Lucas 13
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs ARIB
1 Ká sewke ku na, nzoɓ ha̰nɛri ví lo soro feri ká Pilaɗ ɗaa ziŋ nzoɓ ha̰nɛri ká i uru saa kuɗu zaɗ ká Galele ha̰ Zezu laa. Nzoɓkeri ku na, zaɗka i ɗo púo *fe poy ɓari ká *hul ka̰ni Ŋgɛrɛwṵru na, Pilaɗ ha̰ nzoɓ yṵm ɓeri i ri, ha̰ símke zukri kḭ ɓáy fe poy ɓari na mbḭw hɔy.
1 Ora, naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os sacrifícios deles.
2 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Kɔ ya lɛ, ì ker í ɓaa mii, nzoɓkeri ku na i ɗaa feya̰a kal tul nzoɓ Galele ha̰wri riw bele, ze i kɔ́ke sɛkɛ fe ŋgḭi ɓamba tasiri munu ku.
2 Respondeu-lhes Jesus: Pensais vós que esses foram maiores pecadores do que todos os galileus, por terem padecido tais coisas?
3 Úwaa, munu ya! Mì ɓaa ha rì: zaɗka ì suo kér ɓay ɓaarì ká tul fe ka̰aya ya lɛ, ɓaarì hɔy kara ì zíŋ ɓíɛ riw bele munu ká ɓari na nda̰w.
3 Não, eu vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Mase, ì kér se tul nzoɓri ká tul-ri duɔ falɛ tɔnɔ siɗi ká i kaw sa̰w hul ká gaŋ pɛ̰rɛrɛ ká Silowe, rɔɔ hulke haw a rɛ̰ŋ ri rɛ̰nɛnɛ na. Kɔ ya lɛ, ì ker í ɓaa mii, nzoɓkeri ku na ɓay mgba tul-ri kal tul nzoɓ ha̰wri riw bele ká Zuruzalɛm na ku.
4 Ou pensais que aqueles dezoito, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os outros habitantes de Jerusalém?
5 Úwaa, munu ya. Mì ɓaa ha rì: zaɗka ì suo kér ɓay ɓaarì ká tul fe ka̰aya ya lɛ, ɓaarì hɔy kara ì zíŋ ɓíɛ riw bele munu ká ɓari na nda̰w.»
5 Não, eu vos digo; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Falɛ lɛ, Zezu mbi law ɓay key nda̰w a ɓaa ha ri mii: «Nzoɓ mbḭw munu maa nzum ɗo wáa ɓe. Falɛ ká bole ɗi maa fe káʼa vi ɓay hóro lereke báyḭi lɛ, ka ziŋ mbḭw ya.
6 E passou a narrar esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; e indo procurar fruto nela, e não o achou.
7 Lɛɛ, ka ɓaa ha̰ nzoɓ kɔ́rɔ wáa na mii: “Mu kɔ, ɓa mbiimbam say ro, mì vi ɓay hóro lere puu na key, lɛ, mì ziŋ lereke mbḭw ya. Mu kuŋ ni nzɛɗ ɓa fal! Ɓay ḭi nda̰w rɔɔ ka ɗo a ɓiɛ zaɗ gɔr hɔy lɛ?”
7 Disse então ao viticultor: Eis que há três anos venho procurar fruto nesta figueira, e não o acho; corta-a; para que ocupa ela ainda a terra inutilmente?
8 Roo lɛ, nzoɓ kɔ́rɔ wáa na yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: “Mbay, pɔ́ŋ ni ha̰ ni ɗo munu ká sew ni ha̰ mi kɔ, ɓo ha̰ mi tie sa̰w-ɛ, a mí ɗaa mḭiri feri ka zúɔ ɗi mí kɔ nda̰w rɔ!
8 Respondeu-lhe ele: Senhor, deixa-a este ano ainda, até que eu cave em derredor, e lhe deite estrume;
9 Zaɗka káy rɔɔ, ka lie lɛ, nda-ndaɗ, mu pɔ́ŋ ni. A ɓo munu ya lɛ, mu ha ri kuŋ ni mgbum.”»
9 e se no futuro der fruto, bem; mas, se não, cortá-la-ás.
