Lucas 14
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs NVT
1 Nam mbḭw ká ɓa *nam mgbaka ta̰ram Ziɓri na, Zezu se luo mbay *Fariziri mbḭw munu káʼa ɗi ni ɓay haŋa ni sṵ fe. Lɛɛ, ɓari ká i kaw zaɗɛ na i ŋga̰a Zezu zii ɓay kɔ́kɔ.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 Báyḭi lɛ, nzoɓ mbḭw munu ká fe nduo ni na tḭi a ɗo pol Zezu.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 Lɛɛ, Zezu mbi ɓay a vbi *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri ɓáy Fariziri mii: «Ɓáy faa *bol kusol naari na, vaa nzoɓ suosɛrɛm ká ɓil nam mgbaka ta̰ram na, ndaɗ ɓay ɗáa mase ndaɗ ɓay ɗáa ya lɛ?»
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 Báyḭi lɛ, i ɗo tul kḭ silili. Lɛɛ, Zezu mgba nzoɓ suosɛrɛm na a vaa ni, rɔɔ a pɔŋ faa ha̰ ni zɔl.
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 Falɛ ku lɛ, ka ɓaa ha ri mii: «Ká sakra ɓaarì key na wa̰a, nzoɓ ve ze, vi-e mase nday ɓe lie ɓo luɔ mbii ká síe nam mgbaka ta̰ram lɛ, kaʼa séke ɓa vaa ɓay vǎa kúɔ ni tḭi kɛlɛ ya lɛ?»
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 Lɛɛ, i kɔ faa yḭiŋra ɓáy ɓay ɗo tul ɓay key na ha̰ ni ya.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Zezu kɔ faa ká nzoɓri ká i ɗi ri ɗiw fe sṵm na, i nzǎarake zaɗ káw kereri ɓay káw ɗi ká pol nzoɓ ha̰wri. Báyḭi lɛ, ka mbi law ɓay key na a ɓaa ha ri mii:
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 «Zaɗka i ɗí mù ɓay haŋa mù se mú vǎa sṵ fe ká zaɗ ya̰aŋa kḭ na lɛ, mu mgba zaɗ káw kere ká ɗo pola mú káw ɗi ya rɔɓay, ɓay ḭi lɛ, kɔ ya lɛ, sakra nzoɓri ká i ɗi ri ɓay haŋa ri sṵ fe na, nzoɓ ha̰nɛ ká ɗi ku a kál tul-a ɗo ɗi.
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 Zaɗka mù mgba zaɗ káw kere mú kaw ɗi pola, rɔɔ nzoɓ ká ɗi rì ɗiw sṵm na ví ɓáa ha̰ mù mii: “Mu pɔ́ŋ zaɗ káw key na ha̰ nzoɓ ni,” lɛ, mù úru ɓáy sahoy ɗeŋ ɗeŋ, mú vǎa kaw ɔ́rɔ fal ká mgbaɗa.
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 Ze, ndaɗ ɓay ɗáa munu ya. Zaɗka i ɗí mù ɓay haŋa mù vǎa sṵ fe, rɔɔ mù se ɗi lɛ, mu vǎa mgba zaɗ káw ká ɔ́rɔke mgbaɗa ká fal, mú káw ɗi, ɓay haŋa ɓo zaɗka nzoɓ ɗika mù na vi lɛ, ka ɓaa ha̰ mù mii: “Mbá̰a, mu sóro ɓa pola ɓa zaɗ káw kere key.” Ɓe munu nda̰w rɔɔ, a ɓá fe riŋ ɗika ɓo ká nun nzoɓri riw bele ká i kaw nzaa fe sṵm ziŋ mù na ɓáy.
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 Tusuɛke lɛ, nzoɓ ha̰a ha̰a ká ura tul-e ɓa siya na, Ŋgɛrɛwṵru a mgbaka ɗiŋ ɓa siri. A nzoɓ ká ɗiŋ tul-e ɓa siri laa lɛ, kaʼa úru ɗo siya.»
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 Falɛ ku lɛ, Zezu ɓaa ha̰ nzoɓ káʼa ɗi ni ɗiw sṵm na a ɓaa mii: «Zaɗka mù leke fe sṵm, mú ɗi nzoɓ ɓa ɓisie mase tilaw lɛ, mu ɗi nzoɓ buɔ-ɔri ya nda̰w, yṵ-ɔri ya nda̰w, nzoɓ ini ɓori ya nda̰w, mase nzoɓri ká i ɓa nzoɓ feziŋa ká tul kpaŋ ɓo ya nda̰w, ká kɔ ya lɛ, i ɗika mù ɗiw suo bole taa ɓo ká i sṵ na.
