Lucas 18
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs BKJ
1 Falɛ ku lɛ, Zezu mbi law ɓay key a ɓaa ha ri ɓay kǐɛke ri ɗáa nzaa ɓay kere ɓaŋguɔ, í ha̰ sùo-rì ta̰a ká ɗi ya.
1 E ele falou-lhes uma parábola com este fim, de que os homens devem sempre orar e nunca desfalecer,
2 Ka ɓaa ha ri mii: «Puo mbḭw munu na, nzoɓ kúŋ sal ɓay ɗo ɗi, lɛ, ka hḭɛ Ŋgɛrɛwṵru ya nda̰w, a kɔ nzoɓ ɓa fe ya nda̰w pi.
2 dizendo: Havia em uma cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens;
3 Lɛɛ, ká puoke ku na, má̰y síe mbḭw munu ɗo ɗi ku nda̰w, a se luo-ɛ ɓaŋguɔ kpaɗara ɓay haŋa ni ka ɗaa ɓay ɓe ɓáy zaɗɛ ha̰ ni a ɓaa mii: “Mu ndáɗa faa ɓay ɓúru nzoɓ tul ŋga̰ni ɓi na ha̰ mì.”
3 e havia naquela cidade uma viúva; e ela veio a ele, dizendo: Vingue-me do meu adversário.
4 Lɛɛ, nzoɓ kúŋ sal ɓay na hii ɓay kúŋ sal ɓay ɓe na ha̰ ni ya munu munu ɓaŋguɔ kpaɗara. Ro, a ker ká ɓil law-ɛ mii: “Ɓa tusuɛ kḭ, mì hḭɛ Ŋgɛrɛwṵru ya nda̰w, mí kɔ nzoɓ ɓa fe ya nda̰w,
4 E por algum tempo ele não quis; mas depois ele disse consigo: Ainda que eu não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 roo lɛ, munu ká má̰y ni key na yɔklɔ mì ɓamba na, mì ndáɗa faa ɓay ɓe na ha̰ ni. Munu ya lɛ, kaʼa ví luo-i ɓaŋguɔ kpaɗara ha̰ tul-i wura wɔɓ wɔɓ gɔr hɔy.”»
5 todavia, como esta viúva me incomoda, vou vingá-la, para que ela não continue a vir me cansar.
6 Falɛ ku báyḭi lɛ, Ŋgɛrɛmbay ɓaa ha̰ nzoɓri ká zaɗɛ ku mii: «Ì laa ɓay ká nzoɓ kúŋ sal ɓay ká ndaya ɓaa key na ta-taŋ!
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 Wa̰a, Ŋgɛrɛwṵru a ɗáa mina a ndaɗa faa ɓay nzoɓ taa ɓeri ká i rɛ ha̰ ni suŋ ɓáy ɓisie na ya lɛ woo? Wa̰a, a pɔ́ŋ ha̰ falɛ ɗi lɛ?
7 E Deus não vingará aos seus próprios eleitos, que clamam a ele dia e noite, já que é longânimo para com eles?
8 Mì ɓaa ha ri ta-taŋ: kaʼa ndáɗa faa ɓay ɓari na ɓa vaa hɔy ha ri. Ku wa̰a, zaɗka ɓi *Vu Nzoɓ mì yḭ́i mí vi tusiri key na wa̰a, mì zíŋ nzoɓri ká i kaw tul mbika law ɓari na kḭ zu lɛ?»
8 Eu vos digo que, ele os vingará rapidamente. Quando, porém, vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Rɔɓay, Zezu mbi law ɓay key a ɓaa ɓay tul nzoɓri ká i kɔ sùo-ri ɓa nzoɓ fe ɗáa ɓáy zaɗɛri, a í kɔ́ke kṵ-i ɓari ɓa fe ya na.
9 E ele falou esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, que eles eram justos, e desprezavam os outros:
10 Ka ɓaa mii: «Nzoɓri siɗi, i se ɓil *hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru ɓay ɗáa nzaa ɓay kere. Nzoɓ mbini ɓa Farizi, a nzoɓ mbḭɛ laa lɛ, ɓa nzoɓ ya̰aŋa larimbuo.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Báyḭi lɛ, Farizi na naa sùo-ɛ ŋgereŋ a ɗo siya a ɗaa nzaa ɓay kere ká ɓil law-ɛ, a kḭ́ike fe ɗáa ɓeri mii: “Ŋgɛrɛwṵru ɓi, mì ha̰ mù taambɔl, ɓay ḭi lɛ, mì ɗo munu ɓa ɓie nzoɓ ha̰wri ku ká i ɓa nzoɓ riiɓari ya nda̰w, nzoɓ ɗáa ndayari ya nda̰w, nzoɓ ɗáa nun pieri ya nda̰w, mase mì ɗo munu ɓa nzoɓ ya̰aŋa larimbuo ká ɗo key na ya nda̰w pi.
