Lucas 10
Mbeɗe sáka kuni fie (XUO) vs ARA
1 Fal fekeri ku báyḭi lɛ, Ŋgɛrɛmbay nan leɗ nduoɓal-ɛ kḭri ɓoɗ ɓoɗ ɓa síŋ tɔnɔ say, a mgba ri siɗi siɗi a pie ri ha ri se pol ha̰ ni ká ɓil ŋgɛrɛpuori ɓáy zaɗri riw bele ká ɓe kḭ sùo-ɛ a séke ɗi.
1 Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.
2 Ka ɓaa ha ri mii: «Fe payri na ŋgḭi ɓamba, a ŋgɔŋ maa vbíe, roo lɛ, nzoɓ peɗkeri ŋgḭi ya. Munu zu lɛ, ì kóɗ Ŋgɛrɛmbay ká ɓa ŋgɛrɛnzoɓ wáa na, ha̰ ni ka pie ɓáy nzoɓ peɗkeri ka ŋgḭi maa fe ha ri zúɔ tul nzoɓ ha̰wri rɔɓay.
2 E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Ì se! Mì píe rì munu ɓa vu baɗuri ká i ɗo sakra váy koyri.
3 Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Ì mgba vu ɓɔl lari, mase ɓɔl séke varu ka ɗo nduo-rì ya nda̰w, a í fa̰a dikɔn ɓal-rì ya nda̰w pi. Ì ta̰a í ɗo faa í ɗaa soko ha̰ nzoɓ mbḭw ya.
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Zaɗka ì tḭi puo, rɔɔ í se ɓil puo nzoɓ mbḭw munu lɛ, ì sá̰m fe zúɔ ɗi pola í ɓaa mii: “Ɗɛkɛkɛ ka ɗo ɓil puo key.”
5 Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!
6 Zaɗka nzoɓ law lɔm naa ɓil puo key na lɛ, law ɗɛkɛkɛ taa ɓaarì na a ɗoko tul-e. A zaɗka nzoɓ law lɔm ti ɗi ya lɛ, fe sa̰mi ɓaarì na a yḭ́i a ví ɗo tul-rì kḭ hɔy.
6 Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.
7 Lɛɛ, ì káw ɓil puoke na ku. Feri ká i ha rì na ì sṵ nda̰w, a í nzɔ ziŋ ri nda̰w, ɓay ḭi lɛ, nzoɓ peɗ na ɗo ɓáy faa ká ɓay zíŋ fe tunduo peɗ ɓe. Ì há̰ari ɓáy faa hulri lɛm lɛm ya.
7 Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.
8 «Rɔɓay, puo ha̰a ha̰a ká ì tḭi ɗi, rɔɔ nzoɓri mgba rì ɓáy kere lɛ, feri ká i ha rì na ì sṵ.
8 Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 Ì váa nzoɓ sɛmri ká ɓil puoke ku a í ɓaa ha̰ nzoɓ puokeri mii: “Sa̰w síe ká Ŋgɛrɛwṵru a ví réke mbay ká tul nzoɓri na, tɔ̀ŋ ɗi mbǎa ká lakun-rì ro.”
9 Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.
10 Roo lɛ, zaɗka ì tḭi puo mbḭw munu, rɔɔ nzoɓ puokeri mgba rì ɓáy kere ya lɛ, ì tḭi í se faa buo í ɓaa mii:
10 Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:
11 “Kusal puo ɓaarì ká mbuɔlɔ ɓal ɓuru na hɔy kara, ɓuru nda kuɓ kuɓ zuɔ tul-rì. Roo lɛ, ɗo nun haŋa rì kɔ nda̰w rɔ: sa̰w síe ká Ŋgɛrɛwṵru a ví réke mbay ká tul nzoɓri na, tɔ̀ŋ ɗi mbǎa ro.”
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.
12 Mì ɓaa ha rì ta-taŋ: nam kúŋ sal ɓay na, ɓay ká i kúŋ ɓo tul nzoɓ puokeri ku na, a ŋgɔ́ŋ kal taa ha̰y ká i ɗaa ɓo tul nzoɓ ndayari ká Sɔdɔm na pavbaɗ rɔɓay.»