10 Nam mbḭw munu ká ɓa *nam mgbaka ta̰ram Ziɓri na, Zezu fere nzoɓri fe ká ɓil *hul mbṵ́ kḭ mbḭw munu.
10 Jesus estava ensinando numa das sinagogas no sábado.
11 Lɛɛ, má̰y mbḭw munu ɗo ɗi ku, ká temndaya ɗo tul-e a ra̰a ni te koŋgoŋ ha̰ ni ziŋ faa ká ɓay ndaɗa sùo-ɛ kparak ya. Suosɛrɛmke ku na ɗaa ni ɓa mbiimbam duɔ falɛ tɔnɔ siɗi ro.
11 E estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade havia já dezoito anos; e andava encurvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Zaɗka Zezu mbi nun-ɛ a kɔ ni na báyḭi lɛ, ka ɗi ni ha̰ ni vi luo-ɛ a ɓaa ha̰ ni mii: «Tinǎa, suosɛrɛm ɓo na ɔ ká tul-a ro.»
12 Vendo-a Jesus, chamou-a, e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade;
13 Falɛ ku rɔɔ a ɗaa nduo-ɛ ɓo tul-e. Lɛɛ, zaɗɛ ku hɔy, má̰y na ndaɗa sùo-ɛ kparak a tii sa̰w písi Ŋgɛrɛwṵru.
13 e impôs-lhe as mãos e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.
14 Báyḭi lɛ, mbay tul hul mbṵ́ kḭ na law-ɛ fa̰a ni puu-u, ɓay ḭi lɛ, Zezu vaa nzoɓ ká síe nam mgbaka ta̰ram. Ka mbi ɓay a ɓaa ha̰ ruɔ nzoɓri mii: «Ɓil namri ká yie na ɓa nam ká nzoɓ a ɗáake peɗ. Ze ɓil namkeri na ku ze, ɓa nam ká ì víke ɓáy sɛm ká ɗo sùo-rì na ha̰ ni vaa ɓo, ɓa nam mgbaka ta̰ram rɔɔ ì ví ha̰ ni ɗaa peɗ ká ɗi ya.»
14 Então o chefe da sinagoga, indignado porque Jesus curara no sábado, tomando a palavra disse à multidão: Seis dias há em que se deve trabalhar; vinde, pois, neles para serdes curados, e não no dia de sábado.
15 Lɛɛ, Ŋgɛrɛmbay yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ɓaarì nzoɓ nzaa rúɔ ɓayri! Sakra ɓaarì key na wa̰a, nzoɓ ha̰a ha̰a hina nday ɓe, mase maasoɓa ɓe ká diki a kuɔ ni ha̰ ni vǎa nzɔ mbii ká síe nam mgbaka ta̰ram na ya lɛ?
15 Respondeu-lhe, porém, o Senhor: Hipócritas, no sábado não desprende da manjedoura cada um de vós o seu boi, ou jumento, para o levar a beber?
16 Ì kɔ, má̰y key ká ɓa sa̰w ka̰ni bulu naari *Abaraham ká *Satan mgba ni a siŋ ni mbiimbam duɔ falɛ tɔnɔ siɗi ro timbɛɗɛ key na wa̰a, ndaɗ ɓay hina salkeri na ká ɓil nam mgbaka ta̰ram na ya lɛ?»
16 E não devia ser solta desta prisão, no dia de sábado, esta que é filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás tinha presa?
17 Zaɗka Zezu ɓaa ɓayri na mini key báyḭi lɛ, sahoy sɛ nzoɓ tul ŋga̰ni ɓeri riw bele. Roo lɛ, ruɔ nzoɓri riw bele ɗaa bawda suoriya ɓay tul feri ká ndaɗ ɓamba tasiri ká Zezu ɗaa na.
17 E dizendo ele essas coisas, todos os seus adversário ficavam envergonhados; e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Zezu ɓaa mii: «Réke mbay Ŋgɛrɛwṵru ká tul nzoɓri ká tusiri key na wa̰a, rìi ḭi lɛ? Wa̰a, fe ḭi rɔɔ mì mgbaka ɓay líeke lɛ?