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 Roo lɛ, zaɗka mù leke fe sṵm ruɔ na, ndaɗ ɓay haŋa mù ɗi nzoɓ kṵkuri nda̰w, nzoɓri ká sùo-ri hu wǔɔ nda̰w, nzoɓ kpɛɗɛri nda̰w, rɔɔ nzoɓ ra̰wri nda̰w pi.
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 Zaɗka mù ɗaa munu lɛ, mù ɗoko ɓáy suoriya. Ze i maa ɓay púo mù feri na suo bole taa ɓo na ku ya hɔy kara, síeke ká nzoɓ fe ɗáa ɓáy zaɗɛri ká nun Ŋgɛrɛwṵru i tḭ́i saa luɔ huɗ na, Ŋgɛrɛwṵru a púo mù mbɔlke ɓáy.»
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Zaɗka i kaw nzaa fe sṵm ruɔ na, nzoɓ mbḭw munu ká sakra ɓari ká laa ɓay ká Zezu ɓaa na báyḭi lɛ, ka ɓaa ha̰ ni mii: «Suoriya a ɓá taa nzoɓ káʼa káw nzaa fe sṵm ká ɓil *puoruo Ŋgɛrɛwṵru.»
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 Ro, Zezu mbi law ɓay mbḭw a ɓaa ha̰ ni mii: «Nzoɓ mbḭw munu ɗi nzoɓri ŋgḭi ɓamba tasiri, a leke fe sṵm ŋgḭ-ŋgḭi ɓay haŋa ri.
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Zaɗka sa̰w síe sṵŋa fe na maa báyḭi lɛ, ka pie leɗ káw ɓe ha̰ ni vǎa ɓaa ha̰ nzoɓri káʼa ɗi ri na mii, “Ì vi ro, ɓay ḭi lɛ, fe sṵm na i leke ɔ bele ro.”
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 Báyḭi lɛ, ɓari riw bele ku na, i ɓaa ɓay tɔŋ fal kḭ fal kḭ í tii sa̰w ɓáa ɓay ɓay náake sùo-ri. Nzoɓ mbḭwke na ɓaa ha̰ leɗ káw na mii: “Mì hie wáa mbḭw, ze ndaɗ ɓay haŋa mì se mí vǎa kɔ. Mì koɗ mù, mu se mú ɓaa ha̰ bǎa káw ɓo na, ka ha̰ law-ɛ ka huo lɔm ká tul-i.”
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 Nzoɓ kḭ yḭ̀i a ɓaa ha̰ ni rɔɓay mii: “Mì hie ndayri ɓa duɔ, ze mì séke ɓay vǎa líe ri ɓay kɔ́kɔ. Mì koɗ mù, mu se mú ɓaa ha̰ bǎa káw ɓo na, ka ha̰ law-ɛ ka huo lɔm ká tul-i.”
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 Nzoɓ kḭ rɔɓay yḭ̀i a ɓaa ha̰ ni mii: “Mì ya̰a má̰y timbɛɗɛ key rɔɓay. Sa̰wke ze mì maa ɓay séke ya.”
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 Báyḭi lɛ, leɗ káw na yḭ̀i a vǎa ɓaa ɓaykeri ha̰ bǎa káw ɓe. Lɛɛ, law-ɛ fa̰a ni puu-u a ɓaa ha̰ leɗ káw ɓe na mii: “Mu se ɓa vaa ɓa faa buori ku ɓáy faa ha̰yri ká woro zaɗ ká ɓil puɔ na key ɓo, mú fa̰a nzoɓ kṵkuri nda̰w, nzoɓri ká sùo-ri hu wǔɔ nda̰w, nzoɓ ra̰wri nda̰w, rɔɔ nzoɓ kpɛɗɛri nda̰w ɓo, mú ha ri vi ziŋ mù mbḭw hɔy.”
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 Falɛ ku ndḭi lɛ, leɗ káw na ví ɓaa ɓayke ha̰ ni mii: “Mbay, feri ká mù mbi nzaa-a ká ɗi ha̰ mì na, mì ɗaa ro, roo lɛ, zaɗ tɔ̀ŋ kɔɓ rɔɓay.”
