Lucas 16
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs ARC
1 Zezu ɓaa ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri mii: «Nzoɓ mbḭw munu ɓa nzoɓ feziŋa, lɛ, ka ɗo ɓáy nzoɓ kɔ́rɔ fe. Báyḭi lɛ, i ví ɓaa ha̰ ni mii, nzoɓ kɔ́rɔ fe ɓe na ɓiɛ feziŋa ɓeri ɓamba.
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Lɛɛ, nzoɓ feziŋa na ɗi ni a ɓaa ha̰ ni mii: “Ɓay ḭi ze, mì laa se tul-a ya̰a ya̰a mini key lɛ? Mu kḭi fal fe ɓiri ká mì pɔŋ zuɔ nduo-ɔ na ha̰ mì kɔ, ɓay ḭi lɛ, ɓo na, mù máa ɓay kɔ́rɔ fe ɓiri na mbǎa ro.”
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isso que ouço de ti? Presta contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 «Báyḭi lɛ, nzoɓ kɔ́rɔ fe na yḭ̀i a ker ɓay ká ɓil law-ɛ a ɓaa mii: “Gaŋ tul-i a náa mì ká ɓil peɗ ɓi key na wa̰a, mì ɗáa mina ɓáy sùo-i ro zey lɛ? Peɗ pay na mì kɔ faake ya, ze gɔ́ŋ fe kara a ɓá sahoy ɓi ɓamba tasiri nda̰w.”
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar não posso; de mendigar tenho vergonha.
4 Ka ker kpṵru a ɗaa “O-oo! Mì kɔ fe ká mì ɗáa ro! Zaɗka mì ti ɓil peɗ ɓi na mbǎa lɛ, fe ɗáa kere ɓiri ká mì ɗáa ziŋ nzoɓri na nda̰w rɔɔ, i mgbáke mì ɓa sùo-ri ɓáy.”
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 «Báyḭi lɛ, ka ɗi nzoɓri riw bele ká mbɔl gaŋ ɓe ɗo tul-ri na ha ri vi fal kḭ fal kḭ a ɓaa ɓay ziŋ ri. Ka vbi nzoɓ ká vi titire ɗɛkrɛ na mii: “Ɓo na, mbɔl ká ɗo tul-a ɓay haŋa mù puo gaŋ ɓi na wa̰a, ɓa mina lɛ?”
5 E, chamando a
6 Ka yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: “Mì púo ni guma num ɓa isɔɗ sɔɗ duɔ zaɗ niŋ (4.000).” Báyḭi lɛ, nzoɓ kɔ́rɔ fe na yḭ̀i a ɓaa ha̰ ni mii: “Mbeɗe mbɔl ɓo na ze ɗo key. Káw siri ɓa vaa mú bumra, a mú ɗaa ɓa isɔɗ sɔɗ duɔ zaɗ siɗi (2.000) ka ɗo ɗi.”
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua conta e, assentando-te já, escreve cinquenta.
7 «Falɛ ku lɛ, ka vbi nzoɓ ndeke ɗi siɗike na mii: “Ɓo na, mbɔl ɓo ɓa mina ze ɓay haŋa mù puo lɛ?” Lɛɛ, ka ɓaa ha̰ ni mii: “Mì púo ni ɓɔl naŋ isɔɗ siɗi ɓáy síŋ ndeɓe (250).” Lɛɛ, nzoɓ kɔ́rɔ fe na ɓaa ha̰ ni mii: “Mbeɗe mbɔl ɓo na ze ɗo key. Mu ɗaa ɓa isɔɗ siɗi (200) ka ɗo ɗi.”
7 Disse depois a outro: E tu quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 «Nzoɓ kɔ́rɔ fe ká fe ɗáa ɓe rɔɗ rɔɗ na, zaɗka gaŋ tul-e kɔ nzɛm káʼa nzɛ munu na báyḭi lɛ, ɓe kḭ sùo-ɛ ka pisi ni. Tusuɛke lɛ, nzoɓ tusiriri key na i nzɛ ká tul fe ɓari ká tusiri key na mba leɗ zaɗ taŋari ká i ker ɓay ká se tul puoruo ɓari ká nulue.»
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 Báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ha ri mii: «Ɓi hɔy kara, mì ɓaa ha rì ta-taŋ: feziŋa ha̰yri ká tusiri key ká ɗo ɓáy zaɗɛ ya na, ì fa̰a í mgbáke buɔ ɓay haŋa ɓo, zaɗka fekeri ti nduo-rì mbǎa lɛ, i mgbaka rì ha rì kaw zaɗ káw kere ká ɗo ɓaŋguɔ kpaɗara na ɓáy.
