Lucas 16

Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Zezu ɓaa ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri mii: «Nzoɓ mbḭw munu ɓa nzoɓ feziŋa, lɛ, ka ɗo ɓáy nzoɓ kɔ́rɔ fe. Báyḭi lɛ, i ví ɓaa ha̰ ni mii, nzoɓ kɔ́rɔ fe ɓe na ɓiɛ feziŋa ɓeri ɓamba.
1 Jesus disse aos seus discípulos:
2 Lɛɛ, nzoɓ feziŋa na ɗi ni a ɓaa ha̰ ni mii: “Ɓay ḭi ze, mì laa se tul-a ya̰a ya̰a mini key lɛ? Mu kḭi fal fe ɓiri ká mì pɔŋ zuɔ nduo-ɔ na ha̰ mì kɔ, ɓay ḭi lɛ, ɓo na, mù máa ɓay kɔ́rɔ fe ɓiri na mbǎa ro.”
2 Por isso ele o chamou e disse: “Eu andei ouvindo umas coisas a respeito de você. Agora preste contas da sua administração porque você não pode mais continuar como meu administrador.”
3 «Báyḭi lɛ, nzoɓ kɔ́rɔ fe na yḭ̀i a ker ɓay ká ɓil law-ɛ a ɓaa mii: “Gaŋ tul-i a náa mì ká ɓil peɗ ɓi key na wa̰a, mì ɗáa mina ɓáy sùo-i ro zey lɛ? Peɗ pay na mì kɔ faake ya, ze gɔ́ŋ fe kara a ɓá sahoy ɓi ɓamba tasiri nda̰w.”
3 — Aí o administrador pensou: “O patrão está me despedindo. E, agora, o que é que eu vou fazer? Não tenho forças para cavar a terra e tenho vergonha de pedir esmola.
4 Ka ker kpṵru a ɗaa “O-oo! Mì kɔ fe ká mì ɗáa ro! Zaɗka mì ti ɓil peɗ ɓi na mbǎa lɛ, fe ɗáa kere ɓiri ká mì ɗáa ziŋ nzoɓri na nda̰w rɔɔ, i mgbáke mì ɓa sùo-ri ɓáy.”
4 Ah! Já sei o que vou fazer… Assim, quando for mandado embora, terei amigos que me receberão nas suas casas.”
5 «Báyḭi lɛ, ka ɗi nzoɓri riw bele ká mbɔl gaŋ ɓe ɗo tul-ri na ha ri vi fal kḭ fal kḭ a ɓaa ɓay ziŋ ri. Ka vbi nzoɓ ká vi titire ɗɛkrɛ na mii: “Ɓo na, mbɔl ká ɗo tul-a ɓay haŋa mù puo gaŋ ɓi na wa̰a, ɓa mina lɛ?”
5 — Então ele chamou todos os devedores do patrão e perguntou para o primeiro: “Quanto é que você está devendo para o meu patrão?”
6 Ka yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: “Mì púo ni guma num ɓa isɔɗ sɔɗ duɔ zaɗ niŋ (4.000).” Báyḭi lɛ, nzoɓ kɔ́rɔ fe na yḭ̀i a ɓaa ha̰ ni mii: “Mbeɗe mbɔl ɓo na ze ɗo key. Káw siri ɓa vaa mú bumra, a mú ɗaa ɓa isɔɗ sɔɗ duɔ zaɗ siɗi (2.000) ka ɗo ɗi.”
6 — “Cem barris de azeite!” — respondeu ele.
7 «Falɛ ku lɛ, ka vbi nzoɓ ndeke ɗi siɗike na mii: “Ɓo na, mbɔl ɓo ɓa mina ze ɓay haŋa mù puo lɛ?” Lɛɛ, ka ɓaa ha̰ ni mii: “Mì púo ni ɓɔl naŋ isɔɗ siɗi ɓáy síŋ ndeɓe (250).” Lɛɛ, nzoɓ kɔ́rɔ fe na ɓaa ha̰ ni mii: “Mbeɗe mbɔl ɓo na ze ɗo key. Mu ɗaa ɓa isɔɗ siɗi (200) ka ɗo ɗi.”