12 Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 «Ɓaarì, nzoɓri ká Korazin, kɔ́kɔ sɛkɛ fe ɓa taa ɓaarì! Ɓaarì, nzoɓri ká Besayda, kɔ́kɔ sɛkɛ fe ɓa taa ɓaarì nda̰w, ɓay ḭi lɛ, fe saŋri ká mì ɗaa ɓáy hṵrusuo Ŋgɛrɛwṵru ká sakra ɓaarì na, ɓa fe ká mì ɗaa ká ɓil ŋgɛrɛpuo ká Tir ɓáy Sido̰n ze munu lɛ, ɓa ɗḭ̌ɛ lew hɔy nzoɓ puokeri ku na, i ɗáa síe a í kaw ɓil sḭ́ɛ, í súoke kér ɓay ɓari ká tul fe ɗáa ya̰a ɓari na.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Sa̰wke mini ze, nam ká Ŋgɛrɛwṵru a kúŋ sal ɓay na, ɓay káʼa kúŋ ɓo tul-rì na a kál taa ha̰y káʼa kúŋ ɓo tul nzoɓri ká Tir ɓáy Sido̰n na pavbaɗ rɔɓay.
14 Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.
15 A ɓaarì nzoɓri ká Kapɛrnayum, wa̰a ì ker í ɓaa mii, i fá̰a rì kpṵru se nulue lew lɛ woo? Munu ya mgbaŋ! Ŋgɛrɛwṵru a yḭ́iŋra rì kpṵru ha rì se puo nzoɓ huɗeri ká zaɗ baw.»
15 Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.
16 Lɛɛ, ka ɓaa ha̰ leɗ nduoɓal-ɛri rɔɓay mii: «Nzoɓ ká laa ɓay ɓaarì lɛ, ka laa ɓay ɓi nda̰w zu. A nzoɓ ká tuŋ rì ŋgereŋ lɛ, ka tuŋ mì ŋgereŋ nda̰w. A nzoɓ ká tuŋ mì ŋgereŋ na, tuŋ nzoɓ ká píe mì vi na ŋgereŋ nda̰w.»
16 Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.
17 Báyḭi lɛ, ɓari ká Zezu pie ri síŋ tɔnɔ say na i yḭ̀i í ví ziŋ ni ɓáy bawda suoriya í ɓaa mii: «Mbay, taambɔl riŋ-a ze ɓuru mbíke nzaa ɓuru ha̰ temndayari kara, i ɗaa vu mbom ɓo tul ɓuru.»
17 Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!
18 Báyḭi lɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha ri mii: «Mì kɔ *Satan lie saa nulue gbǎ̰y ɓa sùke munu ká mbam siɛ yela.
18 Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.
19 Ì laa ɓay ɓi key: mì ha rì hṵrusuo ɓay haŋa rì tɔ̌ɗke tul sɔyri ɓáy ndáyri nda̰w, a í kálke tul hṵrusuo nzoɓ tul ŋga̰ni naari riw bele. Fe mbḭw mini kara ti ɗáa rì sɛkɛ ya.
19 Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.
20 Ì ɗaa suoriya ɓay tul temndayari ká i ɗaa vu mbom ɓo tul-rì ku hɔy ya, roo lɛ, ì ɗaa suoriya ɓay tul riŋ-rì ká Ŋgɛrɛwṵru ɗaa ɗo ɓil mbeɗe pam ɓe ká nulue.»
20 Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.
21 Ká zaɗɛ ku hɔy, Tem Law Pie ha̰ suoriya mbaa ɓil law Zezu gba̰y gba̰y ha̰ ni ɓǎake ɓay mii: «Bǎa, ɓo ká mù ɓa Ŋgɛrɛmbay nulue nda̰w, Ŋgɛrɛmbay tusiri key nda̰w na, mì písi mù ɓay tul fe niri key ká mù mṵu nzoɓ nun nzɛmri ɓáy nzoɓ fe kɔ́kɔri, a mú mgbuɗa nun nzoɓri ká i kɔ fe ŋgḭi ya na ha ri kɔ. Ɓa tusuɛ, taambɔl Bǎa, ɓay ḭi lɛ, ɓo na mù hii ɓay haŋa ni ka ɗo munu.»