9 E eu vos digo: granjeai amigos com as riquezas da injustiça, para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Nzoɓ ká ɗaa vu mbom ɓo tul feri ká ndḭi na, a ɗáa vu mbom ɓo tul bawda feri nda̰w pi. A nzoɓ ká ɗaa vu mbom ɓo tul fe taa ndḭi ndḭi ya na, ka ti ɗáa vu mbom ɓo tul bawda feri ya nda̰w pi.
10 Quem é fiel no mínimo também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo também é injusto no muito.
11 Ku waa, zaɗka ì ɗaa vu mbom ɓo tul feziŋa ká tusiri key ká ɗo nduo-rì ku ya waa, nzoɓ ve rɔɔ a haŋa rì feziŋa taa tusuɛ na ha rì kɔrɔ lɛ?
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 A zaɗka ì ɗaa vu mbom ɓo tul feziŋa nzoɓ kḭ ká ɗo nduo-rì ku ya waa, nzoɓ ve kḭ rɔɔ a haŋa rì fe taa ha̰y ká ɗo ɓay tul-rì kḭ sùo-rì lɛ?
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Leɗ káw mbḭw maa ɓay ɗáa peɗ ha̰ bǎa gaŋ ɓeri siɗi ya, ɓay ḭi lɛ, a ḭ́m nzoɓ mbḭwke, a hii nzoɓ siɗike, mase a zúɔ ziŋ nzoɓ ni, a tuŋ ɓay nzoɓ nu. Ì maa ɓay séke fal Ŋgɛrɛwṵru nda̰w, rɔɔ fal feziŋari ká tusiri key nda̰w buruk siɗi bele ya.»
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores, porque ou há de aborrecer a um e amar ao outro ou se há de chegar a um e desprezar ao outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 *Fariziri ká i ɗo zaɗɛ ká í laa ɓayri ká Zezu ɓaa riw bele na, i siɛ ni siɛ hɔy, ɓay ḭi lɛ, i ɓa nzoɓ taka kɔn lariri.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Lɛɛ, Zezu ɓaa ha ri mii: «Ɓaarì na, ì hii ɓay ɗáa sùo-rì ɓa nzoɓ fe ɗáa ɓáy zaɗɛri ká nun nzoɓri, roo lɛ, Ŋgɛrɛwṵru na kɔ fe ká ɓil law-rì. Feri ká nzoɓri kɔ ɓa bawda fe na, Ŋgɛrɛwṵru kɔ ɓa fe ḭ̌m ká nun-ɛ.
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração, porque o que entre os homens é elevado perante Deus é abominação.
16 «Sew ká nzoɓri hḭɛ *bol kusol ká *Moyze ɗaa ɓáy mbeɗeri ká *nzoɓ ya̰aŋa ɓayri saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru ɗaa nda̰w na, ɗo kpṵru mgba sewke taa Za̰a Batis. Tii sa̰wke ɓáy sewke taa Za̰a Batis na, i ka-káa Ɓay Kere ká se tul réke mbay Ŋgɛrɛwṵru ká tul nzoɓri. Nzoɓri riw bele i nzaa faa kpṵru í nduo í se ɗi.
16 A Lei e os Profetas
17 Ɓay haŋa tumbam ɓáy tusiri kal na ŋgɔŋ ɓamba na kḭ, roo lɛ, ɓay haŋa vu fe ká ndḭi ká i vbie ɗo ɓil bol kusolke ká kal na ŋgɔŋ kal tul-e rɔɓay.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da Lei.
18 «Wa̰ra nzoɓ ha̰a ha̰a ká nii má̰y ɓe a ya̰a má̰y kḭ na, wa̰rake ku na ɗaa nun pie. A nzoɓ ká ya̰a má̰y ká wa̰ra nii ni na, ka ɗaa nun pie nda̰w.»
18 Qualquer que deixa sua mulher e casa com outra adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido adultera
19 «Nzoɓ mbḭw munu ɓa nzoɓ feziŋa, a nduo gari lari ká ndṵy mgbilik mgbilik a ndaɗ ɓamba ɗo sùo-ɛ, a kaw ɓil ndaɗi ɓáy nam nam.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Lɛɛ, nzoɓ mbḭw munu ká ɓa nzoɓ kṵku, riŋ-ɛ ɓa Lazar sùo-ɛ te nṵɔ gbǒr gbǒr riw bele na, ka naa faa hul nzoɓ feziŋa na.