7 — Para o outro ele perguntou: “E você, quanto está devendo?”
8 «Nzoɓ kɔ́rɔ fe ká fe ɗáa ɓe rɔɗ rɔɗ na, zaɗka gaŋ tul-e kɔ nzɛm káʼa nzɛ munu na báyḭi lɛ, ɓe kḭ sùo-ɛ ka pisi ni. Tusuɛke lɛ, nzoɓ tusiriri key na i nzɛ ká tul fe ɓari ká tusiri key na mba leɗ zaɗ taŋari ká i ker ɓay ká se tul puoruo ɓari ká nulue.»
8 — E o patrão desse administrador desonesto o elogiou pela sua esperteza. E Jesus continuou:
9 Báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ha ri mii: «Ɓi hɔy kara, mì ɓaa ha rì ta-taŋ: feziŋa ha̰yri ká tusiri key ká ɗo ɓáy zaɗɛ ya na, ì fa̰a í mgbáke buɔ ɓay haŋa ɓo, zaɗka fekeri ti nduo-rì mbǎa lɛ, i mgbaka rì ha rì kaw zaɗ káw kere ká ɗo ɓaŋguɔ kpaɗara na ɓáy.
9 Por isso eu digo a vocês: usem as riquezas deste mundo para conseguir amigos a fim de que, quando as riquezas faltarem, eles recebam vocês no lar eterno.
10 Nzoɓ ká ɗaa vu mbom ɓo tul feri ká ndḭi na, a ɗáa vu mbom ɓo tul bawda feri nda̰w pi. A nzoɓ ká ɗaa vu mbom ɓo tul fe taa ndḭi ndḭi ya na, ka ti ɗáa vu mbom ɓo tul bawda feri ya nda̰w pi.
10 Quem é fiel nas coisas pequenas também será nas grandes; e quem é desonesto nas coisas pequenas também será nas grandes.
11 Ku waa, zaɗka ì ɗaa vu mbom ɓo tul feziŋa ká tusiri key ká ɗo nduo-rì ku ya waa, nzoɓ ve rɔɔ a haŋa rì feziŋa taa tusuɛ na ha rì kɔrɔ lɛ?
11 Pois, se vocês não forem honestos com as riquezas deste mundo, quem vai pôr vocês para tomar conta das riquezas verdadeiras?
12 A zaɗka ì ɗaa vu mbom ɓo tul feziŋa nzoɓ kḭ ká ɗo nduo-rì ku ya waa, nzoɓ ve kḭ rɔɔ a haŋa rì fe taa ha̰y ká ɗo ɓay tul-rì kḭ sùo-rì lɛ?
12 E, se não forem honestos com o que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 Leɗ káw mbḭw maa ɓay ɗáa peɗ ha̰ bǎa gaŋ ɓeri siɗi ya, ɓay ḭi lɛ, a ḭ́m nzoɓ mbḭwke, a hii nzoɓ siɗike, mase a zúɔ ziŋ nzoɓ ni, a tuŋ ɓay nzoɓ nu. Ì maa ɓay séke fal Ŋgɛrɛwṵru nda̰w, rɔɔ fal feziŋari ká tusiri key nda̰w buruk siɗi bele ya.»
13 — Um escravo não pode servir a dois donos ao mesmo tempo, pois vai rejeitar um e preferir o outro; ou será fiel a um e desprezará o outro. Vocês não podem servir a Deus e também servir ao dinheiro.
14 *Fariziri ká i ɗo zaɗɛ ká í laa ɓayri ká Zezu ɓaa riw bele na, i siɛ ni siɛ hɔy, ɓay ḭi lɛ, i ɓa nzoɓ taka kɔn lariri.
14 Os fariseus ouviram isso e zombaram de Jesus porque amavam o dinheiro.
15 Lɛɛ, Zezu ɓaa ha ri mii: «Ɓaarì na, ì hii ɓay ɗáa sùo-rì ɓa nzoɓ fe ɗáa ɓáy zaɗɛri ká nun nzoɓri, roo lɛ, Ŋgɛrɛwṵru na kɔ fe ká ɓil law-rì. Feri ká nzoɓri kɔ ɓa bawda fe na, Ŋgɛrɛwṵru kɔ ɓa fe ḭ̌m ká nun-ɛ.