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 Báyḭi lɛ, bǎa káw ɓe na ɓaa ha̰ ni mii: “Mu tḭi mú se ɓáy bufaari ká ɓoɗ ɓoɗ ɓáy bufaa wáari ku ɓo, mú haa nzoɓri riw bele ká mù ziŋ ri na ha ri vi í nduo ɓil hule key ɓo, ha̰ ɓil hul ɓi ka mbaa ɓa nzoɓri mɛr mɛr.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 Mì ɓaa ha rì ta-taŋ: nzoɓri riw bele ká mì ɗi ri ɗiw sṵm pola na, nzoɓ mbḭw mini ká sakra ɓari na ti mbika sṵmke na nda nzi-ɛ kpǎy ya.”»
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 Ruɔ nzoɓri ŋgḭi ɓamba tasiri, i se faa ziŋ Zezu mbḭw hɔy. Lɛɛ, ka fɛrɛ kɔ́m ɓa luo-ri a ɓaa ha ri mii:
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 «Nzoɓ ká vi luo-i rɔɔ, a pɔŋ fal bi-ɛ ya nda̰w, mi-ɛ ya nda̰w, má̰y ɓe ya nda̰w, vi-eri ya nda̰w, yṵ-ɛ wa̰rakeri ɓáy má̰ykeri ya nda̰w, rɔɔ sùo-ɛ ɓe kḭ sùo-ɛ kara ya nda̰w na lɛ, ka maa ɓá leɗ nduoɓal-i ya.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Nzoɓ ká soɓ puu say huɗ ɓe a séke fal-i ya lɛ, ka maa ɓá leɗ nduoɓal-i ya.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 «Wa̰a, ká sakra ɓaarì key na, zaɗka nzoɓ hii ɓay mbúo hul ga-gaŋ lɛ, ka káw siri pola a kḭi suy larike riw bele a kɔ káʼa máa ɓáy ɗáa peɗke ha̰ ni ɔ bele rɔɔ, a tii sa̰w ɗáa peɗke na ɓáy ya lɛ woo!
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 Munu ya rɔɔ, ka tii sa̰w ɗáa peɗ hulke na lɛ, larike a ɔ́kɔ ɓa tigba̰a hul na ku hɔy riw bele, a ha̰ ni ziŋ faa ɗáa sùo hulke na ya. Lɛɛ, nzoɓri riw bele ká i kɔ́kɔ tukḭri peɗ ɓe na, i tiika sa̰w síɛ ni
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 í ɓaa mii, “Leɗban ni key na tii sa̰w úra hul ɓe, lɛ hṵrusuo-ɛ maa ɗáa peɗke na ɔ ya!”
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 «Mase, zaɗka mbay mbḭw hii ɓay séke ɓay vǎa ru-ruy ziŋ mbay kḭ lɛ, ka káw siri a bɛ́klɛ pola a kɔ wa̰a, nzoɓ ɓeri ká isɔɗ duɔ zaɗ duɔ (10.000) ku na, i ruu ziŋ nzoɓ tul ŋga̰ni ɓeri ká isɔɗ duɔ zaɗ síŋ siɗi (20.000) ká i vi vuku ɓay rúu ziŋ ɓeri na kḭ zu lɛ?
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 Zaɗkaʼa kɔ rɔɔ, ka maa ɓay rúu ziŋ nzoɓ tul ŋga̰ni ɓeri na ya lɛ, ka pie nzaapeɗ ɓa vǎa ha̰ mbay kṵ-ɛ ká ɗo ɗi ɗi kɔɓ rɔɓay ku na, ɓay vbika ni ɓay feri ká ɓay ɗáa ɓay haŋa ɗɛkɛkɛ ka ɗǒke sakra ɓari na.
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Ɓe mini ze, nzoɓ ha̰a ha̰a ká sakra ɓaarì key ká pɔŋ fe ɓeri riw bele ya lɛ, ka maa ɓá leɗ nduoɓal-i ya.»
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 «Tom na ɓa fe kere, roo lɛ, zaɗka ráake tḭi na wa̰a, fe ḭi nda̰w rɔɔ ɓay ɗáake ha̰ ni yḭ̀i a raa ɓa kḭ ɓáy lɛ? Fe ká ɓay ɗáake ha̰ ni ndǎɗke na tiya.
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Ka ti ɗáa fe ɓay sɔ́ke tusiri ya, a ɓa mḭ́iri fe ká ndaɗ tusiri ya nda̰w. Ɓa fe ká ɓay kúna zuɔ ɓisuy munu hɔy. Nzoɓ ká ɗo ɓáy suku ɓay láake lɛ, ka laa!»
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.