21 Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 Falɛ lɛ, Zezu ɓaa mii: «Feri riw bele na, Bǎa pɔŋ zuɔ nduo-i. Nzoɓ mbḭw mini ká tuu mì mii, a ve ze ɓa Vi-e lɛ na, tiya. Ɓa Bǎa huo-ɛ hɔy ze tuu mì. Rɔɓay, nzoɓ mbḭw mini ká tuu Bǎa na tiya nda̰w; ɓa ɓi ká mì ɓa Vi-e huo-i hɔy ɓáy nzoɓri ká mì hii ɓay mgbúɗa nun-ri ha ri tuu ni na ze, i tuu ni.»
22 Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 A falɛ ku lɛ, Zezu fɛrɛ nun-ɛ ɓa luo leɗ nduoɓal-ɛri a ɓaa ha ri huo-ri hɔy mii: «Suoriya ɓa taa nzoɓri ká i kɔ fe ká ì kɔ ɓáy nun-rì na.
23 E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.
24 Ɓa tusuɛ kḭ, mì ɓaa ha rì: *nzoɓ ya̰aŋa ɓayri saa nzaa Ŋgɛrɛwṵru ɓáy mbayri ká pola lew ŋgḭi ɓamba i ɗaa kɔn ɓay kɔ́kɔ fe ká ì kɔ key, roo lɛ, i kɔ feke na ɓáy nun-ri ya. I ɗaa kɔn ɓay láa ɓayri ká ì laa key, roo lɛ, i laa ɓayke na ya.»
24 Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Nzoɓ mbḭw munu ká ɓa *nzoɓ fére nzoɓri bol kusolri na uru siya a vbi Zezu ɓay, ɓay nzáake nzi-ɛ a ɓaa mii: «Mbay, fe ḭi ze mì ɗáa nda̰w rɔɔ ɓay káwke ɓáy kumnun ɓaŋguɔ lɛ?»
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Lɛɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ɓay ḭi ze i ɗaa ɗo ɓil *mbeɗe bol kusol naari na lɛ? Wa̰a, mù kḭi mú laa ɓayke mina lɛ?»
26 Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?
27 Lɛɛ, leɗban na yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Ŋgɛrɛmbay Ŋgɛrɛwṵru ɓo na, mù híi ni ɓáy ɓil law-ari riw bele nda̰w, ɓáy pa̰ra nun sùo-ɔri riw bele nda̰w, ɓáy hṵrusuo-ɔri riw bele nda̰w, rɔɔ ɓáy kér ɓay ɓori riw bele nda̰w pi. Rɔɓay, mù híi kṵ-ɔ munu ká sùo-ɔ ɓo kḭ.»
27 A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
28 Báyḭi lɛ, Zezu yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Nda ndaɗ! Mù yḭiŋra ɓay na ha̰ mì ɓáy kere. Fe niri key na, mù ɗaa munu ɓaŋguɔ lɛ, mù káw ɓáy kumnun ɓaŋguɔ.»
28 Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.
29 Roo lɛ, nzoɓ ká fere nzoɓri bol kusolri na hii nzaa nasi ɓay ɓe. Ro, a vbi Zezu mii: «Nzoɓ ve ze ɓa bǎw kṵ-i lɛ?»
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?
30 Báyḭi lɛ, Zezu yḭ̀i a mbi ɓay a ɓaa ha̰ ni mii: «Nzoɓ mbḭw munu uru saa Zuruzalɛm a se ɓa Zeriko. Báyḭi lɛ, ka tḭi sakra nzoɓ riiɓari. Lɛɛ, i mgba ni í ndaka ni wɔɓ wɔɓ í nan gari ɓeri, ɓáy fe ha̰wri í pɔŋ ni ɓo gbeleŋ ɓa huɗ a í zɔl.
30 Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.
31 Lɛɛ, faake ku na, *nzoɓ fe poy Ŋgɛrɛwṵru mbḭw munu se ɗi nda̰w. Zaɗkaʼa ví dar leɗban na gbukru na báyḭi lɛ, ka mbi nun-ɛ mari ɓo zaɗ kḭ, a to faa kuŋ pola a kal.
31 Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.
32 Rɔɓay, nzoɓ peɗ Ŋgɛrɛwṵru mbḭw munu ɓa nzoɓ ká sa̰w ka̰ni Levi kḭ hɔy kara ɗaa faa mbḭw munu na nda̰w. Zaɗkaʼa vi ɗi ya deɓ ɓáy zaɗ nam leɗban na báyḭi lɛ, ka mbi nun-ɛ mari ɓo zaɗ kḭ, a to faa kuŋ faa pola a kal na rɔɓay.