11 O fariseu, posto em pé, assim orava consigo mesmo: Ó Deus, eu te agradeço, porque não sou como os outros homens, extorsionários, injustos e adúlteros; nem como este publicano.
12 Ɓi na, ɓil dimasi mbḭw mbḭw riw bele na, mì saŋ sùo-i mí sṵ fe ya faa ɓal ba siɗi siɗi, a feri riw bele ká mì ziŋ na, duɔ lɛ, mì naa mbḭw ha̰ mù.”
12 Eu jejuo duas vezes na semana, dou os dízimos de tudo quanto eu possuo.
13 Báyḭi lɛ, nzoɓ ya̰aŋa larimbuo na laa ro naa sùo-ɛ a ɗo ɗi ɗi huo-ɛ, a hii ɓay úra nun-ɛ ɓa siya ɓa luo Ŋgɛrɛwṵru ya, roo lɛ, ka nda law-ɛ zaɗ zaɗ a ɓǎake ɓay ha̰ Ŋgɛrɛwṵru mii: “Ŋgɛrɛwṵru ɓi, mu ha̰ law-a ka huo lɔm ká tul-i, ɓi ká mì ɓa nzoɓ feya̰a na.”»
13 E o publicano, estando em pé de longe, não queria levantar seus olhos ao céu, mas batia sobre o seu peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Lɛɛ, Zezu ɓaa mii: «Mì ɓaa ha rì ta-taŋ: nzoɓ mbṵ́ larimbuo key na, Ŋgɛrɛwṵru naa ɓay ká tul-e ha̰ ni yḭ̀i a se puɔ ɓáy law huoke. Roo lɛ, nzoɓ taa ha̰w ká ɓa Farizi na, ɓay ɗo tul-e ɓáy, ɓay ḭi lɛ, nzoɓ ha̰a ha̰a ká ura tul-e ɓa siya lɛ, Ŋgɛrɛwṵru a mgbaka tuŋ siri, a nzoɓ ká ɗiŋ tul-e laa lɛ, kaʼa úra ɗo siya.»
14 Eu vos digo que este homem desceu justificado para sua casa, em vez do outro; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Lɛɛ, nzoɓri fa̰a leɗ tupɛŋri hɔy kara í vieke luo Zezu ɓay haŋa ni ka ɗaa nduo-ɛ ɓo tul-ri. Zaɗka leɗ nduoɓal-ɛri kɔ munu na báyḭi lɛ, i haa ri.
15 E eles traziam-lhe também os bebês, para que ele os tocasse; mas os seus discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Roo lɛ, Zezu ha ri soro ɓáy leɗ tupɛŋri na ɓa lakun-ɛ a ɓaa mii: «Ì ála leɗri ha ri vi luo-i ɓo, ì haa ri ya, ɓay ḭi lɛ, Ŋgɛrɛwṵru re mbay ká tul ɓari ká i ɗo munu ká leɗri key.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as proibais; porque das tais é o reino de Deus.
17 Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: nzoɓ ká ya̰a Ŋgɛrɛwṵru ɓa law-ɛ ha̰ ni re mbay ká tul-e munu ká leɗ na ya lɛ, ka ti ɗoko sakra nzoɓri ká Ŋgɛrɛwṵru re mbay ká tul-ri na ya wṵ̌m.»
17 Verdadeiramente eu vos digo: Qualquer que não receber o reino de Deus como uma criancinha de forma alguma entrará nele.
18 Báyḭi lɛ, mbay Ziɓ mbḭw munu vbi Zezu mii: «Mbay kere, fe ḭi ze mì ɗáa nda̰w rɔɔ ɓay zǐŋke kumnun ká ɗo ɓaŋguɔ na lɛ?»
18 E um certo governante perguntou-lhe, dizendo: Bom Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
19 Lɛɛ, Zezu yḭ̀i a ɓaa ha̰ ni mii: «Ɓay ḭi rɔɔ, mù ɗi mì ɓa nzoɓ kere lɛ? Ŋgɛrɛwṵru kḭ huo-ɛ hɔy ze ɓa nzoɓ kere ɓo, nzoɓ kḭ mbḭw mini ká nde ni nde na, tiya.