15 Então Jesus disse a eles:
16 «Sew ká nzoɓri hḭɛ *bol kusol ká *Moyze ɗaa ɓáy mbeɗeri ká *nzoɓ ya̰aŋa ɓayri saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru ɗaa nda̰w na, ɗo kpṵru mgba sewke taa Za̰a Batis. Tii sa̰wke ɓáy sewke taa Za̰a Batis na, i ka-káa Ɓay Kere ká se tul réke mbay Ŋgɛrɛwṵru ká tul nzoɓri. Nzoɓri riw bele i nzaa faa kpṵru í nduo í se ɗi.
16 — A
17 Ɓay haŋa tumbam ɓáy tusiri kal na ŋgɔŋ ɓamba na kḭ, roo lɛ, ɓay haŋa vu fe ká ndḭi ká i vbie ɗo ɓil bol kusolke ká kal na ŋgɔŋ kal tul-e rɔɓay.
17 — É mais fácil o céu e a terra desaparecerem do que ser tirado um simples acento de qualquer palavra da Lei.
18 «Wa̰ra nzoɓ ha̰a ha̰a ká nii má̰y ɓe a ya̰a má̰y kḭ na, wa̰rake ku na ɗaa nun pie. A nzoɓ ká ya̰a má̰y ká wa̰ra nii ni na, ka ɗaa nun pie nda̰w.»
18 — Se um homem se divorciar e casar com outra mulher, comete adultério. E quem casar com a mulher divorciada também comete adultério.
19 «Nzoɓ mbḭw munu ɓa nzoɓ feziŋa, a nduo gari lari ká ndṵy mgbilik mgbilik a ndaɗ ɓamba ɗo sùo-ɛ, a kaw ɓil ndaɗi ɓáy nam nam.
19 Jesus continuou:
20 Lɛɛ, nzoɓ mbḭw munu ká ɓa nzoɓ kṵku, riŋ-ɛ ɓa Lazar sùo-ɛ te nṵɔ gbǒr gbǒr riw bele na, ka naa faa hul nzoɓ feziŋa na.
20 Havia também um homem pobre, chamado Lázaro, que tinha o corpo coberto de feridas, e que costumavam largar perto da casa do rico.
21 Ka rɛ sùo-ɛ ɓay dám bum ŋgaw ká ga̰y saa tutakra nzoɓ feziŋa siya zuɔ siri na ɓay réke ha̰ ɓil-e ka mbaa. A lɛ, váyri kara i vi sɛl nṵɔkeri ká ɗo sùo-ɛ na.
21 Lázaro ficava ali, procurando matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do homem rico. E até os cachorros vinham lamber as suas feridas.
22 «Báyḭi lɛ, nzoɓ kṵku na ví hu. Lɛɛ, leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵruri ká nulue i ví sùu pa̰ra nun sùo-ɛ na, í vǎa ha̰ ni kaw zaɗ káw kere ká lakun *Abaraham ká nulue. Falɛ lɛ, nzoɓ feziŋa na ví hu nda̰w, ha̰ nzoɓri mbi ni í vǎa voro ni.
22 O pobre morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão, na festa do céu. O rico também morreu e foi sepultado.
23 Báyḭi lɛ, nzoɓ feziŋa na kaw zaɗ kɔ́kɔ sɛkɛ fe ká zaɗ baw a ura nun-ɛ ɓa siya a kɔ-kɔ́m ɗi ɗi mak, lɛ, ka kɔ Abaraham ɓáy Lazar ká i kaw lakun kḭ.
23 Ele sofria muito no
24 Ro, a rɛ ɓeleŋ a ɓaa mii: “Bǎa Abaraham, kóɗ ŋguɔ hɔy, mu kɔ nun síe ɓi! Mu pie Lazar ha̰ ni ka ɗaa vu nduo-ɛ nduo mbii, a tɔ́ɗɔ ɓo kusol-i ká huɔ kurum kurum key ha̰ ni ka huo lɔm ha̰ mì, ɓay ḭi lɛ, mì kɔ sɛkɛ fe ŋgḭi ɓamba tasiri ká ɓil huu na key.”
