vuku na, kaʼa haŋa ni kumnun ká ɗo ɓaŋguɔ na.»
30 receberá ainda nesta vida muito mais e, no futuro, receberá a vida eterna.
31 Falɛ ku báyḭi lɛ, Zezu fa̰a leɗ nduoɓal-ɛri ká duɔ falɛ siɗi na ha ri ɗo fi mbḭw ɓoɗ, a ɓaa ɓay ha ri mii: «Ì laa key, náa séri ɓa Zuruzalɛm na ro vǎy. Ká zaɗɛ ku na, ɓayri riw bele ká *nzoɓ ya̰aŋa ɓayri saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru ɗaa ɗo ɓil mbeɗe ká se tul-i ɓi *Vu Nzoɓ na, a ɗoko ɓáy zaɗɛ.
31 Jesus levou os doze discípulos para um lado e disse:
32 I pɔ́ŋ mì ɓo nduo nzoɓri ká i tuu Ŋgɛrɛwṵru ya. Ɓari na i síɛ mì í raɗ mì, a í sa̰-sa̰mi zuɔ nun-i.
32 Ele será entregue aos não judeus, e estes vão zombar dele, insultá-lo, cuspir nele
33 I ndáka mì ɓáy ndoy dɔŋ a í i mì. Ndeke ɗi nam sayke lɛ, mì tḭ́i saa luɔ huɗ.»
33 e bater nele; e depois o matarão. Mas no terceiro dia ele ressuscitará.
34 Roo lɛ, ɓay ká Zezu ɓaa na, leɗ nduoɓal-ɛri laa taŋ ya mgbaŋ. Sa̰w ɓayke ku na mṵu ri mṵu ha ri kɔ fe káʼa ɓaa ɓayke na ya.
34 Os discípulos não entenderam nada do que Jesus disse. O que essas palavras queriam dizer estava escondido deles, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 Zaɗka Zezu se a ɗo ɗi ya deɓ ɓáy puo ká Zeriko na báyḭi lɛ, ra̰w mbḭw munu kaw lafaa a gɔŋ fe.
35 Jesus já estava chegando perto da cidade de Jericó. Acontece que um cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
36 Zaɗkaʼa laa gire ɓal nzoɓri ká mgba riɓ riɓ ká i kal faa na báyḭi lɛ, ka vbi ɓay mii: «Sa̰w seɗ ɓaarì key na wa̰a, ɓa ḭi kḭ zu maalɛ?»
36 Quando ouviu a multidão passando, ele perguntou o que era aquilo.
37 Lɛɛ, i ɓaa ha̰ ni mii: «Zezu ká Nazarɛɗ na ze kal faa key vǎy.»
37 — É Jesus de Nazaré que está passando! — responderam.
38 Zaɗkaʼa laa ɓayke na munu báyḭi lɛ, ka guu fe ɓeleŋ mii: «Zezu, *vu bulu Daviɗ, kóɗ ŋguɔ hɔy mu kɔ nun síe ɓi!»
38 Aí o cego começou a gritar: — Jesus,
39 Lɛɛ, nzoɓri ká i se pola na, i uru ziŋ ni ɓay haŋa ni ka pɔ́ŋ nzi-ɛ. Roo lɛ, ka guu fe mgba mgba ɓa pola pola rɔɓay mii: «Vu bulu *Daviɗ, kóɗ ŋguɔ hɔy mu kɔ nun síe ɓi!»
39 As pessoas que iam na frente o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca. Mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
40 Báyḭi lɛ, Zezu sìi ɓal-ɛ zik a ɗo a mbi nzi-ɛ ɓay haŋa ri mgba ni í vieke ha̰ ni. Zaɗka ra̰w na soro a vi lakun Zezu na báyḭi lɛ, Zezu vbi ni mii:
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. Quando ele chegou perto, Jesus perguntou:
41 «Fe ḭi ze mù hii ɓay haŋa mì ɗaa ha̰ mù lɛ?» Lɛɛ, ra̰w na yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Mbay, mu ɗaa ha̰ mì kɔ-kɔ́m ɓa kḭ rɔɓay.»
41 — O que é que você quer que eu faça? — Senhor, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
42 Lɛɛ, Zezu yḭ̀i a ɓaa ha̰ ni mii: «Mu kɔ-kɔ́m ɓa kḭ. Law-a ká mù ɗaa ɓo tul-i na vaa mù ro.»
42 Então Jesus disse:
43 Báyḭi lɛ, ká zaɗɛ ku hɔy ka kɔ-kɔ́m a se fal Zezu na a pisi Ŋgɛrɛwṵru. Ruɔ nzoɓri riw bele ká i kɔ feke na, i pisi Ŋgɛrɛwṵru nda̰w.
43 No mesmo instante o homem começou a ver e, dando glória a Deus, foi seguindo Jesus. E todos os que viram isso começaram a louvar a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.