19 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Mu kɔ, bol kusolri ká Ŋgɛrɛwṵru ha̰ nzoɓri na ɓaa mii: “Mù ti ɗáa nun pie ya, mù ti ika nzoɓ ya, mù ti ri-riiɓa ya, mù ti kúɗ ɓay zuɔ nzaa nzoɓ ya, rɔɔ mù ɗáa vu mbom ɓo tul bǎa-ka ɓáy máa-ŋa.”»
20 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Báyḭi lɛ, leɗban na yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Bol kusolkeri ku na, ɓáy kuban ɓi kḭ hɔy mì ɗo tul-e riw bele tḭi vuri.»
21 E ele disse: Tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
22 Falɛ ká Zezu laa ɓay ɓe na munu báyḭi lɛ, ka yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Fe mbḭw puo mù rɔɓay. Fe ɓori riw bele ká mù ɗǒke na, mu se mú vǎa fa̰a mú hie, a mú pɔ́ŋ larike mú léke nzoɓ kṵkuri. Munu nda̰w rɔɔ, mù ɗoko ɓáy feziŋa taa tusuɛkeri ká nulue ɓáy. Falɛ ro lɛ, mu yḭ̀i mú se fal-i ɓáy.»
22 Ora, Jesus ouvindo estas coisas, lhe disse: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, e distribua entre os pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem e segue-me.
23 Zaɗka leɗban na laa ɓayke na munu báyḭi lɛ, ka siŋ tunun-ɛ mbiɗ mbiɗ, ɓay ḭi lɛ, ka ɗo ɓáy feziŋari ŋgḭi ɓamba tasiri.
23 E, ao ouvir esta palavra, ele ficou muito triste; porque ele era muito rico.
24 A zaɗka Zezu kɔ ni káʼa siŋ tunun-ɛ mbiɗ mbiɗ na báyḭi lɛ, ka ɓaa mii: «Ɗo ŋgɔŋ ɓamba ɓay haŋa nzoɓ feziŋari ɗiŋ tul-ri ha̰ Ŋgɛrɛwṵru re mbay ká tul-ri!
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Ɓay haŋa zambal ka nduo luɔ zɔy a tḭi ká nun-ɛ na ɗo ŋgɔŋ ɓamba tasiri. Roo lɛ, haŋa nzoɓ feziŋa ɗiŋ tul-e ha̰ Ŋgɛrɛwṵru re mbay ká tul-e na, ɗo ŋgɔŋ ɓamba tasiri kal ɗi rɔɓay.»
25 Porque é mais fácil um camelo passar por um olho de agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Báyḭi lɛ, ɓari ká i ɗo zaɗɛ ká í laa ɓayke na i ɓaa mii: «A munu ku waa, nzoɓ ve ze a máa ɓay zíŋ pam na ɓáy lɛ?»
26 E os que ouviram isso disseram: Então, quem poderá ser salvo?
27 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay mii: «Fe ká nzoɓri maa ɗáa ya na, Ŋgɛrɛwṵru maa ɗáa.»
27 E ele disse: As coisas que são impossíveis com homens são possíveis com Deus.
28 Báyḭi lɛ, Piyɛr ɓaa ha̰ Zezu mii: «Mu kɔ, ɓuru na ɓuru pɔŋ fe ɓururi riw bele ká ɓuru ɗǒke na ɓay séke fal-a.»
28 Então, disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 Lɛɛ, Zezu ɓaa ha ri mii: «Mì ɓaa ha rì ta-taŋ ɓa tusuɛ kḭ: nzoɓ ká pɔŋ hul ɓe, mase má̰y ɓe, mase yṵ-ɛri, mase nzoɓ mbóŋ niri, mase vi-eri ɓay tul réke mbay Ŋgɛrɛwṵru na lɛ,
29 E, ele lhes disse: Verdadeiramente eu vos digo: Não há homem que, tendo deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou esposa, ou filhos por causa do reino de Deus,
30 Ŋgɛrɛwṵru a haŋa ni fe kḭri ŋgḭi ɓamba ká ɓil sew ká náa káwri ɗi timbɛɗɛ key, rɔɔ ká ɓil sew káʼa ví vuku na, kaʼa haŋa ni kumnun ká ɗo ɓaŋguɔ na.»