32 Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.
33 Roo lɛ, nzoɓ mbḭw munu ká kuɗu zaɗ ká Samari se varu ɓáy faa na ku nda̰w. Ɓa nzoɓri ká Ziɓri kɔ ri ɓa fe ya.Ka kɔ nun síe ɓe.|src="DN00479b.tif" size="span" loc="Luk 10.30-37" copy="Darwin Durham" ref="10.33" Zaɗkaʼa ví dar leɗban na ku gbukru a mbi nun-ɛ a kɔ ni na báyḭi lɛ, ka kɔ nun síe ɓe,
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 a soro ɓa lakun-ɛ a mgba ni a wàa nṵɔ-ɛri na ɓáy mbii feri kaɗ kaɗ, a kuna num zuɔ ɗi, rɔɔ a kuo ɓáy vay gariri. Falɛ ku lɛ, ka mbi ni ɓo tul maasoɓa ɓe kḭ sùo-ɛ, a séke hul nam varuri a ɗaa ni varu ɓáy kere.
34 E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 Nzaaruoke ku báyḭi lɛ, ka nduo ɓil ɓɔl ɓe a fa̰a lari vay ɓa siɗi, a ha̰ nzoɓ kɔ́rɔ faa hul varuri na a ɓaa ha̰ ni mii: “Mu ya̰a lari na key ɓo, mú ɗáake leɗban key na ɓáy kere ha̰ mì. Ze ɓo mù ɓiɛ lari kḭ ɓay tul-e hɔy kara, yḭ́i ɓi lɛ, ɓi kḭ sùo-i mì púo mù mbɔl fe ha̰yri ká mù ɓiɛ ɓay tul-e ká fal-i na ɓáy.”»
35 No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.
36 Lɛɛ, Zezu vbi ni ɓay mii: «Ká sakra nzoɓri ká say key na wa̰a, nzoɓ ve ze ɓa bǎw nzoɓ ká tḭi saa sakra nzoɓ riiɓari na lɛ woo?»
36 Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Nzoɓ ká fere nzoɓri bol kusolri na yḭiŋra ɓáy ɓay mii: «Ɓa nzoɓ ká kɔ nun síe leɗban na.» Báyḭi lɛ, Zezu ɓaa ha̰ ni mii: «Mu se mú ɗaa faa mbḭw munu ká ɓe na nda̰w.»
37 Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.
38 Zaɗka Zezu ɓáy leɗ nduoɓal-ɛri i se faa kɔɓ rɔɓay na, i tḭi púo mbḭw munu. Lɛɛ, má̰y mbḭw ká riŋ-ɛ ɓa Marte mgba ni ɓa ɓil hul ɓe a ɗaa ni varu.
38 Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Lɛɛ, yṵ-ɛ ká riŋ-ɛ ɓa Mari na ɗo ɗi nda̰w, a kaw siri ká sa̰w ɓal Ŋgɛrɛmbay Zezu a laa ɓay ɓe.
39 Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.
40 Roo lɛ, Marte na yɔklɔ sùo-ɛ ɓáy peɗ fe karari ŋgḭi ɓamba tasiri. Ndḭi munu hɔy lɛ, ka ví ziŋ Zezu a vbi ni mii: «Mbay, yṵ-i na pɔŋ peɗ fe karari dáa mì fǎ̰w huo-i hɔy na wa̰a, mù kɔ ɓa fe kere zu lɛ? Mu ɓaa ha̰ ni ɓo, ka vi a sɔ mì.»
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.
41 Lɛɛ, Ŋgɛrɛmbay yḭiŋra ɓáy ɓay ha̰ ni mii: «Marte, ɓo na, mù ha̰ law-a nzáa mù ɓa lie ɓa lew, mú yɔklɔ sùo-ɔ ɓay tul feri ŋgḭi ɓamba tasiri.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.
42 Roo lɛ, fe mbḭw hɔy ze ndaɗ ɓamba tasiri. Fe ká Mari kɔ ɓa fe kere a naa a ɗaa nun-ɛ ɓo ɗi na, nzoɓ ti ya̰aŋa saa nduo-ɛ ya.»
42 Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.