20 Havia também
21 Ka rɛ sùo-ɛ ɓay dám bum ŋgaw ká ga̰y saa tutakra nzoɓ feziŋa siya zuɔ siri na ɓay réke ha̰ ɓil-e ka mbaa. A lɛ, váyri kara i vi sɛl nṵɔkeri ká ɗo sùo-ɛ na.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 «Báyḭi lɛ, nzoɓ kṵku na ví hu. Lɛɛ, leɗ nzaapeɗ Ŋgɛrɛwṵruri ká nulue i ví sùu pa̰ra nun sùo-ɛ na, í vǎa ha̰ ni kaw zaɗ káw kere ká lakun *Abaraham ká nulue. Falɛ lɛ, nzoɓ feziŋa na ví hu nda̰w, ha̰ nzoɓri mbi ni í vǎa voro ni.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico e foi sepultado.
23 Báyḭi lɛ, nzoɓ feziŋa na kaw zaɗ kɔ́kɔ sɛkɛ fe ká zaɗ baw a ura nun-ɛ ɓa siya a kɔ-kɔ́m ɗi ɗi mak, lɛ, ka kɔ Abaraham ɓáy Lazar ká i kaw lakun kḭ.
23 E, no Hades, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão e Lázaro, no seu seio.
24 Ro, a rɛ ɓeleŋ a ɓaa mii: “Bǎa Abaraham, kóɗ ŋguɔ hɔy, mu kɔ nun síe ɓi! Mu pie Lazar ha̰ ni ka ɗaa vu nduo-ɛ nduo mbii, a tɔ́ɗɔ ɓo kusol-i ká huɔ kurum kurum key ha̰ ni ka huo lɔm ha̰ mì, ɓay ḭi lɛ, mì kɔ sɛkɛ fe ŋgḭi ɓamba tasiri ká ɓil huu na key.”
24 E, clamando, disse: Abraão, meu pai, tem misericórdia de mim e manda a Lázaro que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 «Báyḭi lɛ, Abaraham yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: “Vu-i! Mu kér se tul káw ɓo ká ɓil ndaɗi ɓáy káw ɓáy kumnun ɓo ká tusiri kɔɓ rɔɓay na mú kɔ. A Lazar na laa lɛ, kaw ɓil sɛkɛ feri ŋgḭi ɓamba. Timbɛɗɛ key na, law-ɛ huo ni ká zaɗ ni key, a pɔŋ mù ɓo laa ro ze, mù kaw ɓil sɛkɛ fe ku.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro, somente males; e, agora, este é consolado, e tu, atormentado.
26 Rɔɓay, mu kɔ bawda luɔ ká gbṵke tiya ɗo sakra naari. Ze, nzoɓri ká i hii ɓay úru saa luo ɓuru key, í se luo-rì lew na, faa tiya. Ɓari ká i hii ɓay úru saa luo-rì lew, a í vi luo ɓuru líe key na kara faa tiya nda̰w.”
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá, passar para cá.
27 Ɓe nu ku ro, nzoɓ feziŋa na yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: “Bǎa Abaraham, munu zu lɛ, kóɗ ŋguɔ hɔy, mì ɗaa síe ká pol-a ɓay haŋa mù pie Lazar ha̰ ni ka se ɓil puo bǎa,
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 ɓay ḭi lɛ, yṵ-iri, tul-ri ndeɓe i kaw ɗi ku. Ka se ɓo a vǎa ɓaa taŋa sa̰w feri ká tḭi tul-i key na ɓay haŋa ɓari na kara i vi zaɗ kɔ́kɔ sɛkɛ fe key na ya.”
28 pois tenho cinco irmãos, para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 «Lɛɛ, Abaraham yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: “Yṵ-ɔri na, mbeɗe ká *Moyze ɗaa ɓáy taa *nzoɓ ya̰aŋa ɓayri saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru kara ɗo nduo-ri ɗi ku. Ndaɗ ɓay haŋa ri laa ɓay ɓari.”
29 Disse-lhe Abraão: Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.
30 Báyḭi lɛ, nzoɓ feziŋa na ɓaa mii: “Úwaa, bǎa Abaraham, i ti ya̰aŋa ɓayke ya. Roo lɛ, zaɗka nzoɓ tḭi saa sakra nzoɓ huɗeri a se luo-ri lɛ, i súo kér ɓay ɓari ká tul fe ɗáa ɓari!”
30 E disse ele: Não, Abraão, meu pai; mas, se algum dos mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 Lɛɛ, Abaraham ɓaa ha̰ ni mii: “Zaɗka i laa ɓay Moyze ɓáy taa nzoɓ ya̰aŋa ɓayri saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru ká i ɗaa ɗo mbeɗe na ku ya lɛ, nzoɓ tḭi saa sakra nzoɓ huɗeri hɔy a vǎa ɓaa ha ri kara, i ti ya̰aŋa ɓayke ya.”»
31 Porém Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.