30 que não receba, nesse tempo presente, muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Falɛ ku báyḭi lɛ, Zezu fa̰a leɗ nduoɓal-ɛri ká duɔ falɛ siɗi na ha ri ɗo fi mbḭw ɓoɗ, a ɓaa ɓay ha ri mii: «Ì laa key, náa séri ɓa Zuruzalɛm na ro vǎy. Ká zaɗɛ ku na, ɓayri riw bele ká *nzoɓ ya̰aŋa ɓayri saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru ɗaa ɗo ɓil mbeɗe ká se tul-i ɓi *Vu Nzoɓ na, a ɗoko ɓáy zaɗɛ.
31 Então, ele tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que estamos subindo para Jerusalém, e todas as coisas escritas pelos profetas a respeito do Filho do homem serão cumpridas.
32 I pɔ́ŋ mì ɓo nduo nzoɓri ká i tuu Ŋgɛrɛwṵru ya. Ɓari na i síɛ mì í raɗ mì, a í sa̰-sa̰mi zuɔ nun-i.
32 Porque ele será entregue aos gentios, e será escarnecido, humilhado e cuspido;
33 I ndáka mì ɓáy ndoy dɔŋ a í i mì. Ndeke ɗi nam sayke lɛ, mì tḭ́i saa luɔ huɗ.»
33 e, eles o açoitarão, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
34 Roo lɛ, ɓay ká Zezu ɓaa na, leɗ nduoɓal-ɛri laa taŋ ya mgbaŋ. Sa̰w ɓayke ku na mṵu ri mṵu ha ri kɔ fe káʼa ɓaa ɓayke na ya.
34 E eles não entendiam nenhuma dessas coisas; e esta palavra lhes era encoberta, e eles não entenderam as coisas que foram faladas.
35 Zaɗka Zezu se a ɗo ɗi ya deɓ ɓáy puo ká Zeriko na báyḭi lɛ, ra̰w mbḭw munu kaw lafaa a gɔŋ fe.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um certo homem cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Zaɗkaʼa laa gire ɓal nzoɓri ká mgba riɓ riɓ ká i kal faa na báyḭi lɛ, ka vbi ɓay mii: «Sa̰w seɗ ɓaarì key na wa̰a, ɓa ḭi kḭ zu maalɛ?»
36 E, ouvindo passar a multidão, ele perguntou o que isto significava.
37 Lɛɛ, i ɓaa ha̰ ni mii: «Zezu ká Nazarɛɗ na ze kal faa key vǎy.»
37 E disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando.
38 Zaɗkaʼa laa ɓayke na munu báyḭi lɛ, ka guu fe ɓeleŋ mii: «Zezu, *vu bulu Daviɗ, kóɗ ŋguɔ hɔy mu kɔ nun síe ɓi!»
38 E ele gritou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Lɛɛ, nzoɓri ká i se pola na, i uru ziŋ ni ɓay haŋa ni ka pɔ́ŋ nzi-ɛ. Roo lɛ, ka guu fe mgba mgba ɓa pola pola rɔɓay mii: «Vu bulu *Daviɗ, kóɗ ŋguɔ hɔy mu kɔ nun síe ɓi!»
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; mas ele gritava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
40 Báyḭi lɛ, Zezu sìi ɓal-ɛ zik a ɗo a mbi nzi-ɛ ɓay haŋa ri mgba ni í vieke ha̰ ni. Zaɗka ra̰w na soro a vi lakun Zezu na báyḭi lɛ, Zezu vbi ni mii:
40 E Jesus, parando, ordenou que lho trouxessem. E ele chegando perto, perguntou-lhe,
41 «Fe ḭi ze mù hii ɓay haŋa mì ɗaa ha̰ mù lɛ?» Lɛɛ, ra̰w na yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Mbay, mu ɗaa ha̰ mì kɔ-kɔ́m ɓa kḭ rɔɓay.»
41 dizendo: O que queres que eu te faça? E ele disse: Senhor, que eu possa receber a minha visão.
42 Lɛɛ, Zezu yḭ̀i a ɓaa ha̰ ni mii: «Mu kɔ-kɔ́m ɓa kḭ. Law-a ká mù ɗaa ɓo tul-i na vaa mù ro.»
42 E Jesus lhe disse: Recebe a visão, a tua fé te salvou.
43 Báyḭi lɛ, ká zaɗɛ ku hɔy ka kɔ-kɔ́m a se fal Zezu na a pisi Ŋgɛrɛwṵru. Ruɔ nzoɓri riw bele ká i kɔ feke na, i pisi Ŋgɛrɛwṵru nda̰w.
43 E ele imediatamente recuperou a sua visão, e o foi seguindo, glorificando a Deus; e todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.