18 Ele, pois, dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?
19 Réke mbay Ŋgɛrɛwṵru na ɗo munu ɓa pa̰ra túŋ mbḭw ká nzoɓ mii ɗo ɓil wáa ɓe. Lɛɛ pa̰rake tḭi a ŋgɔɓ a vi ɓa puu ha̰ nduyri ví ɗaa kpaŋ ɓari ɗo nzaa tɔykeri.»
19 É semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou e lançou na sua horta; cresceu, e fez-se árvore, e em seus ramos se aninharam as aves do céu.
20 Zezu ɓaa na rɔɓay mii: «Ha̰a ḭi rɔɔ mì mgbaka ɓay líeke réke mbay Ŋgɛrɛwṵru ká tul nzoɓri ká tusiri key na lɛ?
20 E disse outra vez: A que compararei o reino de Deus?
21 Réke mbay Ŋgɛrɛwṵru na ɗo munu ɓa fe hew fe ká má̰y nzoɓ wal ndḭi, a zukri ɓáy sṵ́m ɓa kaŋtoy say, rɔɔ ha̰ ni hew kpṵru a mbaa fe fɛɗɛɗɛ.»
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar toda ela levedada.
22 Zaɗka Zezu se nun-ɛ ɓa Zuruzalɛm na báyḭi lɛ, ka ta̰a ká ŋgɛrɛpuori ɓáy vu puori a fere nzoɓri fe.
22 Assim percorria Jesus as cidades e as aldeias, ensinando, e caminhando para Jerusalém.
23 Lɛɛ, nzoɓ mbḭw vbi ni ɓay mii: «Mbay, nzoɓri ká i ziŋ pam na wa̰a, i ŋgḭi ya hɔy lɛ?» Báyḭi lɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ nzoɓri riw bele mii:
23 E alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os que se salvam? Ao que ele lhes respondeu:
24 «Ì ɗaa hṵrusuo-rì tuŋ kḭ ɓay ndúo ɓáy faa hul ká aa ya hiyaw, ɓay ḭi lɛ, mì ɓaa ha rì ta-taŋ: nam ha̰nɛ lɛ, nzoɓri ŋgḭiŋa ɓamba, i nzáara faa ɓay ndúo ɗi, lɛ, i ti máa ya.
24 Porfiai por entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não poderão.
25 Síeke ku na, zaɗka ŋgɛrɛnzoɓ puo a úru siya a dar faa hul gbak ɗo ɗi na báyḭi lɛ, ɓaarì ká ì ɗoko kɛlɛ na, ì tiika sa̰w ndáka faa hul í ɓǎake ɓay ha̰ ni mii: “Mbay, mgbúɗa faa ha̰ ɓuru!” Lɛɛ, kaʼa yḭ́iŋra ɓáy ɓay ha ri mii: “Mì kɔ zaɗ ká ì uru saa ɗi ya.”
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e cerrado a porta, e vós começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, abre-nos; e ele vos responder: Não sei donde vós sois;
26 Zaɗka i laa ɓayke na munu báyḭi lɛ, i tiika ɓáa ha̰ ni mii: “Ɓuru na, ɓuru sṵ fe, a ɓuru nzɔ fe ziŋ mù. Lɛɛ, ɓo na mù fere ɓuru fe ká faa buori ká ɓil puo ɓuru.”
26 então começareis a dizer: Comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas;
27 Báyḭi lɛ, ŋgɛrɛnzoɓ puo na a ɓáa ha rì ɓa kḭ mii: “Mì kɔ zaɗ ká ì uru saa ɗi ya. Ì zɔ́l ká nzaa-i ɓa lew, ɓaarì nzoɓ fe ɗáa ka̰ayari!”
27 e ele vos responderá: Não sei donde sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais a iniqüidade.