24 Então gritou: “Pai Abraão, tenha pena de mim! Mande que Lázaro molhe o dedo na água e venha refrescar a minha língua porque estou sofrendo muito neste fogo!”
25 «Báyḭi lɛ, Abaraham yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: “Vu-i! Mu kér se tul káw ɓo ká ɓil ndaɗi ɓáy káw ɓáy kumnun ɓo ká tusiri kɔɓ rɔɓay na mú kɔ. A Lazar na laa lɛ, kaw ɓil sɛkɛ feri ŋgḭi ɓamba. Timbɛɗɛ key na, law-ɛ huo ni ká zaɗ ni key, a pɔŋ mù ɓo laa ro ze, mù kaw ɓil sɛkɛ fe ku.
25 — Mas Abraão respondeu: “Meu filho, lembre que você recebeu na sua vida todas as coisas boas, porém Lázaro só recebeu o que era mau. E agora ele está feliz aqui, enquanto você está sofrendo.
26 Rɔɓay, mu kɔ bawda luɔ ká gbṵke tiya ɗo sakra naari. Ze, nzoɓri ká i hii ɓay úru saa luo ɓuru key, í se luo-rì lew na, faa tiya. Ɓari ká i hii ɓay úru saa luo-rì lew, a í vi luo ɓuru líe key na kara faa tiya nda̰w.”
26 Além disso, há um grande abismo entre nós, de modo que os que querem atravessar daqui até vocês não podem, como também os daí não podem passar para cá.”
27 Ɓe nu ku ro, nzoɓ feziŋa na yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: “Bǎa Abaraham, munu zu lɛ, kóɗ ŋguɔ hɔy, mì ɗaa síe ká pol-a ɓay haŋa mù pie Lazar ha̰ ni ka se ɓil puo bǎa,
27 — O rico disse: “Nesse caso, Pai Abraão, peço que mande Lázaro até a casa do meu pai
28 ɓay ḭi lɛ, yṵ-iri, tul-ri ndeɓe i kaw ɗi ku. Ka se ɓo a vǎa ɓaa taŋa sa̰w feri ká tḭi tul-i key na ɓay haŋa ɓari na kara i vi zaɗ kɔ́kɔ sɛkɛ fe key na ya.”
28 porque eu tenho cinco irmãos. Deixe que ele vá e os avise para que assim não venham para este lugar de sofrimento.”
29 «Lɛɛ, Abaraham yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: “Yṵ-ɔri na, mbeɗe ká *Moyze ɗaa ɓáy taa *nzoɓ ya̰aŋa ɓayri saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru kara ɗo nduo-ri ɗi ku. Ndaɗ ɓay haŋa ri laa ɓay ɓari.”
29 — Mas Abraão respondeu: “Os seus irmãos têm a
30 Báyḭi lɛ, nzoɓ feziŋa na ɓaa mii: “Úwaa, bǎa Abaraham, i ti ya̰aŋa ɓayke ya. Roo lɛ, zaɗka nzoɓ tḭi saa sakra nzoɓ huɗeri a se luo-ri lɛ, i súo kér ɓay ɓari ká tul fe ɗáa ɓari!”
30 — “Só isso não basta, Pai Abraão!”, respondeu o rico. “Porém, se alguém ressuscitar e for falar com eles, aí eles se arrependerão dos seus pecados.”
31 Lɛɛ, Abaraham ɓaa ha̰ ni mii: “Zaɗka i laa ɓay Moyze ɓáy taa nzoɓ ya̰aŋa ɓayri saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru ká i ɗaa ɗo mbeɗe na ku ya lɛ, nzoɓ tḭi saa sakra nzoɓ huɗeri hɔy a vǎa ɓaa ha ri kara, i ti ya̰aŋa ɓayke ya.”»
31 — Mas Abraão respondeu: “Se eles não escutarem Moisés nem os profetas, não crerão, mesmo que alguém ressuscite.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.