28 Zaɗka ì kɔ́kɔ bulu ɓaarì *Abaraham ɓáy Izak ɓáy *Zakoɓ rɔɔ ɓáy *nzoɓ ya̰aŋa ɓayri saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru riw bele ká i káw ɓil *puoruo Ŋgɛrɛwṵru, làa ká Ŋgɛrɛwṵru vbuku rì zuɔ kɛlɛ na, ká zaɗɛ ku na ì rɛ́kɛ rɛw ɓáy mbii nun-rì mgboɓo mgboɓo, a í sṵ sere-ri ŋgɛ̌r ŋgɛ̌r!
28 Ali haverá choro e ranger de dentes quando virdes Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 Nzoɓri úru saa fi gel ɓáy fi hoɗo, rɔɔ fi tḭ́i síe ɓáy fi riŋ síe í mgba zaɗ káw ká nzaa fe sṵm ká puoruo Ŋgɛrɛwṵru.
29 Muitos virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e reclinar-se-ão à mesa no reino de Deus.
30 Ì kɔ, ká sakra nzoɓ ha̰nɛri ká i laa Ɓay Ŋgɛrɛwṵru ká fal nzoɓ ha̰wri na, síeke lɛ, í ɗoko pola. A nzoɓri ká í laa ɓayke pola ha̰ nzoɓ ha̰wri na, síeke lɛ, nzoɓ ha̰nɛri ká sakra ɓari ku na i yḭ́i í ɗo fal.»
30 Pois há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Ká síeke ku na, Farizi ha̰nɛri soro í vi luo Zezu í ɓaa ha̰ ni mii: «Mu zɔ́l ká zaɗ ni key na ɓa puo kḭ, ɓay ḭi lɛ, Mbay *Eroɗ nzaa faa ɓay ika mù.»
31 Naquela mesma hora chegaram alguns fariseus que lhe disseram: Sai, e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Ì se í vǎa ɓaa ha̰ mbay huo na mii: “Vuri ɓáy ruo na, mì nii temndayari ká tul nzoɓri, mí vaa nzoɓ suosɛrɛmri, a ndeke ɗi nam sayke na, mì ɗáa peɗ ɓi na ɔ ɓáy zaɗɛ bele.”
32 Respondeu-lhes Jesus: Ide e dizei a essa raposa: Eis que vou expulsando demônios e fazendo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei consumado.
33 Ndaɗ ɓay haŋa mì se nun-i ɓa pola vuri nda̰w, ruo nda̰w, ruo ha̰w kara nda̰w, ɓay ḭi lɛ, ká Zuruzalɛm hɔy ɓa zaɗ ká nzoɓ ya̰aŋa ɓay saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru, maa huka ká ɗi ɓo, ká zaɗ kḭ ya!
33 Importa, contudo, caminhar hoje, amanhã, e no dia seguinte; porque não convém que morra um profeta fora de Jerusalém.
34 «Zuruzalɛm, Zuruzalɛm! Ɓaarì nzoɓri ká Zuruzalɛm ká ì i *nzoɓ ya̰aŋa ɓayri saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru, a í vbuku nzoɓri ká Ŋgɛrɛwṵru pie ri ha rì na ɓáy tisawri í i ri. Wa̰a, faa ɓal ba mina ze, mì hii ɓay mbṵ́ nzoɓ ɓaarì na ɗo sa̰w ɓal-i munu ká máa ka̰y mbṵ́ke vi-eri ɗo sa̰w ɓal-ɛ a guɓa tul-ri ɓáy ta̰y bar-ɛ na lɛ! Roo lɛ, ɓaarì na ì hii puu ɓayke ya.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas, e apedrejas os que a ti são enviados! Quantas vezes quis eu ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e não quiseste!
35 Nda ndaɗ! Ŋgɛrɛwṵru a pɔ́ŋ hul ka̰ni ɓaarì na ha rì. Mì ɓaa ha rì ta-taŋ: ì ti kɔ́kɔ mì mbǎa kpṵru maa ɓáy síeke ká ì ɓáa mii: “Ndaɗ ɓay haŋa Ŋgɛrɛwṵru ka sá̰m fe zúɔ tul nzoɓ ká vi ɓáy riŋ Ŋgɛrɛmbay!”»
35 Eis aí, abandonada vos é a vossa casa. E eu vos digo que não me vereis até que venha o tempo em que digais: Bendito aquele que vem em nome do Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.